ΠΟΙΜΑΝΔΡΗΣ ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΕΡΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

ΠΟΙΜΑΝΔΡΗΣ 
ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΕΡΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

              ΓΝΩΘΙ Σ ΑΥΤΟΝ



ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΠΟΙΜΑΝΔΡΗΣ




ΠΟΙΜΑΝΔΡΗΣ - ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ - ΕΡΜΗΣ ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ


Ανάλυση κειμένου:

Ο ΑΡΧΕΤΥΠΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΦΩΣ ΚΑΙ ΖΩΗ ΥΠΑΡΧΩΝ

Ο "ΚΤΙΣΤΟΣ" ΚΟΣΜΟΣ Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ 

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΑΙΣΘΗΤΑ ΣΩΜΑΤΑ ΑΠΟ ΠΥΡ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑ



Τα κείμενα που αποδίδονται στον Ερμή Τρισμέγιστο, απεκρύβησαν συστηματικά από το επιστημονικό και ιερατικό κατεστημένο εδώ και πολλές χιλιάδες χρόνια. Η βαλίτσα δηλαδή, πάει πολύ πριν την εποχή του Χριστού σε μια εποχή που η ύπαρξη του Δημιουργού Τριαδικού Θεού ήταν άγνωστη στους ανθρώπους.

ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ - ΠΟΙΜΑΝΔΡΗΣ 

Ερμητικά κείμενα - Η Θεία αποκάλυψη ΠΟΙΜΑΝΔΡΗΣ

ΕΡΜΗΣ, απολογούμενος:

1. Κάποτε μου είχαν δημιουργηθεί απορίες σχετικά με τα όντα κι ο νους μου είχε βρεθεί να περιπλανάται σε σφαίρες υψηλές, ενώ οι σωματικές μου αισθήσεις είχαν ανασχεθεί, όπως συμβαίνει σ'αυτούς που πέφτουν σε βαθύ ύπνο απ'το πολύ φαγητό ή απ'τη σωματική εξάντληση. Τότε, λοιπόν, μου φάνηκε πως κάποιο υπερμεγέθες ον, του οποίου οι διαστάσεις δεν μπορούσαν να προσδιοριστούν, έτυχε αποκαλώντας μετ'όνομα μου να μου λέει: 


"τι θέλεις ν'ακούσεις και να δεις και να μάθεις και να γνωρίσεις, αφού το αντιληφθείς;" Κι εγώ του λέω: "Κι εσύ ποιος είσαι;"
-Εγώ, λέει, είμαι ο Ποιμάνδρης, ο Νους της Αυθεντίας. 
Γνωρίζω αυτό που επιθυμείς και βρίσκομαι μαζί σου παντού.
Κι εγώ του λέω "Θέλω να μάθω για τα όντα και ν'αντιληφθώ τη φύση τους και να γνωρίσω το Θεό,  Πόσο - του είπα - θέλω να σ'ακούσω!" Και μου λέει πάλι: "Έχε κατά νου όσα θέλεις να μάθεις κι εγώ θα σε διδάξω".

Αυθεντικό κείμενο:

1. ᾿Εννοίας μοί ποτε γενομένης περὶ τῶν ὄντων καὶ μετεωρισθείσης μοι τῆς διανοίας σφόδρα, κατασχεθεισῶν μου τῶν σωματικῶν αἰσθήσεων, καθάπερ οἱ ὕπνῳ βεβαρημένοι ἐκ κόρου τροφῆς ἢ ἐκ κόπου σώματος, ἔδοξά τινα ὑπερμεγέθη μέτρῳ ἀπεριορίστῳ τυγχάνοντα καλεῖν μου τὸ ὄνομα καὶ λέγοντά μοι, 

Τί βούλει ἀκοῦσαι καὶ θεάσασθαι, καὶ νοήσας μαθεῖν καὶ γνῶναι;
–φημὶ ἐγώ, Σὺ γὰρ τίς εἶ;
– ᾿Εγὼ μέν, φησίν, εἰμὶ ὁ Ποιμάνδρης, ὁ τῆς αὐθεντίας νοῦς· 

οἶδα ὃ βούλει, καὶ σύνειμί σοι πανταχοῦ.


– φημὶ ἐγώ, Μαθεῖν θέλω τὰ ὄντα καὶ νοῆσαι τὴν τούτων φύσιν καὶ γνῶναι τὸν θεόν· πῶς, ἔφην, ἀκοῦσαι βούλομαι. 


– φησὶν ἐμοὶ πάλιν, ῎Εχε νῷ σῷ ὅσα θέλεις μαθεῖν, κἀγώ σε διδάξω.

................
......................................

Ανάλυση:

1. ο Ερμής Τρισμέγιστος  αναζητώντας την αλήθεια περί δημιουργίας του κόσμου και όλα τα όντα, και έχοντας τις αισθήσεις του παράλυτες, ζει νοερά ένα όραμα πέραν του αισθητού μας κόσμου.

Του παρουσιάζεται στο όραμα ο Ποιμάνδρης, ο Νους της αυθεντίας, ένα απεριόριστο υπερμεγέθη ον που δεν μπορεί να προσδιοριστεί από τις αισθήσεις μας άρα δεν βλέπει στο όραμα του ένα πρόσωπο η ένα σώμα, αλλά κάτι ασώματο που περιλαμβάνει τα πάντα αφού είναι απεριόριστο στο μέγεθος του, ή ούτε καν μέγεθος δεν μπορούσε να προσδιορίσει, αφού δεν προσδιορίζεται με την τρισδιάστατη λογική μας αυτό το απεριόριστο ον, και ταυτόχρονα του μιλά στο όραμα του.

................
.....................................

ΕΡΜΗΣ απολογούμενος:

2. Με το που το είπε αυτό, μεταμορφώθηκε, κι αμέσως εν ριπή οφθαλμού ανοίχτηκαν τα πάντα μπροστά μου. Και βλέπω ένα όραμα, που δεν μπορούσε να προσδιοριστεί, όλα να έχουν γεμίσει φως, ένα φως λαμπερό και χαρούμενο και με τη θέα του μ'εντυπωσίασε.


Και μετά από λίγο ένα σκοτάδι επικράτησε προς τα κάτω, κατωφερή,  γεννημένο (δημιουργημένο) σε μέρη, φοβερό και στυγνό, κουλουριασμένο σε σπείρα θυμίζοντας μου φίδι.

Στη συνέχεια το σκοτάδι άρχισε να μεταβάλλεται σε μια υγρή φύση, απερίγραπτα ταραγμένη, αναδίδοντας καπνό σαν από φωτιά και βγάζοντας έναν απερίγραπτο γοερό ήχο. Έπειτα μια βουή ασυνάρτητη έβγαινε απ'αυτήν που έδινε την εντύπωση ήχου φωτιάς.

Αυθεντικό κείμενο:


2. τοῦτο εἰπὼν ἠλλάγη τῇ ἰδέᾳ, καὶ εὐθέως πάντα μοι
ἤνοικτο ῥοπῇ, καὶ ὁρῶ θέαν ἀόριστον, φῶς δὲ πάντα γεγενημένα, εὔδιόν τε καὶ ἱλαρόν, καὶ ἠράσθην ἰδών. 


καὶ μετ'ὀλίγον σκότος κατωφερὲς ἦν, ἐν μέρει γεγενημένον,
φοβερόν τε καὶ στυγνόν, σκολιῶς ἐσπειραμένον, ὡς <ὄφει>
εἰκάσαι με· 


εἶτα μεταβαλλόμενον τὸ σκότος εἰς ὑγρᾶν τινα φύσιν,
ἀφάτως τεταραγμένην καὶ καπνὸν ἀποδιδοῦσαν, ὡς ἀπὸ πυρός, 

καί τινα ἦχον ἀποτελοῦσαν ἀνεκλάλητον γοώδη·
εἶτα βοὴ ἐξ αὐτῆς ἀσυνάρθρως ἐξεπέμπετο, ὡς εἰκάσαι φωνῇ πυρός, 



.................
......................................

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΦΩΣ - ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΝΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ - ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΙΣΘΗΤΟΣ ΘΕΟΣ
Ανάλυση:

2. Αμέσως του εμφανίστηκε σε όραμα μια θέα πλημμυρισμένη από φως, ελαφριά, διαπεραστική, που τον καταγοήτευσε.
Μία θέα αόριστη απροσδιόριστη όπου όλα όσα είναι γεννημένα βρίσκονται μέσα στο φως. "φῶς δὲ πάντα γεγενημένα".
και ηράσθη από την ομορφιά αυτής της θέας.

Ο  Αρχέτυπος κόσμος ο ΠροΆρχων της Ζωής, είναι γεννημένος μέσα στο Φως, δηλαδή τον Πανάγαθο Φωτεινό Νου Πατέρα της Ζωής και τον Αδιαίρετο Φωτεινό Λόγο-Υιός. 

Η δε Αδιαίρετη  ένωση τους είναι η Ζωή.
Φως και Ζωή Υπάρχων.
Πανάγαθο Φως-Νους και ο Αδιαίρετος Φωτεινός Λόγος του Νου είναι η Ζωή Υπάρχων.

Φως ονομάζεται το Πνεύμα στον Αρχέτυπο κόσμο του Φωτός.

Στον κτιστό κόσμο:
Νους και Άγιος Λόγος η εικόνα της ζωής.
(Άγιο Πνεύμα-είναι οι τέλειες αισθήσεις) 

Μετά από λίγο ο Ερμής βλέπει μια σκοτεινή φύση, είναι το δοχείο της Ύλης, το οποίο διασπάστηκε ενεργώντας πάνω του με Άγιο Λόγο ο δεύτερος Νους δημιουργός του πυρός και πνεύματος.

Με Άγιο Λόγο δηλαδή με αγαθό σκοπό θέλησε να δημιουργήσει ο δεύτερος Νους δημιουργός τον κτιστό κόσμο της Ύλης με την ζωή τις ψυχές, (ότι κινείται είναι η ζωή δίχως το Νου και Λόγο) δηλαδή τις δικές του ψυχές που γεννούν το κάθε έμβιο είδος με τους αριθμούς.


Η Ενέργεια-Πυρ δηλαδή το ενεργειακό όχημα η ψυχή στον κρατήρα της φέρει την ανάλογη νοητή ουσία, ο άνθρωπος φέρει το Νου και Αδιαίρετο Άγιο Λόγο του δεύτερου Νου δημιουργού την Μονάδα της ψυχής που φέρει την Ιερή Δεκάδα.

Ο μεν κόσμος της Ύλης συγκροτήθηκε και σχηματίστηκε από τον δεύτερο Νου δημιουργό, η δε ζωή από τις ψυχές που φέρουν την κίνηση της νοητής ουσίας η οποία είναι ανάλογη με το είδος των σωμάτων που θα ενδυθούν τους αριθμούς οι ψυχές.

Η δε Αδιαίρετη ένωση τους με τους αριθμούς είναι τα είδη των άλογων σωμάτων που πλέον φέρουν το πνεύμα (διπολικές αισθήσεις όπου το κάθετι έχει το αντίθετο του) δηλαδή την όποια λογική και πραγματικότητα που βλέπει και ζει το είδος της κάθε άλογης σάρκας.
Κάθε σάρκα έχει ανάγκες που οδηγούν τις αισθήσεις και την όποια λογική του πνεύματος.

Με συστατικά τα στοιχεία της Ύλης, δημιούργησε τον κτιστό κόσμο των αισθητών σωμάτων της Ύλης, γη, νερό, αέρα, φωτιά, έχοντας ως πρότυπο τον Αρχέτυπο κόσμο του Φωτός.

Αυτό το δοχείο της Ύλης περικλείεται στο καθαρό της φύσης δημιούργημα εξωτερικά και εσωτερικά όπου δεν υπάρχει η Ύλη, από τον άϋλο Αιθέρα. ΠΥΡ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑ.

(ΚΑΘΑΡΟ ΑΥΛΟ ΠΝΕΥΜΑ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΑΔΑ -ΝΟΥΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟΣ ΛΟΓΟΣ)

Αιθέρας είναι ο δεύτερος Νους δημιουργός, Νους και Άγιος Λόγος Αδιαίρετος, και το καθαρό Πυρ είναι η άϋλη ενέργεια που συγκρατεί και γεννά μέσα της τον κόσμο της Ύλης και την εικόνα της ζωής τις ψυχές, που δίνουν την ζωή στην Ύλη.



Ο Αιθέρας είναι ο δεύτερος Νους δημιουργός  στο καθαρό της φύσης δημιούργημα, και όταν ενώνεται με τα τέσσερα στοιχεία της Ύλης μεταβάλλεται σε πνευματικό λόγο της Ύλης, όπως και οι ψυχές μεταβάλλονται σε πνεύμα και σώμα το αισθητό σώμα της Ύλης.
.
Και γίνεται ο δεύτερος Νους δημιουργός ο αισθητός θεός του πυρός και πνεύματος ο δημιουργός του κτιστού κόσμου της φωτιάς και του αέρα, και της ζωής των αισθητών σωμάτων της ύλης, και μεταβάλλεται σε αισθητό θεό που δημιουργεί στην Ύλη.

Ο δεύτερος Νους δημιουργός με Άγιο Λόγο,  (ΑΙΘΕΡΑΣ), με Αρμονία δημιούργησε έναν περιστρεφόμενο άξονα εσωτερικά στο καθαρό της φύσης δημιούργημα με το ΠΥΡ-ΕΝΈΡΓΕΙΑ, δίνοντας μ'αυτόν τον τρόπο κίνηση στο δοχείο της Ύλης εσωτερικά όπως το ήθελε.. 

Και εξωτερικά το περιέκλεισε πάλι με το Πυρ στο καθαρό της φύσης, μένοντας το δοχείο της Ύλης κλεισμένο σε επτά περιστρεφόμενους κατωφερής με σπειροειδή κίνηση κύκλους-Ουρανούς, οι οποίοι χωρίστηκαν ανάλογα με τα ελαφρά στοιχεία της Ύλης που περιείχαν στους ανώτερους κύκλους, και τα πιο βαριά κατωφερή στοιχεία κατακάθησαν στον πιο κατωφερή κύκλο-ουρανό (πλανήτες, στερεά σώματα).

Και οι επτά ουρανοί του κτιστού κόσμου της Ύλης,κάθονται πάνω στο Πυρ την Ενέργεια, και  ενώνονται μεταξύ τους με το καθαρό της φύσης δημιούργημα δηλαδή τον Αιθέρα.

Ο Αιθέρας (Νους και Λόγος) που ενεργεί με το Πυρ (Ενέργεια) στο καθαρό άϋλο της φύσης δημιούργημα, αλλά και μέσα στο δοχείο της Ύλης με λογική και Αρμονία, είναι ο δεύτερος Νους δημιουργός που μεταβάλλεται σε αισθητό θεό της φωτιάς και του πνεύματος της Ύλης. (του πυρός και πνεύματος).

Το ΠΥΡ είναι οι ειδικές ενέργειες που δίνουν κίνηση στο σύμπαν των επτά ουρανών και φέρουν πολλές ακόμη άλλες ιδιότητες.

Πυρ και Πνεύμα είναι ο Αιθέρας, που αλλάζει ιδιότητα  όταν ενώνεται με τα στοιχεία της Ύλης, γίνεται πνεύμα-αέρας και ενεργεί πάνω στην Ύλη με το πυρί-φωτιά-ενέργεια της ύλης, με σκοπό να δημιουργήσει τον κόσμο της Ύλης των επτά ουρανών.

Και όταν ενεργεί για να δημιουργήσει την νοερή ζωή των αισθητών άλογων έμβιων σωμάτων, δημιουργεί τα ενεργειακά σώματα τις ψυχές που περιέχουν τους αριθμούς, οι οποίοι αριθμοί της ψυχής όταν ενωθούν με τα στοιχεία της Ύλης θα σχηματίσουν το είδος των άλογων (που δεν φέρουν το Νου και Λόγο) έμβιων αισθητών σωμάτων. (ζώα, πτηνά, κτλ.)

Η θεϊκή ανθρώπινη ψυχή είναι ο  Νους και Άγιος Λόγος Αδιαίρετος, η εικόνα της ζωής.

Είναι ο Άνθρωπος δεύτερος θεός Ουσιωδώς όμοιος με το Φως και Φωτεινό Λόγο.

Η ανθρώπινη θείκή ψυχή όταν ενώνεται με την φωτιά και τον αέρα γίνεται η μονάδα του πνεύματος της Ύλης, η οποία φέρει και τους αριθμούς για να σχηματίσουν το ανθρώπινο είδος, το άλογο αισθητό σώμα της Γης, που είναι γεμάτο από άλογες ανάγκες που οδηγούνται από τις αισθήσεις συναισθήματα πάθη και επιθυμίες, που θα ενδυθεί ο Νους της ψυχής μέσα στο matrix.


morfeas sky




.................
......................................

