ΛΟΓΟΣ Ι "ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ" ΤΟΥ ΕΡΜΗ ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΥ



ΛΟΓΟΣ Ι "ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ" ΤΟΥ ΕΡΜΗ ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΥ

"ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ" (το κατ'εξοχήν Αγαθό, o Aγαθός Νους)


Τον χθεσινό λόγο, Ασκληπιέ, σου τον αφιέρωσα και τον σημερινό είναι δίκαιο να τον αφιερώσω στον γιο μου, αφού εξάλλου αποτελεί επιτομή των "Γενικών Λόγων", που απευθύνονται σ'αυτόν.

Ο Θεός, λοιπόν, και Πατέρας, και το Απόλυτο Αγαθό, γιε μου, έχουν την ίδια φύση και μάλλον την ίδια ενέργεια.
Διότι η φύση αποτελεί ονομασία για τη μείωση και την αύξηση, έννοιες που αφορούν τα μεταβλητά και κινητά.
Αντίθετα, η ενέργεια αφορά τα αμετάβλητα και τα ακίνητα,
δηλαδή τα θεϊκά κι εκείνα απ'τ' ανθρώπινα, τα οποία αυτός θέλει να είναι έτσι.


Σε άλλο σημείο όμως κάναμε λόγο σχετικά με την ενέργεια, καθώς και σχετικά με τις υπόλοιπες θεϊκές κι ανθρώπινες έννοιες, τις οποίες πρέπει να φέρουμε στο νου μας τώρα.
Η ενέργεια, λοιπόν, αυτού είναι η θέληση του κι η ουσία αυτού, η επιθυμία του να υπάρχουν τα πάντα.


σχόλιο: Όλα όσα υπάρχουν στον κτιστό υλικό κόσμο, η φύση, και η ενέργεια, πηγάζουν από το αγαθό θέλημα του πατέρα αυτού του κόσμου, του Ογδοου Ουρανού, να δημιουργήσει με τον Άγιο Λόγο του με το δοχείο της Υλης το οποίο εμπεριέχει ως δικό του κόσμο ο δικός του Νους. 


Εμείς πρέπει πρώτα να κατανοήσουμε τον εαυτό μας, και μετά την φύση που ενδύθηκε ο Ιδεατός άνθρωπος, (Νους και ψυχή), και γίναμε ο άνθρωπος της Γης το λογικό ανθρώπινο ζώο, όμοιοι με την άλογη φύση της Γης, ώστε να μην μας οδηγούν τα άλογα και μεταβλητά αυτής της φύσης που ενδυθήκαμε, αλλά όλα τα αμετάβλητα και θεϊκά, ο αμετάβλητος Νοητός μας κόσμος και η αμετάβλητη θέληση του, η αμετάβλητη ανδρεία ψυχής που πηγάζει από τις ενέργειες των Επτά Ουρανών της Αρμονίας, και με οδηγό την αγαθή θέληση μας για τα πάντα, αλλά επειδή δεν είναι αγαθός αυτός ο κόσμος, αλλά ένας κόσμος όπου καθετί έχει το αντίθετο του, να μπορούμε να ζούμε αυτόν τον κόσμο επιφανειακά ώστε να μην μας αγγίζουν τα αντίθετα, αλλά και με οδηγό το δίκαιο, την δικαιοσύνη σε όλα.
.........
Διότι τι άλλο είναι ο Θεός-Πατέρας και το κατ'εξοχήν Αγαθό, εκτός απ'την ύπαρξη των πάντων, ακόμα κι αυτών, που δεν υπάρχουν ακόμα, καθώς κι η ύπαρξη αυτών, που ήδη υπάρχουν; 
Αυτό είναι ο Θεός, αυτό είναι ο Πατέρας, αυτό είναι το κατ'ουσίαν Αγαθό, στο οποίο δεν περιλαμβάνεται τίποτα απ'τα υπόλοιπα. 
Διότι ο κόσμος και ο ήλιος είναι κι αυτός πατέρας γι'αυτούς, (τους ανθρώπους) που παίρνουν μέρος στην ουσία, (ουσία είναι ο αγαθός Νους στον άνθρωπο, Νους και ψυχή η εικόνα της ζωής, η νοητή ουσία η οποία είναι Ουσιωδώς όμοια με το Θεό Πατέρα τον Όγδοο Ουρανό), δεν είναι όμως το ίδιο υπεύθυνος πια για το αγαθό της ζωής στα ζωντανά όντα. (έχουμε ελεύθερη επιλογή  να γίνουμε ένα με την νοητή ουσία ή με την άλογη φύση της ύλης των άλογων αισθήσεων που οδηγούν το σώμα). Αν όμως είναι έτσι τα πράγματα, σίγουρα με κάθε τρόπο πιέζεται απ'το αγαθό θέλημα, χωρίς το οποίο ούτε να υπάρχει είναι δυνατόν, ούτε να γεννηθεί. (Χωρίς τον Αγαθό Νου της ψυχής δεν μπορεί να υπάρξει η νοητή ζωή).
..........

Ο "πατέρας" (εννοεί τον κόσμο, τον δεύτερο Νου δημιουργό, τον αισθητό θεό δημιουργό που ενώθηκε με το δοχείο της Υλης του κάθε Ουρανού με τα Επτά δικά του δημιουργήματα, τους επτά Νους διοικητές που συνδέεται μαζί τους, και είναι η εικόνα του, ο γιος του Ογδοου Ουρανού) είναι υπεύθυνος για τα παιδιά, τη σπορά και την τροφή, αφού πήρε την επιθυμία για το Απόλυτο Αγαθό, μέσω του ήλιου.

σχόλιο: δόθηκε από τον Θεό Πατέρα τον Ογδοο Ουρανό στην εικόνα του, τον δεύτερο Νου δημιουργό ο Aγαθός Νους, για να ενωθεί με το δοχείο της Υλης και να δημιουργήσει πάνω σ'αυτό τον υλικό κόσμο, και να γεννήσει την ζωή με τις ψυχές στα ΕΙΔΩΛΑ, είναι ο αισθητός θεός, του πυρός και πνεύματος, το φωτισμένο πνεύμα το οποίο ενώθηκε με το άλογο δοχείο της Υλης.
.........
Διότι η Αγαθότητα αποτελεί το δημιουργικό στοιχείο δεν είναι όμως δυνατόν αυτό να γεννηθεί (το Αγαθό) μέσα σε κάτι άλλο, παρά μόνον σ'εκείνον, ο οποίος χωρίς να παίρνει τίποτα, θέλει τα πάντα να υπάρχουν.

σχόλιο: όταν ενώνεται ο Αγαθός Νους με το δοχείο της Υλης παύει να είναι Αγαθός, αλλά αποκτά το Δίκαιο, την Δικαιοσύνη, τις ενέργειες της Αρμονίας των Επτά Ουρανών Διοικητών) παρά μόνον σ'εκείνον, ο οποίος χωρίς να παίρνει τίποτα, θέλει τα πάντα να υπάρχουν.
σχόλιο: Αυτός ο κόσμος δεν είναι αγαθός. Το Αγαθό υπάρχει αποκλειστικά όταν είναι μόνο του, με την όμοια ουσία του, χωρίς να ενωθεί με το δοχείο της Υλης, διότι η Υλη είναι άλογη, ειδικά η σύνθεση του πιο καττωφερή δικού μας υλικού κόσμου, όπου αποτελεί μία σύνθεση των τεσσάρων πιο κατωφερή στοιχείων της Υλης..όπως είναι οι μεταβαλλόμενες αισθήσεις, όπως τα πάντα γύρω μας αλλά και στο σώμα μας μεταβάλλονται συνεχώς και είναι γεμάτα από ανάγκες, και οι ανάγκες οδηγούν στην κακία.
..........

