ΛΟΓΟΣ Ε΄ ΟΤΙ Ο ΑΦΑΝΗΣ ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΩΣ ΟΡΑΤΟΣ



Ερμής Τρισμέγιστος - Ερμητικά κείμενα
ότι αφανής θεός φανερώτατος εστιν
ΛΟΓΟΣ Ε΄


Ερμής προς τον γιο του:

Κι αυτόν εδώ το λόγο, θα σου αναλύσω, για να μην είσαι αμύητος στο όνομα του ανώτατου Θεού. Εσύ δε να σκεφτείς πως αυτό, που οι περισσότεροι θεωρούν αόρατο, θα γίνει τελείως φανερό για σένα. Διότι δεν θα μπορούσε να είναι αιώνιο, εάν δεν ήταν αόρατο, καθόσον καθετί φανερό είναι γεννημένο, αφού βγήκε στην επιφάνεια. Το αόρατο όμως αιώνια υπάρχει, διότι δεν είναι απαραίτητο να βγει στην επιφάνεια, αφού υπάρχει αιώνια.
....
σχόλιο: το ορατό που βγαίνει στην επιφάνεια, είναι τα στοιχεία της Ύλης, η γη και το νερό. Για να φανερωθεί το ορατό χρειάζεται τον αέρα και την φωτιά. Και ο αέρας και η φωτιά για να φανερωθεί χρειάζεται το θεϊκό Νου. Και όλα αναμιγνύονται σε μία σύνθεση των Τεσσάρων αυτών στοιχείων της Υλης, μαζί με το θεϊκό Νου, ειδάλλως δεν μπορεί να υπάρξει η νοερή ζωή στα είδωλα.

Ερμής Τρισμέγιστος: Κι όλα τα υπόλοιπα τα κάνει ορατά, ενώ ο ίδιος είναι αόρατος, αφού αιώνια υπάρχει. Κι ενώ βγάζει στην επιφάνεια, ο ίδιος δεν βγαίνει στην επιφάνεια, γεννά, ενώ ο ίδιος δεν γεννιέται, δεν βρίσκεται στην φαντασία, ενώ προκαλλεί τα πάντα μέσα από την φαντασία. Διότι η φαντασία αποτελεί χαρακτηριστικό μόνο των γεννημένων, καθόσον η γέννηση τίποτα άλλο δεν είναι, παρά φαντασία.

σχόλιο: κατανοητόν ως εδώ; τα άλογα Τέσσερα στοιχεία της Ύλης φωτιά, αέρας, γη, νερό, είναι η ίδια η ανυπαρξία, η αταξία, το σκότος, και για να υπάρχουν πρέπει πρώτα να γεννηθούν στην μήτρα, μέσα από μία σύνθεση, στην οποία σύνθεση αυτή, πρέπει πάντα να εμπεριέχεται ο θεϊκός Νους...ειδάλλως τίποτα απολύτως δεν μπορεί να υπάρξει, μα ούτε και να γεννηθεί η ζωή. Διότι ζωή (εικόνα της ζωής) είναι ο Αδιαίρετος Νους και Λόγος.

Ερμής Τρισμέγιστος: Αλλά ο Μοναδικός είναι σίγουρα εκτός φαντασίας κι αόρατος, και προκαλλώντας κάθε φαντασία γίνεται ορατός μέσα απ'όλα και από όλους, και ιδίως σε όσους ο ίδιος θα ήθελε να φανερωθεί.

σχόλιο: ο θεϊκός Νους γεννώντας τα σώματα αποκτούν ύπαρξη, και τα σώματα αποκτούν κάθε φαντασία μέσα από τις μεταβαλλόμενες αισθήσεις και την λογική που αποκτούν, και γίνεται ο θεϊκός Νους ορατός στα σώματα που γεννιούνται μέσα από την φαντασία των σωμάτων, αλλά και τα σώματα ποτέ δεν παύουν να είναι φαντασία, η ίδια η ανυπαρξία που λογίζεται τον κόσμο που γεννά η δική της φαντασία.
Και μόνον σε όσους θελήσει ο θεϊκός Νους να φανερωθεί θα φανερωθεί για να τους δώσει ως ανταμοιβή το Νου, διότι διανοήθηκαν την αληθινή τους αθάνατη ουσία, τον ιδεατό αληθινό τους εαυτό, την ζωή.
..........
Συνέχεια:

Ερμής Τρισμέγιστος:
Eσύ, επομένως,  παιδί μου, να προσευχηθείς πρώτα στον κύριο και πατέρα και μοναδικό και όχι στον έναν, αλλά σ'εκείνον, από τον οποίο προέρχεται ο ένας, να τύχεις ευμενούς μεταχείρησης, ώστε να κατανοήσεις τον τόσο μεγάλο θεό, και με μια του μόνον ακτίνα να σου φωτίσει τη νόηση.