ΕΡΜΗΣ απολογούμενος:

3. Κι από το Φως, (τον Πατέρα της Ζωής),
Άγιος Λόγος (γεννήθηκε ο δεύτερος Νους δημιουργός της Αρμονίας-Άγιος Λόγος, αυτός που ενεργεί με αγαθό σκοπό στην Ύλη )  
Άγιος Λόγος επικράτησε σε όλη τη σκοτεινή φύση, και αμέσως το πυρ που ενεργούσε στα τέσσερα στοιχεία της Ύλης ασυγκράτητο ξεπήδησε από την πιο κατωφερή υγρή φύση και ανέβηκε ψηλά για να ενωθεί στο καθαρό της φύσης δημιούργημα με τον Αιθέρα. 

Το πυρ  είναι διαπεραστικό και μέσα από την οξύτητα του πυρός που διαθέτει είναι δραστικό και ως εξουσιαστικό που είναι, εξουσιάζει τα πάντα ενεργώντας πάνω σ'αυτή την σκοτεινή φύση σε όλους τους κύκλους.

Και έμεινε η σκοτεινή υγρή φύση μόνη της,(Τέσσερα στοιχεία), όπου το Πυρ ανυψώθηκε έξω στο καθαρό της φύσης δημιούργημα, o αέρας ακολούθησε το πνεύμα μέχρι εκεί που βρισκόταν η ενέργεια του πυρός, και έμεινε μόνη η γη και τα νερά.


Ο Τριαδικός Θεός Ζωή και Φως Υπάρχων, μαζί με τον Αδιαίρετο Φωτεινό του Λόγο-Υιό, δημιούργησε τον δεύτερο Νου δημιουργό με Άγιο Λόγο, (Πυρ και Άγιο Πνεύμα), δηλαδή του έδωσε το Άγιο Πνεύμα με σκοπό να δημιουργήσει με αγαθό σκοπό πάνω στο δοχείο της Ύλης (σκότος).

Ο οποίος δεύτερος Νους δημιουργός μεταβάλλεται σε αισθητό θεό του πυρός και πνεύματος της Ύλης μέσα στους επτά ουρανούς του κτιστού κόσμου της Ύλης, μέσα από τα Επτά δημιουργήματα του, τους Επτά Διοικητές, Επτά Νους Διοικητές, και ενεργεί μέσω αυτών και εξουσιάζοντας τους, πάνω στο δοχείο του σκότους την Ύλη, και γεννιέται ο αισθητός κόσμος των αοράτων, (πνευμάτων ) και η ζωή της ορατής Ύλης, των αισθητών σωμάτων.
Των ορατών και αοράτων των Επτά ουρανών του κτιστού κόσμου..

Ο κόσμος των ορατών, είναι τα Τέσσερα κατωφερή βαρύτερα στοιχεία της Ύλης, η γη, νερό, αέρας, φωτιά, δηλαδή ότι περιβάλλει έναν πλανήτη, η ατμόσφαιρα φωτιά-ενέργεια μέσω της καύσης, αέρας-που μεταβάλλεται σε πνεύμα της φύσης, και τα ακόμη βαρύτερα στοιχεία γη, νερό- που μεταβάλλονται σε σώμα της σάρκας.






Τα αστρικά πνευματικά αισθητά σώματα της Ύλης (των Αοράτων) είναι του πυρός και πνεύματος,
η ενέργεια του πυρός που ενυπάρχει μέσα στο ηλιακό σύστημα και μέσα στον γαλαξία, και κάθε γαλαξία.
Και το πνεύμα που ενυπάρχει παντού μέσα στον γαλαξία (ελαφρύς αέρας), δηλαδή είναι Ο ΑΙΣΘΗΤΟΣ ΘΕΟΣ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ και μεταβάλλεται σε κάθε πλανήτη σε ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ της φωτιάς.

Και έτσι δημιουργήθηκε ο αισθητός κόσμος της Ύλης (το δοχείο της Ύλης είναι το σκότος) των ορατών και αοράτων.
Και έξω από τους γαλαξίες ενυπάρχει ο Αιθέρας το καθαρό άϋλο Πυρ και Πνεύμα.
Και όταν εισέρχεται μέσα στην Ύλη μεταβάλλεται σε πνεύμα του πυρός, και σε πνεύμα της φύσης των πλανητών.


Άρα ο δημιουργός των ορατών και αοράτων είναι ο δεύτερος Νους δημιουργός που μεταβάλλεται σε αισθητό θεό της Ύλης, του πυρός και πνεύματος, και μέσα στους πλανήτες σε πνεύμα της φύσης.
Και όχι ο Τριαδικός Θεός Ζωή και Φως.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΥΡ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑ

Ο Αιθέρας είναι το καθαρό της φύσης δημιούργημα, χωρίς την Ύλη, είναι το Πυρ και Πνεύμα.
Πνεύμα είναι ο Νους και Άγιος Λόγος.

Πυρ είναι η ενέργεια της κίνησης στο καθαρό της φύσης δημιούργημα, χωρίς την Ύλη.

Και όταν το Πυρ ενωθεί με τα στοιχεία της Ύλης μεταβάλλεται σε ενέργεια της ύλης, και σε ενέργεια της καύσης μέσω της φωτιάς μέσα στους πλανήτες που εμπεριέχουν την πιο κατωφερή ύλη. (γη, νερό, βαρύς αέρας, φωτιά).

Δηλαδή το καθαρό άϋλο Πυρ, μεταβάλλεται σε ενέργεια του πυρός, δηλαδή σε ενέργεια ελαφριά που ενυπάρχει παντού μέσα στο ηλιακό σύστημα και γαλαξία.

Και μέσα στους πλανήτες μεταβάλλεται η ενέργεια του πυρός σε πυρί, δηλαδή σε φωτιά, όπου μέσω της καύσης της ύλης παράγεται η ενέργεια.

Πνεύμα είναι ο Άϋλος Νους και ο Αδιαίρετος Άγιος Λόγος.
ΠΥΡ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑ.

Μέσα στον γαλαξία το καθαρό άϋλο Πνεύμα ενώνεται με τον ελαφρύ αέρα και γεννιέται το πνεύμα της Ύλης που ενυπάρχει παντού μέσα στον γαλαξία, και όταν ενώνεται αυτό το πνεύμα με τον βαρύ αέρα της ατμόσφαιρας των πλανητών γεννιέται το πνεύμα της φύσης των πλανητών.

Και μέσα στους πλανήτες η φωτιά και ο αέρας μεταβάλλονται σε πνεύμα της φύσης.

Οι Ανθρώπινες ψυχές που φέρουν το Νου που είναι Ουσιωδώς όμοιες με τον καθαρό Νου έξω από τον γαλαξία, μεταβάλλονται σε πνεύμα του πυρός μέσα στον γαλαξία, και όταν ενώνονται με την γη και το νερό μεταβάλλονται σε άνθρωπο της Γης.


Και επειδή δεν έχουν νου, τους αξίζει τέτοια ζωή; Δεν αξίζουν από τον δημιουργό τους να τους είχε εξασφαλίσει μια υπέροχη ζωή; Είναι άθλιο να ζουν μέσα στην αγωνία και τον τρόμο της επιβίωσης. Δες λίγο σ' αυτό το βιντεάκι, πόσο όμορφα περνάει ένα ζώο όταν έχει στοργή, αποδοχή και φροντίδα. Πόσο εκπολιτισμένο μπορεί να γίνει.
youtube.com - Biker Bear: Not only humans ride motorcycles on Russian streets


Αυτό δεν είπε ο Τριαδικός Θεός; Να επιμελούμε όλα τα θνητά!~!
Εμείς όχι απλά δεν το κάνουμε αυτό, αλλά μισούμε και τον συνάνθρωπο μας!!
Ζούμε μέσα στην ανυπαρξία της ζωής την σάρκα που ενδυθήκαμε το ΣΚΟΤΟΣ. Πότε θα το καταλάβουμε αυτό;
Και το σκότος δεν έχει λογική, αλλά μόνον ανάγκες επιθυμίες και αισθήσεις μέσα από την ΑΤΑΞΙΑ.


Σωστά. Αφού εμείς καταφέραμε να ξεφύγουμε από την τροφική αλυσίδα χάρη στον Νου, καθήκον δικό μας είναι να φροντίζουμε την όμορφη λειτουργία του πλανήτη μας. Και αυτά τα θέματα έπρεπε να μας απασχολούν. Πώς να τον κάνουμε πρότυπο. Όμως μας νικάει η σάρκα και γινόμαστε άλογα ζώα κι εμείς και δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από το εγώ μας. Ε; 

Ακριβώς, και αντί να κάνουμε την φυλακή μας όσο μπορούμε πιο όμορφη μέσα από την ανιδιοτελή αγάπη, αντιθέτως γίναμε ένα με το σκότος που μας οδηγεί ολοένα και περισσότερο στην ΑΤΑΞΙΑ.
Οπότε επεμβαίνει η ΕΙΜΑΡΜΕΝΗ και μας δίνει αυτό που αξίζουμε να πάθουμε.


Ακόμη και ο Πλάτωνας το λέει:

οἳ δὴ μηνύουσιν ἡμῖν ἀθάνατον ψυχὴν εἶναι δικαστάς τε ἴσχειν καὶ τίνειν τὰς μεγίστας τιμωρίας, ὅταν τις ἀπαλλαχθῇ τοῦ σώματος: διὸ καὶ τὰ μεγάλα ἁμαρτήματα καὶ ἀδικήματα σμικρότερον εἶναι χρὴ νομίζειν κακὸν πάσχειν ἢ δρᾶσαι.

"λένε πως η ψυχή είναι αθάνατη, πως δικάζεται και πως πληρώνει τις πιο μεγάλες τιμωρίες όταν ο άνθρωπος απαλλαγεί από το σώμα. Γι΄αυτό τα μεγάλα αμαρτήματα και αδικήματα είναι καλύτερο να τα παθαίνεις παρά να τα διαπράττεις"


Πλάτων, Επιστολή Ζ΄, 335

.......................

Eίμαστε πολύ γελασμένοι αν νομίζουμε ότι στον κτιστό κόσμο βρισκόμαστε μέσα στον Τριαδικό Θεό.
Αυτός ο κόσμος βρίσκεται έξω από τον Τριαδικό Θεό.
Είναι ο κόσμος της ΑΤΑΞΙΑΣ όπου δόθηκε η Ύπαρξη στην Ανυπαρξία του σκότους την Ύλη.
Ερμής Τρισμέγιστος Ποιμάνδρης:

καὶ τότε γυμνωθεὶς ἀπὸ τῶν τῆς ἁρμονίας ἐνεργημάτων
γίνεται ἐπὶ τὴν ὀγδοατικὴν φύσιν, τὴν ἰδίαν δύναμιν ἔχων, καὶ ὑμνεῖ σὺν τοῖς οὖσι τὸν πατέρα· 

συγχαίρουσι δὲ οἱ παρόντες τῇ τούτου παρουσίᾳ, καὶ ὁμοιωθεὶς τοῖς συνοῦσιν ἀκούει καί τινων δυνάμεων ὑπὲρ τὴν ὀγδοατικὴν φύσιν φωνῇ τινι ἡδείᾳ ὑμνουσῶν τὸν θεόν· 

καὶ τότε τάξει ἀνέρχονται πρὸς τὸν πατέρα, καὶ αὐτοὶ εἰς δυνάμεις ἑαυτοὺς παραδιδόασι, καὶ δυνάμεις γενόμενοι ἐν θεῷ γίνονται. (Ζωή και Φως).

Το διαβάσατε καλά; Μετά τον Όγδοο Ουρανό γινόμαστε Δυνάμεις μέσα στον Τριαδικό Θεό!!
Τώρα βρισκόμαστε έξω από τον Τριδικό Θεό μέσα στο σκότος!



morfeas sky



Αυθεντικό κείμενο:


3. ἐκ δὲ φωτὸς ..... λόγος ἅγιος ἐπέβη τῇ φύσει, καὶ πῦρ ἄκρατον ἐξεπήδησεν ἐκ τῆς ὑγρᾶς φύσεως ἄνω εἰς ὕψος·
κοῦφον δὲ ἦν καὶ ὀξύ, δραστικὸν δὲ ἅμα, καὶ ὁ ἀὴρ ἐλαφρὸς ὢν ἠκολούθησε τῷ πνεύματι, ἀναβαίνοντος αὐτοῦ μέχρι τοῦ πυρὸς ἀπὸ γῆς καὶ ὕδατος, ὡς δοκεῖν κρέμασθαι αὐτὸν ἀπ' αὐτοῦ·
γῆ δὲ καὶ ὕδωρ ἔμενε καθ' ἑαυτὰ συμμεμιγμένα, ὡς μὴ θεωρεῖσθαι
<τὴν γῆν> ἀπὸ τοῦ ὕδατος· κινούμενα δὲ ἦν διὰ τὸν ἐπιφερόμενον πνευματικὸν λόγον εἰς ἀκοήν.
 



Ανάλυση:

3.

Είναι το "πνεύμα της φύσης" μέσα σε κάθε κύκλο-πλανήτη, όπου δημιουργεί τον κόσμο και την ζωή με τα αισθητά σώματα που είναι τα δικά του δημιουργήματα, που παίρνουν ζωή από τις ψυχές το ενεργειακό σώμα, που φέρει  την μονάδα του πνεύματος και της φύσης του κάθε είδους, μαζί και τους αριθμούς που θα σχηματίσουν το αισθητό σώμα του είδους, και ενώνεται η ψυχή με τις καθολικές ενέργειες (γη-νερό), που θα σχηματίσουν τα αισθητά σώματα από γη νερό, αέρα και φωτιά.
Τα αισθητά σώματα που παίρνουν την νοερή ζωή με την ανάλογη διανοητική λογική του κάθε είδους των αισθητών σωμάτων.

Εκτός από τον άνθρωπο που έχει ελεύθερη επιλογή διότι φέρει στην ψυχή του το Νου (νοητή ουσία) την Μονάδα του πνεύματος που φέρει την Ιερή Δεκάδα, που είναι Ουσιωδώς όμοια με τον άνθρωπο δεύτερο θεό Ζωή και Φως.

Ο άνθρωπος επίσης ενδύεται την Μονάδα του πνεύματος της φύσης του πλανήτη (φωτιά-αέρας), δηλαδή το νοερό πνεύμα του έμβιου ζωντανού οργανισμού.

Όλα τα γεννημένα είδη της ύλης, σε κάθε κόσμο της ύλης, φέρουν όλες τις μορφές και σχήματα των σωμάτων που μπορούν να δημιουργήσουν οι αριθμοί στην μήτρα.

Η ψυχή ως Μονάδα του πνεύματος όταν ενωθεί με την ύλη δίνει σε όλα τα είδη των σωμάτων την ανάλογη λογική  μαζί με τις αισθήσεις-συναισθήματα υπό την όξυνση του πυρός-φωτιάς, που μπορούν να πάρουν όλες οι καθολικές ενέργειες των σωμάτων.

Το πυρί (πυρί-ενέργεια της ύλης) επίσης έχει πολλές ιδιότητες, μία εκ των οποίων ενεργεί πάνω στο πνεύμα-αέρα, και το πνεύμα εκδηλώνεται ανάλογα με τις αισθήσεις του κάθε σώματος που αποτελείται από τα ανόμοια στοιχεία της ύλης γη-νερό, και φέρει την αυξομείωση των αισθήσεων και συναισθημάτων, το πάθος και την επιθυμία, και την όποια λογική που οδηγείται από τις αισθήσεις.
(γη-νερό ενωμένα είναι η σάρκα δηλαδή αποτελείται από ανόμοια στοιχεία).


Το πυρί και πνεύμα (φωτιά-αέρας) είναι και αυτές ενέργειες-πληροφορίες, οι οποίες φέρουν πολλές ιδιότητες, ώστε να δημιουργούν σχήματα, εικόνες, τον υλικό κόσμο, τα σώματα την λογική αντίληψης του κόσμου κτλ.

Το μεν πνεύμα-αέρας, στον δικό μας κόσμο έχει τις ιδιότητες των αισθήσεων, συναισθημάτων που εκδηλώνει το σώμα της σάρκας.
Το μεν πυρ οξύνει τον Νου αλλά και τις αισθήσεις της σάρκας.

"Αυτή είναι και η διαφορά του αθάνατου από το θνητό σώμα, ότι όταν η θεϊκή ανθρώπινη ψυχή ενωθεί με το πνεύμα της φύσης του πλανήτη Γη, φέρει το είδος της Μονάδας του πνεύματος (αισθητού σώματος) αυτής της φύσης, και εκδηλώνεται από την σάρκα γη-νερό..όπως το έμβιο ανθρώπινο είδος της Γης."