Δεν θα πω γιε μου, "σ'εκείνον, ο οποίος δημιουργεί", διότι αυτός που δημιουργεί (ο δεύτερος Νους δημιουργός ο αισθητός θεός δημιουργός), παρουσιάζει πολλές ελλείψεις όσον αφορά το χρόνο, κατά τον οποίο άλλοτε δημιουργεί, άλλοτε δεν δημιουργεί, σχετικές τόσο με την ποιότητα όσο και με την ποσότητα. 
Διότι άλλοτε μεν δημιουργεί πράγματα μιας συγκεκριμένης ποσότητας και ποιότητας, (θεϊκά όντα και θεϊκή φύση), άλλοτε δε της αντίθετης ποσότητας και ποιότητας (θνητά όντα και θνητή φύση).

Αλλά ο Θεός-Πατέρας Ολων το κατ'εξοχήν Αγαθό δημιουργούν με το να αποτελούν την ουσία των πάντων. Έτσι, λοιπόν, είναι τα πράγματα γι'αυτόν, που έχει τη δυνατότητα να τα διακρίνει.
σχόλιο: Το αγαθό υπάρχει μόνον στο καθαρό της φύσης δημιούργημα, έξω από το δοχείο της Υλης.
Χωρίς την Αγαθή θέληση του Πατέρα όλων στον κτιστό κόσμο Νου Θεού, χωρίς τις ανθρώπινες ψυχές που φέρουν το δικό του Αγαθό Νου, δεν θα υπήρχε ούτε ο υλικός κόσμος των Επτά Ουρανών, ούτε και η νοερή ζωή στον άνθρωπο της Γης, διότι ο Νους και ψυχή η νοητή ζωή, είναι αυτός που δίνει και γεννά την νοερή ζωή στα ανθρώπινα σώματα.

σχόλιο: Ο Ανθρωπος δεύτερος θεός Φως και Ζωή όμοιος με τον ΠΑΤΈΡΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΩΝ ΦΩΣ ΚΑΙ ΖΩΗ, εισήλθε στον Ογδοο Ουρανό την εικόνα του Θεού, κι έγινε κι αυτός Αγαθός Νους σαν την εικόνα του Θεού η οποία φέρει ως δικό του κόσμο το δοχείο της Υλης, μαζί και ο Αδιαίρετος Φωτεινός του Λόγος που έγινε κι αυτός Αγιος Λόγος και γέννησε την εικόνα της ζωής, τις ανθρώπινες ψυχές.
..........

Διότι ο Θεός (ο Ογδοος Ουρανός) θέλει αυτό να είναι, και πράγματι είναι, και κυρίως αυτό υπάρχει σ'εκείνον. (το κατ'εξοχήν Αγαθό). Διότι και όλα τα υπόλοιπα για χάρη του υπάρχουν....διότι, γιε μου, χαρακτηριστικό γνώρισμα του κατ'εξοχήν Αγαθού αποτελεί το ν'αναγνωρίζεται σαν κατ'εξοχήν Αγαθό.

- Μας γέμισες πατέρα με το καλό κι ωραιότατο θέαμα και λίγο έλειψε τα μάτια του νου μου να τυφλωθούν από αυτή τη θέα.

-Διότι η θέα του απόλυτου Αγαθού δεν λαμποκοπά και δεν σου προκαλλεί ανοιγόκλεισμα των ματιών, όπως η ακτίνα του ήλιου, που είναι πύρινη.

Αντίθετα, λάμπει τόσο, (το Αγαθό) όσο αντέχει αυτός που μπορεί να δεχτεί την εισροή της νοητής λάμψης. Διότι είναι περισσότερο διαπεραστική στην κάθοδό της αλλά ακίνδυνη (δεν μας τυφλώνει όπως η φωτιά του ήλιου, διότι είναι νοητή λάμψη του αγαθού), και γεμάτη αθανασία, (ο Αγαθός Νους είναι η Αθανασία της ζωής), ώστε, όσοι μπορούν να αντλήσουν κάτι παραπάνω από αυτή τη θέα (του αγαθού),να κοιμούνται πολλές φορές και να οδεύουν απ'το σώμα τους προς το πανέμορφο αυτό όραμα, (του αγαθού), το οποίο βέβαια έχουν συναντήσει ο Ουρανός κι ο Κρόνος, οι πρόγονοι μας.

σχόλιο: ο Ουρανός είναι ο δικός μας ουρανός, είναι ο ένας εκ των Επτά Ουρανών Διοικητών, και ο Κρόνος είναι ο δεύτερος Νους δημιουργός που δημιούργησε τα δικά του Επτά δημιουργήματα, τους Επτά αισθητούς θεούς, τους Επτά Ουρανούς. Και οι πρόγονοι μας είναι ο Ιδεατός Ανθρωπος Νους και ψυχή που ενδύθηκε το ανθρώπινο σώμα κι έγινε ο άνθρωπος της Γης, το αθρώπινο λογικό ζώο της Γης, και μπόρεσε μέσα από το σώμα που ενδύθηκε να διακρίνει τον αληθινό του εαυτό το Νου που πηγάζει από το Αγαθό τον Ογδοο Ουρανό.

- Mακάρι κι εμείς, πατέρα.



Η ΜΙΑ ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ 

- Mακάρι κι εμείς, πατέρα.

- Μακάρι, παιδί μου. Τώρα όμως ακόμα δεν έχουμε τη δύναμη για το όραμα και δεν μπορούμε ακόμα ν'ανοίξουμε  τα μάτια του νου μας και να δούμε την ομορφιά εκείνου του απόλυτου Αγαθού, την άφθαρτη κι ασύλληπτη. 

Διότι τότε θα το αντικρύσεις, όταν δεν θα έχεις τίποτα να πεις γι'αυτό. Διότι η γνώση του (Αγαθού) αποτελεί και θεϊκή σιωπή και κατάργηση όλων των αισθήσεων. Διότι τίποτα άλλο δεν μπορεί να συλλάβει με το νου του αυτός που το συνέλαβε, ούτε τίποτα άλλο να δει αυτός που το αντίκρυσε, ούτε για τίποτα άλλο ν'ακούσει, ούτε το σώμα του ολόκληρο να κινήσει. 

Διότι παραλύει, καθώς έχει ξεχάσει όλες τις σωματικές αισθήσεις και κινήσεις. Κι αφού τον περιλούσει με φως όλο το νου, (το Αγαθό) λαμποκοπά και σ'όλη την ψυχή του κι ανασύροντάς την μέσα από το σώμα τον μεταβάλλει ολόκληρο σε πραγματική ουσία.
Διότι είναι αδύνατον, παιδί μου, η ψυχή, που αντίκρυσε την ομορφιά του απόλυτου Αγαθού, να φτάσει στη θέωση μέσα στο ανθρώπινο σώμα.