Διότι, η νόηση μόνο βλέπει το αόρατο, αφού και η ίδια είναι αόρατη. Εάν τα καταφέρεις θα σου φανερωθεί στα μάτια του νου σου, διότι ο Κύριος φανερώνεται απλόχερα μέσα απ'όλον τον κόσμο.

Μπορείς ν'αντικρίσεις τη νόηση και να την αρπάξεις με τα ίδια σου τα χέρια και να δεις την εικόνα του Θεού; 
(σχόλιο: ο δεύτερος Νους δημιουργός του κτιστού κόσμου είναι η εικόνα του Θεού).

Εάν όμως κι αυτό, που βρίσκεται μέσα σου είναι αόρατο σ'εσένα, πως θα φανερωθεί ο ίδιος σ'εσένα μέσα από τα μάτια σου;

Εάν όμως επιθυμείς να τον αντικρύσεις, βάλε στην σκέψη σου τον ήλιο, την τροχιά της σελήνης, την τάξη των αστεριών,  Ποιος είναι αυτός, που επιτηρεί την τάξη; 
(διότι όλη η τάξη είναι οριοθετημένη από αριθμό και χώρο). 

Ο ήλιος, ο μεγαλύτερος απ'τους ουράνιους θεούς, στον οποίο υπακούουν όλοι οι ουράνιοι θεοί σαν να υπακούουν σε βασιλιά και κυβερνήτη, κι αυτός ακόμα ο τόσο μεγάλος, ο μεγαλύτερος απ'τη γη και τη θάλασσα, ανέχεται να έχει από πάνω του μικρότερα αστέρια να κάνουν τις περιφορές τους, σεβόμενος ποιον, ή φοβούμενος ποιον παιδί μου;

Καθένα απ'τα αστέρια αυτά, (ήλιοι-απλανείς αστέρες), που είναι στον ουρανό, δεν διατρέχουν όμοια ή ίση τροχιά; 
Ποιος είναι αυτός, ο οποίος καθόρισε στον καθένα τον τρόπο και το μέγεθος της τροχιάς του;

Ορίστε, η Άρκτος, (το κέντρο του γαλαξία, ο άξονας του γαλαξία, ο γαλαξίας), η οποία περιστρέφεται γύρω απ'τον εαυτό της και μαζί μ'αυτήν περιστρέφει κι ολόκληρο τον κόσμο.
Ποιος είναι αυτός, που έχει αυτό το όργανο;

(το όργανο είναι ένα μέρος της όλης κτιστής  δημιουργίας είναι ο γαλαξίας μας, είναι η οργάνωση, το οργανόγραμμα βάσει του οποίου λειτουργεί ο γαλαξίας μας, όπως το ίδιο συμβαίνει παντού στο υλικό σύμπαν).

Ποιος είναι αυτός, που έθεσε όρια στη θάλασσα;
Ποιος είναι αυτός που στήριξε τη Γη;
Διότι κάποιος είναι, παιδί μου, ο δημιουργός και κυρίαρχος όλων αυτών. Διότι είναι αδύνατον να διατηρηθεί ή τόπος ή αριθμός ή μέτρο χωρίς το δημιουργό του, καθόσον κάθε τάξη είναι φτιαχτή, μόνον δε η αταξία κι η ασυμμετρία είναι άφτιαχτα.

Αλλά όμως ούτε κι αυτή είναι ακυβέρνητη, παιδί μου, διότι εάν το άτακτο δεν είναι πλήρες, αυτό δηλώνει πως δεν κατέχει τον τρόπο της τάξης και πως βρίσκεται κάτω απ'την εξουσία του κυβερνήτη, ο οποίος δεν το έβαλε ακόμα σε τάξη.

Μακάρι να μπορούσες ν'αποκτήσεις φτερά και να πετάξεις στον αέρα κι υψωμένος ανάμεσα απ'τη γη κι απ τον ουρανό να δεις το στερεό της γης, το ρευστό της θάλασσας, τα ρεύματα των ποταμών, το ελεύθερο του αέρα, την οξύτητα της φωτιάς, την τροχιά των άστρων, την ταχύτητα του ουρανού, την περιφορά γύρω απ'τον εαυτό τους.