Και το έμβιο είδος είναι το θνητό αισθητό σώμα της σάρκας φωτιά-αέρας-γη-νερό, που ενδύεται η ψυχή-Νους και Άγιος Λόγος-νοητή ουσία-η Μονάδα της ψυχής που φέρει την Δεκάδα, και μεταβάλλεται σε κάτι άλλο και γίνεται η νοερή ζωή, με λογική και αισθήσεις του σώματος και οδηγείται από αυτό.

Ο άνθρωπος όταν απελευθερώνεται εντελώς από τα τέσσερα στοιχεία της Ύλης, στο καθαρό  του Ουρανού, γίνεται και πάλι θεϊκή ψυχή. Έχει την επιλογή να ενσαρκωθεί ή να ανέλθει τους ουρανούς.





Ο ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΓΑΘΟ ΠΟΥ ΑΚΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ


.................
.....................................

Εδάφ. 4.. ΠΟΙΜΑΝΔΡΗΣ προς Ερμή:

Kι ο Ποιμάνδρης μου λέει:
"Αντιλήφθηκες τι σημαίνει το όραμα αυτό";
Κι εγώ του είπα: "Θα το αντιληφθώ".

ΠΟΙΜΑΝΔΡΗΣ στον Ερμή:

- Λοιπόν Ερμή, το φως εκείνο που είδες είπε, είμαι εγώ, ο Νους ο Θεός σου, που προϋπάρχω από την υγρή φύση που δημιουργήθηκε από το σκοτάδι, κι ο Φωτεινός Λόγος που δημιουργήθηκε από το Νου, είναι ο γιος του Θεού.


- Πως έγινε αυτό; λέω.

- Μάθε το εξής: αυτό, που από μέσα σου βλέπει και ακούει αποτελεί το Λόγο του Κυρίου, ο δε Νους αποτελεί τον Πατέρα Θεό. 
Το ένα από το άλλο δε διαχωρίζονται, καθόσον η ένωση τους αποτελεί τη ζωή.
(Αδιαίρετος ο Πατέρας Θεός από τον Υιό και Λόγο του Πατρός).


ΕΡΜΗΣ στον Ποιμάνδρη:
- Σε ευχαριστώ του είπα. (για όλα αυτά που μαθαίνω).

ΠΟΙΜΑΝΔΡΗΣ στον Ερμή:

- Να αντιληφθείς, όμως, το φως και να το αναγνωρίζεις.


Αυθεντικό κείμενο:

ὁ δὲ Ποιμάνδρης ἐμοί,
᾿Ενόησας, φησί. τὴν θέαν ταύτην ὅ τι καὶ βούλεται;
καὶ, Γνώσομαι, ἔφην ἐγώ.

– Τὸ φῶς ἐκεῖνο, ἔφη, ἐγὼ Νοῦς ὁ σὸς θεός, ὁ πρὸ φύσεως ὑγρᾶς
τῆς ἐκ σκότους φανείσης· 
ὁ δὲ ἐκ Νοὸς φωτεινὸς Λόγος υἱὸς θεοῦ. 

– Τί οὖν; φημί.

– Οὕτω γνῶθι· 
τὸ ἐν σοὶ βλέπον καὶ ἀκοῦον, λόγος κυρίου,
ὁ δὲ νοῦς πατὴρ θεός. 
οὐ γὰρ διίστανται ἀπ' ἀλλήλων·
ἕνωσις γὰρ τούτων ἐστὶν ἡ ζωή.

– Εὐχαριστῶ σοι, ἔφην ἔγω.
– ᾿Αλλὰ δὴ νόει τὸ φῶς καὶ γνώριζε τοῦτο.



................
.....................................

Ανάλυση:

Ενόησας, φησί. τὴν θέαν ταύτην ὅ τι καὶ βούλεται;
καὶ, Γνώσομαι, ἔφην ἐγώ.
Τὸ φῶς ἐκεῖνο, ἔφη, ἐγὼ Νοῦς ὁ σὸς θεός, ὁ πρὸ φύσεως ὑγρᾶς
τῆς ἐκ σκότους φανείσης·
ὁ δὲ ἐκ Νοὸς φωτεινὸς Λόγος υἱὸς θεοῦ.

Ο κόσμος του Φωτός μας λέει ότι είναι ο Φωτεινός Νους και Φωτεινός Λόγος-Υιός Αδιαίρετος.


....


Εδώ όμως μιλά για τον Άνθρωπο!!!!
τὸ ἐν σοὶ βλέπον καὶ ἀκοῦον, λόγος κυρίου, ὁ δὲ νοῦς πατὴρ θεός.
οὐ γὰρ διίστανται ἀπ' ἀλλήλων·
ἕνωσις γὰρ τούτων ἐστὶν ἡ ζωή.

Εδώ μιλά αποκλειστικά για εμάς, που ζούμε την νοερή ζωή της σάρκας μέσα στον κόσμο του πνεύματος της φύσης του πλανήτη Γη.

Αλλά επειδή έχουμε διπλή φύση είμαστε Αδιαίρετοι με την θεϊκή ψυχή μας, το Νου την νοητή ουσία που είναι Ουσιωδώς όμοια με τον Πατέρα όλων Τριαδικό Θεό Ζωή και Φως.

Άρα είμαστε Αδιαίρετοι με τον Πατέρα όλων Τριαδικό Θεό (Νους και Λόγος στην ψυχή) και θνητοί στο αισθητό σώμα του πνεύματος της ύλης  που εκδηλώνεται στα σώματα.


Και αυτό το Αγαθό τον αγαθό λόγο που ακούμε μέσα μας να μας μιλά και να μας οδηγεί, είναι ο Πατέρας και ο Αδιαίρετος Υιός του ο φωτεινός Λόγος. ο Φωτεινός Νους Πατέρας και ο Φωτεινός Λόγος Υιός του.
 ᾿Αλλὰ δὴ νόει τὸ φῶς καὶ γνώριζε τοῦτο.

Αλλά να αναγνωρίζουμε αυτό το Αγαθό Φως μέσα μας, να το αντιλαμβανόμαστε, για να μην κάνουμε λάθος.

....το Άγιο Πνεύμα και το πνεύμα....

................
.....................................






Ο ΑΡΧΕΤΥΠΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ Ο ΠΡΟ ΑΡΧΩΝ 
Η ΠΡΩΤΗ ΑΡΧΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ


Εδάφ. 5. ΕΡΜΗΣ απολογούμενος:

- Λφού μου τα είπε αυτά, γι'αρκετή ώρα με κοίταζε στα μάτια κάνοντας με να τρέμω στη θέα του.

Κι όταν σήκωσε το βλέμμα του, βλέπω με το νου μου το φως μέσα σε δυνάμεις που είναι τα αναρίθμητα όντα, και έναν κόσμο απέραντο απεριόριστα γεννημένο που περιβάλλεται από το πυρ τις μέγιστες.δυνάμεις που κρατούσαν σταθερό αυτόν τον κόσμο.

-Αυτά όλα εγώ τα διανοήθηκα βλέποντας τα με το Λόγο του Ποιμάνδρη. Κι ενώ ήμουν έτσι κατάπληκτος, μου λέει πάλι:

- "Με το νου σου αντίκρυσες το αρχέτυπο είδος, το προάρχον, αυτό που προηγείται από την απέραντη αρχή. 
(σημ: η απέραντη αρχή είναι η ζωή που δόθηκε σε άλλους καινούριους κόσμους).


ΕΡΜΗΣ στον Ποιμάνδρη:
- Και τα στοιχεία αυτής της φύσης, ρωτώ εγώ, από που δημιουργήθηκαν;


ΠΟΙΜΑΝΔΡΗΣ: 

Από το θέλημα του Θεού, από τη βούληση του Θεού, η οποία ενώθηκε με το Φωτεινό του  Λόγο, και βλέποντας ο Φωτεινός του Λόγος τον όμορφο Πανάγαθο Προϋπάρχων και Αγέννητο κόσμο του Πατέρα, τον μιμήθηκε, και η Αδιαίρετη ένωση τους μετατράπηκε σε Ζωή και Φως, και κοσμοποίησε τον Αγέννητο Προϋπάρχων κόσμο στον Αρχέτυπο κόσμο του Φωτός, μαζί με την Ζωή που είναι τα γεννήματα των ψυχών.

Ψυχές στον Αρχέτυπο κόσμο του Φωτός, είναι η κίνηση των δυνάμεων του Φωτός το Πυρ, η ψυχή, και φέρει μέσα του στον κρατήρα της ψυχής τον Αδιαίρετο Φωτεινό Νου και Φωτεινό Λόγο του Πατέρα.

Η Ζωή.
Φωτεινός Νους και Φωτεινός Λόγος Αδιαίρετος είναι η Ζωή.



Αυθεντικό κείμενο:

εἰπόντος ταῦτα ἐπὶ πλείονα χρόνον ἀντώπησέ μοι,
ὥστε με τρέμειν αὐτοῦ τὴν ἰδέαν·
ἀνανεύσαντος δέ, θεωρῶ ἐν τῷ νοΐ μου τὸ φῶς ἐν δυνάμεσιν ἀναριθμήτοις ὄν, καὶ κόσμον ἀπεριόριστον γεγενημένον, καὶ περιίσχεσθαι τὸ πῦρ δυνάμει μεγίστῃ, καὶ στάσιν ἐσχηκέναι κρατούμενον·
ταῦτα δὲ ἐγὼ διενοήθην ὁρῶν διὰ τὸν τοῦ Ποιμάνδρου λόγον.


ὡς δὲ ἐν ἐκπλήξει μου ὄντος, φησὶ πάλιν ἐμοί,
Εἶδες ἐν τῷ νῷ τὸ ἀρχέτυπον εἶδος, τὸ προάρχον τῆς
ἀρχῆς τῆς ἀπεράντου· 
ταῦτα ὁ Ποιμάνδρης ἐμοί. 
– Τὰ οὖν, ἐγώ φημι, στοιχεῖα τῆς φύσεως πόθεν ὑπέστη; 

– πάλιν ἐκεῖνος πρὸς ταῦτα,
᾿Εκ βουλῆς θεοῦ, ἥτις λαβοῦσα τὸν Λόγον καὶ ἰδοῦσα τὸν καλὸν κόσμον ἐμιμήσατο, κοσμοποιηθεῖσα διὰ τῶν ἑαυτῆς στοιχείων καὶ γεννημάτων ψυχῶν.

................
.....................................

Ανάλυση:


Ο Ερμής βλέπει με τον νου του τον Αρχέτυπο κόσμο του Φωτός.
Έτρεμε σ' αυτή την θέα βλέποντας όλες τις δυνάμεις μέσα στο Φως που είναι τα αναρίθμητα γεννημένα όντα του φωτός, διότι όλα αυτά τα όντα είναι δυνάμεις του Φωτός! η αληθινή Ζωή.
Είναι  οι ΠΥΡΙΝΕΣ ΨΥΧΕΣ ΠΟΥ ΦΕΡΟΥΝ ΤΟΝ ΑΔΙΑΙΡΕΤΟ ΦΩΤΕΙΝΟ ΛΟΓΟ  και ΖΟΥΝ μέσα σε έναν κόσμο απεριόριστα γεννημένο όπου περιβάλλεται από ΜΕΓΙΣΤΟΝ ΦΩΤΕΙΝΟ ΠΥΡ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ και κρατούνται μέσα σ'αυτόν τον κόσμο!! 

ΕΙΝΑΙ Ο ΑΡΧΕΤΥΠΟΣ ΠΡΟ-ΑΡΧΩΝ ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ

Eίδες του λέει ο Ποιμάνδρης με το νου σου το ἀρχέτυπο είδος, το πρώτο είδος, τὸ προάρχον τῆς ἀρχῆς τῆς ἀπεράντου ζωής, που είναι τα όντα του Φωτός που φέρουν τις  δυνάμεις του Φωτεινού Πυρός και του Αδιαίρετου Φωτεινού Νου και Φωτεινού Λόγου.. 

Από που προήλθαν όλα τα στοιχεία αυτής της φύσης (Ζωή και Φως) και δημιουργίας του Αρχέτυπου κόσμου του Φωτός; 
ρωτά ο Ερμής.

Ο Αδιαίρετος Φωτεινός Λόγος είδε τον όμορφο Πανάγαθο κόσμο του Φωτός (Πανάγαθος Αγέννητος και Προϋπάρχων κόσμος του Πατέρα), και όταν ενώθηκε μαζί του ο Αδιαίρετος Φωτεινός Λόγος γεννήθηκε ο Αρχέτυπος κόσμος και η Ζωή στο Φως, με τα γεννήματα τους τις ψυχές του Φωτός.
(Πύρινες ψυχές που φέρουν την Μονάδα του Φωτός).
................
.....................................


Εδάφ. 6. Ο δε Νους - Θεός, αρσενοθήλυκος όντας, ζωή και φως υπάρχων, εγέννησε άλλο δημιουργό Νου, ως ο θεός της φωτιάς και του πνεύματος της Ύλης. 
Αυτός ο δεύτερος Νους δημιούργησε τους επτά διοικητές του αισθητού κόσμου που περικλείεται σ' επτά κύκλους, η διοίκηση των οποίων καλείται Ειμαρμένη.

Αυθεντικό κείμενο:
ὁ δὲ Νοῦς ὁ θεός, ἀρρενόθηλυς ὤν, ζωὴ καὶ φῶς
ὑπάρχων, ἀπεκύησε λόγῳ ἕτερον Νοῦν δημιουργόν, ὃς θεὸς τοῦ πυρὸς καὶ πνεύματος ὤν, ἐδημιούργησε διοικητάς τινας
ἑπτά, ἐν κύκλοις περιέχοντας τὸν αἰσθητὸν κόσμον, καὶ ἡ
διοίκησις αὐτῶν εἱμαρμένη καλεῖται.


................
.....................................
Ανάλυση:

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΝΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ 

ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

ΟΙ ΕΠΤΑ ΟΥΡΑΝΟΙ

Ο Πατέρας όλων ο Τριαδικός Νους Θεός Φως και Ζωή Υπάρχων, γέννησε με τον Αδιαίρετο Φωτεινό του Λόγο, άλλο Νου δημιουργό του πυρός και πνεύματος, τον δημιουργό του κτιστού κόσμου της Ύλης.

Ο δεύτερος Νους δημιουργός δημιούργησε με την σειρά του άλλους επτά Νους Διοικητές οι οποίοι περιέχουν μέσα τους, επτά αισθητούς  κόσμους της ύλης,  όπου κάθε κόσμος είναι και διαφορετικός με το ανάλογο πνεύμα της φύσης (του πυρός και πνεύματος) και διοικείται με το ανάλογο πνεύμα της φύσης, που εμπεριέχει  μέσα του ο κόσμος, σύμφωνα με τα στοιχεία που ενυπάρχουν στον εκάστοτε κόσμο από τους επτά.

Το πνεύμα της φύσης οδηγείται από τον λόγο ενός από τους επτά Διοικητές.
Και όλα ενώνονται με τον δεύτερο Νου δημιουργό του πυρός και πνεύματος..

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΙΡΑ

Κάθε Διοικητής από τους Επτά, έχει τα δικά του δημιουργήματα (δυνάμεις-θεούς-φυσικοί νόμοι) ώστε να τον βοηθούν στο έργο του να επιφέρει τον κόσμο και την ζωή και την Αρμονία μέσα στην δική του δημιουργία.

Είναι οι 36 Δέκαρχοι..που ονομάζουμε και ως πνεύμα της φύσης και καθορίζουν τις γεννήσεις σύμφωνα με τον κύκλο των πλανητών γύρω από την Άρκτο δηλαδή τον δικό μας ήλιο και σύμφωνα με τις μοίρες μιας πλήρους περιστροφής του πλανήτη γύρω από τον ήλιο που χωρίζονται σε Δώδεκα Ζώδια και ενεργούν σε κάθε ζώδιο τρεις μοίρες που θα καθορίσουν την Μοίρα του αισθητού σώματος πάνω στην Γη σύμφωνα με τους νόμους της Ειμαρμένης...ότι δώσουμε αυτό θα πάρουμε. 











Η δημιουργία της Γης

Από τα κατωφερή βαριά στοιχεία της Ύλης ξεπήδησε ο του "θεού" Λόγος (του δεύτερου Νου δημιουργού) στο καθαρό της φύσης δημιούργημα, ενώθηκε μαζί του αφού είναι ομοούσιοι-Αδιαίρετοι καθώς αποτελούνται από την ίδια ουσία), και έτσι έμειναν χωρίς λογική τα βαρύτερα κατωφερή στοιχεία της φύσης (γη, νερά). 

ὁ δὲ δημιουργὸς Νοῦς σὺν τῷ Λόγῳ, ὁ περιίσχων τοὺς κύκλους  καὶ δινῶν ῥοίζῳ, ἔστρεψε τὰ ἑαυτοῦ δημιουργήματα καὶ εἴασε στρέφεσθαι ἀπ' ἀρχῆς ἀορίστου εἰς ἀπέραντον τέλος·
ἄρχεται γάρ, οὗ λήγει·


Ο δεύτερος Νους δημιουργός ο θεός του πυρός και πνεύματος,
 περικλείει εξωτερικά τους επτά κύκλους, στο καθαρό της φύσης δημιούργημα, (περικλείει τον γαλαξία), και εσωτερικά με τους Επτά Διοικητές περικλείει το ηλιακό σύστημα μαζί και τους υπόλοιπους κύκλους του γαλαξία.