-Πως εννοείς τη θέωση πατέρα;


-Συμβαίνουν μεταβολές, παιδί μου, σε κάθε χωρισμένη ψυχή.


σχόλιο: αφήνοντας η ανθρώπινη ψυχή την σάρκα για να φτάσει στη θέωση, αφήνει πίσω της τα στοιχεία γη-νερό διαχωρίζεται από αυτά και άρα από τις άλογες αισθήσεις του σώματος, και γίνεται αστρικό σώμα από φωτιά αέρα, που και αυτό ανήκει στην άλογη φύση της Γης, διότι έχει ανάγκη να ενσαρκωθεί το σώμα από γη-νερό σε μια νέα ενσάρκωση από τη μοίρα, άρα αυτό που ονομάζουμε ως θάνατο είναι η μεταβολή των στοιχείων της Υλης, λύεται η σύνθεση τους.

-Πως εννοείς πάλι τη διαχωρισμένη; (ψυχή)

- Δεν άκουσες στους "Γενικούς Λόγους" πως όλες οι ψυχές εκείνες, οι οποίες περιφέρονται στο σύμπαν, προέρχονται απ'τη μια ψυχή του σύμπαντος σαν να έχουν διασπαστεί;

σχόλιο: οι ψυχές είναι η ενέργεια της κίνησης που ενυπάρχει στο σύμπαν, και περικλείει τους γαλαξίες εξωτερικά αλλά και εσωτερικά στο καθαρό της φύσης δημιούργημα, τους αστέρες τους πλανήτες. Ο Νους και ο Αδιαίρετος Λόγος μόλις εισέρχεται σε αυτό το σύμπαν ενώνονται αυτές οι ενέργειες μαζί του από πολύ μεγάλο έρωτα, και γεννιέται ο Νους και ψυχή, δηλαδή ο Νους αποκτά ένα άλλο είδος κίνησης αυτή την κίνηση της ψυχής, της φωτιάς, και μεταβάλλεται σε κάτι άλλο, στον νοητό κόσμο της ψυχής, παραμένει όμως ο Αγαθός Νους κλεισμένος στον εαυτό του μέσα στην ψυχή στον δικό του Αγαθό νοητό κόσμο με την δική του όμοια καθαρή Αγαθή ουσία, και έλκεται μόνον από την Αρμονία του νοητού κόσμου της ψυχής η οποία απόκτησε από το Νου τις ενέργειες της Αρμονίας των Επτά Ουρανών για να εξουσιάζει τα πάντα σύμφωνα με το Δίκαιο και την Δικαιοσύνη.


σχόλιο: Αν λοιπόν εμείς με θνητό σώμα από εδώ δεν καταργήσουμε όλες τις αισθήσεις του σώματος δεν θα μπορέσουμε να έρθουμε σε επαφή με τις ενέργειες της Αρμονίας της ψυχής, η οποία θα μας φέρει σε σύνδεση με τις Επτά Ενέργειες της Αρμονίας που κατέχει ο Νους της ψυχής, και εξουσιάζει τους Επτά Ουρανούς. Είμαστε Αγαθός Νους η Αλήθεια της Ζωής, που γίναμε Νους και ψυχή η εικόνα της ζωής, και τώρα γίναμε ο άνθρωπος της Γης το ανθρώπινο λογικό ζώο.

- Οι μεταβολές λοιπόν, αυτών των ψυχών είναι πολλές.

σχόλιο: εδώ μιλάει στην συνέχεια, όχι μόνον για την ανθρώπινη ψυχή, όπου ο Ανθρωπος δεύτερος θεός από Αγαθός Νους γίνεται Νους και ψυχή, δηλαδή δημιούργησε τις δικές του ανθρώπινες ψυχές με τον δικό του Αγαθό Νου για να ενδυθούν τα επτά ανθρώπινα σώματα,  αλλά και για όλες τις άλλες ψυχές τις κτιστές, που ανήκουν σε έναν ουρανό αποκλειστικά από τους Επτά Ουρανούς του δεύτερου Νου δημιουργού, και αυτές οι κτιστές ψυχές υποδέχονται το πνεύμα του δεύτερου Νου δημιουργού, δηλαδή το πνεύμα των ενεργειών της Αρμονίας του εκάστοτε από τους Επτά Ουρανούς της Αρμονίας στον οποίο ανήκουν αυτές αποκλειστικά οι ενέργειες, (ο αισθητός θεός του πυρός και πνεύματος, ο κόσμος η εικόνα του Ογδοου Ουρανού) που δίνει το δικό του πνεύμα (και όχι Νου) στις δικές του κτιστές ψυχές, το οποίο πνεύμα του δεύτερου Νου δημιουργού συνεργάζεται με την κάθε φύση του κάθε Ουρανού, την κάθε νοερή ζωή που θα γεννηθεί με σώμα θεϊκό ή θνητό!! όχι όμως και ο Νους της ανθρώπινης ψυχής!! ο οποίος δεν συνεργάζεται με τα σώματα, αλλά οδηγεί τα σώματα, ειδάλλως θα φύγει από το σώμα και θα μας αφήσει μόνους κι έρημους να μας οδηγούν οι άλογες αισθήσεις, λόγω του ότι γίναμε ένα με την άλογη ύλη με το σώμα, και δεν μάθαμε τον αληθινό μας εαυτό ενόσω ζούμε, ώστε να μας οδηγεί ο νοητός μας κόσμος και όχι οι άλογες αισθήσεις.

Οι κτιστές ψυχές, έχουν το πνεύμα του δεύτερου Νου δημιουργού του αισθητού θεού, το οποίο πνεύμα συνεργάζεται με την κάθε φύση του κάθε Ουρανού, την κάθε νοερή ζωή που θα γεννηθεί με σώμα θεϊκό ή θνητό!! ΣΥΝΕΡΓΑΖΕΤΑΙ!!

Ο Νους της ανθρώπινης ψυχής όμως δεν συνεργάζεται με την άλογη φύση!! δεν συνεργάζεται με τα σώματα, αλλά οδηγεί τα σώματα!!... 


Η μεν ανθρώπινη ψυχή είναι Νους και ψυχή.

Η δε κτιστή ψυχή είναι πνεύμα και ψυχή που ανήκει σε έναν ουρανό αποκλειστικά από τους επτά ουρανούς.
..........
Οι μεταβολές λοιπόν, αυτών των ψυχών (κτιστές ψυχές) είναι πολλές, άλλων μεν προς το καλύτερο, άλλων δε προς το αντίθετο.(χειρότερο). Κι εκείνες μεν που είναι χαμερπείς σε άγρια θηρία,(χαμερπείς: σε πολύ χαμηλό ηθικό επίπεδο· πρόστυχη, τιποτένια ψυχή που έγινε ένα με την κακία του αισθητού έμβιου σώματος) σε άγρια θηρία, (είτε άλλες καλύτερες ψυχές) είτε μεταβάλλονται σε υδρόβια, οι δε υδρόβιες σε χερσαία, οι χερσαίες σε πτηνά, οι αέρινες σε ανθρώπους, (άρα και οι κτιστές ψυχές μπορούν να γίνουν άνθρωποι της Γης σαν εμάς) και οι ανθρώπινες ψυχές ( Νους και ψυχή) κατέχοντας την Αρχή της Αθανασίας, καθώς μεταβάλλονται σε δαίμονες, (δαίμονες ο ανώτερος εαυτός ο αισθητός άνθρωπος θεός: φωτιά-αέρας) στην συνέχεια έτσι πηγαίνουν στον κύκλο (Ουρανό) των θεών.