Πόσο ευλογημένο είναι το θέαμα αυτό, παιδί μου, να τα βλέπεις όλα αυτά εν ριπή οφθαλμού, τον ακίνητο να κινείται και τον ουρανό να φανερώνεται μέσα απ'τα δημιουργήματα του!
Αυτή είναι η τάξη του κόσμου κι αυτός ο κόσμος της τάξης!

Εάν επιθυμείς να τον αντικρύσεις και μέσω των επίγειων θνητών κι αυτών που βρίσκονται στο βυθό, σκέψου, παιδί μου, τον άνθρωπο που δημιουργείται μέσα στην κοιλιά κι εξέτασε ακριβώς την τέχνη του δημιουργήματος και μάθε ποιος είναι αυτός, ο οποίος δημιουργεί αυτή την όμορφη και θεϊκή εικόνα του ανθρώπου. 
(ο άνθρωπος της γης είναι η εικόνα του Ανθρώπου-εικόνα=matrix).

Ποιος είναι αυτός, που έφτιαξε τα μάτια; Ποιος είναι αυτός, που τρύπησε τις μύτες και τ'αυτιά; Ποιος είναι αυτός, που άνοιξε το στόμα; Ποιος είναι αυτός, που άπλωσε και συνένωσε τα νεύρα; Ποιος είναι αυτός, που διοχέτευσε τις φλέβες; Ποιος είναι αυτός, που σκλήρυνε τα οστά; Ποιος είναι αυτός, που περιέβαλε με δέρμα την σάρκα; Ποιος είναι αυτός, που διαίρεσε τα δάχτυλα; Ποιος είναι αυτός, που πλάτυνε την βάση των ποδιών; Ποιος είναι αυτός, που διάνοιξε τους πόρους; Ποιος είναι αυτός, που άπλωσε τον σπλήνα; Ποιος είναι αυτός, που έφτιαξε την καρδιά σε σχήμα πυραμίδας; (what???) Ποιος είναι αυτός, που συνέθεσε τα νεύρα; Ποιος είναι αυτός, που πλάτυνε το ήπαρ; Ποιος είναι αυτός, που τοποθέτησε συρίγγια στους πνεύμονες; Ποιος είναι αυτός, που έκανε ευρύχωρη την κοιλιά;

Ποιος είναι αυτός, που που αποτύπωσε εμφανώς τα πιο τίμια μέρη κι έκρυψε τα αισχρά;
Δες πόσες τέχνες υπάρχουν σε ένα υλικό και πόσα είναι τα έργα με μια περιγραφή κι όλα ωραία κι όλα συμμετρικά κι όλα διαφορετικά.
Ποιος τα έκανε όλα αυτά; Ποια μητέρα, ποιος πατέρας, εκτός απ'τον αόρατο θεό, ο οποίος τα πάντα δημιούργησε με το θέλημα του;

Και κανένας δεν ισχυρίζεται πως μπορεί να υπάρξει ανδριάντας ή ζωγραφική χωρίς το γλύπτη ή το ζωγράφο, κι αυτό το δημιούργημα έχει γίνει χωρίς δημιουργό;

Τι μεγάλη τυφλότητα, τι μεγάλη ασέβεια, τι μεγάλη αγνωμοσύνη!

Ποτέ παιδί μου, να μην αποχωρίσεις το δημιουργό απ'τα δημιουργήματα του..........μάλλον όμως είναι ανώτερη αυτή, που είναι στηριγμένη στο όνομα του θεού.
Τόσος μεγάλος είναι ο πατέρας όλων. Διότι πράγματι είναι μοναδικός κι αυτό το έργο ανήκει σ'αυτόν, αφού είναι πατέρας.

Κι εάν μ'αναγκάζεις να εκφέρω πιο τολμηρότερη άποψη, η ουσία του είναι να γεννά και να δημιουργεί τα πάντα, και, όπως ακριβώς είναι αδύνατον να δημιουργηθεί κάτι χωρίς τον δημιουργό του, έτσι είναι αδύνατον και γι'αυτόν να μην υπάρχει αιώνια, εάν δεν δημιουργεί πάντοτε τα πάντα, στον ουρανό, στον αέρα, στην γη, στο βυθό, σε κάθε σημείο του σύμπαντος (εν παντί του κόσμου), παντού στο σύμπαν και στα πάντα, (εν παντί του παντός), τα όντα και τα μη όντα, (τω όντι και το μή όντι).