Ο Διοικητής του δικού μας ηλιακού συστήματος έχει 36 Δέκαρχους είναι ένας νοήμων μηχανισμός όπου περέχεται ο πνευματικός λόγος και ελέγχει όλες τις ενέργειες που περιέχονται στο ηλιακό Ζωφόρο Ζωδιακό κύκλο- ενεργειακή φυσαλίδα, δημιουργώντας τον κόσμο και την ζωή, και κρατώντας τον σε τάξη και σύμφωνα με τους νόμους της Δικαιοσύνης για τους ανθρώπους πάνω στην Γη..

ἡ δὲ τούτων περιφορά, καθὼς ἠθέλησεν ὁ Νοῦς,
ἐκ τῶν κατωφερῶν στοιχείων ζῷα ἤνεγκεν ἄλογα..

(δημιούργησε πάνω στους πλανήτες την ζωή με άλογα ζώα κτλ.)




"γῆ δὲ καὶ ὕδωρ ἔμενε καθ' ἑαυτὰ συμμεμιγμένα, ὡς μὴ θεωρεῖσθαι
<τὴν γῆν> ἀπὸ τοῦ ὕδατος· κινούμενα δὲ ἦν διὰ τὸν ἐπιφερόμενον πνευματικὸν λόγον εἰς ἀκοήν".
 

Κι η γη και τα νερά χωρίστηκαν μεταξύ τους, όπως ο δεύτερος Νους δημιουργός θέλησε, κι η γη γέννησε από μόνη της όσα ζώα είχε τετράποδα κι ερπετά, άγρια και ήμερα θηρία.


Αυθεντικό κείμενο:


ἐπήδησεν εὐθὺς ἐκ τῶν κατωφερῶν στοιχείων [τοῦ θεοῦ] ὁ τοῦ θεοῦ Λόγος εἰς τὸ καθαρὸν τῆς φύσεως δημιούργημα, καὶ ἡνώθη τῷ δημιουργῷ Νῷ (ὁμοούσιος γὰρ ἦν), καὶ κατελείφθη [τὰ] ἄλογα τὰ κατωφερῆ τῆς φύσεως στοιχεῖα,
ὡς εἶναι ὕλην μόνην.


ὁ δὲ δημιουργὸς Νοῦς σὺν τῷ Λόγῳὁ περιίσχων τοὺς κύκλους καὶ δινῶν ῥοίζῳ, ἔστρεψε τὰ ἑαυτοῦ δημιουργήματα καὶ εἴασε στρέφεσθαι ἀπ' ἀρχῆς ἀορίστου εἰς ἀπέραντον τέλος· 
ἄρχεται γάρ, οὗ λήγει· 

ἡ δὲ τούτων περιφορά, καθὼς ἠθέλησεν ὁ Νοῦς, 
ἐκ τῶν κατωφερῶν στοιχείων ζῷα ἤνεγκεν ἄλογα (οὐ γὰρ ἐπεῖχε τὸν Λόγον), ἀὴρ δὲ πετεινὰ ἤνεγκε, καὶ τὸ ὕδωρ νηκτά· 
διακεχώρισται δὲ ἀπ' ἀλλήλων ἥ τε γῆ καὶ τὸ ὕδωρ, καθὼς ἠθέλησεν ὁ Νοῦς, καὶ <ἡ γῆ> ἐξήνεγκεν ἀπ' αὐτῆς ἃ εἶχε
ζῷα τετράποδα <καὶ> ἑρπετά, θηρία ἄγρια καὶ ἥμερα.


.................
.................................







..................
.................................

Εδάφ. 9..
Κι ο Πατέρας των πάντων, ο Νους, που είναι ζωή και φως, γέννησε τον άνθρωπο ίσο με τον εαυτό του, τον οποίο αγάπησε σαν δικό του απόγονο-υιό του, αφού είναι όμοιος με τον Πατέρα.(ιδίου τόκου).
Πράγματι, κι ο Θεός αγάπησε την εικόνα του και την μορφή του, κι έτσι του παρέδωσε όλα του τα δημιουργήματα.

Ο δε άνθρωπος (ο δεύτερος θεός) αφού αντιλήφθηκε την κτίση του δεύτερου νου δημιουργού (κτιστός κόσμος) που καθόταν πάνω στην φωτιά, (πυρί), θέλησε κι ο ίδιος να δημιουργήσει μέσα στον κτιστό κόσμο της φωτιάς, και του δόθηκε η άδεια από τον Πατέρα, αφού πρώτα τον συγχώρησε γι'αυτό.


Aυθεντικό κείμενο:   

ὁ δὲ πάντων πατὴρ ὁ Νοῦς, ὢν ζωὴ καὶ φῶς, ἀπεκύησεν ῎Ανθρωπον αὐτῷ ἴσον, οὗ ἠράσθη ὡς ἰδίου τόκου·
περικαλλὴς γάρ, τὴν τοῦ πατρὸς εἰκόνα ἔχων·
ὄντως γὰρ καὶ ὁ θεὸς ἠράσθη τῆς ἰδίας μορφῆς, παρέδωκε τὰ ἑαυτοῦ πάντα δημιουργήματα, καὶ κατανοήσας δὲ τὴν τοῦ Δημιουργοῦ κτίσιν ἐν τῷ πυρί, ἠβουλήθη καὶ αὐτὸς δημιουργεῖν, καὶ συνεχωρήθη ἀπὸ τοῦ πατρός·

.................
.................................

Ανάλυση:


Κατάλαβες τώρα;
τοῦ Δημιουργοῦ κτίσιν ἐν τῷ πυρί, (φωτιά).
Ποιος;;;;
ὁ δὲ Νοῦς ὁ θεός, ἀρρενόθηλυς ὤν, ζωὴ καὶ φῶς
ὑπάρχων, ἀπεκύησε λόγῳ ἕτερον Νοῦν δημιουργόν, ὃς θεὸς τοῦ πυρὸς καὶ πνεύματος ὤν,
Άρα άλλο είναι ο θεός της ενέργειας του πυρός,
και άλλος ο αισθητός θεός της φωτιάς πυρί (πνεύμα της φύσης)



ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ - ΕΡΜΗΣ ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ XV
Στοβαίος 1, 41, 7

Κινείται ό,τι κινείται με την ενέργεια της κίνησης που κινεί το σύμπαν και η φύση του σύμπαντος δίνει κίνηση σε όλα.

Μία μεν κατά τη δύναμη της και άλλη κατά την ενέργεια της.

Και η μία μεν διαπερνά το σύμπαν και το συγκρατεί από μέσα, ενώ η άλλη απλώνεται και το συγκρατεί απ'έξω.

Μαζί και οι δυο βρίσκονται σε όλα.

Η φύση όλων, δημιουργώντας όσα γεννιούνται, παρέχει δημιουργία σε όσα δημιουργούνται σπέρνοντας τα σπέρματα της και έχοντας ύλη που κινείται.

Καθώς κινείται θερμαίνεται και η ύλη γίνεται φωτιά και νερό,
το ένα σθεναρό και ισχυρό και το άλλο παθητικό.

Η φωτιά εναντιούμενη στο νερό το ξέρανε κι έγινε γη πάνω στο νερό, καθώς δε ξεραινόταν γινόταν ατμός από τα τρία: το νερό, τη γη και τη φωτιά και έγινε αέρας.

Αυτά, ενώθηκαν σύμφωνα με τη λογική της Αρμονίας, το θερμό με το ψυχρό και το ξηρό με το υγρό και από τη συνύπαρξη αυτών έγινε πνεύμα και σπέρμα ανάλογο με το πνεύμα που παρέχει το σύμπαν.

Αυτό το πνεύμα, πέφτοντας στη μήτρα δεν ηρεμεί στο σπέρμα και, μη ηρεμώντας, μεταβάλλει το σπέρμα και μεταβαλλόμενο, αυτό αποκτά αύξηση και μέγεθος.

Με το μέγεθος που αποκτά παίρνει και εικόνα σχήματος και σχηματίζεται.

Με το σχήμα μεταφέρεται το είδος μέσω του οποίου παίρνει την εικόνα.

Επειδή λοιπόν το πνεύμα, μέσα στη μήτρα, δεν είχε τη ζωτική του κίνηση αλλά τη βλαστική, αυτήν η Αρμονία τη συνταίριαξε να είναι η υποδοχή της διανοητικής ζωής (η οποία είναι αμερής-αδιαίρετη και αμετάβλητη και δεν παύει ποτέ να είναι αμετάβλητη).

Και ό,τι είναι μέσα στη μήτρα με τους αριθμούς το κυοφορεί, το γεννά και έξω το βγάζει στον αέρα.

Και η ψυχή που είναι πολύ κοντά, το οικιοποιείται, όχι λόγω συγγενικής ιδιότητας μαζί του, αλλά λόγω της μοίρας, διότι δεν επιθυμεί ιδιαίτερα να είναι μαζί με το σώμα.

Έτσι, από τη μοίρα δίνεται σ'αυτό που γεννιέται η διανοητική κίνηση και η νοερή ουσία της αληθινής ζωής.

Διότι εισέρχεται στο πνεύμα η διανοητική ουσία και του δίνει την ζωτική κίνηση.


....................
1. Ο δε Πατέρας όλων ο Νους που είναι Φως και Ζωή,
γέννησε τον Άνθρωπο ίσο με τον Πατέρα και όμοιο του.
ἀπεκύησεν ῎Ανθρωπον αὐτῷ ἴσον, οὗ ἠράσθη ὡς ἰδίου τόκου·

2. Έδωσε στον άνθρωπο ταυτόχρονα την εικόνα του!!
τὴν τοῦ πατρὸς εἰκόνα ἔχων·
3. Του έδωσε την ίδια μορφή μ'αυτόν!
ὄντως γὰρ καὶ ὁ θεὸς ἠράσθη τῆς ἰδίας μορφῆς,
4. Και παρέδωσε στον εαυτό του (τον άνθρωπο) όλα του τα δημιουργήματα!!
παρέδωκε τὰ ἑαυτοῦ πάντα δημιουργήματα,
Όλες οι ιδιότητες του Πατέρα Όλων Τριαδικού Θεού, δόθηκαν στον Άνθρωπο.
............

1. Είναι ίσος και όμοιος στον Αρχέτυπο κόσμο με το Φως και την αλήθεια της Ζωής! δηλαδή με τον Πατέρα του!!

...................

Στον κτιστό κόσμο του δεύτερου Νου δημιουργού:

2. Είναι η εικόνα της ζωής στον κτιστό κόσμο!!
Διότι η εικόνα της ζωής στον κτιστό κόσμο είναι η ανθρώπινη ψυχή, ο πυρήνας που φέρει το Νου Ουσιωδώς όμοιο με το Φως, και ενώθηκε με την Μονάδα του πνεύματος του κτιστού κόσμου.

3. Έχει ο άνθρωπος την ίδια μορφή με τον Πατέρα!
Δηλαδή το σώμα και πνεύμα! όλες οι ΔΙΤΤΕΣ ΔΙΠΟΛΙΚΕΣ μορφές του πνεύματος που ενώνεται η ανθρώπινη ψυχή όταν ενσαρκώνεται το σώμα!!


Και παρέδωσε όλα του τα δημιουργήματα ο Πατέρας Όλων στον εαυτό του τον Άνθρωπο!!!!!!~ ~ ~

Άρα ο Άνθρωπος όπου και να ζει είναι θεός!! απλά το σώμα στον δικό μας κόσμο είναι θνητό!!


Aυτό λέει ο Ερμής Τρισμέγιστος Ο άνθρωπος είναι ο Πατέρας, και ο Υιός του ο Άνθρωπος, όπου μέσα από εμάς βλέπει ο Πατέρας και ζει κατανοώντας τον εαυτό του.

Και ο άνθρωπος δεύτερος θεός τι ήρθε να κάνει στην κτιστή δημιουργία; Να ζήσει και κατανοήσει όλα όσα εξουσιάζει!!


Αυτό μας λέει ο Ερμής Τρισμέγιστος.


.................
................................


ΠΟΙΜΑΝΔΡΗΣ - ΕΡΜΗΣ ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ

ΟΤΑΝ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΘΕΛΗΣΕ ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΟΗΣΕΙ ΤΗΝ ΠΙΟ ΚΑΤΩΦΕΡΗ ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΥΛΗΣ (ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΓΗ)




Εδάφ. 10. Και καθώς βρέθηκε ο Άνθρωπος δεύτερος θεός στη σφαίρα της δημιουργίας μέσα στον κτιστό κόσμο, ώστε να εξουσιάζει τα πάντα, κατανόησε τα δημιουργήματα του αδερφού του δεύτερου Νου δημιουργού, τους Επτά Διοικητές-Ουρανούς.
Κι αυτοί τον αγάπησαν (τον Άνθρωπο δεύτερο θεό), ενώ ο καθένας του μετέδιδε την γνώση από την δική του Τάξη.


Aυθεντικό κείμενο:

γενόμενος ἐν τῇ δημιουργικῇ σφαίρᾳ, ἕξων τὴν πᾶσαν ἐξουσίαν, κατενόησε τοῦ ἀδελφοῦ τὰ δημιουργήματα, οἱ δὲ ἠράσθησαν αὐτοῦ, ἕκαστος δὲ μετεδίδου τῆς ἰδίας τάξεως· 
καὶ καταμαθὼν τὴν τούτων οὐσίαν καὶ μεταλαβὼν τῆς αὐτῶν φύσεως ἠβουλήθη ἀναρρῆξαι τὴν περιφέρειαν τῶν κύκλων, καὶ τὸ κράτος τοῦ ἐπικειμένου ἐπὶ τοῦ πυρὸς κατανοῆσαι.

.................
................................

Ανάλυση:

O Άνθρωπος δεύτερος θεός, έγινε κι αυτός δημιουργός σαν τον Πατέρα του, και μπαίνοντας στην σφαίρα της δημιουργίας,
και έχοντας την πάσα εξουσία σε όλα όσα δημιούργησε ο Πατέρας Όλων ο Τριαδικός Θεός, κατανόησε την κτιστή δημιουργία του δεύτερου Νου δημιουργού που είναι αδερφός του!.
του "αδερφού" δημιουργήματα!

Με ποιον τρόπο είναι αδερφός του Ανθρώπου ο δεύτερος Νους δημιουργός; αφού γεννήθηκε έξω από την Αρχέτυπη δημιουργία του Φωτός; ενώ ο Άνθρωπος είναι Φως και Ζωή;

Μα διότι ο Άνθρωπος έχει όλες τις ιδιότητες του Πατέρα.
Και μία από αυτές τις ιδιότητες του Ανθρώπου είναι η εικόνα της ζωής, όπως και ο δεύτερος Νους δημιουργός δημιούργησε την εικόνα της ζωής. Διότι είναι Νους και Άγιος Λόγος Αδιαίρετος, η δε ένωση τους η εικόνα της ζωής, με τα γεννήματα τους τις δικές του ψυχές, την εικόνα της ζωής πυρ και πνεύμα, που εκδηλώνεται στην Ύλη με τα αισθητά σώματα από γη, νερό, αέρα, φωτιά..

Με την διαφορά ότι ο δεύτερος Νους δημιουργός δεν είναι Φως και Ζωή όπως ο Άνθρωπος, διότι δεν έχει αυτή την ιδιότητα.
Αλλά ο Άνθρωπος έχει όλες τις ιδιότητες του δεύτερου Νου δημιουργού, αλλά και του Τριαδικού Πατέρα όλων Φως και Ζωή Υπάρχων.


Ποια είναι τα δημιουργήματα του αδερφού του; διαβάζουμε:
"οἱ δὲ ἠράσθησαν αὐτοῦ, ἕκαστος δὲ μετεδίδου τῆς ἰδίας τάξεως·"
Είναι οι Επτά Νους Διοικητές, που ενεργούν με τους 36 Δέκαρχους τα δικά τους δημιουργήματα, είναι οι θεοί του πυρός-φωτιάς και πνεύματος, μέσα στους επτά ουρανούς της Ύλης, δημιουργούν με τα στοιχεία της Ύλης που υπάρχουν σε κάθε ουρανό τον κόσμο και την ζωή (ότι υπάρχει μέσα σε κάθε γαλαξία-φύση κάθε πλανήτη), και ονομάζονται αλλιώς και πνεύμα της φύσης.