- Οι κύκλοι (Ουρανοί) των θεών είναι δύο, ο ένας των πλανητών, (σώμα) κι ο άλλος των Απλανών (της φωτιάς). 
Κι αυτό αποτελεί την πιο μεγάλη δόξα για την ψυχή.

σχόλιο: Προσέξτε τι λέει, για την ψυχή!! τις διαχωρίζει σε ανθρώπινες ψυχές και σε κτιστές ψυχές.

- Η ψυχή όμως εκείνη, η οποία ήρθε στους ανθρώπους, (η ανθρώπινη ψυχή (Νους και ψυχή), αν παραμείνει κακή, (αν γίνει ένα με την σάρκα και τις άλογες αισθήσεις), ούτε την αθανασία γεύεται, ούτε παίρνει μέρος στο Αγαθό, αλλά ακολουθεί και πάλι προς τα πίσω το δρόμο, που οδηγεί στην καταδίκη της κακής ανθρώπινης ψυχής με ένα χειρότερο ανθρώπινο σώμα που αξίζει. ( Ενώ οι κακές χαμερπείς κτιστές ψυχές που έγιναν άνθρωποι θα ξαναγίνουν ερπετά).

ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΣΩΜΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΨΥΧΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΤΗΣ ΓΗΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΒΑΤΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΟΛΩΝ ΘΕΟΥ ΦΩΣ ΚΑΙ ΖΩΗ. Η δε κακία της ανθρώπινης ψυχής είναι η Άγνοια.

Ερμής Τρισμέγιστος: Η ανθρώπινη ψυχή ....όχι όλες οι ανθρώπινες ....ούτε φυσικά οι οι κτιστές....αλλά οι ευσεβείς είναι κάπως δαιμόνια και θεϊκή. Κι αυτού του είδους η ψυχή, αφού απαλλαχτεί από το σώμα της έχοντας διεξαγάγει τον αγώνα της ευσέβειας, (η γνώση του θεϊκού της εαυτού), μετατρέπεται συνολικά σε Νου. (Νους και ψυχή).

Αλλά η ασεβής ψυχή (που ζούσε σε άγνοια) παραμένει στη δική της ουσία και τιμωρείται από τον εαυτό της, καθώς ψάχνει να βρει ένα γήϊνο σώμα για να μπει και μάλιστα ανθρώπινο. Διότι διαφορετικό σώμα δεν χωρά την ανθρώπινη ψυχή να ξεπέσει σε σώμα ζώου, που δεν έχει λογική. Διότι αυτό αποτελεί νόμο του Θεού, να προφυλάσσει δηλαδή την ανθρώπινη ψυχή από ένα τέτοιο εξευτελισμό.


Οι κτιστές ψυχές, έχουν το πνεύμα του δεύτερου Νου δημιουργού του αισθητού θεού, το οποίο πνεύμα συνεργάζεται με την κάθε φύση του κάθε Ουρανού, την κάθε νοερή ζωή που θα γεννηθεί με σώμα θεϊκό ή θνητό!!, ΣΥΝΕΡΓΑΖΕΤΑΙ!!

Ο Νους της ανθρώπινης ψυχής
όμως δεν συνεργάζεται με την άλογη φύση!! δεν συνεργάζεται με τα σώματα, αλλά οδηγεί τα σώματα!!...

Η μεν ανθρώπινη ψυχή
είναι Νους και ψυχή.

Η δε κτιστή ψυχή είναι πνεύμα και ψυχή.


Ερμής Τρισμέγιστος: Διότι η ανθρώπινη ψυχή που δεν γνώρισε κανένα από τα δημιουργήματα, ούτε τη φύση τους ούτε το κατ'εξοχήν Αγαθό, αλλά παραμένει τυφλή, πέφτει στα σωματικά πάθη κι η κακομοίρα έχοντας αγνοήσει τον εαυτό της εργάζεται για ξένα και κακά σώματα, κουβαλώντας το σώμα της σαν φορτίο και χωρίς να το εξουσιάζει, αλλά να εξουσιάζεται. Αυτό αποτελεί την κακία της ψυχής.

Αντίθετα, αρετή της ψυχής αποτελεί η γνώση, διότι εκείνος που την κατάκτησε είναι και αγαθός κι ευσεβής και θεϊκός πλέον.


- Kαι ποιος είναι αυτός πατέρα;

- Αυτός, που δεν λέει πολλά, ούτε ακούει πολλά, καθόσον αυτός που καταπιάνεται, παιδί μου, με δυο λόγους και με δυο ακούσματα, ανώφελα κοπιάζει. Διότι ο Θεός-Πατέρας και το απόλυτο Αγαθό ούτε λέγεται, ούτε ακούγεται.

Κι αφού έχουν έτσι τα πράγματα, οι αισθήσεις υπάρχουν σε όλα τα όντα, καθόσον δεν είναι δυνατόν να υπάρξουν χωρίς αυτές.
Η γνώση όμως διαφέρει κατά πολύ από την αίσθηση, διότι η αίσθηση προέρχεται από αυτό που επικρατεί στην αντίληψη μας, ενώ η γνώση είναι ο σκοπός της επιστήμης, (ως επιστήμη εννοεί την γνώση της σοφίας του νοητού λόγου της ψυχής) η δε επιστήμη είναι δώρο Θεού. (Μας χαρίζεται ο Νους σε όσους κάνουμε προσπάθεια να μάθουμε τον εαυτό μας). Διότι κάθε επιστήμη είναι άϋλη και χρησιμοποιεί σαν όργανο τον ίδιο τον νου, ενώ ο νους χρησιμοποιεί σαν όργανο το σώμα.

Και τα δύο λοιπόν, χωρούν μέσα στο σώμα - και τα νοητά (τα νοητά είναι τα όμοια, ο Αγαθός Νους της ψυχής που κατέχει όλες τις ενέργειες της Αρμονίας των Επτά Ουρανών) και τα υλικά. (τα υλικά, τα ανόμοια, τα αντίθετα, τα μεταβαλλόμενα, το δοχείο της άλογης ύλης). 

Διότι τα πάντα πρέπει να συγκροτούνται από αντίθεση κι εναντιότητα κι είναι αδύνατον να συμβεί διαφορετικά.

morfeas sky


- Ποιος είναι, λοιπόν, ο εδώ υλικός θεός;

- Ο όμορφος κόσμος, δεν είναι όμως κι αγαθός, διότι είναι υλικός κι ευπαθής και πρώτος απ'όλα εκείνα που εύκολα προσβάλλονται από πάθη, δεύτερος δε απ'τα όντα, κι ελλιπής από μόνος του.

Αν κι αυτός κάποτε δημιουργήθηκε, εντούτοις υπάρχει πάντοτε, καθώς υφίσταται μέσα στο γίγνεσθαι. Και με την διαρκή του αναγέννηση αποτελεί τη γέννηση των ποιοτήτων και των ποσοτήτων, διότι είναι κινητός και κάθε υλική κίνηση συνιστά γέννηση. H δε σταθερότητα των νοητών δημιουργεί την κίνηση των υλικών

σχόλιο: η σταθερότητα των νοητών η αμετάβλητη θέληση, αλλά και όπως η ασώματη ενέργεια, με την οποία δημιουργεί ο δημιουργός Νους το ενεργειακό πλέγμα, όπου με τις αντίθετες κινήσεις δημιουργεί έναν κύκλο-ουρανό, και συγκρατεί εσωτερικά την Υλη και την κινεί γύρω από τον εαυτό της-πλανήτες-αστέρες, γαλαξίες-σύμπαν όπως το θέλει ο Νους δημιουργός. 

Το ίδιο συμβαίνει και με τις ανθρώπινες ψυχές. (Νους και ψυχή) όπου κινεί ο Νους της ψυχής το σώμα σύμφωνα με την δική του Αμετάβλητη θέληση....και όχι να μας οδηγεί το σώμα με τις άλογες αισθήσεις του..διότι είναι μεγάλη ασέβεια προς το θεό το Νου της ψυχής μας, γι'αυτό και μας τιμωρεί φεύγοντας από το ανθρώπινο σώμα αφήνοντας μας μόνους με τις άλογες αισθήσεις να μας οδηγούν και τιμωρούν. 

Ερμής Τρισμέγιστος: H δε σταθερότητα των νοητών δημιουργεί την κίνηση των υλικών κατά τον ακόλουθο τρόπο: επειδή ο κόσμος είναι σφαιρικός, δηλαδή κεφάλι, και πάνω απ'το κεφάλι δεν βρίσκεται τίποτα υλικό, όπως ακριβώς κάτω απ'τα πόδια δεν βρίσκεται τίποτα το νοητό, αλλά καθετί υλικό, έτσι και ο νους είναι κεφάλι που κινείται κυκλικά, όπως δηλαδή ταιριάζει στο κεφάλι.

Οσα λοιπόν είναι συνδεδεμένα με τη μεμβράνη αυτού του κεφαλιού, όπου βρίσκεται η ψυχή, είναι αθάνατα από τη φύση τους, όπως ακριβώς κι αυτά, τα οποία βρίσκονται μέσα στην ψυχή του γεννημένου σώματος, διαθέτουν περισσότερα στοιχεία της ψυχής παρά του σώματος. (το ανθρώπινο κεφάλι).

Σχόλιο: Οπως το ενεργειακό πλέγμα ΠΥΡ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ περικλείει τον πλανήτη, έτσι περικλείει ο Νους και η ενέργεια της ψυχής το ανθρώπινο κεφάλι.
Οπως το ενεργειακό πλέγμα περικλείει με τις αντίθετες κινήσεις τον πλανήτη δίνοντας του κίνηση όπως το θέλει ο Νους, με τον ίδιο τρόπο ο Νους και ψυχή περικλείει το ανθρώπινο σώμα, δίνοντας του κίνηση με το Νου. 

Ο ΝΟΥΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ  ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΜΒΡΑΝΗ ΤΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟ ΠΛΕΓΜΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ  ΣΥΝΔΕΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΚΕΦΑΛΙ, ΚΑΙ ΟΔΗΓΕΙ ΤΟ ΣΩΜΑ.

Ερμής Τρισμέγιστος: Όσα όμως βρίσκονται μακριά από τη μεμβράνη είναι θνητά, διαθέτοντας περισσότερα στοιχεία του σώματος παρά της ψυχής. Κάθε δε ζωντανός οργανισμός, όπως ακριβώς το σύμπαν, αποτελείται από υλική και νοητή ουσία.
 ργανισμός, αποτελείται από υλική και νοητή ουσία.

σχόλιο: άρα και το υλικό σύμπαν είναι ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ όπως ακριβώς είναι ο άνθρωπος της Γης, ο οποίος  αποτελείται από μία θεϊκή φύση το Νου της ψυχής, και μία θνητή φύση το υλικό σώμα, από φωτιά,αέρα,γη, νερό.
.........
Και πρώτα απ'όλα ο κόσμος, ο δε άνθρωπος ο δεύτερος ζωντανός οργανισμός μετά τον κόσμο και πρώτος απ΄τους θνητούς κι έχει μάλιστα την ψυχή των υπόλοιπων ζωντανών οργανισμών. 

σχόλιο: οι κτιστές ψυχές συνεργάζεται το πνεύμα τους με την άλογη φύση, γεννούν τα άλογα ζώα που δε φέρουν το Νου στην ψυχή τους, με την οποία αυτή κτιστή ψυχή ενώνεται ο Ιδεατός Άνθρωπος Νους και ψυχή μαζί τους, δηλαδή ενώνεται με την ψυχή από φωτιά-αέρα των πλανητών που είναι συνδεδεμένη από την μοίρα της να ενώνεται με το άλογο σώμα από γη-νερό.

Κι όχι μόνον δεν είναι πια αγαθός, αλλά είναι κακός σαν θνητός. Διότι ο μεν κόσμος δεν είναι αγαθός ως εκεί που είναι κινητός, αλλά δεν είναι και κακός ως εκεί που είναι αθάνατος. 

σχόλιο: Ο κόσμος είναι Αγαθός μόνον στον όγδοο Ουρανό διότι εκεί το δοχείο της Υλης μένει αδρανές διότι δεν βρίσκεται σε κίνηση.

"αλλά δεν είναι και κακός ως εκεί που είναι αθάνατος". 
σχόλιο: όταν ο Αμετάβλητος Αγαθός Νους της ψυχής με τις ενέργειες της Αρμονίας των Επτά Ουρανών που κατέχει κινείται στο καθαρό θεϊκό μέρος της φύσης δημιούργημα...εκεί όπου δεν υπάρχουν τα κατωφερή στοιχεία όπως της Γης.

Και τον μεν κόσμο τον κρατά ο Θεός (ο Ογδοος Ουρανός), τον δε άνθρωπο ο κόσμος, (ο δεύτερος Νους δημιουργός, ο αισθητός θεός, το φωτισμένο "εκπεσών" πνεύμα της φωτιάς).
Κι ο μεν κόσμος γίνεται γιος του Θεού (του Ογδοου Ουρανού), ο δε άνθρωπος του κόσμου, σαν να είναι ο εγγονός του Θεού.

σχόλιο: ο άνθρωπος της Γης από  φωτιά-αέρα, γη-νερό, είναι ο εγγονός του Ογδοου Ουρανού, του Αγαθού Θεού, ενώ ο γιος του (η εικόνα του) είναι ο δεύτερος Νους δημιουργός, (το εκπεσών φωτισμένο πνεύμα), και ο άνθρωπος της Γης είναι ο εγγονός του Ογδοου Ουρανού διότι φέρουμε στην ψυχή μας τον δικό του Αγαθό θεϊκό Νου,αλλά και επειδή έχουμε διπλή φύση μία θεϊκή και μία θνητή, το ανθρώπινο σώμα μας, είναι το σώμα που μας έδωσε να ενδυθεί ο Νους της ψυχής μας ο εκπεσών δεύτερος Νους δημιουργός, διότι αυτός όπως διαβάζουμε στον Α Λόγο στον Ποιμάνδρη διέλυσε τον σύνδεσμο της Αρμονίας και δημιούργησε τα θνητά σώματα ώστε α εγκλωβιστούμε σε αυτά μέσα από τν Αγνοια και την Λήθη που μας φέρουν αυτά τα διαχωρισμένα θνητά σώματα..διότι αυτός μας δίνει να ενδυθούμε τα δικά του σώματα.

σχόλιο: Μόνον ο Νους της ανθρώπινης ψυχής είναι ο γιος του ανθρώπου δεύτερου θεού Φως και Ζωή, που έγινε κι αυτός ο Ογδοος Ουρανός.

Διότι ο Θεός (Ογδοος Ουρανός) δεν αγνοεί τον άνθρωπο, αλλά και πολύ τον αναγνωρίζει κι επιθυμεί να αναγνωριστεί απ'αυτόν. (Να κατανοήσουμνε τον αληθινό μας εαυτό).
Αυτό μόνον αποτελεί σωτηρία για τον άνθρωπο, η γνώση του Θεού. (του Ογδοου Ουρανού Γνώθι σ'αυτόν).


Αυτή είναι η ανάβαση στον Όλυμπο. 
(Νοητός Όλυμπος εννοείται).

morfeas sky



- Μόνον έτσι η ψυχή καθίσταται αγαθή και ποτέ δεν είναι συνεχώς αγαθή, αλλά καθίσταται και κακή, -- και καθίσταται αναγκαστικά.

- Πως το εννοείς αυτό Τρισμέγιστε; 

- Παρατήρησε παιδί μου, την ψυχή των παιδιών, που δεν επιδέχεται ούτε την ίδια την διάσπαση της, όταν το σώμα της έχει λίγο όγκο μη έχοντας πάρει ακόμα όλο τον όγκο του, πως είναι μεν καλή να βλέπει παντού χωρίς ακόμη να έχει θολώσει από τα πάθη του σώματος, σχεδόν ακόμα εξαρτημένη  από την ψυχή του κόσμου. (οδηγείται ακόμη από το Νου και ψυχή από το αγαθό). 
Οταν όμως το σώμα πάρει όλο τον όγκο του και τη διασπάσει (την ψυχή) στα μέρη του σώματος, αφού διασπαστεί η ίδια, γεννώντας μέσα της τη λησμονιά, και δεν συμμετέχει στο Ωραίο και στο κατ'εξοχήν Αγαθό, ενώ η λησμονιά αποβαίνει κακία.

Το ίδιο πράγμα συμβαίνει και σ'αυτούς, που βγαίνουν από το σώμα τους, Διότι, καθώς η ψυχή κλείνεται στον εαυτό της, μαζεύεται το μεν πνεύμα στο αίμα, η δε ψυχή στο πνεύμα, κι ο Νους....αφού καθαριστεί από τα ενδύματα του (φωτιά, αέρας, γη, νερό), όντας απ'τη φύση του θεϊκός, πιάνεται από το πύρινο σώμα (Νους και ψυχή) και κάνει βόλτες σε κάθε τόπο έχοντας εγκαταλείψει την ψυχή (τον άνθρωπο της Γης) στην κρίση και στην τιμωρία που της αξίζει. (Αφήνει ο Νους μόνο του τον άνθρωπο της Γης να οδηγείται από τις άλογες αισθήσεις για να τον τιμωρούν για όλες τις άνομες πράξεις στην ζωή του).

Πως το εννοείς αυτό πατέρα; Ο νους χωρίζεται από την ψυχή (φωτιά), κι η ψυχή από το πνεύμα, (αέρα), αφού ..όπως είπες.. η ψυχή αποτελεί ένδυμα του Νου και το πνεύμα ένδυμα της ψυχής;

- Πρέπει, παιδί μου, όποιος ακούει να σκέφτεται παράλληλα με όποιον μιλά και να συμπνέει μαζί του και να έχει περισσότερο προσεκτική την ακοή του στα λόγια αυτού που μιλά.

Η σύνθεση των ενδυμάτων αυτών, (φωτιά, αέρας, γη, νερό, των πλανητών), παιδί μου, πραγματοποιείται μέσα στο γήϊνο σώμα, 
διότι είναι αδύνατον να εδραιωθεί ο Νους γυμνός από μόνος του, μέσα σε ένα γήϊνο σώμα. Διότι, ούτε το γήϊνο σώμα είναι δυνατόν να αντέξει την τόσο μεγάλη αθανασία ούτε να ανεχτεί την τόση αρετή φέρνοντας την σε επικοινωνία με το σώμα, που προσβάλλεται από τα πάθη.

Ντύθηκε, λοιπόν, ο Νους με την ψυχή σαν φόρεμα, (με την φωτιά του πλανήτη),  που και αυτή είναι θεϊκή, χρησιμοποιεί το πνεύμα (τον αέρα-αισθήσεις) σαν υπηρέτη, ενώ το πνεύμα (οι αισθήσεις) εξουσιάζει το ζωντανό οργανισμό. (τη σάρκα από γη-νερό).

σχόλιο: και έτσι ο Νους της ψυχής οδηγεί εξουσιάζοντας το ανθρώπινο σώμα.....Οταν όμως το ανθρώπινο σώμα οδηγείται από τις άνομες πράξεις τότε ο Νους της ψυχής το παρατά, και το αφήνει μόνο του να τιμωρείται, διότι δεν μπορεί να ελέγξει τις άλογες αισθήσεις-τιμωρούς-δαίμονες.

Όταν λοιπόν ο Νους απαλλαχτεί από το γήϊνο σώμα αμέσως ντύνεται το δικό του χιτώνα, τον πύρινο, (ξαναγίνεται Νους και ψυχή) τον οποίο δεν μπορούσε να έχει κατοικώντας στο γήϊνο σώμα. Διότι η γη δεν αντέχει τη φωτιά, διότι ολόκληρη αναφλέγεται ακόμα κι από ένα μικρό σπινθήρα και για το λόγο αυτό το νερό καταβρέχει τη γη, (σάρκα από γη,νερό), σαν οχύρωμα και τείχος προστατευτικό απ'τη φλόγα της φωτιάς (Νους και ψυχή που περικλείει το σώμα).

Κι ο Νους, ο οποίος είναι ο πιο αποτελεσματικός απ'όλα τα γεννήματα του θεϊκού Νου, έχει ως σώμα και το περισσότερο αποτελεσματικό απ'όλα τα στοιχεία της Υλης, τη φωτιά. 
Διότι, καθώς ο Νους είναι δημιουργός των πάντων, χρησιμοποιεί τη φωτιά (των απλανών) σαν όργανο για να δημιουργεί.

Κι ο μεν Νους του σύμπαντος δημιουργεί τα πάντα.
Ο δε Νους του ανθρώπου, (του θνητού ανθρώπου πάνω στην Γη), δημιουργεί μόνον τα επίγεια. (τα θνητά με σώμα θνητό).
Διότι ο νους των ανθρώπων απογυμνωμένος από τη φωτιά δεν είναι σε θέση να δημιουργήσει τα θεϊκά, καθόσον είναι ανθρώπινος ως προς την κατοικία του. (θνητή φύση του ανθρώπου που δεν διαθέτει σώμα από φωτιά).

Η ανθρώπινη ψυχή ....όχι όλες οι ανθρώπινες ....ούτε φυσικά οι οι κτιστές....αλλά οι ευσεβείς είναι κάπως δαιμόνια και θεϊκή. Κι αυτού του είδους η ψυχή, αφού απαλλαχτεί από το σώμα της έχοντας διεξαγάγει τον αγώνα της ευσέβειας, (η γνώση του θεϊκού), μετατρέπεται συνολικά σε Νου. 
(Νους και ψυχή θεϊκό σώμα των Απλανών το τελειότερο σώμα του κτιστού κόσμου).

Αλλά η ασεβής ψυχή παραμένει στη δική της ουσία και τιμωρείται από τον εαυτό της, καθώς ψάχνει να βρει ένα γήϊνο σώμα για να μπει και μάλιστα ανθρώπινο. (θνητό της Γης). 
Διότι διαφορετικό σώμα δεν χωρά την ανθρώπινη ψυχή να ξεπέσει σε σώμα ζώου, που δεν έχει λογική. Διότι αυτό αποτελεί νόμο του Θεού, να προφυλάσσει δηλαδή την ανθρώπινη ψυχή από ένα τέτοιο εξευτελισμό.

Τα ίδια ακριβώς μας λέει και ο Σωκράτης:
Ο Σωκράτης λίγο πριν να πιει το κώνειο.
Και να λυπάται και γι'αυτό να θεωρεί ότι πάσχει, κι αυτό είναι πραγματικότατο κι αληθέστατο, αλλά δεν είναι έτσι. Γιατί αυτά είναι τα ορατά. Η όχι;
Βέβαια.
Και σε αυτήν την περίπτωση δεν απορροφάται η ψυχή από το σώμα;

Πως λοιπόν; 
Γιατί κάθε υλική ευχαρίστηση και λύπη είναι σαν το καρφί και καρφώνει την ψυχή μέσα στο κορμί και την τρυπά και την κάνει μέρος του σώματος και την κάνουν να νομίζει ότι αυτά είναι τα αληθινά, που λέει και το σώμα. 

Κι επειδή έχει την ίδια γνώμη με το σώμα και με τα ίδια πράγματα χαίρεται και νομίζω ότι αναγκάζεται να γίνεται ομότροπος και ομότροφος με αυτό, με αποτέλεσμα να μην φτάνει ποτέ καθαρή στον Αδη, αλλά πάντα να είναι δεμένη άρρηκτα με το σώμα, με αποτέλεσμα όσο το δυνατόν ταχύτερα, να ξαναπέφτει σε άλλο σώμα κι εκεί να φυτρώνει σαν να είναι φυτεμένη κι επομένως να μην μετέχει σε αυτό που είναι θεϊκό και καθαρό και μοναδική αγνότητα.

- Πως λοιπόν, πατέρα, τιμωρείται η ανθρώπινη ψυχή;

-Και ποια είναι παιδί μου μεγαλύτερη τιμωρία από την ασέβεια; (η μη γνώση του θεϊκού μας εαυτού).
Ποια φωτιά έχει τόση μεγάλη φλόγα (που καίει) όση η ασέβεια; Και ποιο θηρίο έχει τόσο δηλητήριο, ώστε να εξοντώνει το σώμα, όσο η ασέβεια την ίδια την ψυχή;

Η μήπως δεν βλέπεις πόσα δεινά υποφέρει η ασεβής ψυχή που φωνάζει και κραυγάζει "καίγομαι, φλέγομαι, δεν ξέρω τι να πω τι να κάνω. Η κακομοίρα λιώνω απ'τα κακά που με ζώνουν, ούτε βλέπω, ούτε ακούω".

Αυτές οι φωνές δεν προέρχονται από την ψυχή που τιμωρείται;
Η μήπως, παιδί μου, έχεις την άποψη εσύ....όπως οι περισσότεροι....πως η ψυχή, όταν βγει από το σώμα, πηγαίνει σε θηρίο, (σε σώμα ζώου), πράγμα που αποτελεί πλάνη μεγάλη;
Διότι η ψυχή τιμωρείται κατ'αυτόν τον τρόπο.

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΓΑΘΟΣ ΔΑΙΜΟΝΑΣ 
O Nους, επομένως, όταν γίνει δαίμονας, είναι καθορισμένο να αποκτήσει πύρινο σώμα για τις υπηρεσίες του Θεού κι αφού διεισδύσει μέσα στην ασεβέστατη ψυχή (άνθρωπος της γης) την φοβερίζει με τα μαστίγια που αμαρτάνουν. Καθώς η ασεβής ψυχή μαστιγώνεται απ'αυτά, ξεσπά σε φόνους, εξευτελισμούς, βλασφημίες και διάφορες βιαιότητες, μέσω των οποίων αδικούνται οι άνθρωποι. 

σχόλιο: ο Ιδεατός Άνθρωπος Νους και ψυχή με το πύρινο ενεργειακό "σώμα" της φωτιάς ενδύεται τους δαίμονες, δηλαδή τις άλογες αισθήσεις, και τιμωρεί την ασεβέστατη ανθρώπινη ψυχή με τις ακόρεστες ορέξεις του σώματος, οξύνει τις τιμωρίες στον άνθρωπο της Γης με την φωτιά που καίει τα σωθικά του, μέσω των άλογων αισθήσεων που του προκαλλεί, μέσα από τα ανεκπλήρωτα ακόρεστα πάθη και επιθυμίες, που δεν την χορταίνουν ποτέ. 

Οταν ο Νους όμως εισέλθει μέσα στην ευσεβή ψυχή, την οδηγεί στο φως της γνώσης. Κι αυτή η ψυχή ποτέ δεν χορταίνει να εξυμνεί, επαινώντας όλους τους ανθρώπους κι ευεγερτώντας τα πάντα στην πράξη και στη θεωρία, μιμούμενη τον πατέρα της.

Γι'αυτό παιδί μου, πρέπει να ευχαριστείς το Θεό και να παρακαλάς να σου τύχει καλός Νους. Διότι η ψυχή μεταβαίνει σε σώμα ανώτερο και δεν είναι δυνατό, να μεταβεί σε κατώτερο. (χάνοντας το Νου).

Υπάρχει δε επικοινωνία μεταξύ των ψυχών κι οι ψυχές των θεών (οι ανθρώπινες ψυχές που φέρουν το Νου και δεν τον έχασαν τιμωρούμενες), συμμετέχουν στις ψυχές των ανθρώπων, οι δε ψυχές των ανθρώπων (που έχασαν το Νου ως τιμωρία) συμμετέχουν στις ψυχές των χωρίς λογική ζώων. (οι άνθρωποι που οδηγούνται από το σώμα και τις άλογες αισθήσεις του όπως τα άλογα ζώα, χωρίς το Νου να συγκροτεί και να ελέγχει τις αισθήσεις τους).

Οι ανώτερες ανθρώπινες ψυχές που φέρουν το Νου φροντίζουν τις κατώτερες ανθρώπινες ψυχές που δεν φέρουν το Νου, και αυτοί οι άνθρωποι που δεν φέρεουν το Νου φροντίζουν τα χωρίς λογική ζώα, ο δε Θεός όλους καθόσον αυτός είναι ο ανώτερος απ'όλους και όλα κατώτερα απ'αυτόν.

Ο κόσμος, επομένως, (ο αισθητός θεός ο δεύτερος Νους δημιουργός), υπόκειται το Θεό, (τον Ογδοο Ουρανό), τα δε χωρίς λογική ζώα στον άνθρωπο. 
Κι ο Θεός βρίσκεται πάνω απ'όλα και γύρω απ'όλα.

Και οι ενέργειες του Θεού (Ογδοου Ουρανού) μοιάζουν με ακτίνες, ενώ οι ακτίνες του κόσμου (αισθητού θεού, του δεύτερου Νου δημιουργού) είναι οι φυσικές επιδράσεις, (ο αισθητός θεός λειτουργεί με την υλική πραγματικότητα φέροντας την αρμονία στην φύση), οι δε ακτίνες του ανθρώπου είναι οι τέχνες και οι επιστήμες. (η δημιουργία της ανθρώπινης ψυχής στα θνητά με τέχνες και επιστήμες μέσω της Αρμονίας, ως αμαύρωση των χρόνων που ενσαρκώνονται οι ανθρώπινες ψυχές στο ανθρώπινο σώμα).

Και οι μεν ενέργειες επιδρούν μέσω του κόσμου (του υλικού κόσμου που δημιούργησε ο αισθητός θεός δεύτερος Νους δημιουργός) και πάνω στον άνθρωπο μέσω των φυσικών ακτινών του κόσμου, (ότι δώσουμε αυτό θα πάρουμε), οι δε φυσικές επιδράσεις επενεργούν μέσω των στοιχείων, (μέσω των αισθήσεων και της λογικής που δίνεται στους ανθρώπους σύμφωνη με αυτή που αξίζουν να έχουν) κι οι άνθρωποι μέσω των τεχνών και των επιστημών.

Κι αυτή είναι η διακυβέρνηση του σύμπαντος, εξαρτημένη απ'τη φύση του Ενός, (η φύση του Ενός του Ογδοου Ουρανού, είναι ο αισθητός θεός η Εικόνα του, είναι ο δεύτερος Νους δημιουργός που ενεργεί στο γίγνεσθε των Επτά Ουρανών), η οποία περνά μέσω του Νου του Ενός. 

Απ'αυτόν δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο θεϊκό και αποτελεσματικό κι ενωτικό από τη μια μεριά των ανθρώπων με τους θεούς, (όταν ο άνθρωπος έρχεται σε επαφή με το Νου της ψυχής του και οδηγείται από τον νοητό κόσμο, την σοφία της ανθρώπινης ψυχής, διότι ο Νους της ανθρώπινης ψυχής είναι ο ίδιος Άνθρωπος δεύτερος θεός)  κι απ'την άλλη των θεών με τους ανθρώπους. ( Κι ο Νους της ψυχής ο Ιδεατός άνθρωπος ο Αγαθοδαίμων, χαίρεται όταν αναγνωρίζεται από τον άνθρωπο της Γης, και τον οδηγεί με πρότυπο το Αγαθό, την Αγαθή θέληση για τα πάντα).
Αυτός είναι ο Αγαθός Δαίμονας. (ο Νους της ανθρώπινης ψυχής)
Ευλογημένη είναι η ψυχή, που είναι γεμάτη απ'αυτόν, δυστυχισμένη δε η ψυχή, που είναι άδεια απ'αυτόν.

Πως το εννοείς αυτό πατέρα; 

Νομίζεις, λοιπόν, παιδί μου, πως όλες οι ψυχές διαθέτουν Αγαθό Νου; Διότι ο τωρινός μας λόγος διαπραγματεύεται αυτόν, όχι τον βοηθητικό, για τον οποίο κάναμε κουβέντα νωρίτερα, ο οποίος στέλνεται απ'τη Δίκη. 

(το Δίκαιο, την Δικαιοσύνη που επιβάλλει ο Νους της ψυχής στους ασεβείς ανθρώπους, αλλά και ο Ιδεατός άνθρωπος της Γης που οδηγεί την ζωή του με το Νου τον νοητό κόσμο της ψυχής του, με ανδρεία ψυχής. .. βλέπε επιθυμητικόν, θυμοειδές λογιστικό..ελεύθερη σκέψη ).
Η προσέγγιση του Ιερού Πυρός.. 1) Το επιθυμητικό. 2) Το θυμοειδές 3) Το λογιστικό

Διότι η ψυχή χωρίς Νου ούτε να πει κάτι ούτε να κάνει μπορεί.
Διότι πολλές φορές ο Νους πετά απ'την ψυχή κι εκείνη τη στιγμή η ψυχή ούτε βλέπει ούτε ακούει, παρά μοιάζει με ζώο, που δεν έχει λογική. Τόσο μεγάλη είναι η δύναμη του Νου.


Ο Νους όμως δεν αντέχει ούτε τη νωθρή ψυχή, αλλ'αυτήν την ψυχή την εγκαταλείπει προσαρτημένη πάνω στο σώμα και τραβηγμένη προς τα κάτω απ'αυτό. Κι αυτού του είδους η ψυχή, παιδί μου, δεν διαθέτει Νου, επομένως αυτός δεν πρέπει καν να αποκαλείται άνθρωπος.

σχόλιο: νωθρός -ή -ό : που τον χαρακτηρίζει η έλλειψη ενεργητικότητας και η βραδύτητα με την οποία αντιδρά στα διάφορα ερεθίσματα: ~ άνθρωπος. Είναι ~ στις κινήσεις / στη σκέψη. || που ταιριάζει σε νωθρό άνθρωπο: Nωθρές κινήσεις. Έχει νωθρή σκέψη / νωθρό μυαλό. 

Διότι ο άνθρωπος είναι πλάσμα ζωντανό θεϊκό και δεν συγκρίνεται με τα υπόλοιπα επίγεια ζωντανά πλάσματα, παρά μόνον μ'αυτούς που αποκαλούνται θεοί πάνω στον ουρανό.
Και μάλλον..αν πρέπει να τολμήσουμε να πούμε την αλήθεια..ο ιδεατός άνθρωπος βρίσκεται υπεράνω εκείνων ή έστω ισοδυναμεί μ'αυτούς. (τους θεούς). Διότι κανένας απ'τους ουράνιους θεούς δεν θα κατέβει στη Γη εγκαταλείποντας τα σύνορα του Ουρανού.


Αντίθετα, ο άνθρωπος και στον Ουρανό ανεβαίνει και τον μετρά και γνωρίζει ποια σημεία του βρίσκονται ψηλά και ποια χαμηλά κι ακόμα μαθαίνει με ακρίβεια κι όλα τα υπόλοιπα. Και το σπουδαιότερο απ'όλα είναι πως ανεβαίνει ψηλά χωρίς να εγκαταλείπει τη Γη. Τόσο μεγάλο είναι το μέγεθος της έκτασης του. Για το λόγο αυτό πρέπει να τολμήσουμε να πούμε πως ο επίγειος άνθρωπος είναι θεός θνητός κι ο Ουράνιος Θεός είναι άνθρωπος αθάνατος.

Γι'αυτόν ακριβώς τον λόγο τα πάντα υφίστανται μέσω αυτών των δύο, του κόσμου, (αισθητού θεού δημιουργού) και του ανθρώπου, ενώ όλα μαζί υφίστανται απ'τον Ένα. (την Εικόνα του Θεού τον Ογδοο Ουρανό).

morfeas sky

Σχόλια