Διότι τίποτα δεν μπορεί να υπάρχει στο σύμπαν που να μην είναι αυτός. Αυτός είναι και τα όντα, αυτός είναι και τα μη όντα. (εκείνω ο ουκ έστιν αυτός. έστιν ούτος και τα όντα αυτός και τα μη όντα). Διότι τα μεν όντα τα φανέρωσε, τα δε μη όντα τα κρατά μέσα του.

ΣΧΟΛΙΟ: ΔΗΛΑΔΗ ΤΑ ΟΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΥΛΙΚΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΙΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΔΟΧΕΙΟ ΤΗΣ ΥΛΗΣ ΜΕ ΤΑ ΣΩΜΑΤΑ!! ΘΝΗΤΑ ΚΑΙ ΑΘΑΝΑΤΑ ΣΩΜΑΤΑ!!

ΕΝΩ ΤΑ ΜΗ ΟΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΣΩΜΑΤΟ!! ΟΠΩΣ ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΣΩΜΑΤΕΣ!! 

ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΚΑΘΑΡΟ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΔΟΧΕΙΟ ΤΗΣ ΥΛΗΣ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΘΕΟ!!!! ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΑΘΑΡΟ ΠΥΡ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑ !! ΝΟΥΣ ΚΑΙ ΨΥΧΗ.

Ερμής Τρισμέγιστος:
Ο θεός αυτός είναι ανώτερος απ'το όνομα, αυτός είναι αόρατος, αυτός είναι και τελείως ορατός με τα μάτια. Αυτός είναι εκείνος που δεν έχει σώμα, εκείνος που έχει πολλά σώματα, ή μάλλον εκείνος που έχει όλα τα σώματα.

Τίποτα δεν υπάρχει, που να μην είναι αυτός, διότι όλα όσα υπάρχουν είναι κι αυτός, και για το λόγο αυτό έχει όλα τα ονόματα, καθόσον είναι ο Πατέρας του Ενός.

Σχόλιο: Ποιος είναι ο Ένας; και ποιος είναι ο Πατέρας του Ενός;
Ο Πατέρας του Ενός είναι ο δεύτερος Νους δημιουργός, με τα Επτά δικά του δημιουργήματα, τους Επτά Ουρανούς, όπου συμβαίνει το γίγνεσθε. 
Ο Ένας λοιπόν (εκ των Επτά) είναι ο δικός μας Ουρανός ο Διοικητής, ο Παντόμορφος, ο Ουσιάρχης.
Ενώ ο Πατέρας των Επτά Διοικητών Ουρανών είναι ο δεύτερος Νους δημιουργός, με τον οποίο συνδέονται οι Επτά Ουρανοί, και εξουσιάζει τα πάντα. 
Μιλάμε για την αιωνιότητα, ένα πεπερασμένο κόσμο Οκτώ Ουρανών, έναν κλειστό κόσμο, όπου περιστρέφεται γύρω από το ίδιο σημείο αιώνια. 
Το Αρχέτυπο Φως ο Αληθινός κόσμος Φως και Ζωή, είναι Απεριόριστο.
.........................

Ερμής Τρισμέγιστος:
Ποιος, επομένως, να σε δοξάσει, καθώς μιλά για σένα ή απευθύνεται σ'εσένα; Προς τα που βλέποιντας να σε δοξάσω; προς τα πάνω, προς τα κάτω, προς τα μέσα, προς τα έξω;
Διότι δεν υπάρχει τρόπος ούτε χώρος γύρω από σένα ούτε και κανένα άλλο δημιούργημα. 

(σχόλιο: δημιούργημα είναι το δοχείο της Υλης του κτιστού κόσμου, όπου υπάρχει ο χώρος των σωμάτων, και τα σώματα).

Τα πάντα βρίσκονται σ'εσένα, προέρχονται από σένα, τα πάντα δίνεις και τίποτα δεν παίρνεις, διότι τα πάντα τα έχεις και δεν υπάρχει τίποτα που να μην το έχεις.

(σχόλιο: τα πάντα βρίσκονται μέσα στους Οκτώ Ουρανούς, μέσα στον δεύτερο Νου δημιουργό του κτιστού κόσμου).