Οι θεοί, οι 36 Δέκαρχοι, το πνεύμα της φύσης, είναι όλες οι Νοητές δυνάμεις της Αρμονίας που ενεργούν σε όλες τις καθολικές κατωφερείς ενέργειες της Ύλης και έγιναν κάτι άλλο, δηλαδή το πνεύμα της φύσης που δημιουργεί τον κόσμο και την ζωή μέσα στον κύκλο (φύση των πλανητών).

Αρα ο δεύτερος Νους δημιουργός, ο αδερφός του Ανθρώπου, γέννησε άλλους επτά Νους δημιουργούς, όσοι είναι και οι επτά ουρανοί που ενεργούν μέσα στο κτιστό κόσμο της Ύλης γη-νερό-αέρα-φωτιά με το πυρ και πνεύμα.
Και κάθε ένας από τους Επτά Διοικητές μετέδωσε στον άνθρωπο δεύτερο θεό όλες τις ιδιότητες που έχει, έξω, αλλά και μέσα στους Επτά ουρανούς.

Στον Ποιμάνδρη διαβάζουμε:

Ποια είναι τα δημιουργήματα του "αδερφού" του Ανθρώπου δεύτερου δημιουργού Νου;
ὃς θεὸς τοῦ πυρὸς καὶ πνεύματος ὤν, ἐδημιούργησε διοικητάς τινας ἑπτά, ἐν κύκλοις περιέχοντας τὸν αἰσθητὸν κόσμον, καὶ ἡ
διοίκησις αὐτῶν εἱμαρμένη καλεῖται
"οἱ δὲ ἠράσθησαν αὐτοῦ, ἕκαστος δὲ μετεδίδου τῆς ἰδίας τάξεως·"

Οι Επτά Διοικητές ηράσθησαν από την ομορφιά του Ανθρώπου δεύτερου θεού. Και κάθε ένας Διοικητής του μετέδωσε όλα όσα γνώριζε για την δική του δημιουργία!!

Του μετέδωσαν έκαστος όλες τις πληροφορίες που αφορούσαν την δική του τάξη στον δικό του κύκλο-ουρανό-σύμπαν-φύση των πλανητών, και πως λειτουργεί το πνεύμα της φύσης-η φύση κάθε πλανήτη που γεννά τα δικά της δημιουργήματα, τα αισθητά σώματα.

Είπαν λοιπόν στον Άνθρωπο δεύτερο θεό οι Επτά Διοικητές πως και με ποιον τρόπο λειτουργεί ο κάθε ουρανός επιφέροντας την Αρμονία και την Τάξη, και πως λειτουργεί η κάθε φύση που εμπεριέχει μέσα της τα αισθητά σώματα.

Και ο Άνθρωπος (δεύτερος θεός) αφού έμαθε την ουσία των Επτά Διοικητών, και έχοντας την εξουσία των δυνάμεων της Αρμονίας των Επτά Διοικητών, θέλησε να διανοίξει την περιφέρεια που περικλείει τους επτά ουρανούς, δηλαδή το ενεργειακό πυρ, και μετέπειτα να εισέλθει στον πιο κατωφερή κύκλο του υλικού κόσμου.

Εισήλθε μέσα στο κτιστό κράτος (πυρί-φωτιά)  των επτά ουρανών που καθόταν πάνω στο πυρ (περικλείεται από το Πυρ), ώστε να το ζήσει και κατανοήσει!!
Και για να εξέλθει πρέπει να ανέβει όλους τους κύκλους-ουρανούς εσωτερικά τους, και με αυτόν τον τρόπο θα ζήσει και κατανοήσει τον κτιστό κόσμο.

..........
Ο άνθρωπος δεύτερος θεός είναι ο Πατέρας, και ο άνθρωπος είναι ο υιός του Πατέρα Όλων Τριαδικού Θεού, όπου μέσω εμάς βλέπει ο Πατέρας και ζει (κατανοώντας) τον εαυτό του.
Και ο άνθρωπος δεύτερος θεός τι ήρθε να κάνει στην κτιστή δημιουργία; Να ζήσει και κατανοήσει όλα όσα εξουσιάζει!! αλλά και να δημιουργήσει!

.................
.................................


Εδάφ. 11. Κι ως εξουσιαστής του θνητού κόσμου και των άλογων ζώων, βλέποντας τη μορφή του στα νερά θέλησε να κατοικήσει εκεί, και μόλις το σκέφθηκε αυτό, το θέλημά του ενεργοποιήθηκε, και κατοίκησε την άλογο μορφή της φύσης. Αυτή δε τον αγκάλιασε, περιπλέχτηκε μαζί του στην ύλη, κι έσμιξε μ' αυτόν (κι έγινε ο άνθρωπος της γης)


Aυθεντικό κείμενο:


καὶ ὁ τοῦ τῶν θνητῶν κόσμου καὶ τῶν ἀλόγων ζῴων
ἔχων πᾶσαν ἐξουσίαν διὰ τῆς ἁρμονίας παρέκυψεν, 
ἀναρρήξας τὸ κύτος, καὶ ἔδειξε τῇ κατωφερεῖ φύσει τὴν καλὴν
τοῦ θεοῦ μορφὴν, 

ὃν ἰδοῦσα ἀκόρεστον κάλλος <καὶ> πᾶσαν ἐνέργειαν ἐν ἑαυτῷ ἔχοντα τῶν διοικητόρων τήν τε μορφὴν τοῦ θεοῦ ἐμειδίασεν ἔρωτι, ὡς ἅτε τῆς καλλίστης μορφῆς τοῦ ᾿Ανθρώπου τὸ εἶδος ἐν τῷ ὕδατι ἰδοῦσα καὶ τὸ σκίασμα ἐπὶ τῆς γῆς. 

ὁ δὲ ἰδὼν τὴν ὁμοίαν αὐτῷ μορφὴν ἐν αὐτῇ οὖσαν ἐν τῷ ὕδατι, ἐφίλησε καὶ ἠβουλήθη αὐτοῦ οἰκεῖν· 
ἅμα δὲ τῇ βουλῇ ἐγένετο ἐνέργεια, καὶ ᾤκησε τὴν ἄλογον μορφήν· 
ἡ δὲ φύσις λαβοῦσα τὸν ἐρώμενον περιεπλάκη ὅλη καὶ ἐμίγησαν· ἐρώμενοι γὰρ ἦσαν.

.................
.................................

Ανάλυση:

"και ο Άνθρωπος κατοίκησε την άλογο μορφή της φύσης"

Ο Άνθρωπος Ζωή και Φως, αφού έγινε Νους και ψυχή, έχοντας την εξουσία των επτά Διοικητών-Ουρανών του κτιστού κόσμου, θέλησε να ζήσει και κατανοήσει την εικόνα του του ενδυόμενος την άλογη μορφή της φύσης της ύλης του πλανήτη, περιπλέχτηκε με αυτήν την κτιστή φύση και έγινε ο θνητός άνθρωπος της Γης.


.................
.................................

Εδάφ. 12. Και για το λόγο αυτό ο άνθρωπος είναι διπλός από όλα τα ζώα της γης: θνητός κατά το σώμα και αθάνατος στην ουσία του ανθρώπου. Παρόλο που στην ουσία είναι αθάνατος και έχει εξουσία σε όλα, πάσχει ως θνητός και υπόκειται στην Ειμαρμένη. Παρόλο που είναι υπεράνω της αρμονίας έγινε δούλος της αρμονίας· και καθώς ήταν σερνικοθήλυκος αφού προερχόταν από σερνικοθήλυκο πατέρα και άυπνος από άυπνο, έτσι και μένει.


Aυθεντικό κείμενο:

καὶ διὰ τοῦτο παρὰ πάντα τὰ ἐπὶ γῆς ζῷα διπλοῦς
ἐστιν ὁ ἄνθρωπος, θνητὸς μὲν διὰ τὸ σῶμα, ἀθάνατος δὲ
διὰ τὸν οὐσιώδη ἄνθρωπον· 
ἀθάνατος γὰρ ὢν καὶ πάντων τὴν ἐξουσίαν ἔχων, τὰ θνητὰ πάσχει ὑποκείμενος τῇ εἱμαρμένῃ. 
ὑπεράνω οὖν ὢν τῆς ἁρμονίας ἐναρμόνιος γέγονε
δοῦλος ἀρρενόθηλυς δὲ ὤν, ἐξ ἀρρενοθήλεος ὢν πατρὸς
καὶ ἄϋπνος ἀπὸ ἀΰπνου ..... κρατεῖται.

Ανάλυση:
Ο άνθρωπος της Γης έχει διπλή φύση, θνητός στο αισθητό σώμα της σάρκας, αθάνατος στη νοητή ουσία του, Νους και ψυχή, όμως αν και ουσιωδώς αθάνατος  και ενώ έχει την εξουσία των Επτά Ουρανών του κτιστού κόσμου και όλων των κτιστών δημιουργημάτων, πάσχει από όλα τα θνητά του αισθητού σώματος της σάρκας, αναγκαζόμενος να υπομένει την Ειμαρμένη δηλαδή τους νόμους που διέπουν και ενεργούν πάνω στην ονητή του φύση.

Και ενώ ο άνθρωπος είναι αρσενικοθήλυκος και γεννήθηκε από Πατέρα άϋπνο δίχως φύλο, και ενώ δεν κοιμάται, αφού από άϋπνο Πατέρα γεννήθηκε, και ενώ εξουσιάζει την Αρμονία των Επτά ουρανών, δούλος της Αρμονίας έγινε υποφέροντας όλα τα θνητά του σώματος και..κρατείται όμηρος της σάρκας.

.................
.................................

Εδάφ. 13. Αυτό είναι το κρυφό μυστήριο, Ερμή... Η φύση (το πνεύμα της φύσης) αφού έσμιξε με τον άνθρωπο έκανε αυτό το θαύμα, γιατί απόκτησε με την ένωση αυτή με τον άνθρωπο, την αρμονία (τις δυνάμεις) των επτά φύσεων των πλανητών που εςξουσιάζουν οι Επτά Διοικητές του πυρός και πνεύματος. 

Ύστερα (το πνεύμα της φύσης που πλέον απέκτησε τις δυνάμεις των επτά φύσεων των πλανητών) δημιούργησε άλλους επτά ανθρώπους που έχουν τη φύση των κύκλων του.


Aυθεντικό κείμενο:

καὶ μετὰ ταῦτα, Νοῦς ὁ ἐμός· καὶ αὐτὸς γὰρ ἐρῶ τοῦ λόγου.
ὁ δὲ Ποιμάνδρης εἶπε, Τοῦτό ἐστι τὸ κεκρυμμένον μυστήριον μέχρι τῆσδε τῆς ἡμέρας

ἡ γὰρ φύσις ἐπιμιγεῖσα τῷ ᾿Ανθρώπῳ ἤνεγκέ τι θαῦμα θαυμασιώτατον· 
ἔχοντος γὰρ αὐτοῦ τῆς ἁρμονίας τῶν ἑπτὰ τὴν φύσιν, 
οὓς ἔφην σοι ἐκ πυρὸς καὶ πνεύματος, οὐκ ἀνέμενεν ἡ φύσις, 
ἀλλ' εὐθὺς ἀπεκύησεν ἑπτὰ ἀνθρώπους, 
πρὸς τὰς φύσεις τῶν ἑπτὰ διοκητόρων, 
ἀρρενοθήλεας καὶ μεταρσίους.

καὶ μετὰ ταῦτα, ῏Ω Ποιμάνδρη, εἰς μεγάλην γὰρ νῦν
ἐπιθυμίαν ἦλθον καὶ ποθῶ ἀκοῦσαι· 
μὴ ἔκτρεχε. καὶ ὁ Ποιμάνδρης εἶπεν, ᾿Αλλὰ σιώπα. οὔπω γάρ σοι ἀνήπλωσα τὸν πρῶτον λόγον. 
– ᾿Ιδοὺ σιωπῶ, ἔφην ἐγώ.

᾿Εγένετο οὖν, ὡς ἔφην, τῶν ἑπτὰ τούτων ἡ γένεσις τοιῷδε τρόπῳ· 
θηλυκὴ γὰρ <γῆ> ἦν καὶ ὕδωρ ὀχευτικόντὸ δὲ ἐκ πυρὸς πέπειρον. 

(σημ: ενώ η ενέργεια του πυρός οι Διοικητές δημιουργούσε σώματα χωρίς φύλο, αρσενικοθήλυκα και συμβατά με τον Αρχέτυπο κόσμο).

ἐκ δὲ αἰθέρος τὸ πνεῦμα ἔλαβε καὶ ἐξήνεγκεν ἡ φύσις τὰ σώματα πρὸς τὸ εἶδος τοῦ ᾿Ανθρώπου. 

(σημ: και πήρε από τον αιθέρα το πνεύμα και το ένωσε με τον αέρα και την φωτιά και δημιούργησε τα αερσενικά και θηλυκά σώματα πλέον διασπασμένα).


ὁ δὲ ῎Ανθρωπος ἐκ ζωῆς καὶ φωτὸς ἐγένετο εἰς
ψυχὴν καὶ νοῦν, 
ἐκ μὲν ζωῆς ψυχήν, ἐκ δὲ φωτὸς νοῦν,
καὶ ἔμεινεν οὕτω τὰ πάντα τοῦ αἰσθητοῦ κόσμου μέχρι
περιόδου τέλους <καὶ> ἀρχῶν γενῶν.


σημ: 
Αφού λοιπόν το πνεύμα της φύσης απέκτησε τις δυνάμεις των επτά Διοικητών, οι οποίοι ο καθένας τους ξεχωριστά καθόριζε την γέννηση των σωμάτων σε κάθε φύση από τις επτά, το πνεύμα της φύσης των πλανητών απέκτησε τις δικές του δυνάμεις όμοιες με αυτές των διοικητών, και δημιούργησε μόνη της χωρίς την ΄"εγκριση" των Διοικητών επτά ανθρώπινα σώματα όσες είναι και οι φύσεις των επτά ουρανών της Ύλης του κτιστού κόσμου.


ἄκουε λοιπόν, ὃν ποθεῖς λόγον ἀκοῦσαι. τῆς περιόδου πεπληρωμένης ἐλύθη ὁ πάντων σύνδεσμος ἐκ βουλῆς θεοῦ· 
πάντα γὰρ ζῷα ἀρρενοθήλεα ὄντα διελύετο ἅμα τῷ
ἀνθρώπῳ καὶ ἐγένετο τὰ μὲν ἀρρενικὰ ἐν μέρει, τὰ δὲ θηλυκὰ ὁμοίως. 


σημ:
Ο δε δεύτερος Νους δημιουργός, που εξουσιάζει τα πάντα, αποδέχτηκε το θέλημα του "αδερφού" του, τον Άνθρωπο δεύτερο θεό, που θέλησε να ενωθεί με το πνεύμα της φύσης.

Και το πνεύμα της φύσης δημιούργησε επτά δικά του διασπασμένα ανθρώπινα σώματα, σε αρσενικό και θηλυκό, , ένα για κάθε φύση των πλανητών των επτά ουρανών,  όπως το θέλησε αυτό. 

Οπότε το πνεύμα της φύσης με τις δυνάμεις που πήρε από τον άνθρωπο δεύτερο θεό, εγκλώβισε τον άνθρωπο δεύτερο θεό σε διασπασμένα σώματα (αρσενικό-θηλυκό) και έπεσε σε Λήθη.


ὁ δὲ θεὸς εὐθὺς εἶπεν ἁγίῳ λόγῳ, 
Αὐξάνεσθε ἐν αὐξήσει καὶ πληθύνεσθε ἐν πλήθει πάντα τὰ κτίσματα καὶ δημιουργήματα,
καὶ ἀναγνωρισάτω <ὁ> ἔννους ἑαυτὸν ὄντα ἀθάνατον, καὶ τὸν αἴτιον τοῦ θανάτου ἔρωτα, καὶ πάντα τὰ ὄντα. 


σημ: ο δεύτερος Νους δημιουργός τότε αποφάσισε,  αφού το θέλημα του ανθρώπου ήταν να ενωθεί με τα διασπασμένα ανθρώπινα σώματα, να διασπάσει και όλα τα υπόλοιπα κτίσματα και έμβια δημιουργήματα.
Λέγοντας τα εξής:

καὶ ἀναγνωρισάτω <ὁ> ἔννους ἑαυτὸν ὄντα ἀθάνατον, καὶ τὸν αἴτιον τοῦ θανάτου ἔρωτα, καὶ πάντα τὰ ὄντα. 


τοῦτο εἰπόντος, ἡ πρόνοια διὰ τῆς εἱμαρμένης καὶ ἁρμονίας τὰς μίξεις ἐποιήσατο, καὶ τὰς γενέσεις κατέστησε,
καὶ ἐπληθύνθη κατὰ γένος τὰ πάντα καὶ ὁ ἀναγνωρίσας ἑαυτὸν ἐλήλυθεν εἰς τὸ περιούσιον ἀγαθόν, ὁ δε ἀγαπήσας τὸ ἐκ πλάνης ἔρωτος σῶμα, οὗτος μένει ἐν τῷ σκότει πλανώμενος, αἰσθητῶς πάσχων τὰ τοῦ θανάτου. 

(σημ: το διασπασμένο σώμα σε αρσενικό και θηλυκό)



– Τί τοσοῦτον ἁμαρτάνουσιν, ἔφην ἐγώ, οἱ ἀγνοοῦντες,
ἵνα στερηθῶσι τῆς ἀθανασίας;
– ῎Εοικας, ὦ οὗτος, τούτων μὴ πεφροντικέναι ὧν ἤκουσας.
οὐκ ἔφην σοι νοεῖν; 

–Νοῶ καὶ μιμνήσκομαι, εὐχαριστῶ δὲ ἅμα.
– Εἰ ἐνόησας, εἰπέ μοι, διὰ τί ἄξιοί εἰσι τοῦ θανάτου οἱ ἐν τῷ θανάτῳ ὄντες;
– ῞Οτι προκατάρχεται τοῦ οἰκείου σώματος τὸ στυγνὸν σκότος, 
ἐξ οὗ ἡ ὑγρὰ φύσις, ἐξ ἧς τὸ σῶμα συνέστηκεν ἐν τῷ αἰσθητῷ κόσμῳ, ἐξ οὗ θάνατος ἀρδεύεται.

– ᾿Ενόησας ὀρθῶς, ὦ οὗτος.
κατὰ τί δὲ «ὁ νοήσας ἑαυτὸν εἰς αὐτὸν χωρεῖ», ὅπερ ἔχει ὁ τοῦ θεοῦ λόγος;


–φημὶ ἐγώ, ῞Οτι ἐκ φωτὸς καὶ ζωῆς συνέστηκεν ὁ πατὴρ
τῶν ὅλων, ἐξ οὗ γέγονεν ὁ ῎Ανθρωπος. 


– Εὖ φῂς λαλῶν·
φῶς καὶ ζωή ἐστιν ὁ θεὸς καὶ πατήρ, ἐξ οὗ ἐγένετο ὁ
Ανθρωπος. 

ἐὰν οὖν μάθῃς αὐτὸν ἐκ ζωῆς καὶ φωτὸς ὄντα καὶ ὅτι ἐκ τούτων τυγχάνεις, εἰς ζωὴν πάλιν χωρήσεις.
ταῦτα ὁ Ποιμάνδρης εἶπεν.

– 'All' ἔτι μοι εἰπέ, πῶς εἰς ζωὴν χωρήσω ἐγώ, ἔφην, ὦ Νοῦς ἐμός; φησὶ γὰρ ὁ θεός·
«ὁ ἔννους ἄνθρωπος ἀναγνωρισάτω ἑαυτόν».



ΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΠΤΑ ΦΥΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΕΠΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΣΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Νομίζω ότι έλυσα τον γρίφο, αυτή τη στιγμή είμαστε επτά ανθρώπινα σώματα της Ύλης σε ΕΝΑ.

Τις λεπτομέρειες θα τις μάθετε αργότερα..και εν καιρώ

morfeas sky

..........
ἡ γὰρ φύσις ἐπιμιγεῖσα τῷ ᾿Ανθρώπῳ ἤνεγκέ τι θαῦμα θαυμασιώτατον· 
ἔχοντος γὰρ αὐτοῦ τῆς ἁρμονίας τῶν ἑπτὰ τὴν φύσιν, 
οὓς ἔφην σοι ἐκ πυρὸς καὶ πνεύματος, οὐκ ἀνέμενεν ἡ φύσις, 
ἀλλ' εὐθὺς ἀπεκύησεν ἑπτὰ ἀνθρώπους, 
πρὸς τὰς φύσεις τῶν ἑπτὰ διοκητόρων, 

ἀρρενοθήλεας καὶ μεταρσίους.
.........

Δεν υπάρχουν άλλα ανθρώπινα αισθητά σώματα μέσα στον κτιστό κόσμο!

Μετά τον θάνατο της σάρκας ή ξαναγινόμαστε Νους και ψυχή, και ξαναγυρίζουμε στον Όγδοο Ουρανό για να ετοιμαστούμε να ξαναγίνουμε Δυνάμεις του Φωτός μέσα στο Φως, 
ή ξαναγυρίζουμε πίσω σε μια νέα ενσάρκωση με το σώμα της σάρκας

morfeas sky

.................................



Εδάφ. 17. Η γη ήταν θηλυκή, είχε δε και οχευτικά. Από το πυρ πήρε την πυρά κι από τον αιθέρα το πνεύμα, κι έτσι δημιουργήθηκε το είδος του ανθρώπου της.
Ο άνθρωπος δημιουργήθηκε από ζωή και φως. Από μεν τη ζωή πήρε την ψυχή, από δε το φως το νουν. Και βρίσκεται στον αισθητό αυτό κόσμο και θα βρεθεί ως το τέλος της περιόδου.

.................
.................................

Εδάφ. 18. Άκουσε τώρα Ερμή και το λόγο που ποθείς, Όταν η ώρα της περιόδου ήλθε και λύθηκε ο σύνδεσμος των πάντων, κατά βούληση του θεού όλα τα ζώα που ήσαν στην αρχή αρσενοθήλυκα ξεχωρίστηκαν σε αρσενικά και θηλυκά και ο θεός μόλις έγινε αυτό είπε: « Αυξάνεστε και πληθύνεσθε εν πλήθη όλα τα δημιουργήματα και τα κτίσματα, κι ας αναγνωρίσει ο καθένας τον εαυτό του αθάνατο και τον αίτιο του θανάτου τον έρωτα και όλα τα όντα

.................
.................................


Εδάφ. 19. Η πρόνοια μέσω της ειμαρμένης και της αρμονίας έκαμε τις μίξεις και τις γενέσεις και πληθύνθηκαν κατά γένη τα πάντα. Και όποιος εννόησε την αποστολή του, τράβηξε το δρόμο του περιουσίου αγαθού, όποιος δε αγάπησε από πλάνη προς τον έρωτα όχι την ψυχή του αλλά το σώμα του, αυτός θα παραμείνει στο σκοτάδι πλανώμενος, πάσχοντας αισθητά τα του θανάτου.


.................

.................................


Εδάφ.20. ΕΡΜΗΣ στον Ποιμάνδρη:

- Γιατί θεωρούνται τόσο αμαρτωλοί οι άνθρωποι; Ότι κάνουν το κάνουν από άγνοια. Και αφού αμαρτάνουν γι' αυτό, γιατί να στερηθούν την αθανασία;

ΠΟΙΜΑΝΔΡΗΣ στον Ερμή:

- Δεν κατάλαβες καλά Ερμή τα όσα σου αποκάλυψα.

ΕΡΜΗΣ στον Ποιμάνδρη:

- Τα έχω εννοήσει και σ' ευχαριστώ γι' αυτό.

ΠΟΙΜΑΝΔΡΗΣ στον Ερμή:

- Εάν τα έχεις εννοήσει τότε ειπέ μου γιατί είναι άξιοι του θανάτου όσοι βρίσκονται στο θάνατο;

ΕΡΜΗΣ στον Ποιμάνδρη:

- Γιατί τα σώματά τους σκεπάσθηκαν από το στυγνό σκότος, από το οποίο η υγρά φύση δημιούργησε το σώμα στον αισθητό κόσμο από τον οποίο τροφοδοτείται ο θάνατος.


.................
.................................

.

.................
.................................

ΠΟΙΜΑΝΔΡΗΣ στον Ερμή:
Εδάφ. 21. Ορθά τα κατάλαβες όλα αυτά Ερμή. Είπε μου όμως και κάτι άλλο, γιατί όποιος εννοήσει τον εαυτό του προχωρεί στον αγαθό δρόμο του θεού;

ΕΡΜΗΣ στον Ποιμάνδρη:

- Γιατί τον άνθρωπο ο θεός τον έχει δημιουργήσει από φως και ζωή.

ΠΟΙΜΑΝΔΡΗΣ στον Ερμή:

- Μπράβο Ερμή γιατί φως και ζωή είναι ο θεός και πατέρας σας, κι από αυτά τα στοιχεία δημιουργήθηκε και ο άνθρωπος. Και εάν το πιστεύει ο άνθρωπος ότι έχει δημιουργηθεί από φως και ζωή, τότε ασφαλώς θα προχωρήσει προς ζωή.

ΕΡΜΗΣ στον Ποιμάνδρη:

- Αλλά πως και με ποιο τρόπο θα προχωρήσει ο άνθρωπος προς τη ζωή;

ΠΟΙΜΑΝΔΡΗΣ στον Ερμή:

- Ο προικισμένος με νουν άνθρωπος ας αναγνωρίσει τον εαυτό του.

.................
.................................


Εδάφ.22. ΕΡΜΗΣ στον Ποιμάνδρη:

- Δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι νουν;

ΠΟΙΜΑΝΔΡΗΣ στον Ερμή:

- Χαίρω γιαυτό που λες. Γιατί εγώ ο νους θα είμαι στο πλευρό των αγίων, των αγαθών, των καθαρών, των ελεήμονων και τω ευσεβών και η παρουσία μου στο πλευρό τους, θα τους γίνει στην ύστατη ώρα βοήθεια, κι αμέσως θα τα γνωρίσουν όλα και τον πατέρα θα τον αισθανθούν με αγάπη, και θα τον ευχαριστήσουν, θα τον ευλογήσουν και θα τον υμνήσουν στρέφοντας προς αυτόν την ψυχή τους. Και πριν παραδώσουν το σώμα τους στο θάνατο θα ιδούν στις αισθήσεις τους όλα τα έργα τους. Εγώ όμως ο Νους - θεός που θα είμαι την ώρα εκείνη κοντά τους, θα αποκλείσω από το βιβλίο της ζωής τους τις κακές κι αισχρές πράξεις τους περικόπτοντας από την ταινία της ζωής τους τις άσχημες θύμησές τους.


.................
.................................

Εδάφ. 23. Στους ανόητους όμως και στους κακούς, πονηρούς, φθονερούς, πλεονέκτες, φονιάδες και ασεβείς, θα σταθώ μακριά τους.

Αυτούς θα τους παραλάβουν οι τιμωροί δαίμονες που θα τους προσβάλλουν με την οξύτητα του πυρός για να τσακίσουν τις αισθήσεις τους.

.................
.................................

Εδάφ.24. ΕΡΜΗΣ στον Ποιμάνδρη:

- Όλα αυτά που μου δίδαξες είναι καλά. Αλλά πες μου πως θ' ανεβούν οι αγαθές ψυχές προς τα άνω;

ΠΟΙΜΑΝΔΡΗΣ στον Ερμή:

- Πρώτα, όταν έλθει η ώρα του θανάτου, το υλικό ανθρώπινο σώμα θα παραδοθεί στην αλλοίωση και τον αφανισμό. Το ήθος του ανθρώπου θα παραδοθεί στο δαίμονα ανενέργητο, οι αισθήσεις του σώματος θα επανέλθουν στις πηγές τους για να γίνουν μέρη ενέργειας και ο θυμός και η επιθυμία θα ριχθούν στην άλογο φύση.


.................
.................................

Εδάφ.25. Ετσι η ψυχή του ανθρώπου θα εξορμήσει από τη γη προς τα άνω με τη βοήθεια της αρμονίας και θα δώσει: στην πρώτη ζώνη, την αυξητική και μειωτική ενέργεια, στη δεύτερη ζώνη, τη μηχανή των κακών έξεων και το δόλο ανενέργητο, στην τρίτη ζώνη την επιθυμία της απάτης ανενέργητη, στην τέταρτη ζώνη την προφάνεια της αρχοντιάς απλεονέκτητη, στην πέμπτη ζώνη το ανούσιο θράσος και την προπέτεια της τόλμης, στην έκτη ζώνη τις κακές αφορμές του πλούτου ανενέργητες και στην έβδομη ζώνη θα δώσει το ενεδρεύον ψεύδος.

.................

.................................


Εδάφ. 26. Και τότε γυμνή η ψυχή του ανθρώπου από τις ενέργειες της αρμονίας θα φθάσει στην όγδοη ζώνη με τις δικές της δυνάμεις, και θα υμνήσει μαζί με τις εκεί ψυχές τον πατέρα, και θα δεχθεί τα συγχαρητήριά τους. Έτσι, ισότιμη πλέον η ψυχή με τις εκεί ψυχές οι οποίες θα την υποδεχθούν και θα τη συγχαρούν, θα ενωθεί μαζί τους και θα ακούσουν όλες μαζί τον ύμνο των υπεράνω της ζώνης των ψυχών προς το θεό. Και τότε όλες μαζί οι ψυχές θα υψωθούν προς τον πατέρα και θα συγχωνευθούν εκεί μαζί του... Και τώρα που τα είδες, τ’άκουσες και τα έμαθες όλα αυτά, κατέβα Ερμή πίσω στη γη και γίνου εκεί οδηγός στους άξιους γιατί χάρη σε σένα θα σωθεί το ανθρώπινο γένος.

.................
.................................


Εδάφ. 27. ΕΡΜΗΣ, απολογούμενος:
- Αυτά μου αποκάλυψε ο Ποιμάνδρης που είχε μπει στο είναι μου. Κι εγώ αφού ευχαρίστησα και ευλόγησα τον πατέρα όλων, υψώθηκα απ' αυτόν, δυναμώθηκα, διδάχθηκα τα πάντα τα της φύσης στη μεγίστη θέα, κι άρχισα να κηρύττω στους ανθρώπους το κάλλος της ευσέβειας και της γνώσης ως ακόλουθα: «Άνδρες γηγενείς που παραδοθήκατε στον ύπνο στο μεθύσι και στην αγνωσία του θεού, ξυπνήστε, παύσατε την κραιπάλη θελγόμενοι από την κτηνώδη αυτή ευχαρίστησή σας».

.................
.................................


Εδάφ. 28. Εκείνοι με άκουσαν και με περικύκλωσαν ομαδικά, και εγώ τους είπα. «Γιατί άνδρες γηγενείς παραδοθήκατε στον θάνατο αφού έχετε εξουσία στην αθανασία; Μετανοήστε όσοι βρίσκεσθε στην άγνοια' απαλλαγείτε από το φωτεινό σκοτάδι' μεταλάβατε της αθανασίας' εγκαταλείψατε την φθορά!».
.................
.................................


Εδάφ. 29. Από τους ακροατές μου εκείνους άλλοι άρχισαν να φλυαρούν και να απέρχονται, ακολουθώντας τον δρόμο του θανάτου, άλλοι δε πέσανε στο γόνατά μου και με παρακαλούσαν να συνεχίσω να τους διδάξω. Εγώ τους είπα να σηκωθούν όρθιοι και γενόμενος καθοδηγός του γένους μας, άρχισα να τους διδάσκω το πως, με ποίο τρόπο μπορούν να διασωθούν. Κι εκείνοι άκουσαν τους σοφούς λόγους μου, ετράφησαν με το ποτό της Αμβροσίας, και καθώς άρχισε ο ήλιος να δύει τους παρεκάλεσα να ευχαριστήσουν τον θεό και ν' αποσυρθούν ο καθένας στα σπίτια των.
.................
.................................


Εδάφ. 30. Εγώ δε, την ευεργεσία του Ποιμάνδρη την κατέγραψα στο είναι μου, και πληρωθείς όπως το ήθελα, ένιωσα πως ο ύπνος του σώματός μου έγινε αληθινή όραση, η σιωπή μου εγγύηση του αγαθού, και η εκφορά του λόγου μου γέννημα αγαθών. Αυτά μου συνέβησαν όταν διδάχτηκα νοερά τους αυθεντικούς λόγους του Ποιμάνδρη, κι έγινα θεόπνευστος.


morfeas sky

............
................................




Ποιμάνδρης
https://el.wikisource.org/wiki/%CE%A0%CE%BF%CE%B9%CE%BC%CE%AC%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%B7%CF%82

Ἑρμῆς ὁ Τρισμέγιστος

Εννοίας μοί ποτε γενομένης περὶ τῶν ὄντων καὶ
μετεωρισθείσης μοι τῆς διανοίας σφόδρα, κατασχεθεισῶνμου τῶν σωματικῶν αἰσθήσεων, καθάπερ οἱ ὕπνῳ βεβαρημένοι ἐκ κόρου τροφῆς ἢ ἐκ κόπου σώματος, ἔδοξά τινα ὑπερμεγέθη μέτρῳ ἀπεριορίστῳ τυγχάνοντα καλεῖν μου τὸ ὄνομα καὶ λέγοντά μοι,
Τί βούλει ἀκοῦσαι καὶ θεάσασθαι, καὶ νοήσας μαθεῖν καὶ γνῶναι;
–φημὶ ἐγώ, Σὺ γὰρ τίς εἶ;
– ᾿Εγὼ μέν, φησίν, εἰμὶ ὁ Ποιμάνδρης, ὁ τῆς αὐθεντίας νοῦς· οἶδα ὃ βούλει, καὶ σύνειμί σοι πανταχοῦ.
– φημὶ ἐγώ, Μαθεῖν θέλω τὰ ὄντα καὶ νοῆσαι τὴν τούτων φύσιν καὶ γνῶναι τὸν θεόν· πῶς, ἔφην, ἀκοῦσαι βούλομαι.
– φησὶν ἐμοὶ πάλιν,
῎Εχε νῷ σῷ ὅσα θέλεις μαθεῖν, κἀγώ σε διδάξω.