Και πότε να σε υμνήσω; (σχόλιο: πολύ επιζητά να τον υμνούν ο συγκεκριμένος! σαν να μας έχει Ανάγκη!! ποιος; αυτός που υποτίθεται είναι τα πάντα! και έχει ανάγκη τον ΑΝΘΡΩΠΟ να τον υμνεί και να τον προσκυνά!!...ο Ανθρωπος δεύτερος θεός Φως και Ζωή!!~....)

Και πότε να σε υμνήσω; Διότι δεν είναι δυνατόν ν'αντιληφθούμε ούτε την ώρα σου ούτε τον χρόνο σου. Και για τι να σε υμνήσω; για όσα δημιούργησες, ή για όσα δεν δημιούργησες; 
(τα γεννημένα όντα δημιουργήθηκαν ενώ οι ψυχές είναι αγέννητες και ασώματες).

Για όσα φανέρωσες ή για όσα απέκρυψες; 
(φανέρωσε με το δοχείο της Υλης τα είδωλα, τα όντα, ενώ τα μη όντα είναι τα ασώματα που βρίσκονται μέσα στο θεό, έξω από το δοχείο της Υλης).

Και για τι να σε υμνήσω; σαν να είμαι ο εαυτός μου, σαν να έχω κάποιο δικό μου χαρακτηριστικό, σαν να διαφορετικός από σένα; Διότι εσύ είσαι ότι τυχαίνει να είμαι εγώ, εσύ είσαι ότι τυχαίνει να κάνω, εσύ είσαι ό,τι τυχαίνει να πω. Διότι εσύ είσαι τα πάντα και τίποτα άλλο δεν υπάρχει. Εκείνο που δεν υπάρχει, είσαι εσύ.

Εσύ είσαι καθετί που γεννήθηκε, εσύ ό,τι δεν γεννήθηκε, νους, νοητός, και πατέρας, δημιουργός, και θεός, αυτός που ενεργεί, (διότι περισσότερο λεπτοφυής  απ'την Ύλη είναι ο αέρας, από τον αέρα πιο λεπτοφυής είναι η φωτιά, η ψυχή, απ'την ψυχή πιο λεπτοφυής ο Νους, κι απ το Νου ο θεός, που είναι αγαθός ....ο δεύτερος Νους δημιουργός.//κι αγαθός..??

σχόλιο: Ξέχασαν όμως να μας πουν αυτά που μας λέει ο Ερμής Τρισμέγιστος στον Ποιμάνδρη στην αρχή των Ερμητικών κειμένων, ή "ξέχασαν" να τα προσθέσουν;: 

ὁ δὲ πάντων πατὴρ ὁ Νοῦς, ὢν ζωὴ καὶ φῶς, ἀπεκύησεν ῎Ανθρωπον αὐτῷ ἴσον, οὗ ἠράσθη ὡς ἰδίου τόκου·
περικαλλὴς γάρ, τὴν τοῦ πατρὸς εἰκόνα ἔχων·
ὄντως γὰρ καὶ ὁ θεὸς ἠράσθη τῆς ἰδίας μορφῆς, παρέδωκε τὰ ἑαυτοῦ πάντα δημιουργήματα, καὶ κατανοήσας δὲ τὴν τοῦ Δημιουργοῦ κτίσιν ἐν τῷ πυρί, ἠβουλήθη καὶ αὐτὸς δημιουργεῖν, καὶ συνεχωρήθη ἀπὸ τοῦ πατρός·


Και εδώ ποιος δημιούργησε τον κτιστό κόσμο των Οκτώ Ουρανών;

ὁ δὲ Νοῦς ὁ θεός, ἀρρενόθηλυς ὤν, ζωὴ καὶ φῶς ὑπάρχων, ἀπεκύησε λόγῳ ἕτερον Νοῦν δημιουργόν, ὃς θεὸς τοῦ πυρὸς καὶ πνεύματος ὤν, ἐδημιούργησε διοικητάς τινας ἑπτά, ἐν κύκλοις περιέχοντας τὸν αἰσθητὸν κόσμον, καὶ ἡ διοίκησις αὐτῶν εἱμαρμένη καλεῖται.

ΠΟΙΜΑΝΔΡΗΣ ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΕΡΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΓΝΩΘΙ Σ ΑΥΤΟΝ ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΠΟΙΜΑΝΔΡΗΣ

morfeas sky




Σχόλια