τοῦτο εἰπὼν ἠλλάγη τῇ ἰδέᾳ, καὶ εὐθέως πάντα μοι
ἤνοικτο ῥοπῇ, καὶ ὁρῶ θέαν ἀόριστον, φῶς δὲ πάντα γεγενημένα, εὔδιόν τε καὶ ἱλαρόν, καὶ ἠράσθην ἰδών.
καὶ μετ'ὀλίγον σκότος κατωφερὲς ἦν, ἐν μέρει γεγενημένον,
φοβερόν τε καὶ στυγνόν, σκολιῶς σπειραμένον, ὡς <ὄφει>
εἰκάσαι με· εἶτα μεταβαλλόμενον τὸ σκότος εἰς ὑγρᾶν τινα φύσιν, ἀφάτως τεταραγμένην καὶ καπνὸν ἀποδιδοῦσαν,
ὡς ἀπὸ πυρός, καί τινα ἦχον ἀποτελοῦσαν ἀνεκλάλητον γοώδη·
εἶτα βοὴ ἐξ αὐτῆς ἀσυνάρθρως ἐξεπέμπετο, ὡς εἰκάσαι φωνῇ πυρός, 


ἐκ δὲ φωτὸς ..... λόγος ἅγιος ἐπέβη τῇ φύσει, καὶ πῦρ ἄκρατον ἐξεπήδησεν ἐκ τῆς ὑγρᾶς φύσεως ἄνω εἰς ὕψος·
κοῦφον δὲ ἦν καὶ ὀξύ, δραστικὸν δὲ ἅμα, καὶ ὁ ἀὴρ ἐλαφρὸς ὢν ἠκολούθησε τῷ πνεύματι, ἀναβαίνοντος αὐτοῦ μέχρι τοῦ πυρὸς ἀπὸ γῆς καὶ ὕδατος, ὡς δοκεῖν κρέμασθαι αὐτὸν ἀπ' αὐτοῦ·
γῆ δὲ καὶ ὕδωρ ἔμενε καθ' ἑαυτὰ συμμεμιγμένα, ὡς μὴ θεωρεῖσθαι <τὴν γῆν> ἀπὸ τοῦ ὕδατος·
κινούμενα δὲ ἦν διὰ τὸν ἐπιφερόμενον πνευματικὸν λόγον εἰς ἀκοήν.


ὁ δὲ Ποιμάνδρης ἐμοί,
᾿Ενόησας, φησί. τὴν θέαν ταύτην ὅ τι καὶ βούλεται;
καὶ, Γνώσομαι, ἔφην ἐγώ.


– Τὸ φῶς ἐκεῖνο, ἔφη, ἐγὼ Νοῦς ὁ σὸς θεός, ὁ πρὸ φύσεως ὑγρᾶς
τῆς ἐκ σκότους φανείσης·
ὁ δὲ ἐκ Νοὸς φωτεινὸς Λόγος υἱὸς θεοῦ.
– Τί οὖν; φημί.,
– Οὕτω γνῶθι· τὸ ἐν σοὶ βλέπον καὶ ἀκοῦον, λόγος κυρίου,
ὁ δὲ νοῦς πατὴρ θεός. οὐ γὰρ διίστανται ἀπ' ἀλλήλων·

ἕνωσις γὰρ τούτων ἐστὶν ἡ ζωή. 


– Εὐχαριστῶ σοι, ἔφην ἔγω.
– ᾿Αλλὰ δὴ νόει τὸ φῶς καὶ γνώριζε τοῦτο.


εἰπόντος ταῦτα ἐπὶ πλείονα χρόνον ἀντώπησέ μοι,
ὥστε με τρέμειν αὐτοῦ τὴν ἰδέαν·
ἀνανεύσαντος δέ, θεωρῶ ἐν τῷ νοΐ μου τὸ φῶς ἐν δυνάμεσιν ἀναριθμήτοις ὄν, καὶ κόσμον ἀπεριόριστον γεγενημένον, καὶ περιίσχεσθαι τὸ πῦρ δυνάμει μεγίστῃ, καὶ στάσιν ἐσχηκέναι κρατούμενον· 


ταῦτα δὲ ἐγὼ διενοήθην ὁρῶν διὰ τὸν τοῦ Ποιμάνδρου λόγον.
ὡς δὲ ἐν ἐκπλήξει μου ὄντος, φησὶ πάλιν ἐμοί,
Εἶδες ἐν τῷ νῷ τὸ ἀρχέτυπον εἶδος, τὸ προάρχον τῆς
ἀρχῆς τῆς ἀπεράντου
·
ταῦτα ὁ Ποιμάνδρης ἐμοί. 


– Τὰ οὖν, ἐγώ φημι, στοιχεῖα τῆς φύσεως πόθεν ὑπέστη;
– πάλιν ἐκεῖνος πρὸς ταῦτα,
᾿Εκ βουλῆς θεοῦ, ἥτις λαβοῦσα τὸν Λόγον καὶ ἰδοῦσα τὸν καλὸν κόσμον ἐμιμήσατο, κοσμοποιηθεῖσα διὰ τῶν ἑαυτῆς στοιχείων καὶ γεννημάτων ψυχῶν.



ὁ δὲ Νοῦς ὁ θεός, ἀρρενόθηλυς ὤν, ζωὴ καὶ φῶς
ὑπάρχων, ἀπεκύησε λόγῳ ἕτερον Νοῦν δημιουργόν, ὃς θεὸς τοῦ πυρὸς καὶ πνεύματος ὤν, ἐδημιούργησε διοικητάς τινας
ἑπτά, ἐν κύκλοις περιέχοντας τὸν αἰσθητὸν κόσμον, καὶ ἡ
διοίκησις αὐτῶν εἱμαρμένη καλεῖται.


ἐπήδησεν εὐθὺς ἐκ τῶν κατωφερῶν στοιχείων [τοῦ θεοῦ] ὁ τοῦ θεοῦ Λόγος εἰς τὸ καθαρὸν τῆς φύσεως δημιούργημα, καὶ ἡνώθη τῷ δημιουργῷ Νῷ (ὁμοούσιος γὰρ ἦν), καὶ κατελείφθη [τὰ] ἄλογα τὰ κατωφερῆ τῆς φύσεως στοιχεῖα, ὡς εἶναι ὕλην μόνην.


ὁ δὲ δημιουργὸς Νοῦς σὺν τῷ Λόγῳ, ὁ περιίσχων τοὺς κύκλους καὶ δινῶν ῥοίζῳ, ἔστρεψε τὰ ἑαυτοῦ δημιουργήματα καὶ εἴασε στρέφεσθαι ἀπ' ἀρχῆς ἀορίστου εἰς ἀπέραντον τέλος·
ἄρχεται γάρ, οὗ λήγει· 


ἡ δὲ τούτων περιφορά, καθὼς ἠθέλησεν ὁ Νοῦς,
ἐκ τῶν κατωφερῶν στοιχείων ζῷα ἤνεγκεν ἄλογα (οὐ γὰρ ἐπεῖχε τὸν Λόγον), ἀὴρ δὲ πετεινὰ ἤνεγκε, καὶ τὸ ὕδωρ νηκτά·

διακεχώρισται δὲ ἀπ' ἀλλήλων ἥ τε γῆ καὶ τὸ ὕδωρ, καθὼς ἠθέλησεν ὁ Νοῦς, καὶ <ἡ γῆ> ἐξήνεγκεν ἀπ' αὐτῆς ἃ εἶχε
ζῷα τετράποδα <καὶ> ἑρπετά, θηρία ἄγρια καὶ ἥμερα.


ὁ δὲ πάντων πατὴρ ὁ Νοῦς, ὢν ζωὴ καὶ φῶς, ἀπεκύησεν ῎Ανθρωπον αὐτῷ ἴσον, οὗ ἠράσθη ὡς ἰδίου τόκου·
περικαλλὴς γάρ, τὴν τοῦ πατρὸς εἰκόνα ἔχων·
ὄντως γὰρ καὶ ὁ θεὸς ἠράσθη τῆς ἰδίας μορφῆς, παρέδωκε τὰ ἑαυτοῦ πάντα δημιουργήματα, καὶ κατανοήσας δὲ τὴν τοῦ Δημιουργοῦ κτίσιν ἐν τῷ πυρί, ἠβουλήθη καὶ αὐτὸς δημιουργεῖν, καὶ συνεχωρήθη ἀπὸ τοῦ πατρός·

γενόμενος ἐν τῇ δημιουργικῇ σφαίρᾳ, ἕξων τὴν πᾶσαν ἐξουσίαν, κατενόησε τοῦ ἀδελφοῦ τὰ δημιουργήματα, οἱ δὲ ἠράσθησαν αὐτοῦ, ἕκαστος δὲ μετεδίδου τῆς ἰδίας τάξεως·
καὶ καταμαθὼν τὴν τούτων οὐσίαν καὶ μεταλαβὼν τῆς αὐτῶν φύσεως ἠβουλήθη ἀναρρῆξαι τὴν περιφέρειαν τῶν κύκλων, καὶ τὸ κράτος τοῦ ἐπικειμένου ἐπὶ τοῦ πυρὸς κατανοῆσαι.

καὶ ὁ τοῦ τῶν θνητῶν κόσμου καὶ τῶν ἀλόγων ζῴων
ἔχων πᾶσαν ἐξουσίαν διὰ τῆς ἁρμονίας παρέκυψεν,
ἀναρρήξας τὸ κύτος, καὶ ἔδειξε τῇ κατωφερεῖ φύσει τὴν καλὴν
τοῦ θεοῦ μορφὴν, ὃν ἰδοῦσα ἀκόρεστον κάλλος
<καὶ> πᾶσαν ἐνέργειαν ἐν ἑαυτῷ ἔχοντα τῶν διοικητόρων
τήν τε μορφὴν τοῦ θεοῦ ἐμειδίασεν ἔρωτι, ὡς ἅτε τῆς καλλίστης μορφῆς τοῦ ᾿Ανθρώπου τὸ εἶδος ἐν τῷ ὕδατι ἰδοῦσα καὶ τὸ σκίασμα ἐπὶ τῆς γῆς.

ὁ δὲ ἰδὼν τὴν ὁμοίαν αὐτῷ μορφὴν ἐν αὐτῇ οὖσαν ἐν τῷ ὕδατι, ἐφίλησε καὶ ἠβουλήθη αὐτοῦ οἰκεῖν·
ἅμα δὲ τῇ βουλῇ ἐγένετο ἐνέργεια, καὶ ᾤκησε (οικιοποιήθηκε) τὴν ἄλογον μορφήν·
ἡ δὲ φύσις λαβοῦσα τὸν ἐρώμενον περιεπλάκη ὅλη καὶ ἐμίγησαν· ἐρώμενοι γὰρ ἦσαν.

καὶ διὰ τοῦτο παρὰ πάντα τὰ ἐπὶ γῆς ζῷα διπλοῦς
ἐστιν ὁ ἄνθρωπος, θνητὸς μὲν διὰ τὸ σῶμα, ἀθάνατος δὲ
διὰ τὸν οὐσιώδη ἄνθρωπον·
ἀθάνατος γὰρ ὢν καὶ πάντων τὴν ἐξουσίαν ἔχων, τὰ θνητὰ πάσχει ὑποκείμενος τῇ εἱμαρμένῃ.
ὑπεράνω οὖν ὢν τῆς ἁρμονίας ἐναρμόνιος γέγονε  δοῦλος ἀρρενόθηλυς δὲ ὤν, ἐξ ἀρρενοθήλεος ὢν πατρὸς
καὶ ἄϋπνος ἀπὸ ἀΰπνου ..... κρατεῖται.

καὶ μετὰ ταῦτα, Νοῦς ὁ ἐμός· καὶ αὐτὸς γὰρ ἐρῶ τοῦ λόγου.
ὁ δὲ Ποιμάνδρης εἶπε,
Τοῦτό ἐστι τὸ κεκρυμμένον μυστήριον μέχρι τῆσδε τῆς ἡμέρας. 


ἡ γὰρ φύσις ἐπιμιγεῖσα τῷ ᾿Ανθρώπῳ ἤνεγκέ τι θαῦμα θαυμασιώτατον·ἔχοντος γὰρ αὐτοῦ τῆς ἁρμονίας τῶν ἑπτὰ τὴν φύσιν, οὓς ἔφην σοι ἐκ πυρὸς καὶ πνεύματος, οὐκ ἀνέμενεν ἡ φύσις, ἀλλ' εὐθὺς ἀπεκύησεν ἑπτὰ ἀνθρώπους, πρὸς τὰς φύσεις τῶν ἑπτὰ διοκητόρων, ἀρρενοθήλεας καὶ μεταρσίους. (αρσενικοθήλυκος που αιωρείται).

καὶ μετὰ ταῦτα, ῏Ω Ποιμάνδρη, εἰς μεγάλην γὰρ νῦν
ἐπιθυμίαν ἦλθον καὶ ποθῶ ἀκοῦσαι·
μὴ ἔκτρεχε. καὶ ὁ Ποιμάνδρης εἶπεν, ᾿Αλλὰ σιώπα. οὔπω γάρ σοι ἀνήπλωσα τὸν πρῶτον λόγον.
– ᾿Ιδοὺ σιωπῶ, ἔφην ἐγώ.

᾿Εγένετο οὖν, ὡς ἔφην, τῶν ἑπτὰ τούτων ἡ γένεσις τοιῷδε τρόπῳ·
θηλυκὴ γὰρ <γῆ> ἦν καὶ ὕδωρ ὀχευτικόν, τὸ δὲ ἐκ πυρὸς πέπειρον.(πέπειρον αρσενικοθήλυκο σώμα-ουδέτερο)  ἐκ δὲ αἰθέρος τὸ πνεῦμα ἔλαβε καὶ ἐξήνεγκεν ἡ φύσις τὰ σώματα πρὸς τὸ εἶδος τοῦ ᾿Ανθρώπου. (αρσενικοθήλυκα σώματα με πνεύμα).

ὁ δὲ ῎Ανθρωπος ἐκ ζωῆς καὶ φωτὸς ἐγένετο εἰς ψυχὴν καὶ νοῦν,
ἐκ μὲν ζωῆς ψυχήν, ἐκ δὲ φωτὸς νοῦν,
καὶ ἔμεινεν οὕτω τὰ πάντα τοῦ αἰσθητοῦ κόσμου μέχρι
περιόδου τέλους <καὶ> ἀρχῶν γενῶν.



ἄκουε λοιπόν, ὃν ποθεῖς λόγον ἀκοῦσαι. τῆς περιόδου πεπληρωμένης ἐλύθη ὁ πάντων σύνδεσμος ἐκ βουλῆς θεοῦ· 
πάντα γὰρ ζῷα ἀρρενοθήλεα ὄντα διελύετο ἅμα τῷ
ἀνθρώπῳ καὶ ἐγένετο τὰ μὲν ἀρρενικὰ ἐν μέρει, τὰ δὲ θηλυκὰ ὁμοίως. 

*Διέσπασε ο δεύτερος Νους δημιουργός τα πάντα και ο άνθρωπος έπεσε σε ΛΗΘΗ*

ὁ δὲ θεὸς εὐθὺς εἶπεν ἁγίῳ λόγῳ, Αὐξάνεσθε ἐν αὐξήσει καὶ πληθύνεσθε ἐν πλήθει πάντα τὰ κτίσματα καὶ δημιουργήματα,
καὶ ἀναγνωρισάτω <ὁ> ἔννους ἑαυτὸν ὄντα ἀθάνατον, καὶ τὸν αἴτιον τοῦ θανάτου ἔρωτα, καὶ πάντα τὰ ὄντα. 

τοῦτο εἰπόντος, ἡ πρόνοια διὰ τῆς εἱμαρμένης καὶ ἁρμονίας τὰς μίξεις ἐποιήσατο, καὶ τὰς γενέσεις κατέστησε,
καὶ ἐπληθύνθη κατὰ γένος τὰ πάντα καὶ ὁ ἀναγνωρίσας ἑαυτὸν ἐλήλυθεν εἰς τὸ περιούσιον ἀγαθόν, ὁ δε ἀγαπήσας τὸ ἐκ πλάνης ἔρωτος σῶμα, οὗτος μένει ἐν τῷ σκότει πλανώμενος, αἰσθητῶς πάσχων τὰ τοῦ θανάτου. 

(το διασπασμένο σώμα σε αρσενικό και θηλυκό)
– Τί τοσοῦτον ἁμαρτάνουσιν, ἔφην ἐγώ, οἱ ἀγνοοῦντες,
ἵνα στερηθῶσι τῆς ἀθανασίας;
– ῎Εοικας, ὦ οὗτος, τούτων μὴ πεφροντικέναι ὧν ἤκουσας.
οὐκ ἔφην σοι νοεῖν; 

–Νοῶ καὶ μιμνήσκομαι, εὐχαριστῶ δὲ ἅμα.
– Εἰ ἐνόησας, εἰπέ μοι, διὰ τί ἄξιοί εἰσι τοῦ θανάτου οἱ ἐν τῷ θανάτῳ ὄντες;
– ῞Οτι προκατάρχεται τοῦ οἰκείου σώματος τὸ στυγνὸν σκότος,
ἐξ οὗ ἡ ὑγρὰ φύσις, ἐξ ἧς τὸ σῶμα συνέστηκεν ἐν τῷ αἰσθητῷ κόσμῳ, ἐξ οὗ θάνατος ἀρδεύεται.

– ᾿Ενόησας ὀρθῶς, ὦ οὗτος.
κατὰ τί δὲ «ὁ νοήσας ἑαυτὸν εἰς αὐτὸν χωρεῖ», ὅπερ ἔχει ὁ τοῦ θεοῦ λόγος;
–φημὶ ἐγώ, ῞Οτι ἐκ φωτὸς καὶ ζωῆς συνέστηκεν ὁ πατὴρ
τῶν ὅλων, ἐξ οὗ γέγονεν ὁ ῎Ανθρωπος.
– Εὖ φῂς λαλῶν·
φῶς καὶ ζωή ἐστιν ὁ θεὸς καὶ πατήρ, ἐξ οὗ ἐγένετο ὁ
Ανθρωπος.

ἐὰν οὖν μάθῃς αὐτὸν ἐκ ζωῆς καὶ φωτὸς ὄντα καὶ ὅτι ἐκ τούτων τυγχάνεις, εἰς ζωὴν πάλιν χωρήσεις.
ταῦτα ὁ Ποιμάνδρης εἶπεν.

– 'All' ἔτι μοι εἰπέ, πῶς εἰς ζωὴν χωρήσω ἐγώ, ἔφην, ὦ Νοῦς ἐμός; φησὶ γὰρ ὁ θεός·
«ὁ ἔννους ἄνθρωπος ἀναγνωρισάτω ἑαυτόν».


οὐ πάντες γὰρ ἄνθρωποι νοῦν ἔχουσιν;
– Εὐφήμει, ὦ οὗτος, λαλῶν· 


παραγίνομαι αὐτὸς ἐγὼ ὁ Νοῦς τοῖς ὁσίοις καὶ ἀγαθοῖς καὶ καθαροῖς καὶ ἐλεήμοσι, τοῖς εὐσεβοῦσι, καὶ ἡ παρουσία μου γίνεται βοήθεια, καὶ εὐθὺς τὰ πάντα γνωρίζουσι
καὶ τὸν πατέρα ἱλάσκονται ἀγαπητικῶς καὶ εὐχαριστοῦσιν
εὐλογοῦντες καὶ ὑμνοῦντες τεταγμένως πρὸς αὐτὸν τῇ
στοργῇ, καὶ πρὸ τοῦ παραδοῦναι τὸ σῶμα ἰδίῳ θανάτῳ
μυσάττονται τὰς αἰσθήσεις, εἰδότες αὐτῶν τὰ ἐνεργήματα·
μᾶλλον δὲ οὐκ ἐάσω αὐτὸς ὁ Νοῦς τὰ προσπίπτοντα ἐνεργήματα τοῦ σώματος ἐκτελεσθῆναι.
πυλωρὸς ὢν ἀποκλείσω τὰς εἰσόδους τῶν κακῶν καὶ αἰσχρῶν ἐνεργημάτων, τὰς ἐνθυμήσεις ἐκκόπτων.

τοῖς δὲ ἀνοήτοις καὶ κακοῖς καὶ πονηροῖς καὶ φθονεροῖς καὶ πλεονέκταις καὶ φονεῦσι καὶ ἀσεβέσι πόρρωθέν εἰμι, τῷ τιμωρῷ ἐκχωρήσας δαίμονι, ὅστις τὴν ὀξύτητα τοῦ πυρὸς προσβάλλων θρώσκει αὐτὸν αἰσθητικῶς καὶ μᾶλλον ἐπὶ τὰς ἀνομίας αὐτὸν ὁπλίζει, ἵνα τύχῃ πλείονος τιμωρίας, καὶ οὐ παύεται ἐπ' ὀρέξεις ἀπλέτους τὴν ἐπιθυμίαν ἔχων, ἀκορέστως σκοτομαχῶν, καὶ τοῦτον βασανίζει, καὶ ἐπ' αὐτὸν πῦρ ἐπὶ τὸ πλεῖον αὐξάνει.


– Εὖ μοι πάντα, ὡς ἐβουλόμην, ἐδίδαξας, ὦ Νοῦς,
ἔτι δέ μοι εἰπὲ <περὶ> τῆς ἀνόδου τῆς γινομένης.
– πρὸςταῦτα ὁ Ποιμάνδρης εἷπε,

Πρῶτον μὲν ἐν τῇ ἀναλύσει του σώματος τοῦ ὑλικοῦ παραδίδως αὐτὸ τὸ σῶμα εἰς ἀλλοίωσιν, καὶ τὸ εἶδος ὃ εἶχες ἀφανὲς γίνεται, καὶ τὸ ἦθος τῷ δαίμονι ἀνενέργητον παραδίδως, καὶ αἱ αἰσθήσεις τοῦ σώματος εἰς τὰς ἑαυτῶν πηγὰς ἐπανέρχονται, μέρη γινόμεναι καὶ πάλιν συνανιστάμεναι εἰς τὰς ἐνεργείας.
καὶ ὁ θυμὸς καὶ ἡ ἐπιθυμία εἰς τὴν ἄλογον φύσιν χωρεῖ.


καὶ οὕτως ὁρμᾷ λοιπὸν ἄνω διὰ τῆς ἁρμονίας, καὶ τῇ πρώτῃ ζώνῃ
δίδωσι τὴν αὐξητικὴν ἐνέργειαν καὶ τὴν μειωτικήν, καὶ τῇ
δευτέρᾳ τὴν μηχανὴν τῶν κακῶν, δόλον ἀνενέργητον, καὶ τῇ
τρίτῃ τὴν ἐπιθυμητικὴν ἀπάτην ἀνενέργητον, καὶ τῇ
τετάρτῃ τὴν ἀρχοντικὴν προφανίαν ἀπλεονέκτητον, καὶ τῇ
πέμπτῃ τὸ θράσος τὸ ἀνόσιον καὶ τῆς τόλμης τὴν προπέτειαν,
καὶ τῇ ἕκτῃ τὰς ἀφορμὰς τὰς κακὰς τοῦ πλούτου ἀνενεργήτους,
καὶ τῇ ἑβδόμῃ ζώνῃ τὸ ἐνεδρεῦον ψεῦδος.

καὶ τότε γυμνωθεὶς ἀπὸ τῶν τῆς ἁρμονίας ἐνεργημάτων
γίνεται ἐπὶ τὴν ὀγδοατικὴν φύσιν, τὴν ἰδίαν δύναμιν ἔχων, καὶ ὑμνεῖ σὺν τοῖς οὖσι τὸν πατέρα· 


συγχαίρουσι δὲ οἱ παρόντες τῇ τούτου παρουσίᾳ, καὶ ὁμοιωθεὶς τοῖς συνοῦσιν ἀκούει καί τινων δυνάμεων ὑπὲρ τὴν ὀγδοατικὴν φύσιν φωνῇ τινι ἡδείᾳ ὑμνουσῶν τὸν θεόν· 


καὶ τότε τάξει ἀνέρχονται πρὸς τὸν πατέρα, καὶ αὐτοὶ εἰς δυνάμεις ἑαυτοὺς παραδιδόασι, καὶ δυνάμεις γενόμενοι ἐν θεῷ γίνονται. (Ζωή και Φως).

τοῦτό ἐστι τὸ ἀγαθὸν τέλος τοῖς γνῶσιν ἐσχηκόσι, θεωθῆναι.
λοιπόν, τί μέλλεις;
οὐχ ὡς πάντα παραλαβὼν καθοδηγὸς γίνῃ τοῖς ἀξίοις, ὅπως τὸ γένος τῆς ἀνθρωπότητος διὰ σοῦ ὑπὸ θεοῦ σωθῇ;
ταῦτα εἰπὼν ὁ Ποιμάνδρης ἐμοὶ ἐμίγη ταῖς δυνάμεσιν.

ἐγὼ δὲ εὐχαριστήσας καὶ εὐλογήσας τὸν πατέρα τῶν
ὅλων ἀνείθην ὑπ' αὐτοῦ δυναμωθεὶς καὶ διδαχθεὶς τοῦ
παντὸς τὴν φύσιν καὶ τὴν μεγίστην θέαν, καὶ ἦργμαι κηρύσσειν τοῖς ἀνθρώποις τὸ τῆς εὐσεβείας καὶ γνώσεως κάλλος,

῏Ω λαοί, ἄνδρες γηγενεῖς, οἱ μέθῃ καὶ ὕπνῳ ἑαυτοὺς ἐκδεδωκότες καὶ τῇ ἀγνωσίᾳ τοῦ θεοῦ, νήψατε, παύσασθε δὲ κραιπαλῶντες, θελγόμενοι ὕπνῳ ἀλόγῳ.

Οἱ δὲ ἀκούσαντες παρεγένοντο ὁμοθυμαδόν. ἐγὼ δέ φημι, Τί ἑαυτούς, ὦ ἄνδρες γηγενεῖς, εἰς θάνατον ἐκδεδώκατε, ἔχοντες ἐξουσίαν τῆς ἀθανασίας μεταλαβεῖν; μετανοήσατε, οἱ συνοδεύσαντες τῇ πλάνῃ καὶ συγκοινωνήσαντες τῇ ἀγνοίᾳ· ἀπαλλάγητε τοῦ σκοτεινοῦ φωτός, μεταλάβετε τῆς ἀθανασίας, καταλείψαντες τὴν φθοράν.

καὶ οἱ μὲν αὐτῶν καταφλυαρήσαντες ἀπέστησαν, τῇ τοῦ θανάτου ὁδῷ ἑαυτοὺς ἐκδεδωκότες, οἱ δὲ παρεκάλουν διδαχθῆναι, ἑαυτοὺς πρὸ ποδῶν μου ῥίψαντες. ἐγὼ δὲ ἀναστήσας αὐτοὺς καθοδηγὸς ἐγενόμην τοῦ γένους, τοὺς λόγους διδάσκων, πῶς καὶ τίνι τρόπῳ σωθήσονται, καὶ ἔσπειρα αὐτοῖς τοὺς τῆς σοφίας λόγους καὶ ἐτράφησαν ἐκ τοῦ ἀμβροσίου ὕδατος. ὀψίας δὲ γενομένης καὶ τῆς τοῦ ἡλίου αὐγῆς ἀρχομένης δύεσθαι ὅλης, ἐκέλευσα αὐτοῖς εὐχαριστεῖν τῷ θεῷ καὶ ἀναπληρώσαντες τὴν εὐχαριστίαν ἕκαστος ἐτράπη εἰς τὴν ἰδίαν κοίτην.

ἐγὼ δὲ τὴν εὐεργεσίαν τοῦ Ποιμάνδρου ἀνεγραψάμην εἰς ἐμαυτόν, καὶ πληρωθεὶς ὧν ἤθελον ἐξηυφράνθην.
ἐγένετο γὰρ ὁ τοῦ σώματος ὕπνος τῆς ψυχῆς νῆψις, καὶ ἡ κάμμυσις τῶν ὀφθαλμῶν ἀληθινὴ ὅρασις, καὶ 
ἡ σιωπή μου ἐγκύμων τοῦ ἀγαθοῦ, καὶ ἡ τοῦ λόγου ἐκφορὰ (Νους της ψυχής) γεννήματα ἀγαθῶν. 

τοῦτο δὲ συνέβη μοι λαβόντι ἀπὸ τοῦ νοός μου, τουτέστι τοῦ Ποιμάνδρου, τοῦ τῆς αὐθεντίας λόγου. θεόπνους γενόμενος τῆς ἀληθείας ἦλθον.
διὸ δίδωμι ἐκ ψυχῆς καὶ ἰσχύος ὅλης εὐλογίαν τῷ πατρὶ θεῷ.

ἅγιος ὁ θεὸς καὶ πατὴρ τῶν ὅλων.
ἅγιος ὁ θεὸς, οὗ ἡ βουλὴ τελεῖται ἀπὸ τῶν ἰδίων δυνάμεων.
ἅγιος ὁ θεός, ὃς γνωσθῆναι βούλεται καὶ γινώσκεται τοῖς ἰδίοις.
ἅγιος εἶ, ὁ λόγῳ συστησάμενος τὰ ὄντα.
ἅγιος εἶ, οὗ πᾶσα φύσις εἰκὼν ἔφυ.
ἅγιος εἶ, ὃν ἡ φύσις οὐκ ἐμόρφωσεν.
ἅγιος εἶ, ὁ πάσης δυνάμεως ἰσχυρότερος.
ἅγιος εἶ, ὁ πάσης ὑπεροχῆς μείζων.
ἅγιος εἶ, ὁ κρείττων τῶν ἐπαίνων.

δέξαι λογικὰς θυσίας ἁγνὰς ἀπὸ ψυχῆς καὶ καρδίας πρὸς σὲ ἀνατεταμένης, ἀνεκλάλητε, ἄρρητε, σιωπῇ φωνούμενε. αἰτουμένῳ τὸ μὴ σφαλῆναι τῆς γνώσεως τῆς κατ' οὐσίαν ἡμῶν ἐπίνευσόν μοι καὶ ἐνδυνάμωσόν με, καὶ τῆς χάριτος ταύτης φωτίσω τοὺς ἐν ἀγνοίᾳ τοῦ γένους μοῦ ἀδελφούς, υἱοὺς δὲ σοῦ. διὸ πιστεύω καὶ μαρτυρῶ· 
εἰς ζωὴν καὶ φῶς χωρῶ. εὐλογητὸς εἶ, πάτερ. ὁ σὸς ἄνθρωπος
συναγιάζειν σοι βούλεται, καθὼς παρέδωκας αὐτῷ τὴν πᾶσαν ἐξουσίαν.



morfeas sky
..........
...................


Σχόλια

  1. 1)Υπάρχει περίπτωση τα κείμενα του Ερμή Τρισμέγιστου να έχουν αλλοιωθεί-παραποιηθεί απο ιερατεία η άλλον παράγοντα;...
    2)Γιατί δεν έχει γίνει κάτι αντίστοιχο στις μέρες μας με κάποιον άλλον.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Φιλε Ρέμο, για να κατανοησει ενας ανθρωπος τον Ποιμανδρη, πρεπει να διαβασει ταυτοχρονα τα Ερμητικα κειμενα..επίσης καθε λεξη εχει χιλιες εννοιες κρυμμενες,και απλα κανείς δεν θα καταλαβει απολυτως τιποτα, και θα τα προσπερασει.
    Ειναι ασυλληπτη η γνωση που μας προσφερεται, αλλα ακατανοητη για τους πολλους.
    Η αληθεια παντα μας δινεται σ αυτον τον κοσμο, αλλα ειναι δικη μας επιλογη με ποια λογικη θα την δουμε και κατανοησουμε .
    Η ορθη λογικη της ψυχης ειναι ο μονος δρομος προς τα κει, αρκεί να καταλάβουμε πρώτα τι σημαίνει ο ορισμός της ορθής λογικής.(ένστικτό, αίσθηση, λογισμός, νόηση, διανόηση της ουσίας του λόγου της ψυχής).

    Για να πάρεις μια ιδέα, χρειαστηκαν πεντε χρονια επιπονης νοητικης προσπαθειας, υπομονης, επιμονης, για να κατανοησω όλα αυτα που κατανοησα ως σημερα που γραφω, και αναλυω οσο καλυτερα μπορω μεσα σπο τα κειμενα-αναρτήσεις που δημοσιευω στο εν λογω μπλογκ που διαθέτω.

    Ποιος θα καθησει πεντε χρονια να "σπασει" το κεφαλι του; Και ποιος θα τον πιστεψει; απο την στιγμη που ολοι οι ανθρωποι ζουν μεσα στην Αγνοια και την Ληθη του αισθητου κοσμου της Υλης των αισθητων σωματων;....μαλλον για τρελο θα τον περασουν, και θα προσπερασουν, γι'αυτό και όσοι γνωρίζουν την όποια αλήθεια συνήθως την κρατούν για τον εαυτό τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου