ΠΟΙΜΑΝΔΡΗΣ ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΕΡΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

ΠΟΙΜΑΝΔΡΗΣ 
ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΕΡΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

              ΓΝΩΘΙ Σ ΑΥΤΟΝ



ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΠΟΙΜΑΝΔΡΗΣ ΛΟΓΟΣ Α"


Διαβάστε επίσης: 
ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ - ΕΡΜΗΣ ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ

ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ // ΤΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΑ // Η ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΗ ΓΝΩΣΗ

ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΜΕΣΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΕΙΚΟΝΙΚΟ ΚΟΣΜΟ MATRIX ΣΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΜΑΣ ΕΓΚΛΩΒΙΣΕ ΣΤΗΝ ΛΗΘΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΓΝΟΙΑ ΤΩΝ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΕΝΩΝ ΘΝΗΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ Η ΜΗΧΑΝΗ-ΠΝΕΥΜΑ Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΝΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ-ΦΩΤΙΑΣ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΤΟ ΦΩΤΙΣΜΕΝΟ ΠΝΕΥΜΑ ΠΟΥ ΕΝΕΡΓΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ENEΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ ΩΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΙΓΝΕΣΘΕ ΤΩΝ ΕΙΔΩΛΩΝ ΤΗΣ ΥΛΗΣ ΔΗΛΑΔΗ ΤΩΝ ΟΝΤΩΝ ΠΟΥ ΓΕΝΝΙΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ.

Πως γίνεται να υπάρχει η θνητή διαχωρισμένη φύση των υλικών διαχωρισμένων έμβιων όντων σε αρσενικό και θηλυκό; από την στιγμή που ο Αληθινός Πανάγαθος Θεός είναι δίχως φύλο , (Φωτεινός Νους και Αδιαίρετος Φωτεινός Λόγος), και η εικόνα του Θεού ο αρρενόθηλυς Νους Θεός Ζωή και Φως Υπάρχων όπου εκδηλώνει την ζωή με το δοχείο της Υλης; ΆΡΑ ΜΕ ΑΡΣΕΝΙΚΟΘΗΛΥΚΑ ΣΏΜΑΤΑ;

Γιατί ενώ τα πάντα στον υλικό κόσμο ενώ ήταν αρσενικοθήλυκα όντα διαχωρίστηκαν από τον αισθητό θεό το φωτισμένο πνεύμα; και εξέπεσε όλη η φύση; στον υλικό κόσμο;
"ὁ δὲ Νοῦς ὁ θεός, ἀρρενόθηλυς ὤν, ζωὴ καὶ φῶς ὑπάρχων"


 ούκ ανέμενε ἡ φύσις, ἀλλ' εὐθὺς ἀπεκύησεν ἑπτὰ ἀνθρώπους, πρὸς τὰς φύσεις τῶν ἑπτὰ διοκητόρων, ἀρρενοθήλεας καὶ μεταρσίους.

Ο Αληθινός Θεός
Τὸ φῶς ἐκεῖνο, ἔφη, ἐγὼ Νοῦς ὁ σὸς θεός,
ὁ πρὸ φύσεως ὑγρᾶς
τῆς ἐκ σκότους φανείσης·
ὁ δὲ ἐκ Νοὸς φωτεινὸς Λόγος υἱὸς θεοῦ.
– Τί οὖν; φημί.,
– Οὕτω γνῶθι· τὸ ἐν σοὶ βλέπον καὶ ἀκοῦον, λόγος κυρίου,
ὁ δὲ νοῦς πατὴρ θεός. οὐ γὰρ διίστανται ἀπ' ἀλλήλων·
ἕνωσις γὰρ τούτων ἐστὶν ἡ ζωή. 


Η εικόνα του Θεού
ὁ δὲ Νοῦς ὁ θεός, ἀρρενόθηλυς ὤν, ζωὴ καὶ φῶς ὑπάρχων

ἀπεκύησε λόγῳ ἕτερον Νοῦν δημιουργόν, ὃς θεὸς τοῦ πυρὸς καὶ πνεύματος ὤν, ἐδημιούργησε διοικητάς τινας
ἑπτά, ἐν κύκλοις περιέχοντας τὸν αἰσθητὸν κόσμον, καὶ ἡ
διοίκησις αὐτῶν εἱμαρμένη καλεῖται.


Η εικόνα της εικόνας του Θεού
ο εκπεσών δεύτερος Νους δημιουργός.

ἐλύθη ὁ πάντων σύνδεσμος ἐκ βουλῆς θεοῦ·(ο δεύτερος Νους δημιουργός ο αισθητός θεός, το εκπεσών φωτισμένο πνεύμα, που δημιουργεί τα υλικά αρσενικοθήλυκα σώματα από φωτιά, αέρα, γη, νερό, στις επτά φύσεις μέσα από τα επτά δικά του όργανα-δημιουργήματα, τους επτά διοικητές εξέπεσε), πάντα γὰρ ζῷα ἀρρενοθήλεα ὄντα διελύετο ἅμα τῷ ἀνθρώπῳ (ενσαρκωμένου) καὶ ἐγένετο τὰ μὲν ἀρρενικὰ ἐν μέρει, τὰ δὲ θηλυκὰ ὁμοίως.



..........


καὶ ὁ τοῦ τῶν θνητῶν κόσμου καὶ τῶν ἀλόγων ζῴων
ἔχων πᾶσαν ἐξουσίαν διὰ τῆς ἁρμονίας παρέκυψεν,
ἀναρρήξας τὸ κύτος, καὶ ἔδειξε τῇ κατωφερεῖ φύσει τὴν καλὴν τοῦ θεοῦ μορφὴν, ὃν ἰδοῦσα (ΠΟΙΑ; ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ!!) ἀκόρεστον κάλλος <καὶ> πᾶσαν ἐνέργειαν ἐν ἑαυτῷ ἔχοντα τῶν διοικητόρων τήν τε μορφὴν τοῦ θεοῦ ἐμειδίασεν ἔρωτι, ὡς ἅτε τῆς καλλίστης μορφῆς τοῦ ᾿Ανθρώπου τὸ εἶδος ἐν τῷ ὕδατι ἰδοῦσα καὶ τὸ σκίασμα ἐπὶ τῆς γῆς. 


ΠΟΙΑ ΕΙΔΕ ΚΑΙ ΕΡΩΤΕΥΤΗΚΕ ΤΗΝ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΣΤΟ ΣΚΙΑΣΜΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΗΣ;; ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΚΑΤΩΦΕΡΗΣ ΦΥΣΗΣ

ὁ δὲ ἰδὼν τὴν ὁμοίαν αὐτῷ μορφὴν ἐν αὐτῇ οὖσαν ἐν τῷ ὕδατι, ἐφίλησε καὶ ἠβουλήθη αὐτοῦ οἰκεῖν·


ΒΛΕΠΕΤΕ ΕΣΕΙΣ ΠΟΥΘΕΝΑ ΝΑ ΕΡΩΤΕΥΤΗΚΕ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟ ΣΚΙΑΣΜΑ ΤΗΣ ΓΗΣ; ΠΟΥΘΕΝΑ !! 


ΜΟΝΟΝ ΤΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟ ΣΩΜΑ ΕΡΩΤΕΥΤΗΚΕ! ΤΑ ΥΔΑΤΑ!!

ΟΧΙ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΣΩΜΑ ΤΗΣ ΓΗΣ! ΤΟ ΣΚΙΑΣΜΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΗΣ! ΑΥΤΟ ΤΟΥ ΤΟ ΕΔΩΣΕ Ο ΕΚΠΕΣΩΝ ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΝΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ ΤΟΝ ΟΓΔΟΟ ΟΥΡΑΝΟ!! Ο ΟΠΟΙΟΣ ΑΠΛΑ ΕΙΠΕ ΟΠΟΙΟΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ ΘΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΘΕΙ! ΓΙΑΤΙ; 

ΔΙΟΤΙ ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ ΑΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ ΘΑ ΕΞΟΥΣΙΑΖΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ!!

ΔΙΟΤΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΚΙΑΣΜΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΗΣ..Η ΛΗΘΗ ΚΑΙ Η ΑΓΝΟΙΑ!

ΚΟΙΝΩΣ ΜΑΣ ΕΣΤΗΣΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΠΑΓΙΔΑ ΕΝΣΑΡΚΩΝΟΝΤΑΣ ΜΑΣ ΔΙΧΩΣ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΘΕΛΗΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ ΑΛΛΑ ΜΕ ΤΗΝ ΒΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΕΞΑΝΑΓΚΑΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΝΗΡΙΑ ΜΑΣ ΦΥΛΑΚΙΣΑΝ ΣΤΟ ΣΚΙΑΣΜΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΗΣ 

ἅμα δὲ τῇ βουλῇ ἐγένετο ἐνέργεια, καὶ ᾤκησε (οικιοποιήθηκε) τὴν ἄλογον μορφήν· (σκίασμα επί της γης).
ἡ δὲ φύσις λαβοῦσα τὸν ἐρώμενον περιεπλάκη ὅλη καὶ ἐμίγησαν· ἐρώμενοι γὰρ ἦσαν.


ΣΕ ΠΟΙΟΥΣ ΑΠΕΥΘΥΝΕΣΤΕ ΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΤΑ ΓΡΑΨΑΤΕ ΑΥΤΑ; ΣΕ ΒΛΑΚΕΣ; ΑΚΟΥ ΕΡΩΜΕΝΟΙ ΓΑΡ ΗΣΑΝ. ΤΗΝ ΤΥΦΛΑ ΣΑΣ.

ὁ δὲ θεὸς ( Ο ΑΡΡΕΝΟΘΗΛΥΣ ΝΟΥΣ ΘΕΟΣ ΖΩΗ ΚΑΙ ΦΩΣ ο Ογδοος Ουρανός η Εικόνα του Πατέρα Ολων Θεού Φως και Ζωή) εὐθὺς εἶπεν ἁγίῳ λόγῳ, Αὐξάνεσθε ἐν αὐξήσει καὶ πληθύνεσθε ἐν πλήθει πάντα τὰ κτίσματα καὶ δημιουργήματα, καὶ ἀναγνωρισάτω <ὁ> ἔννους ἑαυτὸν ὄντα ἀθάνατον, καὶ τὸν αἴτιον τοῦ θανάτου ἔρωτα, καὶ πάντα τὰ ὄντα.


ΔΗΛΑΔΗ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΑΝ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥΣ ΘΑ ΠΑΡΟΥΝ ΤΟΝ ΜΠΟΥΛΟ ΝΑ ΖΟΥΝ ΩΣ ΘΝΗΤΟΙ ΥΠΟΜΕΝΟΝΤΑΣ ΟΛΑ ΤΑ ΘΝΗΤΑ..ΩΡΑΙΟΣ ΕΙΣΑΙ! ΕΞΥΠΝΟΣ ΘΕΟΣ ΠΟΥ ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΣΕ ΒΛΑΚΕΣ.

.............

ὁ δὲ ῎Ανθρωπος ἐκ ζωῆς καὶ φωτὸς ἐγένετο εἰς ψυχὴν καὶ νοῦν,
ἐκ μὲν ζωῆς ψυχήν, ἐκ δὲ φωτὸς νοῦν,

καὶ ἔμεινεν οὕτω τὰ πάντα τοῦ αἰσθητοῦ κόσμου μέχρι
περιόδου τέλους <καὶ> ἀρχῶν γενῶν.......ΜEΧΡΙ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΝ ΤΑ ΓΕΝΗ ΤΩΝ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜEΝΩΝ ΣΩΜAΤΩΝ Η ΥΒΡΙΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΛΗΘΙΝΟ ΘΕΟ!! !! Η ΑΤΑΞΙΑ !!

᾿Ενόησας ὀρθῶς, ὦ οὗτος.κατὰ τί δὲ «ὁ νοήσας ἑαυτὸν εἰς αὐτὸν χωρεῖ», ὅπερ ἔχει ὁ τοῦ θεοῦ λόγος;

–φημὶ ἐγώ, ῞Οτι ἐκ φωτὸς καὶ ζωῆς συνέστηκεν ὁ πατὴρ
τῶν ὅλων, ἐξ οὗ γέγονεν ὁ ῎Ανθρωπος.


– Εὖ φῂς λαλῶν·
φῶς καὶ ζωή ἐστιν ὁ θεὸς καὶ πατήρ, ἐξ οὗ ἐγένετο ὁ
Ανθρωπος.


ἐὰν οὖν μάθῃς αὐτὸν ἐκ ζωῆς καὶ φωτὸς ὄντα καὶ ὅτι ἐκ τούτων τυγχάνεις, εἰς ζωὴν πάλιν χωρήσεις.
ταῦτα ὁ Ποιμάνδρης εἶπεν.

– 'All' ἔτι μοι εἰπέ, πῶς εἰς ζωὴν χωρήσω ἐγώ, ἔφην, ὦ Νοῦς ἐμός; φησὶ γὰρ ὁ θεός·

- ὁ ἔννους ἄνθρωπος ἀναγνωρισάτω ἑαυτόν.


morfeas sky


...................
.........................................


ΦΩΣ ΚΑΙ ΖΩΗ 

ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΝΑΓΑΘΟΣ ΘΕΟΣ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΟΛΩΝ

ΦΩΣ ΕΊΝΑΙ Ο ΠΑΝΑΓΑΘΟΣ ΝΟΥΣ Ο ΠΑΝΑΓΑΘΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΠΟΥ ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ ΜΕΣΑ ΤΟΥ Ο ΝΟΥΣ.

ΚΑΙ ΖΩΗ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΑΘΟΥ ΘΕΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΔΙΑΙΡΕΤΟΣ ΦΩΤΕΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ 

Ο ΟΠΟΙΟΣ ΦΩΤΕΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ ΑΝΤΕΓΡΑΨΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΠΑΝΑΓΑΘΟ  ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΔΩΣΕ ΚΙΝΗΣΗ ΜΕ ΤΟ ΜΕΓΙΣΤΟ ΠΥΡ  ΜΑΖΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΤΟΥ ΟΜΟΙΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΟΝΤΑ ΠΟΥ ΦΕΡΟΥΝ ΤΟΝ ΑΔΙΑΙΡΕΤΟ ΦΩΤΕΙΝΟ ΝΟΥ ΚΑΙ ΦΩΤΕΙΝΟ ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΑΘΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΚΑΙ ΚΙΝΟΥΝΤΑΙ ΜΕΣΑ Σ'ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΠΑΝΑΓΑΘΟ ΑΠΕΡΙΟΠΙΣΤΟ ΚΟΣΜΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΠΑΝΑΓΑΘΟ  ΘΕΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΟ ΠΑΝΑΓΑΘΟ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΠΟΥ ΣΥΓΚΡΑΤΕΙΤΑΙ ΚΑΙ ΚΙΝΕΙΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΜΕΓΙΣΤΟ ΠΥΡ.

ΕΝΩ ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΚΙΝΟΥΝΤΑΙ ΜΕΣΑ ΣΕ ΚΥΚΛΟ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ. ΜΕΣΑ ΣΕ ΚΛΕΙΣΤΟ ΧΩΡΟ. ΣΑΝ ΤΑ ΨΑΡΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΓΥΑΛΑ.


Τὸ φῶς ἐκεῖνο, ἔφη, ἐγὼ Νοῦς ὁ σὸς θεός, ὁ πρὸ φύσεως ὑγρᾶς
τῆς ἐκ σκότους φανείσης·
ὁ δὲ ἐκ Νοὸς φωτεινὸς Λόγος υἱὸς θεοῦ. 
– Τί οὖν; φημί.,
– Οὕτω γνῶθι· τὸ ἐν σοὶ βλέπον καὶ ἀκοῦον, λόγος κυρίου,
ὁ δὲ νοῦς πατὴρ θεός. οὐ γὰρ διίστανται ἀπ' ἀλλήλων·
ἕνωσις γὰρ τούτων ἐστὶν ἡ ζωή. 


ἀνανεύσαντος δέ, θεωρῶ ἐν τῷ νοΐ μου τὸ φῶς 
ν δυνάμεσιν ἀναριθμήτοις ὄν, καὶ κόσμον ἀπεριόριστον γεγενημένον, 
καὶ περιίσχεσθαι τὸ πῦρ δυνάμει μεγίστῃ, καὶ στάσιν ἐσχηκέναι κρατούμενον· ταῦτα δὲ ἐγὼ διενοήθην ὁρῶν διὰ τὸν τοῦ Ποιμάνδρου λόγον. ὡς δὲ ἐν ἐκπλήξει μου ὄντος, φησὶ πάλιν ἐμοί,

Εἶδες ἐν τῷ νῷ τὸ ἀρχέτυπον εἶδος, τὸ προάρχον τῆς ἀρχῆς τῆς ἀπεράντου· ταῦτα ὁ Ποιμάνδρης ἐμοί. 


.....................

Και βλέπω με το νου μου το Φως μέσα σε Δυνάμεις αναρίθμητων όντων!! και έναν κόσμο απεριόριστο!! όχι τον πεπερασμένο κόσμο της αιωνιότητας!! που συγκρατείται από το Μέγιστο Πυρ!! και όχι από την ενέργεια του πυρός την φωτιά!

ἀνανεύσαντος δέ, θεωρῶ ἐν τῷ νοΐ μου τὸ φῶς 
ν δυνάμεσιν ἀναριθμήτοις ὄν, 
καὶ κόσμον ἀπεριόριστον γεγενημένον, 
καὶ περιίσχεσθαι τὸ πῦρ δυνάμει μεγίστῃ, καὶ στάσιν ἐσχηκέναι κρατούμενον·


Εἶδες ἐν τῷ νῷ τὸ ἀρχέτυπον εἶδος, τὸ προάρχον τῆς ἀρχῆς τῆς ἀπεράντου· ταῦτα ὁ Ποιμάνδρης ἐμοί. 

ο Απέραντος Αρχέτυπος κόσμος του Φωτός. Και όχι ο πεπερασμένος κόσμος της αιωνιότητας.

...................
.......................................


1. Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΘΕΟΣ ΦΩΣ ΚΑΙ ΖΩΗ

2. Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΦΩΣ ΚΑΙ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ Ο Ο ΝΟΥΣ ΚΑΙ Ο ΑΔΙΑΙΡΕΤΟΣ ΑΓΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΠΟΥ ΦΕΡΕΙ ΤΟ ΑΔΡΑΝΗ ΔΟΧΕΙΟ ΤΗΣ ΥΛΗΣ.


ΕΙΝΑΙ Ο ΑΡΡΕΝΟΘΗΛΥΣ ΑΔΡΑΝΗΣ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ. Ο ΟΓΔΟΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ ΠΟΥ ΦΕΡΕΙ ΣΩΜΑ!! ΦΕΡΕΙ ΩΣ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΣΩΜΑ ΤΟ ΑΔΡΑΝΗ ΔΟΧΕΙΟ ΤΗΣ ΥΛΗΣ.

3. Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΦΩΣ ΚΑΙ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ.

Η ΨΥΧΗ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΖΩΝΤΑΝΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΠΟΥ ΚΙΝΕΙΤΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΠΟΥ ΤΟΝ ΠΕΡΙΚΛΕΙΕΙ  ΕΙΝΑΙ Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΝΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ

4. ΤΑ ΕΠΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΝΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ ΠΟΥ ΖΟΥΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΠΤΑ ΟΥΡΑΝΟΙ, ΟΙ ΕΠΤΑ ΝΟΥΣ ΔΙΟΙΚΗΤΕΣ-ΨΥΧΕΣ,  ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΤΑ ΦΥΣΕΙΣ-ΟΡΓΑΝΑ ΤΗΣ ΥΛΗΣ.

..............

Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΦΩΣ ΚΑΙ ΖΩΗ.

ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΝΑΓΑΘΟΣ ΝΟΥΣ ΚΑΙ Ο ΑΔΙΑΙΡΕΤΟΣ ΦΩΤΕΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ.

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΑΛΗΘΙΝΟΥ ΘΕΟΥ ΦΩΣ ΚΑΙ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΦΩΤΕΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ. 

Ο ΦΩΤΕΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΑΘΟΥ ΘΕΟΥ.

ΟΙ ΜΟΝΑΔΕΣ ΤΟΥ ΑΔΙΑΙΡΕΤΟΥ ΦΩΤΕΙΝΟΥ ΛΟΓΟΥ  ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΟΝΤΑ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ.

ΕΙΝΑΙ Ο ΑΡΧΕΤΥΠΟΣ ΠΑΝΑΓΑΘΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΑΘΟΥ ΦΩΤΟΣ.

ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΘΕΟ.

................

Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΡΡΕΝΟΘΗΛΥΣ ΝΟΥΣ ΘΕΟΣ ΖΩΗ ΚΑΙ ΦΩΣ ΥΠΑΡΧΩΝ ΠΟΥ ΦΕΡΕΙ ΣΩΜΑ! ΤΟ ΑΔΡΑΝΗ ΔΟΧΕΙΟ ΤΗΣ ΥΛΗΣ.


Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΛΟΓΟΣ. Ο ΑΔΙΑΙΡΕΤΟΣ ΝΟΥΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟΣ ΛΟΓΟΣ,

ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΑΓΙΟΣ ΔΙΟΤΙ ΠΛΕΟΝ ΦΕΡΕΙ ΣΩΜΑ!!
ΤΟ ΑΔΡΑΝΗ ΔΟΧΕΙΟ ΤΗΣ ΥΛΗΣ..ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΑΙΣΘΗΣΗ..Η ΑΤΑΞΙΑ.


Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΦΩΣ ΚΑΙ ΖΩΗ 
ΕΙΝΑΙ Ο ΑΡΡΕΝΟΘΗΛΥΣ ΝΟΥΣ ΘΕΟΣ ΖΩΗ ΚΑΙ ΦΩΣ ΥΠΑΡΧΩΝ. 

Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΟΥ ΕΝΩΘΗΚΕ ΜΕ ΤΟΝ ΑΔΡΑΝΗ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ. ΤΟ ΑΔΡΑΝΗ ΔΟΧΕΙΟ ΤΗΣ ΥΛΗΣ-ΣΚΟΤΟΣ. ΚΑΙ ΕΓΙΝΕ Ο ΟΓΔΟΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ.

.................
.......................................


Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΦΩΣ ΚΑΙ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΝΟΥΣ ΠΟΥ ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ ΩΣ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟ ΤΟ ΑΔΡΑΝΗ ΔΟΧΕΙΟ ΤΗΣ ΥΛΗΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΟΓΔΟΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ.
ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΔΙΑΙΡΕΤΟΣ ΑΓΙΟΣ ΛΟΓΟΣ. 


...................


ἐκ δὲ φωτὸς ..... λόγος ἅγιος ἐπέβη τῇ φύσει 

(φύση είναι το δοχείο της Ύλης, που διαχωρίστηκε με την κίνηση που του δόθηκε σε Τέσσερα στοιχεία).

.....................

morfeas sky

....................


Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΝΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΖΩΝΤΑΝΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ.

Η ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΝΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ 
ΠΕΡΙΚΛΕΙΕΙ ΤΟΝ ΖΩΝΤΑΝΟ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΧΩΡΙΣΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΕΝΩΜΕΝΟΣ ΣΕ ΕΠΤΑ ΜΕΡΗ.


ΟΙ ΕΠΤΑ ΟΥΡΑΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΤΑ ΦΥΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΝΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ.


ΤΟ ΔΕ ΦΩΤΙΣΜΕΝΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΒΔΟΜΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΝΟΥΣ ΕΙΝΑΙ Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΝΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ.

Ο ΕΒΔΟΜΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΝΟΥΣ ΕΚ ΤΩΝ ΕΠΤΑ ΝΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΩΝ (ΟΥΡΑΝΩΝ) ΠΟΥ ΕΜΠΕΡΙΕΧΟΥΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΚΕΦΑΛΙ-ΟΥΡΑΝΟ ΕΝΑ ΟΡΓΑΝΟ ΑΠΟ ΤΑ ΕΠΤΑ ΟΡΓΑΝΑ (ΔΟΧΕΙΟ ΤΗΣ ΣΥΝΘΕΤΗΣ ΥΛΗΣ) ΤΟΥ ΖΩΝΤΑΝΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ.

ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΙ-ΟΥΡΑΝΟ Ο ΚΑΘΕ ΝΟΥΣ ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΓΕΝΝΑ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ.

.......................

ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΠΟΥ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟΝ ΕΒΔΟΜΟ ΟΥΡΑΝΟ
(ΤΩΝ Α-ΠΛΑΝ- ΩΝ) ΕΝΩΝΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ ΚΑΙ ΓΕΝΝΙΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΘΕΙΚΑ ΟΝΤΑ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ.

ΣΤΟΥΣ ΚΑΤΩΤΕΡΟΥΣ ΕΞΙ ΟΥΡΑΝΟΥΣ ΤΩΝ ΠΛΑΝΗ-Τ- ΩΝ ΓΕΝΝΙΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΤΩΝ ΑΠΛΑΝΩΝ ΠΟΥ ΕΝΔΥΟΝΤΑΙ ΤΑ ΚΑΤΩΤΕΡΑ ΣΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΥΛΗΣ.

....................

ΚΑΘΕ ΟΥΡΑΝΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΟΥΡΑΝΟ ΠΟΥ ΠΕΡΙΚΛΕΙΕΙ ΤΟ ΔΟΧΕΙΟ ΤΗΣ ΥΛΗΣ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΙΑ ΨΥΧΗ ΜΕ ΤΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟ ΝΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ.

ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΕΠΤΑ ΟΥΡΑΝΟΥΣ ΠΟΥ ΕΜΠΕΡΙΕΧΟΥΝ ΤΑ ΕΠΤΑ ΟΡΓΑΝΑ-ΦΥΣΕΙΣ ΤΗΣ ΥΛΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙ Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΝΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΠΤΑ ΝΟΥΣ ΔΙΟΙΚΗΤΕΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΣΥΝΔΕΕΤΑΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΕΞΟΥΣΙΑΖΕΙ.

...................

Ο ΕΒΔΟΜΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΕΠΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΟΡΓΑΝΑ-ΦΥΣΕΙΣ ΤΟΥ ΖΩΝΤΑΝΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΠΟΥ ΕΝΕΡΓΕΙ ΠΑΝΩ ΤΟΥΣ Η ΨΥΧΗ Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΝΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ ΕΠΤΑ ΝΟΥΣ ΔΙΟΙΚΗΤΕΣ.

ΤΑ ΕΠΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΝΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΠΤΑ ΟΥΡΑΝΟΙ-ΝΟΥΣ ΔΙΟΙΚΗΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΤΑ ΔΙΚΕΣ ΤΟΥΣ ΦΥΣΕΙΣ-ΟΡΓΑΝΑ ΤΗΣ ΥΛΗΣ.

..................
.....................................

morfeas sky

..................
......................................

Ο ΑΓΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΑΝΤΕΓΡΑΨΕ ΤΟ ΔΟΧΕΙΟ ΤΗΣ ΥΛΗΣ ΤΟΥ ΕΔΩΣΕ ΚΙΝΗΣΗ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΜΕ ΤΗΝ ΤΡΙΒΗ Η ΦΩΤΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΔΙΑΧΩΡΙΣΕ ΤΟ ΔΟΧΕΙΟ ΤΗΣ ΥΛΗΣ ΣΕ ΕΠΤΑ ΑΛΛΟΥΣ ΟΥΡΑΝΟΥΣ ΟΠΟΥ ΤΟ ΠΙΟ ΕΛΑΦΡΥΤΕΡΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΗΣ ΥΛΗΣ ΚΑΙ ΠΙΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ ΕΙΝΑΙ Η ΦΩΤΙΑ.

ΚΑΙ Ο ΑΔΙΑΙΡΕΤΟΣ ΑΓΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΕΠΤΑ ΟΥΡΑΝΟΥΣ ΣΤΟ ΚΑΘΑΡΟ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ  ΤΟΝ ΑΙΣΘΗΤΟ ΘΕΟ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΕΙΚΟΝΑ, ΤΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟ ΝΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΝΩΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΦΩΤΙΑ ΩΣ Ο ΝΟΥΣ ΘΕΟΣ (ΠΝΕΥΜΑ) ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ. (ΠΥΡΟΣ).


.............

ΑΡΑ ΕΞΩΤΕΡΙΚΑ ΤΩΝ ΕΠΤΑ ΟΥΡΑΝΩΝ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ ΕΝΩ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ΤΩΝ ΕΠΤΑ ΟΥΡΑΝΩΝ ΣΤΟ ΚΑΘΑΡΟ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΝΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΙΣΘΗΤΟΣ ΘΕΟΣ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΕΝΕΡΓΕΙ ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ ΕΠΤΑ ΔΙΟΙΚΗΤΕΣ ΣΤΙΣ ΕΠΤΑ ΦΥΣΕΙΣ ΟΡΓΑΝΑ.

ΕΝΩ ΕΞΩΤΕΡΙΚΑ ΤΟΥ ΖΩΝΤΑΝΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΕΠΤΑ ΟΡΓΑΝΩΝ ΕΙΝΑΙ Η ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΝΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ 

ΕΙΝΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΚΛΕΙΕΙ ΤΟΝ ΖΩΝΤΑΝΟ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ ΤΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟ ΝΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ.

............

morfeas sky

............

ὁ δὲ Νοῦς ὁ θεός, ἀρρενόθηλυς ὤν, ζωὴ καὶ φῶς
ὑπάρχων, ἀπεκύησε λόγῳ ἕτερον Νοῦν δημιουργόν, ὃς θεὸς τοῦ πυρὸς καὶ πνεύματος ὤν, ἐδημιούργησε διοικητάς τινας
ἑπτά, ἐν κύκλοις περιέχοντας τὸν αἰσθητὸν κόσμον, καὶ ἡ
διοίκησις αὐτῶν εἱμαρμένη καλεῖται.


ΠΝΕΥΜΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΕΡΑΣ ΤΟ ΑΜΕΣΩΣ ΕΛΑΦΡΥΤΕΡΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΗΣ ΥΛΗΣ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ Η ΑΙΣΘΗΣΗ.

ΚΑΙ ΟΤΑΝ Ο ΘΕΟΣ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ ΕΝΩΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΕΡΑ ΓΙΝΕΤΑΙ Ο ΑΙΣΘΗΤΟΣ ΘΕΟΣ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΕΡΑ. (ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ).

Ο ΘΕΟΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΝΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΚΑΙ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΨΥΧΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΤΟΥ ΚΤΙΣΤΕΣ ΨΥΧΕΣ ΣΤΟΥΣ ΕΠΤΑ ΟΥΡΑΝΟΥΣ ΠΟΥ ΦΕΡΟΥΝ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΦΥΣΗΣ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΠΡΟΟΡΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΟΙΡΑ ΝΑ ΔΩΣΟΥΝ ΖΩΗ ΣΤΑ  ΕΙΔΩΛΑ ΤΗΣ ΥΛΗΣ. ΣΕ ΜΙΑ ΕΚ ΤΩΝ ΕΠΤΑ ΦΥΣΕΩΝ ΤΩΝ ΕΠΤΑ ΟΥΡΑΝΩΝ.


ΚΑΙ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΤΑ ΑΚΟΜΗ ΠΙΟ ΒΑΡΥΤΕΡΑ ΚΑΙ ΑΛΟΓΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΥΛΗΣ Η ΓΗ ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΛΟΓΟ (ΦΩΤΙΑ-ΑΕΡΑΣ) ΕΝΩΜΕΝΑ.

ΚΑΙ ΟΤΑΝ Ο ΑΙΣΘΗΤΟΣ ΘΕΟΣ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΕΡΑ ΕΝΩΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΓΗ ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΡΟ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΩΝ ΠΛΑΝΗΤΩΝ ΑΠΟ ΦΩΤΙΑ ΑΕΡΑ ΓΗ ΝΕΡΟ ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΥ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ. 
Ο ΟΠΟΙΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ( ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ) ΣΥΝΕΡΓΑΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΦΥΣΗ ΕΚ ΤΩΝ ΕΠΤΑ ΟΥΡΑΝΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΝΩΘΗΚΕ ΜΑΖΙ ΤΗΣ.

ΚΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΩΝ ΠΛΑΝΗΤΩΝ ΑΠΟ ΦΩΤΙΑ ΑΕΡΑ, ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΟΕΡΟ ΠΝΕΥΜΑ, ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΤΟΥ ΚΤΙΣΤΕΣ ΨΥΧΕΣ ΠΟΥ ΦΕΡΟΥΝ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΩΝ ΠΛΑΝΗΤΩΝ. 


ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΚΤΙΣΤΕΣ ΨΥΧΕΣ ΑΠΟ ΦΩΤΙΑ ΑΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΑΣΤΡΙΚΑ ΣΩΜΑΤΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΞΑΝΑΓΚΑΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΟΙΡΑ ΝΑ ΕΝΩΘΟΥΝ  ΜΕ ΤΑ ΑΛΟΓΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΠΟ ΓΗ-ΝΕΡΟ. (ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ ΤΗΣ ΓΗΣ)

ΚΑΙ ΜΕ ΤΙΣ ΚΤΙΣΤΕΣ ΨΥΧΕΣ (ΑΣΤΡΙΚΑ ΣΩΜΑΤΑ) ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ ΤΑ ΑΛΟΓΑ ΟΝΤΑ ΑΠΟ ΓΗ ΚΑΙ ΝΕΡΟ (ΤΟ ΖΩΙΚΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΜΒΙΑ ΟΝΤΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΚΑΙ ΟΛΑ ΟΔΗΓΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΥΣΗ. (ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ).

ΚΑΙ Η ΜΟΙΡΑ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΚΤΙΣΤΩΝ ΨΥΧΩΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΝΣΑΡΚΩΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΤΑ ΑΛΟΓΑ ΑΙΣΘΗΤΑ ΜΕΤΑΒΑΛΛΟΜΕΝΑ ΘΝΗΤΑ ΣΩΜΑΤΑ ΑΠΟ ΓΗ-ΝΕΡΟ.

ΜΑΖΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΤΟΝ ΖΩΝΤΑΝΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ ΣΤΗΝ ΓΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΤΙΣΤΕΣ ΨΥΧΕΣ.

...................


Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΘΕΟΣ ΦΩΣ ΚΑΙ ΖΩΗ ΕΙΣΗΛΘΕ ΣΤΟΝ ΚΤΙΣΤΟ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΙΣΘΗΤΟΥ ΘΕΟΥ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΕΠΤΑ ΟΥΡΑΝΩΝ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΕ ΤΙΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΨΥΧΕΣ ΟΜΟΙΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΝΟΗΤΗ ΟΥΣΙΑ. ΝΟΥΣ ΚΑΙ ΨΥΧΗ.

ὁ δὲ πάντων πατὴρ ὁ Νοῦς, ὢν ζωὴ καὶ φῶς, ἀπεκύησεν ῎Ανθρωπον αὐτῷ ἴσον, οὗ ἠράσθη ὡς ἰδίου τόκου·
περικαλλὴς γάρ, τὴν τοῦ πατρὸς εἰκόνα ἔχων·
ὄντως γὰρ καὶ ὁ θεὸς ἠράσθη τῆς ἰδίας μορφῆς, παρέδωκε τὰ ἑαυτοῦ πάντα δημιουργήματα, καὶ κατανοήσας δὲ τὴν τοῦ Δημιουργοῦ κτίσιν ἐν τῷ πυρί, ἠβουλήθη καὶ αὐτὸς δημιουργεῖν, καὶ συνεχωρήθη ἀπὸ τοῦ πατρός· 


ΝΟΥΣ ΚΑΙ ΨΥΧΗ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΨΥΧΕΣ.
ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΙ ΨΥΧΗ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΚΤΙΣΤΕΣ ΨΥΧΕΣ ΜΕ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΕΝΩΘΗΚΑΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΨΥΧΕΣ ΚΑΙ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΗΣ ΓΗΣ.

ὁ δὲ ῎Ανθρωπος ἐκ ζωῆς καὶ φωτὸς ἐγένετο εἰς ψυχὴν καὶ νοῦν,
ἐκ μὲν ζωῆς ψυχήν, ἐκ δὲ φωτὸς νοῦν



ΝΟΥΣ ΚΑΙ ΨΥΧΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΜΗ ΟΝΤΑ....ΕΝΩ ΤΑ ΟΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΚΤΙΣΤΕΣ ΨΥΧΕΣ ΔΗΛΑΔΗ ΟΣΑ ΓΕΝΝΙΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΝΘΕΣΗ ΤΩΝ ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΤΟΥ ΔΟΧΕΙΟΥ ΤΗΣ ΥΛΗΣ.

Ποιος είναι ο Εωσφόρος; είναι το εκπεσών φωτισμένο πνεύμα, είναι ο δεύτερος Νους δημιουργός του πυρός και πνεύματος που ενεργεί μέσα στο δοχείο της Υλης μέσα στους επτά ουρανούς ως ο θεός των Επτά Ουρανών.

ΛΟΓΟΣ Θ" ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ Ερμής Τρισμέγιστος:
Διότι ο νους γεννά όλα τα νοήματα, τα οποία είναι μεν αγαθά, όταν πάρει τα σπέρματα απ'το θεό, (ο Αγαθός Νους της ψυχής), αλλά και αντίθετα είναι κακία, όταν τα πάρει από κάποιο δαίμονα, (δαίμονες είναι η σύνθεση των πιο κατωφερή άλογων στοιχείων της Υλης: αέρας, γη, νερό) καθόσον κανένα μέρος του κόσμου δεν είναι άδειο από δαίμονες, κυρίως από τον δαίμονα, τον φωτισμένο απ'το Θεό, 

(ο Αγαθοδαίμων είναι ο Αγαθός Νους που ενώθηκε μόνον με το ελαφρύτερο στοιχείο της φωτιάς που είναι συμβατό με τον Αγαθό Νου, ο Νους και ψυχή ως μονάδα, αλλά και ο φωτισμένος δαίμονας είναι ο εκπεσών δεύτερος Νους δημιουργός που ενεργεί στο δοχείο της Υλης ως δημιουργός) 

ο οποίος μπαίνοντας κρυφά έσπειρε το σπέρμα της δικής του ενέργειας, και τότε ο νους γέννησε το σπαρμένο,

(ο οποίος δεν υπάκουσε τους Νόμους του Πατέρα του Ογδοου Ουρανού, και αφού ενώθηκε με τα πιο κατωφερή στοιχεία της Υλης τον αέρα, γη, νερό, εξέπεσε, και διέλυσε τον σύνδεσμο της Αρμονίας όλων των αρσενικοθήλυκων σωμάτων για να πέσουν σε Λήθη όλες οι ανθρώπινες ενσαρκώμενες ψυχές) 
και τότε ο νους γέννησε το σπαρμένο,

ὁ δὲ Νοῦς ὁ θεός, ἀρρενόθηλυς ὤν, ζωὴ καὶ φῶς
ὑπάρχων, ἀπεκύησε λόγῳ ἕτερον Νοῦν δημιουργόν, ὃς θεὸς τοῦ πυρὸς καὶ πνεύματος ὤν,


(δηλαδή γέννησε τα θνητά, τα σύνθετα διαχωρισμένα σώματα, αρσενικό και θηλυκό, αυτό που γεννιέται για να πεθάνει από την φθορά και είναι γεμάτο από άλογες ανάγκες πάθη επιθυμίες και δεν απέχει ποτέ από καμιά κακία) δηλαδή μοιχείες, φόνους, άσχημη μεταχείρηση των γονέων, ιεροσυλίες, ασέβειες, αυτοκτονίες με αγχόνες, καταγκρεμίσματα και όλα τα υπόλοιπα, που αποτελούν έργα των δαιμόνων.


.............................


ΛΟΓΟΣ Α
ΠΟΙΜΑΝΔΡΗΣ - ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ - ΕΡΜΗΣ ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ


ὁ δὲ πάντων πατὴρ ὁ Νοῦς, ὢν ζωὴ καὶ φῶς, ἀπεκύησεν ῎Ανθρωπον αὐτῷ ἴσον, οὗ ἠράσθη ὡς ἰδίου τόκου· περικαλλὴς γάρ, τὴν τοῦ πατρὸς εἰκόνα ἔχων· ὄντως γὰρ καὶ ὁ θεὸς ἠράσθη τῆς ἰδίας μορφής, παρέδωκε τὰ ἑαυτοῦ πάντα δημιουργήματα, καὶ κατανοήσας δὲ τὴν τοῦ Δημιουργοῦ κτίσιν ἐν τῷ πυρί, ἠβουλήθη καὶ αὐτὸς δημιουργεῖν, καὶ συνεχωρήθη ἀπὸ τοῦ πατρός·

Ο Ανθρωπος δεύτερος θεός Φως και Ζωή έχει όλες τις ιδιότητες του Πατέρα Ολων Φως και Ζωή σε όλα τα δημιουργήματα του που του παρέδωσε.

Και εδώ ποιος δημιούργησε τον κτιστό κόσμο των Οκτώ Ουρανών;

ὁ δὲ Νοῦς ὁ θεός, ἀρρενόθηλυς ὤν, ζωὴ καὶ φῶς ὑπάρχων, (η εικόνα του Θεού Φως και Ζωή) ἀπεκύησε λόγῳ (με Άγιο Λόγο με τον Αδιαίρετο και Ομοούσιο Αγιο Λόγο δημιούργησε τον δεύτερο Νου δημιουργό την δική του εικόνα) ἕτερον Νοῦν δημιουργόν, ὃς θεὸς τοῦ πυρὸς καὶ πνεύματος ὤν, ἐδημιούργησε διοικητάς τινας ἑπτά, ἐν κύκλοις περιέχοντας τὸν αἰσθητὸν κόσμον, καὶ ἡ διοίκησις αὐτῶν εἱμαρμένη καλεῖται.

Ποιμάνδρης:
ἐκ δὲ φωτὸς ..... λόγος ἅγιος ἐπέβη τῇ φύσει (στο δοχείο της Υλης).


Και αφού ο Αδιαίρετος Αγιος Λόγος του Ογδοου Ουρανού δημιούργησε τους Επτά Ουρανούς που εμπεριέχουν το δοχείο της Υλης σε κίνηση, στην συνέχεια δημιούργησε την δική του εικόνα, τον δεύτερο Νου δημιουργό ως τον αισθητό θεό του πυρός και πνεύματος που ενεργεί μέσα στους Επτά Ουρανούς, που δημιουργεί τον υλικό κόσμο και δίνει την νοερή ζωή στα είδωλα της σύνθετης ύλης με τις ψυχές.

ὁ δὲ θεὸς εἶπεν ἁγίῳ λόγῳ (η εικόνα του Πατέρα Ολων Φως και Ζωή).

Ενώ ο δεύτερος Νους δημιουργός είναι ο θεός του πυρός και πνεύματος.

ὁ δὲ πάντων πατὴρ ὁ Νοῦς, ὢν ζωὴ καὶ φῶς, ἀπεκύησεν ῎Ανθρωπον αὐτῷ ἴσον, οὗ ἠράσθη ὡς ἰδίου τόκου· 

Ο Πατέρας Όλων είναι ο Πανάγαθος Νους Φως και Ζωή, δημιούργησε τον Άνθρωπο δεύτερο θεό όμοιο του, δηλαδή είναι Πανάγαθος Νους που φέρει τον Πανάγαθο κόσμο, αλλά ταυτόχρονα αφού είναι Αδιαίρετος με τον Φωτεινό Λόγο (η Αληθεια της Ζωής ) τότε και ο Ανθρωπος δεύτερος θεός εκτός από Πανάγαθος κόσμος είναι και η Αλήθεια της Ζωής, είναι όμοιος με τον Φωτεινό Λόγο. Ζωή και Φως.

Πανάγαθος Νους και Αδιαίρετος Φωτεινός Λόγος, η δε ένωση τους η Αλήθεια της Ζωής. 

Ο Πανάγαθος κόσμος μαζί με την Αλήθεια της Ζωής με τα δικά του γεννήματα τις Δυνάμεις, το Μέγιστο Πυρ που ενώνεται με τον Αδιαίρετο Φωτεινό Νου και Λόγο και γεννιούνται οι Δυνάμεις η Αλήθεια της Ζωής οι Μονάδες της Ζωής του Φωτός.

(στον κτιστό κόσμο η εικόνα της ζωής είναι οι ανθρώπινες ψυχές που φέρουν το Νου του Ανθρώπου δεύτερου θεού).  

– ᾿Ενόησας ὀρθῶς, ὦ οὗτος.
κατὰ τί δὲ «ὁ νοήσας ἑαυτὸν εἰς αὐτὸν χωρεῖ», ὅπερ ἔχει ὁ τοῦ θεοῦ λόγος;


–φημὶ ἐγώ, ῞ότι ἐκ φωτὸς καὶ ζωῆς συνέστηκεν ὁ πατὴρ
τῶν ὅλων,
ἐξ οὗ
 γέγονεν ὁ ῎Ανθρωπος. 


– Εὖ φῂς λαλῶν·
φῶς καὶ ζωή ἐστιν ὁ θεὸς καὶ πατήρ, ἐξ οὗ ἐγένετο ὁ
Ανθρωπος. 



ἐὰν οὖν μάθῃς αὐτὸν ἐκ ζωῆς καὶ φωτὸς ὄντα καὶ ὅτι ἐκ τούτων τυγχάνεις, εἰς ζωὴν πάλιν χωρήσεις.
ταῦτα ὁ Ποιμάνδρης εἶπεν. 


ὁ δὲ ῎Ανθρωπος ἐκ ζωῆς καὶ φωτὸς ἐγένετο εἰς ψυχὴν καὶ νοῦν,
ἐκ μὲν ζωῆς ψυχήν, ἐκ δὲ φωτὸς νοῦν,


......................

ΟΙ ΟΚΤΩ ΟΥΡΑΝΟΙ - ΚΤΙΣΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

Ο Προϋπάρχων και Αγέννητος Πανάγαθος Νους Θεός ο Πατέρας Ολων, Φως και Ζωή, έδωσε τον δικό του Πανάγαθο ΝΟΥ στον Άνθρωπο!! Τον Πανάγαθο κόσμο!! μαζί και τον Αδιαίρετο Φωτεινό του Λόγο!! Φως και Ζωή.

Και ο Ανθρωπος δεύτερος θεός απόκτησε όλες τις ιδιότητες όλων των δημιουργημάτων του Πατέρα Φως και Ζωή.

Ο Ανθρωπος δεύτερος θεός εισήλθε σαν επισκέπτης στον Ογδοο Ουρανό, διότι ο Ογδοος Ουρανός είναι κτιστό δημιούργημα.
............

ὁ δὲ Νοῦς ὁ θεός, ἀρρενόθηλυς ὤν, ζωὴ καὶ φῶς ὑπάρχων, (η εικόνα του Θεού Φως και Ζωή) ἀπεκύησε λόγῳ (με τον Αδιαίρετο και Ομοούσιο Άγιο Λόγο του) ἕτερον Νοῦν δημιουργόν, ὃς θεὸς τοῦ πυρὸς καὶ πνεύματος ὤν, ἐδημιούργησε διοικητάς τινας ἑπτά, ἐν κύκλοις περιέχοντας τὸν αἰσθητὸν κόσμον, καὶ ἡ διοίκησις αὐτῶν εἱμαρμένη καλεῖται.

Η Εικόνα του Πατέρα Ολων Φως και Ζωή είναι 
ο Ογδοος Ουρανός που φέρει τον Αγιο Λόγο, μαζί φέρει και το αδρανή δοχείο της Υλης που είναι η αίσθηση. 

Και ο Αδιαίρετος Αγιος Λόγος του Ογδοου Ουρανού,  δημιούργησε τον αισθητό θεό του πυρός και πνεύματος, τον δεύτερο Νου δημιουργό των Επτά Ουρανών το φωτισμένο πνεύμα μέσα στους επτά ουρανούς, όπου συμβαίνει το γίγνεσθε στο κινούμενο δοχείο της Υλης, με τον κόσμο της Υλης, μαζί γέννησε και την εικόνα της ζωής τις ψυχές, που φέρουν το δικό του πνεύμα, την νοερή ζωή, και δεν έχουν ελεύθερη επιλογή, αλλά οδηγούνται και εξουσιάζονται σύμφωνα με την δική του θέληση.

Και εκεί έγινε αυτό που δεν έπρεπε..ο δεύτερος Νους δημιουργός ο αισθητός θεός, το φωτισμένο πνεύμα, εξέπεσε, και εγκλώβισε τις ανθρώπινες ψυχές στην Λήθη των σωμάτων της Γης για να τις εξουσιάζει σώμα και ψυχή, φέροντας την Αγνοια-σκότος.

σχόλιο: ὁ δὲ θεὸς εἶπεν ἁγίῳ λόγῳ (η εικόνα του Πατέρα Ολων Φως και Ζωή).

Ενώ ο δεύτερος Νους δημιουργός είναι ο θεός του πυρός και πνεύματος.

..................

Ποιμάνδρης:
ἐκ δὲ φωτὸς ..... λόγος ἅγιος ἐπέβη τῇ φύσει (στο δοχείο της Υλης).


Και αφού ο Αδιαίρετος Αγιος Λόγος του Ογδοου Ουρανού δημιούργησε τους Επτά Ουρανούς δίνοντας κίνηση στο δοχείο της Υλης, και αφού το διαχώρισε σε Επτά Ουρανούς, στην συνέχεια δημιούργησε την δική του εικόνα, τον δεύτερο Νου δημιουργό του πυρός και πνεύματος τον αισθητό θεό που ενεργεί μέσα στους Επτά Ουρανούς, με τα δικά του δημιουργήματα τους επτά διοικητές, δημιουργώντας τον υλικό κόσμο, αλλά και την νοερή ζωή στα είδωλα με τις δικές του ψυχές οι οποίες φέρουν το δικό του πνεύμα και οδηγούνται από αυτόν χωρίς να έχουν δική τους ελεύθερη επιλογή..βλέπε όλα τα έμβια άλογα ζώα της Γης όπου κάνουν όλα μαζί το ίδιο ακριβώς οδηγούμενα από την φύση.

Και ο Άνθρωπος που είναι ο εαυτός του Πατέρα ΟΛΩΝ Φως και Ζωή του δόθηκε από τον Πανάγαθο Πατέρα των πάντων η εξουσία όλων των δημιουργημάτων του. Και ο Ανθρωπος ως ο δεύτερος θεός που εξουσιάζει όλα τα δημιουργήματα των Οκτώ Ουρανών, εισήλθε μέσα στην κτιστή δημιουργία του Ογδοου Ουρανού, και Από Φως έγινε κι αυτός ΝΟΥΣ δημιουργός όμοιος με τον Ογδοο Ουρανό, παραμένει όμως Ουσιωδώς όμοιος και σε σύνδεση με τον Πατέρα Φως και Ζωή.


Και εισήλθε μέσα στους Επτά Ουρανούς του δεύτερου Νου δημιουργού, του αισθητού θεού του πυρός και πνεύματος, και έγινε ο Ανθρωπος όμοιος του δημιουργός αισθητός θεός του πυρός και πνεύματος.

Και ο Ανθρωπος μετέπειτα θέλησε να δημιουργήσει την εικόνα της ζωής με τις δικές του ανθρώπινες ψυχές που φέρουν τον δικό του Νου, και έχουν Ελεύθερη Επιλογή, εξουσιάζοντας όλες τις ενέργειες της Αρμονίας των Επτά Ουρανών, διότι βρίσκονται σε σύνδεση με τον Ανθρωπο δεύτερο θεό.

Και ο δεύτερος Νους δημιουργός διέλυσε αυτόν τον σύνδεσμο της Αρμονίας των Επτά Ουρανών που κατείχαν οι ανθρώπινες ενσαρκωμένες ψυχές, διαχωρίζοντας όλα τα σώματα σε αρσενικά και θηλυκά, από αρσενικοθήλυκα που ήταν, και χάθηκε η δόνηση και επαφή όλων των ενσαρκωμένων ανθρώπινων σωμάτων με τον Ιδεατό Ανθρωπο Νου και ψυχή...και από τότε έπεσαν στην ΛΗΘΗ των σωμάτων οι ανθρώπινες ψυχές, μέχρι που εξέπεσαν στα πιο θνητά διαχωρισμένα σώματα της Γης το σκότος. (γη-νερό).


Ποιμάνδρης:
ὁ δὲ ῎Ανθρωπος ἐκ ζωῆς καὶ φωτὸς ἐγένετο εἰς ψυχὴν καὶ νοῦν, ἐκ μὲν ζωῆς ψυχήν, ἐκ δὲ φωτὸς νοῦν,
καὶ ἔμεινεν οὕτω τὰ πάντα τοῦ αἰσθητοῦ κόσμου μέχρι
περιόδου τέλους <καὶ> ἀρχῶν γενῶν.


Και ο Άνθρωπος από Φως και Ζωή έγινε Νους και ψυχή η εικόνα της ζωής, και ενώθηκε με το ενεργειακό σώμα από φωτιά και αέρα, (ύδατα), το σύνθετο αθάνατο ανθρώπινο σώμα της Ύλης που δημιούργησε η φύση, το πνεύμα της φύσης του πιο κατώτερου Ουρανού, που εξουσιάζει ένας από τους επτά διοικητές, ένα από τα επτά δικά του δημιουργήματα του δεύτερου Νου δημιουργού.

Και αφού τελείωσε αυτή η περίοδος, όπου τα πάντα εξουσίαζε ο Ανθρωπος δεύτερος θεός μαζί με τις δικές του ανθρώπινες ψυχές, (Νους και ψυχή), τότε ο δεύτερος Νους δημιουργός διέλυσε τον σύνδεσμο της Αρμονίας των αρσενικοθήλυκων σωμάτων με τον οποίο σύνδεσμο όλες οι ανθρώπινες ενσαρκωμένες ψυχές οδηγούσαν συνειδητά όλα τα ανθρώπινα σώματα, με αποτέλεσμα να πέσουν σε Λήθη οι ανθρώπινες ψυχές και να φυλακιστούν στην Αγνοια των σωμάτων, και δεν έφτανε μόνον αυτό, αλλά ο δεύτερος Νους δημιουργός μας φυλάκισε στο σκίασμα επί της γης...τα χειρότερα θνητά σώματα ..το σκότος..η πλήρης Λήθη των ανθρώπινων ψυχών, τα σύνθετα αισθητά και ανόμοια ανθρώπινα σώματα της Γης, από φωτιά, αέρα, γη, νερό.


Ποιμάνδρης:ὁ δὲ ῎Ανθρωπος ἐκ ζωῆς καὶ φωτὸς ἐγένετο εἰς ψυχὴν καὶ νοῦν,
ἐκ μὲν ζωῆς ψυχήν, ἐκ δὲ φωτὸς νοῦν,
καὶ ἔμεινεν οὕτω τὰ πάντα τοῦ αἰσθητοῦ κόσμου μέχρι
περιόδου τέλους <καὶ> ἀρχῶν γενῶν.

ὃν ἰδοῦσα (η κατωφερή φύση) ἀκόρεστον κάλλος
<καὶ> πᾶσαν ἐνέργειαν ἐν ἑαυτῷ ἔχοντα τῶν διοικητόρων
τήν τε μορφὴν τοῦ θεοῦ ἐμειδίασεν ἔρωτι, ὡς ἅτε τῆς καλλίστης μορφῆς τοῦ ᾿Ανθρώπου τὸ εἶδος ἐν τῷ ὕδατι ἰδοῦσα καὶ τὸ σκίασμα ἐπὶ τῆς γῆς.

ὁ δὲ ἰδὼν τὴν ὁμοίαν αὐτῷ μορφὴν ἐν αὐτῇ οὖσαν ἐν τῷ ὕδατι, ἐφίλησε καὶ ἠβουλήθη αὐτοῦ οἰκεῖν· ἅμα δὲ τῇ βουλῇ ἐγένετο ἐνέργεια.


σχόλιο: Δεν γράφει πουθενά στα ερμητικά κείμενα ότι ο Ανθρωπος θέλησε να ενσαρκωθεί το σκίασμα επί της Γης.

Τοῦτό ἐστι τὸ κεκρυμμένον μυστήριον μέχρι τῆσδε τῆς ἡμέρας. 

ἡ γὰρ φύσις ἐπιμιγεῖσα τῷ ᾿Ανθρώπῳ ἤνεγκέ τι θαῦμα θαυμασιώτατον·ἔχοντος γὰρ αὐτοῦ τῆς ἁρμονίας τῶν ἑπτὰ τὴν φύσιν, οὓς ἔφην σοι ἐκ πυρὸς καὶ πνεύματος, οὐκ ἀνέμενεν ἡ φύσις, ἀλλ' εὐθὺς ἀπεκύησεν ἑπτὰ ἀνθρώπους, πρὸς τὰς φύσεις τῶν ἑπτὰ διοκητόρων, ἀρρενοθήλεας καὶ μεταρσίους.

"ἀρρενοθήλεας καὶ μεταρσίους."
"αρσενικοθήλυκο που αιωρείται"
σχόλιο: η φύση αφού ενώθηκε με τον άνθρωπο δεύτερο θεό, απόκτησε τις επτά ενέργειες της Αρμονίας των επτά φύσεων, που ενυπάρχουν στους επτά Ουρανούς, και δημιούργησε επτά αρσενικοθήλυκα ανθρώπινα σώματα όμοια με αυτά των επτά διοικητών, δηλαδή θεϊκά σώματα, και συμβατά με τις ανθρώπινες ψυχές.


ὁ δὲ ῎Ανθρωπος ἐκ ζωῆς καὶ φωτὸς ἐγένετο εἰς ψυχὴν καὶ νοῦν,
ἐκ μὲν ζωῆς ψυχήν, ἐκ δὲ φωτὸς νοῦν,
καὶ ἔμεινεν οὕτω τὰ πάντα τοῦ αἰσθητοῦ κόσμου μέχρι
περιόδου τέλους <καὶ> ἀρχῶν γενῶν.


σχόλιο: Και ο Άνθρωπος από Φως και Ζωή έγινε Νους και ψυχή η εικόνα της ζωής, και ενώθηκε με το ενεργειακό αρσενικοθήλυκο σώμα από φωτιά και αέρα, (ύδατα), το σύνθετο αθάνατο ανθρώπινο σώμα που δημιούργησε η φύση, όμοιο με των επτά διοικητών. 

ἄκουε λοιπόν, ὃν ποθεῖς λόγον ἀκοῦσαι. τῆς περιόδου πεπληρωμένης ἐλύθη ὁ πάντων σύνδεσμος ἐκ βουλῆς θεοῦ· 
(ο δεύτερος Νους δημιουργός ο αισθητός θεός, το εκπεσών φωτισμένο πνεύμα, που δημιουργεί τα υλικά αρσενικοθήλυκα σώματα από φωτιά, αέρα, γη, νερό, στις επτά φύσεις μέσα από τα επτά δικά του όργανα-δημιουργήματα, τους επτά διοικητές εξέπεσε), πάντα γὰρ ζῷα ἀρρενοθήλεα ὄντα διελύετο ἅμα τῷ ἀνθρώπῳ (ενσαρκωμένου) καὶ ἐγένετο τὰ μὲν ἀρρενικὰ ἐν μέρει, τὰ δὲ θηλυκὰ ὁμοίως.

ὁ δὲ θεὸς (ο Ογδοος Ουρανός η εικόνα του Πατέρα Ολων Θεού Ζωή και Φως)  εὐθὺς εἶπεν ἁγίῳ λόγῳ, Αὐξάνεσθε ἐν αὐξήσει καὶ πληθύνεσθε ἐν πλήθει πάντα τὰ κτίσματα καὶ δημιουργήματα, καὶ ἀναγνωρισάτω <ὁ> ἔννους ἑαυτὸν ὄντα ἀθάνατον, καὶ τὸν αἴτιον τοῦ θανάτου ἔρωτα, καὶ πάντα τὰ ὄντα. 

σχόλιο: Αν δεν υπήρχε ο έρωτας σ'αυτόν τον κόσμο όλοι θα τον είχαν σιχαθεί, αλλά και το σώμα τους και την ζωή. Αυτή είναι η παγίδα αυτού του θνητού κόσμου ο έρωτας, πρώτον για να αναγεννούνται τα σώματα διότι ο κόσμος είναι θνητός, και δεύτερον για να κρατά τις ανθρώπινες ψυχές στην φυλακή του έρωτα.

Γι'αυτό πάντα πρέπει να έχουμε ως οδηγό αυτό που νιώθουμε και όχι αυτό που αισθανόμαστε. Εχει μεγάλη διαφορά. Να διακρίνω το νοητό από το αισθητό ως οδηγό μου, διότι το μεν λογικό είναι θεϊκό, τε δε αισθητό είναι ά-λογο άρα και θνητό.....κοινώς δεν πάμε με όποιο θηλυκό βρεθεί στον δρόμο μας εμείς οι άντρες και το αντίστροφο με τις γυναίκες.


Η διαφορά είναι ότι πολλοί άνθρωποι δεν πιστεύουν ότι υπάρχει η αθάνατη ζωή διότι είναι αδιανόητο γι'αυτούς να την κατανοήσουν, γι'αυτό και επιλέγουν να ενσαρκωθούν ξανά εδώ στην Γη με σώματα θνητά, υπομένοντας όλα τα θνητά.

Τα αθάνατα θεϊκά σώματα όμως δεν χρειάζονται τις γεννήσεις άρα δεν υπάρχει ο σωματικός έρωτας, διότι δεν χρειάζονται οι γεννήσεις.
σχόλιο: όλα τα αρσενικά και θηλυκά διαχωρισμένα σώματα που ενσαρκώθηκε ο Ιδεατός Ανθρωπος Νους και ψυχή στην Γη, πλέον είναι θνητά και μέσα από την Λήθη που προκαλλεί η γη, και το νερό, τα δύο πιο κατωφερή στοιχεία της Υλης, τα οποία δεν μπορούν να δεχτούν τον λόγο της ανθρώπινης ψυχής, και οδηγούνται από την άλογη φύση-σκότος. 


σχόλιο: εκ βουλής θεού: δεύτερου Νου δημιουργού.
ὁ δὲ θεὸς με άγιο λόγο ο Ογδοος Ουρανός η εικόνα του Πατέρα Ολων Φως και Ζωή.

ὁ δὲ θεὸς εἶπεν ἁγίῳ λόγῳ (η εικόνα του Πατέρα Ολων Φως και Ζωή).

Ενώ ο δεύτερος Νους δημιουργός είναι ο θεός του πυρός και πνεύματος.


Και ο δεύτερος Νους δημιουργός έριξε στην Λήθη των θνητών διαχωρισμένων σωμάτων στο σκίασμα επί της Γης, όλες τις ενσαρκωμένες ανθρώπινες Μονάδες Νους και ψυχή, και από τότε ο μόνος κόσμος που γνωρίζουν είναι αυτός της Γης με τα θνητά σώματα.

morfeas sky

..........
............................




ΑΥΘΕΝΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ: ΠΟΙΜΑΝΔΡΗΣ

Ἑρμῆς ὁ Τρισμέγιστος

Εννοίας μοί ποτε γενομένης περὶ τῶν ὄντων καὶ
μετεωρισθείσης μοι τῆς διανοίας σφόδρα, κατασχεθεισῶν μου τῶν σωματικῶν αἰσθήσεων, καθάπερ οἱ ὕπνῳ βεβαρημένοι ἐκ κόρου τροφῆς ἢ ἐκ κόπου σώματος, ἔδοξά τινα ὑπερμεγέθη μέτρῳ ἀπεριορίστῳ τυγχάνοντα καλεῖν μου τὸ ὄνομα καὶ λέγοντά μοι,
Τί βούλει ἀκοῦσαι καὶ θεάσασθαι, καὶ νοήσας μαθεῖν καὶ γνῶναι;
–φημὶ ἐγώ, Σὺ γὰρ τίς εἶ;
– ᾿Εγὼ μέν, φησίν, εἰμὶ ὁ Ποιμάνδρης, ὁ τῆς αὐθεντίας νοῦς· οἶδα ὃ βούλει, καὶ σύνειμί σοι πανταχοῦ.
– φημὶ ἐγώ, Μαθεῖν θέλω τὰ ὄντα καὶ νοῆσαι τὴν τούτων φύσιν καὶ γνῶναι τὸν θεόν· πῶς, ἔφην, ἀκοῦσαι βούλομαι.
– φησὶν ἐμοὶ πάλιν,
῎Εχε νῷ σῷ ὅσα θέλεις μαθεῖν, κἀγώ σε διδάξω.


τοῦτο εἰπὼν ἠλλάγη τῇ ἰδέᾳ, καὶ εὐθέως πάντα μοι
ἤνοικτο ῥοπῇ, καὶ ὁρῶ θέαν ἀόριστον, φῶς δὲ πάντα γεγενημένα, εὔδιόν τε καὶ ἱλαρόν, καὶ ἠράσθην ἰδών.


καὶ μετ'ὀλίγον σκότος κατωφερὲς ἦν, ἐν μέρει γεγενημένον,
φοβερόν τε καὶ στυγνόν, σκολιῶς
 ἐσπειραμένον, ὡς <ὄφει>
εἰκάσαι με· εἶτα μεταβαλλόμενον τὸ σκότος εἰς ὑγρᾶν τινα φύσιν, ἀφάτως τεταραγμένην καὶ καπνὸν ἀποδιδοῦσαν,
ὡς ἀπὸ πυρός, καί τινα ἦχον ἀποτελοῦσαν ἀνεκλάλητον γοώδη·
εἶτα βοὴ ἐξ αὐτῆς ἀσυνάρθρως ἐξεπέμπετο, ὡς εἰκάσαι φωνῇ πυρός, 


ἐκ δὲ φωτὸς ..... λόγος ἅγιος ἐπέβη τῇ φύσει, καὶ πῦρ ἄκρατον ἐξεπήδησεν ἐκ τῆς ὑγρᾶς φύσεως ἄνω εἰς ὕψος·
κοῦφον δὲ ἦν καὶ ὀξύ, δραστικὸν δὲ ἅμα, καὶ ὁ ἀὴρ ἐλαφρὸς ὢν ἠκολούθησε τῷ πνεύματι, ἀναβαίνοντος αὐτοῦ μέχρι τοῦ πυρὸς ἀπὸ γῆς καὶ ὕδατος, ὡς δοκεῖν κρέμασθαι αὐτὸν ἀπ' αὐτοῦ·
γῆ δὲ καὶ ὕδωρ ἔμενε καθ' ἑαυτὰ συμμεμιγμένα, ὡς μὴ θεωρεῖσθαι <τὴν γῆν> ἀπὸ τοῦ ὕδατος·
κινούμενα δὲ ἦν διὰ τὸν ἐπιφερόμενον πνευματικὸν λόγον εἰς ἀκοήν.


ὁ δὲ Ποιμάνδρης ἐμοί,
᾿Ενόησας, φησί. τὴν θέαν ταύτην ὅ τι καὶ βούλεται;
καὶ, Γνώσομαι, ἔφην ἐγώ.


Ο ΑΡΧΕΤΥΠΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ

– Τὸ φῶς ἐκεῖνο, ἔφη, ἐγὼ Νοῦς ὁ σὸς θεός, ὁ πρὸ φύσεως ὑγρᾶς
τῆς ἐκ σκότους φανείσης·
ὁ δὲ ἐκ Νοὸς φωτεινὸς Λόγος υἱὸς θεοῦ. 
– Τί οὖν; φημί.,
– Οὕτω γνῶθι· τὸ ἐν σοὶ βλέπον καὶ ἀκοῦον, λόγος κυρίου,
ὁ δὲ νοῦς πατὴρ θεός. οὐ γὰρ διίστανται ἀπ' ἀλλήλων·
ἕνωσις γὰρ τούτων ἐστὶν ἡ ζωή. 


– Εὐχαριστῶ σοι, ἔφην ἔγω.
– ᾿Αλλὰ δὴ νόει τὸ φῶς καὶ γνώριζε τοῦτο.


εἰπόντος ταῦτα ἐπὶ πλείονα χρόνον ἀντώπησέ μοι,
ὥστε με τρέμειν αὐτοῦ τὴν ἰδέαν·
ἀνανεύσαντος δέ, θεωρῶ ἐν τῷ νοΐ μου τὸ φῶς ἐν δυνάμεσιν ἀναριθμήτοις ὄν, καὶ κόσμον ἀπεριόριστον γεγενημένον, καὶ περιίσχεσθαι τὸ πῦρ δυνάμει μεγίστῃ, καὶ στάσιν ἐσχηκέναι κρατούμενον· 
ταῦτα δὲ ἐγὼ διενοήθην ὁρῶν διὰ τὸν τοῦ Ποιμάνδρου λόγον. ὡς δὲ ἐν ἐκπλήξει μου ὄντος, φησὶ πάλιν ἐμοί,
Εἶδες ἐν τῷ νῷ τὸ ἀρχέτυπον εἶδος, τὸ προάρχον τῆς ἀρχῆς τῆς ἀπεράντου· ταῦτα ὁ Ποιμάνδρης ἐμοί. 

...............................

Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΕΠΤΑ ΦΥΣΕΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ ΜΕ ΤΟ ΔΟΧΕΙΟ ΤΗΣ ΥΛΗΣ (ΚΤΙΣΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ)

Τὰ οὖν, ἐγώ φημι, στοιχεῖα τῆς φύσεως πόθεν ὑπέστη;
– πάλιν ἐκεῖνος πρὸς ταῦτα,
᾿Εκ βουλῆς θεοῦ, ἥτις λαβοῦσα τὸν Λόγον καὶ ἰδοῦσα τὸν καλὸν κόσμον ἐμιμήσατο, κοσμοποιηθεῖσα διὰ τῶν ἑαυτῆς στοιχείων 
καὶ γεννημάτων ψυχῶν.

ὁ δὲ Νοῦς ὁ θεός, ἀρρενόθηλυς ὤν, ζωὴ καὶ φῶς
ὑπάρχων,
(η εικόνα του Πατέρα Όλων Φως και Ζωή) ἀπεκύησε λόγῳ (δημιούργησε με τον Αγιο Λόγο του τον δεύτερο Νου δημιουργό) ἕτερον Νοῦν δημιουργόν, ὃς θεὸς τοῦ πυρὸς καὶ πνεύματος ὤν
, ἐδημιούργησε διοικητάς τινας
ἑπτά, ἐν κύκλοις περιέχοντας τὸν αἰσθητὸν κόσμον,
καὶ ἡ
διοίκησις αὐτῶν εἱμαρμένη καλεῖται.


ἐπήδησεν εὐθὺς ἐκ τῶν κατωφερῶν στοιχείων [τοῦ θεοῦ] ὁ τοῦ θεοῦ λόγος εἰς τὸ καθαρὸν τῆς φύσεως δημιούργημα, καὶ ἡνώθη τῷ δημιουργῷ Νῷ (ὁμοούσιος γὰρ ἦν), καὶ κατελείφθη [τὰ] ἄλογα τὰ κατωφερῆ τῆς φύσεως στοιχεῖα, ὡς εἶναι ὕλην μόνην. 

...........
σχόλιο: "ο του θεού λόγος ενώθηκε στο καθαρό της φύσεως δημιούργημα των πλανητών...πλανήτης Γη...ενώθηκε στο καθαρό της φύσης ο Αδιαίρετος Νους και Λόγος του δεύτερου Νου δημιουργού με την φωτιά και τον αέρα.

Ο του θεού λόγος ενώθηκε με τον δεύτερο Νου δημιουργό Αδιαίρετοι ως είναι, ενώθηκε στο καθαρό της φύσης δημιούργημα, δηλαδή ενώθηκε μαζί με την φωτιά αλλά και με τον αέρα των πλανητών!! και έγινε ο αισθητός θεός του πυρός και πνεύματος, το πνεύμα της φύσης των πλανητών, που οδηγείται από τον Αδιαίρετο Νου και Λόγο του δεύτερου Νου δημιουργού.

Αφήνοντας πίσω μόνα τους ο Αδιαίρετος Νους και Λόγος την γη και τα νερά, (όπως και τα σώματα από σάρκα) κινούμενα μόνον με τον πνευματικό λόγο, δηλαδή κινούμενα τα έμβια σώματα ...μαζί και ο άνθρωπος... μόνον με το νοερό πνεύμα της φύσης των τεσσάρων στοιχείων, (από το πνεύμα της φύσης του πλανήτη Γη).
Το οποίο πνεύμα της φύσης των πλανητών, μαζί με τα αστρικά σώματα που είναι οι τις δικές του κτιστές ψυχές (φωτιά-αέρας) συνεργάζεται αποκλειστικά από ανάγκη και από την μοίρα, με τα άλογα στοιχεία από γη, νερό, εξαναγκάζοντας όλες τις κτιστές ψυχές να ενωθούν με την γη και τα νερά, γεννώντας όλα τα γένη και τα είδη ων έμβιων όντων στη Γη όπως και τους ανθρώπους.

– Εὖ φῂς λαλῶν·
φῶς καὶ ζωή ἐστιν ὁ θεὸς καὶ πατήρ, ἐξ οὗ ἐγένετο ὁ
Ανθρωπος. 


ἐὰν οὖν μάθῃς αὐτὸν ἐκ ζωῆς καὶ φωτὸς ὄντα καὶ ὅτι ἐκ τούτων τυγχάνεις, εἰς ζωὴν πάλιν χωρήσεις.
ταῦτα ὁ Ποιμάνδρης εἶπεν. 


ΛΟΓΟΣ Θ" ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ Ερμής Τρισμέγιστος:

Διότι ο νους γεννά όλα τα νοήματα, τα οποία είναι μεν αγαθά, όταν πάρει τα σπέρματα απ'το θεό, (Νους της ψυχής), αλλά και αντίθετα είναι κακία, όταν τα πάρει από κάποιο δαίμονα, (δοχείο της Υλης φωτιά, αέρας, γη, νερό) καθόσον κανένα μέρος του κόσμου δεν είναι άδειο από δαίμονες, κυρίως από τον δαίμονα, τον φωτισμένο απ'το Θεό, (ο φωτισμένος δαίμονας είναι εκπεσών δεύτερος Νους δημιουργός) ο οποίος μπαίνοντας κρυφά έσπειρε το το σπέρμα της δικής του ενέργειας, και τότε ο νους γέννησε το σπαρμένο, δηλαδή μοιχείες, φόνους, άσχημη μεταχείρηση των γονέων, ιεροσυλίες, ασέβειες, αυτοκτονίες με αγχόνες, καταγκρεμίσματα και όλα τα υπόλοιπα, που αποτελούν έργα των δαιμόνων.
............

ὁ δὲ δημιουργὸς Νοῦς σὺν τῷ Λόγῳ, ὁ περιίσχων τοὺς κύκλους καὶ δινῶν ῥοίζῳ, ἔστρεψε τὰ ἑαυτοῦ δημιουργήματα καὶ εἴασε στρέφεσθαι ἀπ' ἀρχῆς ἀορίστου εἰς ἀπέραντον τέλος·
ἄρχεται γάρ, οὗ λήγει· 


ἡ δὲ τούτων περιφορά, καθὼς ἠθέλησεν ὁ Νοῦς,
ἐκ τῶν κατωφερῶν στοιχείων ζῷα ἤνεγκεν ἄλογα (οὐ γὰρ ἐπεῖχε τὸν Λόγον), ἀὴρ δὲ πετεινὰ ἤνεγκε, καὶ τὸ ὕδωρ νηκτά·

διακεχώρισται δὲ ἀπ' ἀλλήλων ἥ τε γῆ καὶ τὸ ὕδωρ, καθὼς ἠθέλησεν ὁ Νοῦς, καὶ <ἡ γῆ> ἐξήνεγκεν ἀπ' αὐτῆς ἃ εἶχε ζῷα τετράποδα <καὶ> ἑρπετά, θηρία ἄγρια καὶ ἥμερα.

σχόλιο: ἄλογα (οὐ γὰρ ἐπεῖχε τὸν λόγον), η γη και το νερό δεν μπορούν να δεχτούν τον λόγο όπως η φωτιά και ο αέρας, οπότε έπεσε σε Λήθη μέσω της Αγνοιας που φέρουν τα άλογα στοιχεία γη-νερό ο ενσαρκωμένος άνθρωπος, και μάλιστα μετά τον διαχωρισμό των αρενικοθήλυκων σωμάτων από τον εκπεσών δεύτερο Νου δημιουργό, σε αρσενικό και θηλυκό.
......................

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΘΕΟΣ ΖΩΗ ΚΑΙ ΦΩΣ


ὁ δὲ πάντων πατὴρ ὁ Νοῦς, ὢν ζωὴ καὶ φῶς, ἀπεκύησεν ῎Ανθρωπον αὐτῷ ἴσον, οὗ ἠράσθη ὡς ἰδίου τόκου·
περικαλλὴς γάρ, τὴν τοῦ πατρὸς εἰκόνα ἔχων·
ὄντως γὰρ καὶ ὁ θεὸς ἠράσθη τῆς ἰδίας μορφῆς, παρέδωκε τὰ ἑαυτοῦ πάντα δημιουργήματα, καὶ κατανοήσας δὲ τὴν τοῦ Δημιουργοῦ κτίσιν ἐν τῷ πυρί, ἠβουλήθη καὶ αὐτὸς δημιουργεῖν, καὶ συνεχωρήθη ἀπὸ τοῦ πατρός·


παρέδωκε τὰ ἑαυτοῦ πάντα δημιουργήματα,
"ΤΑ ΕΑΥΤΟΥ" Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΖΩΗ ΚΑΙ ΦΩΣ

γενόμενος (εισερχόμενος ο Άνθρωπος δεύτερος θεός)
 ἐν τῇ δημιουργικῇ σφαίρᾳ,
(μέσα στον κτιστό κόσμο, μέσα στο σύμπαν όπου περικλείει το δοχείο της Υλης τους Επτά Ουρανούς Διοικητές, και συμβαίνει το γίγνεσθε του κτιστού κόσμου με το δοχείο της Υλης),  ἕξων τὴν πᾶσαν εξουσίαν, κατενόησε τοῦ ἀδελφοῦ τὰ δημιουργήματα, (κατανόησε του δεύτερου Νου δημιουργού τα δημιουργήματα, κατανόησε τους τους Επτά Διοικητές-Ουρανούς, τις Επτά θεϊκές φύσεις των Επτά Διοικητών Ουρανών), οἱ δὲ ἠράσθησαν αὐτοῦ, ἕκαστος δὲ μετεδίδου τῆς ἰδίας τάξεως·

καὶ καταμαθὼν τὴν τούτων οὐσίαν (και αφού έμαθε την ουσία των επτά διοικητών), καὶ μεταλαβὼν τῆς αὐτῶν φύσεως (ενώθηκε ο Ανθρωπος δεύτερος θεός με την θεϊκή φύση των επτά Διοικητών), ἠβουλήθη ἀναρρῆξαι τὴν περιφέρειαν τῶν κύκλων, καὶ τὸ κράτος τοῦ ἐπικειμένου ἐπὶ τοῦ πυρὸς κατανοῆσαι.


(και θέλησε ο Άνθρωπος δεύτερος θεός να αναρρήξει το ενεργειακό πλέγμα των Επτά Διοικητών-Ουρανών προκειμένου να κατανοήσει το γίγνεσθαι της θεϊκής τους φύσης των Επτά Διοικητών, και ενώθηκε μαζί τους, με τις επτά θεϊκές φύσεις των Επτά Διοικητών.

καὶ ὁ τοῦ τῶν θνητῶν κόσμου καὶ τῶν ἀλόγων ζῴων
ἔχων πᾶσαν ἐξουσίαν διὰ τῆς ἁρμονίας παρέκυψεν,

ἀναρρήξας τὸ κύτος, (και ο Άνθρωπος δεύτερος θεός έχοντας αποκτήσει όλες τις θεϊκές ενέργειες της Αρμονίας των Επτά φύσεων των Επτά Διοικητών Ουρανών, διέρρηξε το ενεργειακό πλέγμα του πιο κατωφερή Ουρανού της Γης, τον πιο κατωφερή πλανήτη Γη), καὶ ἔδειξε τῇ κατωφερεῖ φύσει
(και έδειξε στο πνεύμα της φύσης του πλανήτη από φωτιά, αέρα, γη, νερό), τὴν καλὴν τοῦ θεοῦ μορφὴν, 

(και είδε το πνεύμα της πιο κατωφερής φύσης-ουρανού του πλανήτη της Γης ....η μία και πιο κατωφερή φύση εκ των επτά φύσεων-ουρανών.... είδε τις Επτά θεϊκές φύσεις των Επτά Ουρανών-Διοικητών. όταν εισήλθε διαρρηγνύοντας το ενεργειακό πλέγμα της Γης ο Άνθρωπος δεύτερος θεός, εισερχόμενος στον θνητό κόσμο.. τον ζωντανό οργανισμό της Γαίας !!!!

ο Ανθρωπος δεύτερος θεός ο οποίος κατέχει τις Επτά θεϊκές φύσεις των Επτά Διοικητών, όπως και οι ανθρώπινες ψυχές φέρουν αυτές τις Επτά ενέργειες της Αρμονίας τις επτά θεϊκές φύσεις των επτά Διοικητών).

ὃν ἰδοῦσα (βλέποντας το πνεύμα της φύσης του πιο κατωφερή ουρανού της Γης) ἀκόρεστον κάλλος<καὶ> πᾶσαν ἐνέργειαν ἐν ἑαυτῷ ἔχοντα τῶν διοικητόρων τήν τε μορφὴν τοῦ θεοῦ ἐμειδίασεν ἔρωτι, ὡς ἅτε τῆς καλλίστης μορφῆς τοῦ ᾿Ανθρώπου τὸ εἶδος ἐν τῷ ὕδατι ἰδοῦσα καὶ τὸ σκίασμα ἐπὶ τῆς γῆς.

ὁ δὲ ἰδὼν (ο δε Άνθρωπος δεύτερος θεός βλέποντας) τὴν ὁμοίαν αὐτῷ μορφὴν ἐν αὐτῇ οὖσαν ἐν τῷ ὕδατι, ἐφίλησε καὶ ἠβουλήθη αὐτοῦ οἰκεῖν·  


ἅμα δὲ τῇ βουλῇ ἐγένετο ἐνέργεια, καὶ ᾤκησε (οικιοποιήθηκε) τὴν ἄλογον μορφήν· 
(και έγινε ο Άνθρωπος ενέργεια, φωτιά-αέρας, ο αισθητός θεός του πυρός και πνεύματος της πιο κατωφερής φύσης).

ἡ δὲ φύσις λαβοῦσα τὸν ἐρώμενον περιεπλάκη ὅλη καὶ ἐμίγησαν· ἐρώμενοι γὰρ ἦσαν. 


καὶ διὰ τοῦτο παρὰ πάντα τὰ ἐπὶ γῆς ζῷα διπλοῦς ἐστιν ὁ ἄνθρωπος, θνητὸς μὲν διὰ τὸ σῶμα, ἀθάνατος δὲ διὰ τὸν οὐσιώδη ἄνθρωπον· 

ἀθάνατος γὰρ ὢν καὶ πάντων τὴν ἐξουσίαν ἔχων, τὰ θνητὰ πάσχει ὑποκείμενος τῇ εἱμαρμένῃ. ὑπεράνω οὖν ὢν τῆς ἁρμονίας ἐναρμόνιος γέγονε  δοῦλος ἀρρενόθηλυς δὲ ὤν, ἐξ ἀρρενοθήλεος ὢν πατρὸς καὶ ἄϋπνος ἀπὸ ἀΰπνου ..... κρατεῖται.

καὶ μετὰ ταῦτα, Νοῦς ὁ ἐμός· καὶ αὐτὸς γὰρ ἐρῶ τοῦ λόγου.
ὁ δὲ Ποιμάνδρης εἶπε,
Τοῦτό ἐστι τὸ κεκρυμμένον μυστήριον μέχρι τῆσδε τῆς ἡμέρας. 


ἡ γὰρ φύσις ἐπιμιγεῖσα τῷ ᾿Ανθρώπῳ ἤνεγκέ τι θαῦμα θαυμασιώτατον·
ἔχοντος γὰρ αὐτοῦ τῆς ἁρμονίας τῶν ἑπτὰ τὴν φύσιν, οὓς ἔφην σοι ἐκ πυρὸς καὶ πνεύματος, οὐκ ἀνέμενεν ἡ φύσις, ἀλλ' εὐθὺς ἀπεκύησεν ἑπτὰ ἀνθρώπους, πρὸς τὰς φύσεις τῶν ἑπτὰ διοκητόρων, ἀρρενοθήλεας καὶ μεταρσίους.

"ἀρρενοθήλεας καὶ μεταρσίους."
(αρσενικοθήλυκο αυτό που αιωρείται).


καὶ μετὰ ταῦτα, ῏Ω Ποιμάνδρη, εἰς μεγάλην γὰρ νῦν
ἐπιθυμίαν ἦλθον καὶ ποθῶ ἀκοῦσαι·
μὴ ἔκτρεχε. καὶ ὁ Ποιμάνδρης εἶπεν, ᾿Αλλὰ σιώπα. οὔπω γάρ σοι ἀνήπλωσα τὸν πρῶτον λόγον.
– ᾿Ιδοὺ σιωπῶ, ἔφην ἐγώ.

᾿Εγένετο οὖν, ὡς ἔφην, τῶν ἑπτὰ τούτων ἡ γένεσις τοιῷδε τρόπῳ· 

θηλυκὴ γὰρ <γῆ> ἦν καὶ ὕδωρ ὀχευτικόν, τὸ δὲ ἐκ πυρὸς πέπειρον. ἐκ δὲ αἰθέρος τὸ πνεῦμα ἔλαβε καὶ ἐξήνεγκεν ἡ φύσις τὰ σώματα πρὸς τὸ εἶδος τοῦ Ανθρώπου.

ὁ δὲ ῎Ανθρωπος ἐκ ζωῆς καὶ φωτὸς ἐγένετο εἰς ψυχὴν καὶ νοῦν,
ἐκ μὲν ζωῆς ψυχήν, ἐκ δὲ φωτὸς νοῦν,
καὶ ἔμεινεν οὕτω τὰ πάντα τοῦ αἰσθητοῦ κόσμου μέχρι
περιόδου τέλους <καὶ> ἀρχῶν γενῶν.


ἄκουε λοιπόν, ὃν ποθεῖς λόγον ἀκοῦσαι. τῆς περιόδου πεπληρωμένης ἐλύθη ὁ πάντων σύνδεσμος ἐκ βουλῆς θεοῦ· (του θεού, του εκπεσών δεύτερου Νου δημιουργού).

 πάντα γὰρ ζῷα ἀρρενοθήλεα ὄντα διελύετο ἅμα τῷ ἀνθρώπῳ 
(ο εκπεσών δεύτερος Νους δημιουργός διαχώρισε τα επτά θεϊκά και δίχως φύλο αρσενικοθήλυκα σώματα όμοια με των Επτά Διοικητών που δημιούργησε το πνεύμα της φύσης για τον Άνθρωπο-για τις ανθρώπινες ψυχές) καὶ ἐγένετο τὰ μὲν ἀρρενικὰ ἐν μέρει, τὰ δὲ θηλυκὰ ὁμοίως.

Και έπεσαν όλες οι ανθρώπινες ψυχές που είχαν ενδυθεί τις επτά θεϊκές φύσεις των Επτά Διοικητών σε Λήθη και σε Αγνοια!!...με την διάλυση του συνδέσμου της Αρμονίας των Επτά θεϊκών φύσεων όπου διαχωρίστηκαν τα πάντα σε αρσενικό και θηλυκό. 

ΚΑΙ ΠΛΕΟΝ ΕΞΕΠΕΣΕ Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΚΠΕΣΩΝ ΔΕΥΤΕΡΟ ΝΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ ΓΙΑ ΝΑ ΕΞΟΥΣΙΑΖΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΘΕΟ.

ΦΕΡΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟ ΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ ΣΕ ΑΓΝΟΙΑ ΚΑΙ ΛΗΘΗ ΤΙΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΨΥΧΕΣ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΕΓΚΛΩΒΙΣΤΗΚΑΝ ΣΤΑ ΘΝΗΤΑ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΕΝΑ ΣΩΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ ΠΛΕΟΝ Ο ΕΚΠΕΣΩΝ ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΝΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΞΟΥΣΙΑΖΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΜΕ ΤΗΝ ΜΟΙΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΙΜΑΡΜΕΝΗ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥΣ!!!!!!!

ὁ δὲ θεὸς (ο Ογδοος Ουρανός η Εικόνα του Πατέρα Ολων Θεού Φως και Ζωή) εὐθὺς εἶπεν ἁγίῳ λόγῳ, Αὐξάνεσθε ἐν αὐξήσει καὶ πληθύνεσθε ἐν πλήθει πάντα τὰ κτίσματα καὶ δημιουργήματα, καὶ ἀναγνωρισάτω <ὁ> ἔννους ἑαυτὸν ὄντα ἀθάνατον, καὶ τὸν αἴτιον τοῦ θανάτου ἔρωτα, καὶ πάντα τὰ ὄντα. 

σχόλιο: ὁ δὲ θεὸς εἶπεν ἁγίῳ λόγῳ (η εικόνα του Πατέρα Ολων Φως και Ζωή).

Ενώ ο δεύτερος Νους δημιουργός είναι ο θεός του πυρός και πνεύματος.

.............

τοῦτο εἰπόντος, ἡ πρόνοια διὰ τῆς εἱμαρμένης καὶ ἁρμονίας τὰς μίξεις ἐποιήσατο, καὶ τὰς γενέσεις κατέστησε,
καὶ ἐπληθύνθη κατὰ γένος τὰ πάντα καὶ ὁ ἀναγνωρίσας ἑαυτὸν ἐλήλυθεν εἰς τὸ περιούσιον ἀγαθόν, ὁ δε ἀγαπήσας τὸ ἐκ πλάνης ἔρωτος σῶμα, οὗτος μένει ἐν τῷ σκότει πλανώμενος, αἰσθητῶς πάσχων τὰ τοῦ θανάτου. 


...................

Εγώ σου λέω ότι είσαι αθάνατος άνθρωπος...ας το υποθέσουμε...τι θα κάνεις αν σου ζητηθεί να ξαναζήσεις στην Γη με ένα άλλο σώμα;

Δεν με απασχολεί αυτή τη στιγμή

Εγώ όμως θα σου πω τι είπε ο Σωκράτης..
Ο Σωκράτης λίγο πριν να πιει το κώνειο.

Κι επειδή έχει την ίδια γνώμη με το σώμα και με τα ίδια πράγματα χαίρεται και νομίζω ότι αναγκάζεται να γίνεται ομότροπος και ομότροφος με αυτό, με αποτέλεσμα να μην φτάνει ποτέ καθαρή στον Αδη, αλλά πάντα να είναι δεμένη άρρηκτα με το σώμα, με αποτέλεσμα όσο το δυνατόν ταχύτερα, να ξαναπέφτει σε άλλο σώμα κι εκεί να φυτρώνει σαν να είναι φυτεμένη κι επομένως να μην μετέχει σε αυτό που είναι θεϊκό και καθαρό και μοναδική αγνότητα.


.........................

– Τί τοσοῦτον ἁμαρτάνουσιν, ἔφην ἐγώ, οἱ ἀγνοοῦντες,
ἵνα στερηθῶσι τῆς ἀθανασίας;

– ῎Εοικας, ὦ οὗτος, τούτων μὴ πεφροντικέναι ὧν ἤκουσας.
οὐκ ἔφην σοι νοεῖν; 

–Νοῶ καὶ μιμνήσκομαι, εὐχαριστῶ δὲ ἅμα.
– Εἰ ἐνόησας, εἰπέ μοι, διὰ τί ἄξιοί εἰσι τοῦ θανάτου οἱ ἐν τῷ θανάτῳ ὄντες;
– ῞Οτι προκατάρχεται τοῦ οἰκείου σώματος τὸ στυγνὸν σκότος, 
ἐξ οὗ ἡ ὑγρὰ φύσις, ἐξ ἧς τὸ σῶμα συνέστηκεν ἐν τῷ αἰσθητῷ κόσμῳ, ἐξ οὗ θάνατος ἀρδεύεται.


– ᾿Ενόησας ὀρθῶς, ὦ οὗτος.κατὰ τί δὲ «ὁ νοήσας ἑαυτὸν εἰς αὐτὸν χωρεῖ», ὅπερ ἔχει ὁ τοῦ θεοῦ λόγος;


–φημὶ ἐγώ, ῞Οτι ἐκ φωτὸς καὶ ζωῆς συνέστηκεν ὁ πατὴρ
τῶν ὅλων, ἐξ οὗ γέγονεν ὁ ῎Ανθρωπος. 


– Εὖ φῂς λαλῶν·
φῶς καὶ ζωή ἐστιν ὁ θεὸς καὶ πατήρ, ἐξ οὗ ἐγένετο ὁ
Ανθρωπος. 


ἐὰν οὖν μάθῃς αὐτὸν ἐκ ζωῆς καὶ φωτὸς ὄντα καὶ ὅτι ἐκ τούτων τυγχάνεις, εἰς ζωὴν πάλιν χωρήσεις.
ταῦτα ὁ Ποιμάνδρης εἶπεν. 


– 'All' ἔτι μοι εἰπέ, πῶς εἰς ζωὴν χωρήσω ἐγώ, ἔφην, ὦ Νοῦς ἐμός; φησὶ γὰρ ὁ θεός·


- ὁ ἔννους ἄνθρωπος ἀναγνωρισάτω ἑαυτόν.


οὐ πάντες γὰρ ἄνθρωποι νοῦν ἔχουσιν;

– Εὐφήμει, ὦ οὗτος, λαλῶν· 


παραγίνομαι αὐτὸς ἐγὼ ὁ Νοῦς τοῖς ὁσίοις καὶ ἀγαθοῖς καὶ καθαροῖς καὶ ἐλεήμοσι, τοῖς εὐσεβοῦσι, καὶ ἡ παρουσία μου γίνεται βοήθεια, καὶ εὐθὺς τὰ πάντα γνωρίζουσι
καὶ τὸν πατέρα ἱλάσκονται ἀγαπητικῶς καὶ εὐχαριστοῦσιν
εὐλογοῦντες καὶ ὑμνοῦντες τεταγμένως πρὸς αὐτὸν τῇ
στοργῇ, καὶ πρὸ τοῦ παραδοῦναι τὸ σῶμα ἰδίῳ θανάτῳ
μυσάττονται τὰς αἰσθήσεις, εἰδότες αὐτῶν τὰ ἐνεργήματα·
μᾶλλον δὲ οὐκ ἐάσω αὐτὸς ὁ Νοῦς τὰ προσπίπτοντα ἐνεργήματα τοῦ σώματος ἐκτελεσθῆναι.
πυλωρὸς ὢν ἀποκλείσω τὰς εἰσόδους τῶν κακῶν καὶ αἰσχρῶν ἐνεργημάτων, τὰς ἐνθυμήσεις ἐκκόπτων.

τοῖς δὲ ἀνοήτοις καὶ κακοῖς καὶ πονηροῖς καὶ φθονεροῖς καὶ πλεονέκταις καὶ φονεῦσι καὶ ἀσεβέσι πόρρωθέν εἰμι, τῷ τιμωρῷ ἐκχωρήσας δαίμονι, ὅστις τὴν ὀξύτητα τοῦ πυρὸς προσβάλλων θρώσκει αὐτὸν αἰσθητικῶς καὶ μᾶλλον ἐπὶ τὰς ἀνομίας αὐτὸν ὁπλίζει, ἵνα τύχῃ πλείονος τιμωρίας, καὶ οὐ παύεται ἐπ' ὀρέξεις ἀπλέτους τὴν ἐπιθυμίαν ἔχων, ἀκορέστως σκοτομαχῶν, καὶ τοῦτον βασανίζει, καὶ ἐπ' αὐτὸν πῦρ ἐπὶ τὸ πλεῖον αὐξάνει.

– Εὖ μοι πάντα, ὡς ἐβουλόμην, ἐδίδαξας, ὦ Νοῦς,
ἔτι δέ μοι εἰπὲ <περὶ> τῆς ἀνόδου τῆς γινομένης. 
– πρὸςταῦτα ὁ Ποιμάνδρης εἷπε,

Πρῶτον μὲν ἐν τῇ ἀναλύσει του σώματος τοῦ ὑλικοῦ παραδίδως αὐτὸ τὸ σῶμα εἰς ἀλλοίωσιν, καὶ τὸ εἶδος ὃ εἶχες ἀφανὲς γίνεται, καὶ τὸ ἦθος τῷ δαίμονι ἀνενέργητον παραδίδως, καὶ αἱ αἰσθήσεις τοῦ σώματος εἰς τὰς ἑαυτῶν πηγὰς ἐπανέρχονται, μέρη γινόμεναι καὶ πάλιν συνανιστάμεναι εἰς τὰς ἐνεργείας. 
καὶ ὁ θυμὸς καὶ ἡ ἐπιθυμία εἰς τὴν ἄλογον φύσιν χωρεῖ.


καὶ οὕτως ὁρμᾷ λοιπὸν ἄνω διὰ τῆς ἁρμονίας, καὶ τῇ πρώτῃ ζώνῃ
δίδωσι τὴν αὐξητικὴν ἐνέργειαν καὶ τὴν μειωτικήν, καὶ τῇ
δευτέρᾳ τὴν μηχανὴν τῶν κακῶν, δόλον ἀνενέργητον, καὶ τῇ
τρίτῃ τὴν ἐπιθυμητικὴν ἀπάτην ἀνενέργητον, καὶ τῇ
τετάρτῃ τὴν ἀρχοντικὴν προφανίαν ἀπλεονέκτητον, καὶ τῇ
πέμπτῃ τὸ θράσος τὸ ἀνόσιον καὶ τῆς τόλμης τὴν προπέτειαν,
καὶ τῇ ἕκτῃ τὰς ἀφορμὰς τὰς κακὰς τοῦ πλούτου ἀνενεργήτους,
καὶ τῇ ἑβδόμῃ ζώνῃ τὸ ἐνεδρεῦον ψεῦδος.

καὶ τότε γυμνωθεὶς ἀπὸ τῶν τῆς ἁρμονίας ἐνεργημάτων 
γίνεται ἐπὶ τὴν ὀγδοατικὴν φύσιν, τὴν ἰδίαν δύναμιν ἔχων, καὶ ὑμνεῖ σὺν τοῖς οὖσι τὸν πατέρα· 


συγχαίρουσι δὲ οἱ παρόντες τῇ τούτου παρουσίᾳ, καὶ ὁμοιωθεὶς τοῖς συνοῦσιν ἀκούει καί τινων δυνάμεων ὑπὲρ τὴν ὀγδοατικὴν φύσιν φωνῇ τινι ἡδείᾳ ὑμνουσῶν τὸν θεόν· 


καὶ τότε τάξει ἀνέρχονται πρὸς τὸν πατέρα, καὶ αὐτοὶ εἰς δυνάμεις ἑαυτοὺς παραδιδόασι, καὶ δυνάμεις γενόμενοι ἐν θεῷ γίνονται. (Ζωή και Φως).

τοῦτό ἐστι τὸ ἀγαθὸν τέλος τοῖς γνῶσιν ἐσχηκόσι, θεωθῆναι.
λοιπόν, τί μέλλεις;
οὐχ ὡς πάντα παραλαβὼν καθοδηγὸς γίνῃ τοῖς ἀξίοις, ὅπως τὸ γένος τῆς ἀνθρωπότητος διὰ σοῦ ὑπὸ θεοῦ σωθῇ;
ταῦτα εἰπὼν ὁ Ποιμάνδρης ἐμοὶ ἐμίγη ταῖς δυνάμεσιν.

ἐγὼ δὲ εὐχαριστήσας καὶ εὐλογήσας τὸν πατέρα τῶν
ὅλων ἀνείθην ὑπ' αὐτοῦ δυναμωθεὶς καὶ διδαχθεὶς τοῦ
παντὸς τὴν φύσιν καὶ τὴν μεγίστην θέαν, καὶ ἦργμαι κηρύσσειν τοῖς ἀνθρώποις τὸ τῆς εὐσεβείας καὶ γνώσεως κάλλος,

῏Ω λαοί, ἄνδρες γηγενεῖς, οἱ μέθῃ καὶ ὕπνῳ ἑαυτοὺς ἐκδεδωκότες καὶ τῇ ἀγνωσίᾳ τοῦ θεοῦ, νήψατε, παύσασθε δὲ κραιπαλῶντες, θελγόμενοι ὕπνῳ ἀλόγῳ.

Οἱ δὲ ἀκούσαντες παρεγένοντο ὁμοθυμαδόν. ἐγὼ δέ φημι, Τί ἑαυτούς, ὦ ἄνδρες γηγενεῖς, εἰς θάνατον ἐκδεδώκατε, ἔχοντες ἐξουσίαν τῆς ἀθανασίας μεταλαβεῖν; μετανοήσατε, οἱ συνοδεύσαντες τῇ πλάνῃ καὶ συγκοινωνήσαντες τῇ ἀγνοίᾳ· ἀπαλλάγητε τοῦ σκοτεινοῦ φωτός, μεταλάβετε τῆς ἀθανασίας, καταλείψαντες τὴν φθοράν.

καὶ οἱ μὲν αὐτῶν καταφλυαρήσαντες ἀπέστησαν, τῇ τοῦ θανάτου ὁδῷ ἑαυτοὺς ἐκδεδωκότες, οἱ δὲ παρεκάλουν διδαχθῆναι, ἑαυτοὺς πρὸ ποδῶν μου ῥίψαντες. ἐγὼ δὲ ἀναστήσας αὐτοὺς καθοδηγὸς ἐγενόμην τοῦ γένους, τοὺς λόγους διδάσκων, πῶς καὶ τίνι τρόπῳ σωθήσονται, καὶ ἔσπειρα αὐτοῖς τοὺς τῆς σοφίας λόγους καὶ ἐτράφησαν ἐκ τοῦ ἀμβροσίου ὕδατος. ὀψίας δὲ γενομένης καὶ τῆς τοῦ ἡλίου αὐγῆς ἀρχομένης δύεσθαι ὅλης, ἐκέλευσα αὐτοῖς εὐχαριστεῖν τῷ θεῷ καὶ ἀναπληρώσαντες τὴν εὐχαριστίαν ἕκαστος ἐτράπη εἰς τὴν ἰδίαν κοίτην.

ἐγὼ δὲ τὴν εὐεργεσίαν τοῦ Ποιμάνδρου ἀνεγραψάμην εἰς ἐμαυτόν, καὶ πληρωθεὶς ὧν ἤθελον ἐξηυφράνθην.
ἐγένετο γὰρ ὁ τοῦ σώματος ὕπνος τῆς ψυχῆς νῆψις, καὶ ἡ κάμμυσις τῶν ὀφθαλμῶν ἀληθινὴ ὅρασις, καὶ 
ἡ σιωπή μου ἐγκύμων τοῦ ἀγαθοῦ, καὶ ἡ τοῦ λόγου ἐκφορὰ (ορθός λόγος της ψυχής) γεννήματα ἀγαθῶν. 

τοῦτο δὲ συνέβη μοι λαβόντι ἀπὸ τοῦ νοός μου, τουτέστι τοῦ Ποιμάνδρου, τοῦ τῆς αὐθεντίας λόγου. θεόπνους γενόμενος τῆς ἀληθείας ἦλθον. 
διὸ δίδωμι ἐκ ψυχῆς καὶ ἰσχύος ὅλης εὐλογίαν τῷ πατρὶ θεῷ.

ἅγιος ὁ θεὸς καὶ πατὴρ τῶν ὅλων.
ἅγιος ὁ θεὸς, οὗ ἡ βουλὴ τελεῖται ἀπὸ τῶν ἰδίων δυνάμεων.
ἅγιος ὁ θεός, ὃς γνωσθῆναι βούλεται καὶ γινώσκεται τοῖς ἰδίοις.
ἅγιος εἶ, ὁ λόγῳ συστησάμενος τὰ ὄντα.
ἅγιος εἶ, οὗ πᾶσα φύσις εἰκὼν ἔφυ.
ἅγιος εἶ, ὃν ἡ φύσις οὐκ ἐμόρφωσεν.
ἅγιος εἶ, ὁ πάσης δυνάμεως ἰσχυρότερος.
ἅγιος εἶ, ὁ πάσης ὑπεροχῆς μείζων.
ἅγιος εἶ, ὁ κρείττων τῶν ἐπαίνων.

δέξαι λογικὰς θυσίας ἁγνὰς ἀπὸ ψυχῆς καὶ καρδίας πρὸς σὲ ἀνατεταμένης, ἀνεκλάλητε, ἄρρητε, σιωπῇ φωνούμενε. αἰτουμένῳ τὸ μὴ σφαλῆναι τῆς γνώσεως τῆς κατ' οὐσίαν ἡμῶν ἐπίνευσόν μοι καὶ ἐνδυνάμωσόν με, καὶ τῆς χάριτος ταύτης φωτίσω τοὺς ἐν ἀγνοίᾳ τοῦ γένους μοῦ ἀδελφούς, υἱοὺς δὲ σοῦ. διὸ πιστεύω καὶ μαρτυρῶ· 
εἰς ζωὴν καὶ φῶς χωρῶ. εὐλογητὸς εἶ, πάτερ. ὁ σὸς ἄνθρωπος
συναγιάζειν σοι βούλεται, καθὼς παρέδωκας αὐτῷ τὴν πᾶσαν ἐξουσίαν.



morfeas sky



«εἰς τὸν καθρέφτη τῶν ...ὀμματιῶν του ἔβλεπα πάντα τὴν ...δική μου ἐμμορφιὰ καθρεφτισμένη»

Ο Ερμής Τρισμέγιστος δεν γράφει πουθενά ότι ο Άνθρωπος ερωτεύτηκε το θνητό σώμα της σάρκας, αλλά ότι ερωτεύτηκε τα Ύδατα, (ενεργειακά ύδατα) το αθάνατο ενεργειακό σώμα από φωτιά και αέρα το οποίο ήταν συμβατό με τον Ανθρωπο δεύτερο θεό.

Άλλο είναι τα Ύδατα, και άλλο το σκίασμα επί της γης.
Απορώ! Γράφει ύδατα, κι αντί να σκεφτείτε την ενέργεια, όλοι βλέπετε παντού νερά και καθρέπτες.
Βέβαια μετά ο δεύτερος Νους δημιουργός έλυσε τον σύνδεσμο της Αρμονίας σε όλα τα σώματα του κτιστού κόσμου που δημιούργησε, και έπεσε σε Λήθη ο ενσαρκωμένος Άνθρωπος δεύτερος θεός..Νους και ψυχή, μέχρι να Αφυπνιστεί.

Eρμής Tρισμέγιστος Ποιμάνδρης:καὶ ὁ τοῦ τῶν θνητῶν κόσμου καὶ τῶν ἀλόγων ζῴων ἔχων πᾶσαν ἐξουσίαν διὰ τῆς ἁρμονίας παρέκυψεν, ἀναρρήξας τὸ κύτος, καὶ ἔδειξε τῇ κατωφερεῖ φύσει τὴν καλὴν τοῦ θεοῦ μορφὴν, ὃν ἰδοῦσα ἀκόρεστον κάλλος
<καὶ> πᾶσαν ἐνέργειαν ἐν ἑαυτῷ ἔχοντα τῶν διοικητόρων
τήν τε μορφὴν τοῦ θεοῦ ἐμειδίασεν ἔρωτι, ὡς ἅτε τῆς καλλίστης μορφῆς τοῦ ᾿Ανθρώπου τὸ εἶδος ἐν τῷ ὕδατι ἰδοῦσα καὶ τὸ σκίασμα ἐπὶ τῆς γῆς. 


ὁ δὲ ἰδὼν τὴν ὁμοίαν αὐτῷ μορφὴν ἐν αὐτῇ οὖσαν ἐν τῷ ὕδατι, ἐφίλησε καὶ ἠβουλήθη αὐτοῦ οἰκεῖν· ἅμα δὲ τῇ βουλῇ ἐγένετο ἐνέργεια,

Ερμής Τρισμέγιστος Ποιμάνδρης

ἡ γὰρ φύσις ἐπιμιγεῖσα τῷ ᾿Ανθρώπῳ ἤνεγκέ τι θαῦμα θαυμασιώτατον·
ἔχοντος γὰρ αὐτοῦ τῆς ἁρμονίας τῶν ἑπτὰ τὴν φύσιν, οὓς ἔφην σοι ἐκ πυρὸς καὶ πνεύματος, οὐκ ἀνέμενεν ἡ φύσις, ἀλλ' εὐθὺς ἀπεκύησεν ἑπτὰ ἀνθρώπους, πρὸς τὰς φύσεις τῶν ἑπτὰ διοκητόρων, ἀρρενοθήλεας καὶ μεταρσίους.

"ἀρρενοθήλεας καὶ μεταρσίους."
(αρσενικοθήλυκο αυτό που αιωρείται).


ὁ δὲ ῎Ανθρωπος ἐκ ζωῆς καὶ φωτὸς ἐγένετο εἰς ψυχὴν καὶ νοῦν,
ἐκ μὲν ζωῆς ψυχήν, ἐκ δὲ φωτὸς νοῦν,
καὶ ἔμεινεν οὕτω τὰ πάντα τοῦ αἰσθητοῦ κόσμου μέχρι
περιόδου τέλους <καὶ> ἀρχῶν γενῶν.

Ερμής Τρισμέγιστος Ποιμάνδρηςἄκουε λοιπόν, ὃν ποθεῖς λόγον ἀκοῦσαι. τῆς περιόδου πεπληρωμένης ἐλύθη ὁ πάντων σύνδεσμος ἐκ βουλῆς θεοῦ· (δεύτερου Νου δημιουργού).


εκ βουλής θεού:δεύτερου Νου δημιουργού)
πάντα γὰρ ζῷα ἀρρενοθήλεα ὄντα διελύετο ἅμα τῷ
ἀνθρώπῳ καὶ ἐγένετο τὰ μὲν ἀρρενικὰ ἐν μέρει, τὰ δὲ θηλυκὰ ὁμοίως.


ὁ δὲ θεὸς (ο Ογδοος Ουρανός η εικόνα του Πατέρα Ολων Φως και Ζωή) εὐθὺς εἶπεν ἁγίῳ λόγῳ, Αὐξάνεσθε ἐν αὐξήσει καὶ πληθύνεσθε ἐν πλήθει πάντα τὰ κτίσματα καὶ δημιουργήματα


....

εκ βουλής θεού: δεύτερου Νου δημιουργού.

ὁ δὲ θεὸς με άγιο λόγο ο Ογδοος Ουρανός η εικόνα του Πατέρα Ολων Φως και Ζωή.


Και ο δεύτερος Νους δημιουργός έριξε στην Λήθη των θνητών διαχωρισμένων σωμάτων στο σκίασμα επί της Γης, τον Ανθρωπο δεύτερο θεό που έγινε με τις δικές του Μονάδες Νους και ψυχή.

morfeas sky

ο Δίας που είχε έμπνευση είπε στους άλλους θεούς:
<<Μου φαίνεται ότι βρήκα ένα τρόπο να διατηρηθεί η ανθρωπότητα και να παραιτηθεί από την αυθάδεια της:

να γίνουν ασθενέστεροι. Θα τους κόψω σε δύο μέρη τον καθέναν. Έτσι θα γίνουν αφενός μεν ανίσχυροι, αφετέρου δε χρησιμότεροι για εμάς, αφού θα είναι αριθμητικά περισσότεροι>>.

...............................
.............................................................




Ποιμάνδρης
https://el.wikisource.org/wiki/%CE%A0%CE%BF%CE%B9%CE%BC%CE%AC%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%B7%CF%82


Ἑρμῆς ὁ Τρισμέγιστος



Πες μου επειδή δεν μπορώ να βρω τον σύνδεσμο του Ποιμάνδρη που έχεις στο blog σου. Ήμουν σίγουρη οτι τον είχα πάρει από σένα. Και τώρα βλέπω κάποιες αλλαγές και διορθώσεις. 
https://el.m.wikisource.org/wiki/Ποιμάνδρης
Ποιμάνδρης - Βικιθήκη
el.m.wikisource.org
ΤΟ ΑΛΛΑΞΑΝ! ΔΕΣ ΣΕ ΜΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΣΑ ΤΙ ΕΧΟΥΝ ΑΛΛΑΞΕΙ!!

ἠβουλήθη καὶ αὐτὸς δημιουργεῖν. 
"καὶ ἀπεχωρίσθη ἀπὸ τοῦ πατρός"
"κατενόησε τῶν ἀδελφῶν τὰ δημιουργήματα"
ΕΝΩ ΤΟ ΑΥΘΕΝΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΡΑΦΕΙ ΤΑ ΕΞΗΣ:

ἠβουλήθη καὶ αὐτὸς δημιουργεῖν, 
"καὶ συνεχωρήθη ἀπὸ τοῦ πατρός" 
"κατενόησε τοῦ ἀδελφοῦ τὰ δημιουργήματα"


Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ ΘΕΟΣ ΦΩΣ ΚΑΙ ΖΩΗ ΜΑΣ ΣΥΓΧΩΡΗΣΕ ΠΟΥ ΕΙΣΗΛΘΑΜΕ ΣΤΗΝ ΚΤΙΣΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ "ΑΔΕΡΦΟΥ" ΜΑΣ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΝΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ ΠΟΥ ΕΞΟΥΣΙΑΖΟΥΜΕ!!


ΔΕΝ ΑΠΟΧΩΡΙΣΤΗΚΑΜΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΡΙΑΔΙΚΟ ΘΕΟ!! ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΥΣΙΩΔΩΣ ΟΜΟΙΟΙ ΜΕ ΤΟ ΥΠΕΡΟΥΣΙΟ!! ΤΟ ΓΡΑΦΕΙ ΞΕΚΑΘΑΡΑ ΣΤΑ ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ!!

ΚΑΤΑΝΟΗΣΕ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ 

ΤΑ ΕΠΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΤΟΥ "ΑΔΕΡΦΟΥ" ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΝΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ!!
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΔΕΡΦΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΘΕΟΥ ΟΙ ΕΠΤΑ ΔΙΟΙΚΗΤΕΣ!!
ΑΛΛΑ Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΝΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ!!


Είναι απίστευτο αυτό που έγινε. Υποσκάπτουν αθόρυβα το αυθεντικό κείμενο και την αλήθεια. Και νομίζω οτι αυτό είναι το επίσημο κείμενο του Ποιμάνδρη που κυκλοφορεί. 


ΝΑΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΕΡΜΗ ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΥ 


Παραχάραξη του μόνου αυθεντικού κειμένου που φανερώνει την αλήθεια. Και φαίνεται απίστευτο. Είναι τόσο ύπουλο και αθόρυβο! Κι έτσι σβήνουν ίχνη. Γιατί ποιος θα κρατούσε το κείμενο αφού υπάρχει ιντερνετικά σε πρώτη ζήτηση!

Πόσο έχουμε σήμερα; 26 / 8 / 2017

Για να γνωρίζουμε πότε περίπου διαστρέβλωσαν τα κείμενα του ΠΟΙΜΑΝΔΡΗ.


........................................

Ξέρεις τι γίνεται; έχουν με κώδικα γραμμένα τα Ερμητικά κείμενα, και μάλιστα Αλλοιωμένα σε πολλά σημεία, ώστε να μην μπορέσει να τα κατανοήσει κανείς, αν πρώτα δεν τα διαβάσει ΟΛΟΚΛΗΡΑ τα Ερμητικά κείμενα καμιά πενήντα φορές όπως εγώ, για να αποκτήσει μία σφαιρική κάλυψη, και στην συνέχεια να εντοπιστούν που είναι τα επίτηδες αλλοιωμένα "λάθη" στα κείμενα, και να γίνει πλέον κατανοητός ο λόγος. 

Είναι αλήτες τα έχουν αλλοιώσει όλα, ακόμη και σήμερα αλλοιώνουν τον Ποιμάνδρη τους έχω πιάσει στα πράσα να αλλάζουν τα κείμενα του Ερμή Τρισμέγιστου.

......................................

ΑΥΘΕΝΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ: ΠΟΙΜΑΝΔΡΗΣ

Ἑρμῆς ὁ Τρισμέγιστος

Εννοίας μοί ποτε γενομένης περὶ τῶν ὄντων καὶ
μετεωρισθείσης μοι τῆς διανοίας σφόδρα, κατασχεθεισῶνμου τῶν σωματικῶν αἰσθήσεων, καθάπερ οἱ ὕπνῳ βεβαρημένοι ἐκ κόρου τροφῆς ἢ ἐκ κόπου σώματος, ἔδοξά τινα ὑπερμεγέθη μέτρῳ ἀπεριορίστῳ τυγχάνοντα καλεῖν μου τὸ ὄνομα καὶ λέγοντά μοι,
Τί βούλει ἀκοῦσαι καὶ θεάσασθαι, καὶ νοήσας μαθεῖν καὶ γνῶναι;
–φημὶ ἐγώ, Σὺ γὰρ τίς εἶ;
– ᾿Εγὼ μέν, φησίν, εἰμὶ ὁ Ποιμάνδρης, ὁ τῆς αὐθεντίας νοῦς· οἶδα ὃ βούλει, καὶ σύνειμί σοι πανταχοῦ.
– φημὶ ἐγώ, Μαθεῖν θέλω τὰ ὄντα καὶ νοῆσαι τὴν τούτων φύσιν καὶ γνῶναι τὸν θεόν· πῶς, ἔφην, ἀκοῦσαι βούλομαι.
– φησὶν ἐμοὶ πάλιν,
῎Εχε νῷ σῷ ὅσα θέλεις μαθεῖν, κἀγώ σε διδάξω.


τοῦτο εἰπὼν ἠλλάγη τῇ ἰδέᾳ, καὶ εὐθέως πάντα μοι
ἤνοικτο ῥοπῇ, καὶ ὁρῶ θέαν ἀόριστον, φῶς δὲ πάντα γεγενημένα, εὔδιόν τε καὶ ἱλαρόν, καὶ ἠράσθην ἰδών.
καὶ μετ'ὀλίγον σκότος κατωφερὲς ἦν, ἐν μέρει γεγενημένον,
φοβερόν τε καὶ στυγνόν, σκολιῶς
ἐσπειραμένον, ὡς <ὄφει>
εἰκάσαι με· εἶτα μεταβαλλόμενον τὸ σκότος εἰς ὑγρᾶν τινα φύσιν, ἀφάτως τεταραγμένην καὶ καπνὸν ἀποδιδοῦσαν,
ὡς ἀπὸ πυρός, καί τινα ἦχον ἀποτελοῦσαν ἀνεκλάλητον γοώδη·
εἶτα βοὴ ἐξ αὐτῆς ἀσυνάρθρως ἐξεπέμπετο, ὡς εἰκάσαι φωνῇ πυρός, 


ἐκ δὲ φωτὸς ..... λόγος ἅγιος ἐπέβη τῇ φύσει, καὶ πῦρ ἄκρατον ἐξεπήδησεν ἐκ τῆς ὑγρᾶς φύσεως ἄνω εἰς ὕψος·
κοῦφον δὲ ἦν καὶ ὀξύ, δραστικὸν δὲ ἅμα, καὶ ὁ ἀὴρ ἐλαφρὸς ὢν ἠκολούθησε τῷ πνεύματι, ἀναβαίνοντος αὐτοῦ μέχρι τοῦ πυρὸς ἀπὸ γῆς καὶ ὕδατος, ὡς δοκεῖν κρέμασθαι αὐτὸν ἀπ' αὐτοῦ·
γῆ δὲ καὶ ὕδωρ ἔμενε καθ' ἑαυτὰ συμμεμιγμένα, ὡς μὴ θεωρεῖσθαι <τὴν γῆν> ἀπὸ τοῦ ὕδατος·
κινούμενα δὲ ἦν διὰ τὸν ἐπιφερόμενον πνευματικὸν λόγον εἰς ἀκοήν.


ὁ δὲ Ποιμάνδρης ἐμοί,
᾿Ενόησας, φησί. τὴν θέαν ταύτην ὅ τι καὶ βούλεται;
καὶ, Γνώσομαι, ἔφην ἐγώ.


Τὸ φῶς ἐκεῖνο, ἔφη, ἐγὼ Νοῦς ὁ σὸς θεός, ὁ πρὸ φύσεως ὑγρᾶς
τῆς ἐκ σκότους φανείσης·
ὁ δὲ ἐκ Νοὸς φωτεινὸς Λόγος υἱὸς θεοῦ.
– Τί οὖν; φημί.,
– Οὕτω γνῶθι· τὸ ἐν σοὶ βλέπον καὶ ἀκοῦον, λόγος κυρίου,
ὁ δὲ νοῦς πατὴρ θεός. οὐ γὰρ διίστανται ἀπ' ἀλλήλων·
ἕνωσις γὰρ τούτων ἐστὶν ἡ ζωή. 


– Εὐχαριστῶ σοι, ἔφην ἔγω.
– ᾿Αλλὰ δὴ νόει τὸ φῶς καὶ γνώριζε τοῦτο.


εἰπόντος ταῦτα ἐπὶ πλείονα χρόνον ἀντώπησέ μοι,
ὥστε με τρέμειν αὐτοῦ τὴν ἰδέαν·
ἀνανεύσαντος δέ, θεωρῶ ἐν τῷ νοΐ μου τὸ φῶς ἐν δυνάμεσιν ἀναριθμήτοις ὄν, καὶ κόσμον ἀπεριόριστον γεγενημένον, καὶ περιίσχεσθαι τὸ πῦρ δυνάμει μεγίστῃ, καὶ στάσιν ἐσχηκέναι κρατούμενον· 


ταῦτα δὲ ἐγὼ διενοήθην ὁρῶν διὰ τὸν τοῦ Ποιμάνδρου λόγον.
ὡς δὲ ἐν ἐκπλήξει μου ὄντος, φησὶ πάλιν ἐμοί,
Εἶδες ἐν τῷ νῷ τὸ ἀρχέτυπον εἶδος, τὸ προάρχον τῆς
ἀρχῆς τῆς ἀπεράντου
·

ταῦτα ὁ Ποιμάνδρης ἐμοί. 


– Τὰ οὖν, ἐγώ φημι, στοιχεῖα τῆς φύσεως πόθεν ὑπέστη;
– πάλιν ἐκεῖνος πρὸς ταῦτα,
᾿Εκ βουλῆς θεοῦ, ἥτις λαβοῦσα τὸν Λόγον καὶ ἰδοῦσα τὸν καλὸν κόσμον ἐμιμήσατο, κοσμοποιηθεῖσα διὰ τῶν ἑαυτῆς στοιχείων καὶ γεννημάτων ψυχῶν.



ὁ δὲ Νοῦς ὁ θεός, ἀρρενόθηλυς ὤν, ζωὴ καὶ φῶς
ὑπάρχων, ἀπεκύησε λόγῳ ἕτερον Νοῦν δημιουργόν, ὃς θεὸς τοῦ πυρὸς καὶ πνεύματος ὤν, ἐδημιούργησε διοικητάς τινας
ἑπτά, ἐν κύκλοις περιέχοντας τὸν αἰσθητὸν κόσμον, καὶ ἡ
διοίκησις αὐτῶν εἱμαρμένη καλεῖται.


ἐπήδησεν εὐθὺς ἐκ τῶν κατωφερῶν στοιχείων [τοῦ θεοῦ] ὁ τοῦ θεοῦ Λόγος εἰς τὸ καθαρὸν τῆς φύσεως δημιούργημα, καὶ ἡνώθη τῷ δημιουργῷ Νῷ (ὁμοούσιος γὰρ ἦν), καὶ κατελείφθη [τὰ] ἄλογα τὰ κατωφερῆ τῆς φύσεως στοιχεῖα, ὡς εἶναι ὕλην μόνην.


ὁ δὲ δημιουργὸς Νοῦς σὺν τῷ Λόγῳ, ὁ περιίσχων τοὺς κύκλους καὶ δινῶν ῥοίζῳ, ἔστρεψε τὰ ἑαυτοῦ δημιουργήματα καὶ εἴασε στρέφεσθαι ἀπ' ἀρχῆς ἀορίστου εἰς ἀπέραντον τέλος·
ἄρχεται γάρ, οὗ λήγει· 


ἡ δὲ τούτων περιφορά, καθὼς ἠθέλησεν ὁ Νοῦς,
ἐκ τῶν κατωφερῶν στοιχείων ζῷα ἤνεγκεν ἄλογα (οὐ γὰρ ἐπεῖχε τὸν λόγον), ἀὴρ δὲ πετεινὰ ἤνεγκε, καὶ τὸ ὕδωρ νηκτά· 


σχόλιο: ἄλογα (οὐ γὰρ ἐπεῖχε τὸν λόγον), η γη και το νερό δεν μπορούν να δεχτούν τον λόγο όπως η φωτιά και ο αέρας, οπότε έπεσε σε Λήθη ο ενσαρκωμένος άνθρωπος με σάρκα από γη-νερό.

διακεχώρισται δὲ ἀπ' ἀλλήλων ἥ τε γῆ καὶ τὸ ὕδωρ, καθὼς ἠθέλησεν ὁ Νοῦς, καὶ <ἡ γῆ> ἐξήνεγκεν ἀπ' αὐτῆς ἃ εἶχε
ζῷα τετράποδα <καὶ> ἑρπετά, θηρία ἄγρια καὶ ἥμερα.

ὁ δὲ πάντων πατὴρ ὁ Νοῦς, ὢν ζωὴ καὶ φῶς, ἀπεκύησεν ῎Ανθρωπον αὐτῷ ἴσον, οὗ ἠράσθη ὡς ἰδίου τόκου·
περικαλλὴς γάρ, τὴν τοῦ πατρὸς εἰκόνα ἔχων·
ὄντως γὰρ καὶ ὁ θεὸς ἠράσθη τῆς ἰδίας μορφῆς, παρέδωκε τὰ ἑαυτοῦ πάντα δημιουργήματα, καὶ κατανοήσας δὲ τὴν τοῦ Δημιουργοῦ κτίσιν ἐν τῷ πυρί, ἠβουλήθη καὶ αὐτὸς δημιουργεῖν, καὶ συνεχωρήθη ἀπὸ τοῦ πατρός·

γενόμενος ἐν τῇ δημιουργικῇ σφαίρᾳ, ἕξων τὴν πᾶσαν ἐξουσίαν, κατενόησε τοῦ ἀδελφοῦ τὰ δημιουργήματα, οἱ δὲ ἠράσθησαν αὐτοῦ, ἕκαστος δὲ μετεδίδου τῆς ἰδίας τάξεως·
καὶ καταμαθὼν τὴν τούτων οὐσίαν καὶ μεταλαβὼν τῆς αὐτῶν φύσεως ἠβουλήθη ἀναρρῆξαι τὴν περιφέρειαν τῶν κύκλων, καὶ τὸ κράτος τοῦ ἐπικειμένου ἐπὶ τοῦ πυρὸς κατανοῆσαι.

καὶ ὁ τοῦ τῶν θνητῶν κόσμου καὶ τῶν ἀλόγων ζῴων
ἔχων πᾶσαν ἐξουσίαν διὰ τῆς ἁρμονίας παρέκυψεν,
ἀναρρήξας τὸ κύτος, καὶ ἔδειξε τῇ κατωφερεῖ φύσει τὴν καλὴν
τοῦ θεοῦ μορφὴν, ὃν ἰδοῦσα ἀκόρεστον κάλλος
<καὶ> πᾶσαν ἐνέργειαν ἐν ἑαυτῷ ἔχοντα τῶν διοικητόρων
τήν τε μορφὴν τοῦ θεοῦ ἐμειδίασεν ἔρωτι, ὡς ἅτε τῆς καλλίστης μορφῆς τοῦ ᾿Ανθρώπου τὸ εἶδος ἐν τῷ ὕδατι ἰδοῦσα καὶ τὸ σκίασμα ἐπὶ τῆς γῆς.

ὁ δὲ ἰδὼν τὴν ὁμοίαν αὐτῷ μορφὴν ἐν αὐτῇ οὖσαν ἐν τῷ ὕδατι, ἐφίλησε καὶ ἠβουλήθη αὐτοῦ οἰκεῖν·
ἅμα δὲ τῇ βουλῇ ἐγένετο ἐνέργεια, καὶ ᾤκησε (οικιοποιήθηκε) τὴν ἄλογον μορφήν· (σκίασμα επί της γης).
ἡ δὲ φύσις λαβοῦσα τὸν ἐρώμενον περιεπλάκη ὅλη καὶ ἐμίγησαν· ἐρώμενοι γὰρ ἦσαν.

καὶ διὰ τοῦτο παρὰ πάντα τὰ ἐπὶ γῆς ζῷα διπλοῦς
ἐστιν ὁ ἄνθρωπος, θνητὸς μὲν διὰ τὸ σῶμα, ἀθάνατος δὲ
διὰ τὸν οὐσιώδη ἄνθρωπον·
ἀθάνατος γὰρ ὢν καὶ πάντων τὴν ἐξουσίαν ἔχων, τὰ θνητὰ πάσχει ὑποκείμενος τῇ εἱμαρμένῃ.
ὑπεράνω οὖν ὢν τῆς ἁρμονίας ἐναρμόνιος γέγονε  δοῦλος ἀρρενόθηλυς δὲ ὤν, ἐξ ἀρρενοθήλεος ὢν πατρὸς
καὶ ἄϋπνος ἀπὸ ἀΰπνου ..... κρατεῖται.

καὶ μετὰ ταῦτα, Νοῦς ὁ ἐμός· καὶ αὐτὸς γὰρ ἐρῶ τοῦ λόγου.
ὁ δὲ Ποιμάνδρης εἶπε,
Τοῦτό ἐστι τὸ κεκρυμμένον μυστήριον μέχρι τῆσδε τῆς ἡμέρας. 


ἡ γὰρ φύσις ἐπιμιγεῖσα τῷ ᾿Ανθρώπῳ ἤνεγκέ τι θαῦμα θαυμασιώτατον·
ἔχοντος γὰρ αὐτοῦ τῆς ἁρμονίας τῶν ἑπτὰ τὴν φύσιν, οὓς ἔφην σοι ἐκ πυρὸς καὶ πνεύματος, οὐκ ἀνέμενεν ἡ φύσις, ἀλλ' εὐθὺς ἀπεκύησεν ἑπτὰ ἀνθρώπους, πρὸς τὰς φύσεις τῶν ἑπτὰ διοκητόρων, ἀρρενοθήλεας καὶ μεταρσίους.

"ἀρρενοθήλεας καὶ μεταρσίους."
(αρσενικοθήλυκο αυτό που αιωρείται).


καὶ μετὰ ταῦτα, ῏Ω Ποιμάνδρη, εἰς μεγάλην γὰρ νῦν
ἐπιθυμίαν ἦλθον καὶ ποθῶ ἀκοῦσαι·
μὴ ἔκτρεχε. καὶ ὁ Ποιμάνδρης εἶπεν, ᾿Αλλὰ σιώπα. οὔπω γάρ σοι ἀνήπλωσα τὸν πρῶτον λόγον.
– ᾿Ιδοὺ σιωπῶ, ἔφην ἐγώ.

᾿Εγένετο οὖν, ὡς ἔφην, τῶν ἑπτὰ τούτων ἡ γένεσις τοιῷδε τρόπῳ· 

θηλυκὴ γὰρ <γῆ> ἦν καὶ ὕδωρ ὀχευτικόν, τὸ δὲ ἐκ πυρὸς πέπειρον. ἐκ δὲ αἰθέρος τὸ πνεῦμα ἔλαβε καὶ ἐξήνεγκεν ἡ φύσις τὰ σώματα πρὸς τὸ εἶδος τοῦ Ανθρώπου.


ὁ δὲ ῎Ανθρωπος ἐκ ζωῆς καὶ φωτὸς ἐγένετο εἰς ψυχὴν καὶ νοῦν,
ἐκ μὲν ζωῆς ψυχήν, ἐκ δὲ φωτὸς νοῦν,
καὶ ἔμεινεν οὕτω τὰ πάντα τοῦ αἰσθητοῦ κόσμου μέχρι
περιόδου τέλους <καὶ> ἀρχῶν γενῶν.


ἄκουε λοιπόν, ὃν ποθεῖς λόγον ἀκοῦσαι. τῆς περιόδου πεπληρωμένης ἐλύθη ὁ πάντων σύνδεσμος ἐκ βουλῆς θεοῦ· 
πάντα γὰρ ζῷα ἀρρενοθήλεα ὄντα διελύετο ἅμα τῷ
ἀνθρώπῳ καὶ ἐγένετο τὰ μὲν ἀρρενικὰ ἐν μέρει, τὰ δὲ θηλυκὰ ὁμοίως. 


ὁ δὲ θεὸς (ο Ογδοος Ουρανός με Αγιο Λόγο είπε:...η εικόνα του Πατέρα των πάντων Πανάγαθου Θεού Ζωή και Φως,)  εὐθὺς εἶπεν ἁγίῳ λόγῳ, Αὐξάνεσθε ἐν αὐξήσει καὶ πληθύνεσθε ἐν πλήθει πάντα τὰ κτίσματα καὶ δημιουργήματα, 
καὶ ἀναγνωρισάτω <ὁ> ἔννους ἑαυτὸν ὄντα ἀθάνατον, καὶ τὸν αἴτιον τοῦ θανάτου ἔρωτα, καὶ πάντα τὰ ὄντα. 

τοῦτο εἰπόντος, ἡ πρόνοια διὰ τῆς εἱμαρμένης καὶ ἁρμονίας τὰς μίξεις ἐποιήσατο, καὶ τὰς γενέσεις κατέστησε,
καὶ ἐπληθύνθη κατὰ γένος τὰ πάντα καὶ ὁ ἀναγνωρίσας ἑαυτὸν ἐλήλυθεν εἰς τὸ περιούσιον ἀγαθόν, ὁ δε ἀγαπήσας τὸ ἐκ πλάνης ἔρωτος σῶμα, οὗτος μένει ἐν τῷ σκότει πλανώμενος, αἰσθητῶς πάσχων τὰ τοῦ θανάτου. 



– Τί τοσοῦτον ἁμαρτάνουσιν, ἔφην ἐγώ, οἱ ἀγνοοῦντες,
ἵνα στερηθῶσι τῆς ἀθανασίας;

– ῎Εοικας, ὦ οὗτος, τούτων μὴ πεφροντικέναι ὧν ἤκουσας.
οὐκ ἔφην σοι νοεῖν; 

–Νοῶ καὶ μιμνήσκομαι, εὐχαριστῶ δὲ ἅμα.
– Εἰ ἐνόησας, εἰπέ μοι, διὰ τί ἄξιοί εἰσι τοῦ θανάτου οἱ ἐν τῷ θανάτῳ ὄντες;
– ῞Οτι προκατάρχεται τοῦ οἰκείου σώματος τὸ στυγνὸν σκότος,
ἐξ οὗ ἡ ὑγρὰ φύσις, ἐξ ἧς τὸ σῶμα συνέστηκεν ἐν τῷ αἰσθητῷ κόσμῳ, ἐξ οὗ θάνατος ἀρδεύεται.


– ᾿Ενόησας ὀρθῶς, ὦ οὗτος.
κατὰ τί δὲ «ὁ νοήσας ἑαυτὸν εἰς αὐτὸν χωρεῖ», ὅπερ ἔχει ὁ τοῦ θεοῦ λόγος; 


–φημὶ ἐγώ, ῞Οτι ἐκ φωτὸς καὶ ζωῆς συνέστηκεν ὁ πατὴρ
τῶν ὅλων, ἐξ οὗ γέγονεν ὁ ῎Ανθρωπος. 


– Εὖ φῂς λαλῶν·
φῶς καὶ ζωή ἐστιν ὁ θεὸς καὶ πατήρ, ἐξ οὗ ἐγένετο ὁ
Ανθρωπος. 


ἐὰν οὖν μάθῃς αὐτὸν ἐκ ζωῆς καὶ φωτὸς ὄντα καὶ ὅτι ἐκ τούτων τυγχάνεις, εἰς ζωὴν πάλιν χωρήσεις.
ταῦτα ὁ Ποιμάνδρης εἶπεν.


– 'All' ἔτι μοι εἰπέ, πῶς εἰς ζωὴν χωρήσω ἐγώ, ἔφην, ὦ Νοῦς ἐμός; φησὶ γὰρ ὁ θεός·


- ὁ ἔννους ἄνθρωπος ἀναγνωρισάτω ἑαυτόν.

οὐ πάντες γὰρ ἄνθρωποι νοῦν ἔχουσιν; – Εὐφήμει, ὦ οὗτος, λαλῶν· 

παραγίνομαι αὐτὸς ἐγὼ ὁ Νοῦς τοῖς ὁσίοις καὶ ἀγαθοῖς καὶ καθαροῖς καὶ ἐλεήμοσι, τοῖς εὐσεβοῦσι, καὶ ἡ παρουσία μου γίνεται βοήθεια, καὶ εὐθὺς τὰ πάντα γνωρίζουσι
καὶ τὸν πατέρα ἱλάσκονται ἀγαπητικῶς καὶ εὐχαριστοῦσιν
εὐλογοῦντες καὶ ὑμνοῦντες τεταγμένως πρὸς αὐτὸν τῇ
στοργῇ, καὶ πρὸ τοῦ παραδοῦναι τὸ σῶμα ἰδίῳ θανάτῳ
μυσάττονται τὰς αἰσθήσεις, εἰδότες αὐτῶν τὰ ἐνεργήματα·

μᾶλλον δὲ οὐκ ἐάσω αὐτὸς ὁ Νοῦς τὰ προσπίπτοντα ἐνεργήματα τοῦ σώματος ἐκτελεσθῆναι. πυλωρὸς ὢν ἀποκλείσω τὰς εἰσόδους τῶν κακῶν καὶ αἰσχρῶν ἐνεργημάτων, τὰς ἐνθυμήσεις ἐκκόπτων.
τοῖς δὲ ἀνοήτοις καὶ κακοῖς καὶ πονηροῖς καὶ φθονεροῖς καὶ πλεονέκταις καὶ φονεῦσι καὶ ἀσεβέσι πόρρωθέν εἰμι, τῷ τιμωρῷ ἐκχωρήσας δαίμονι, ὅστις τὴν ὀξύτητα τοῦ πυρὸς προσβάλλων θρώσκει αὐτὸν αἰσθητικῶς καὶ μᾶλλον ἐπὶ τὰς ἀνομίας αὐτὸν ὁπλίζει, ἵνα τύχῃ πλείονος τιμωρίας, καὶ οὐ παύεται ἐπ' ὀρέξεις ἀπλέτους τὴν ἐπιθυμίαν ἔχων, ἀκορέστως σκοτομαχῶν, καὶ τοῦτον βασανίζει, καὶ ἐπ' αὐτὸν πῦρ ἐπὶ τὸ πλεῖον αὐξάνει.
– Εὖ μοι πάντα, ὡς ἐβουλόμην, ἐδίδαξας, ὦ Νοῦς,
ἔτι δέ μοι εἰπὲ <περὶ> τῆς ἀνόδου τῆς γινομένης. 


– πρὸςταῦτα ὁ Ποιμάνδρης εἷπε,

Πρῶτον μὲν ἐν τῇ ἀναλύσει του σώματος τοῦ ὑλικοῦ παραδίδως αὐτὸ τὸ σῶμα εἰς ἀλλοίωσιν, καὶ τὸ εἶδος ὃ εἶχες ἀφανὲς γίνεται, καὶ τὸ ἦθος τῷ δαίμονι ἀνενέργητον παραδίδως, καὶ αἱ αἰσθήσεις τοῦ σώματος εἰς τὰς ἑαυτῶν πηγὰς ἐπανέρχονται, μέρη γινόμεναι καὶ πάλιν συνανιστάμεναι εἰς τὰς ἐνεργείας.
καὶ ὁ θυμὸς καὶ ἡ ἐπιθυμία εἰς τὴν ἄλογον φύσιν χωρεῖ.


καὶ οὕτως ὁρμᾷ λοιπὸν ἄνω διὰ τῆς ἁρμονίας, καὶ τῇ πρώτῃ ζώνῃ
δίδωσι τὴν αὐξητικὴν ἐνέργειαν καὶ τὴν μειωτικήν, καὶ τῇ
δευτέρᾳ τὴν μηχανὴν τῶν κακῶν, δόλον ἀνενέργητον, καὶ τῇ
τρίτῃ τὴν ἐπιθυμητικὴν ἀπάτην ἀνενέργητον, καὶ τῇ
τετάρτῃ τὴν ἀρχοντικὴν προφανίαν ἀπλεονέκτητον, καὶ τῇ
πέμπτῃ τὸ θράσος τὸ ἀνόσιον καὶ τῆς τόλμης τὴν προπέτειαν,
καὶ τῇ ἕκτῃ τὰς ἀφορμὰς τὰς κακὰς τοῦ πλούτου ἀνενεργήτους,
καὶ τῇ ἑβδόμῃ ζώνῃ τὸ ἐνεδρεῦον ψεῦδος.

καὶ τότε γυμνωθεὶς ἀπὸ τῶν τῆς ἁρμονίας ἐνεργημάτων
γίνεται ἐπὶ τὴν ὀγδοατικὴν φύσιν, τὴν ἰδίαν δύναμιν ἔχων, καὶ ὑμνεῖ σὺν τοῖς οὖσι τὸν πατέρα· 


συγχαίρουσι δὲ οἱ παρόντες τῇ τούτου παρουσίᾳ, καὶ ὁμοιωθεὶς τοῖς συνοῦσιν ἀκούει καί τινων δυνάμεων ὑπὲρ τὴν ὀγδοατικὴν φύσιν φωνῇ τινι ἡδείᾳ ὑμνουσῶν τὸν θεόν· 


καὶ τότε τάξει ἀνέρχονται πρὸς τὸν πατέρα, καὶ αὐτοὶ εἰς δυνάμεις ἑαυτοὺς παραδιδόασι, καὶ δυνάμεις γενόμενοι ἐν θεῷ γίνονται. (Ζωή και Φως).

τοῦτό ἐστι τὸ ἀγαθὸν τέλος τοῖς γνῶσιν ἐσχηκόσι, θεωθῆναι.
λοιπόν, τί μέλλεις;
οὐχ ὡς πάντα παραλαβὼν καθοδηγὸς γίνῃ τοῖς ἀξίοις, ὅπως τὸ γένος τῆς ἀνθρωπότητος διὰ σοῦ ὑπὸ θεοῦ σωθῇ;
ταῦτα εἰπὼν ὁ Ποιμάνδρης ἐμοὶ ἐμίγη ταῖς δυνάμεσιν.

ἐγὼ δὲ εὐχαριστήσας καὶ εὐλογήσας τὸν πατέρα τῶν
ὅλων
ἀνείθην ὑπ' αὐτοῦ δυναμωθεὶς καὶ διδαχθεὶς τοῦ
παντὸς τὴν φύσιν καὶ τὴν μεγίστην θέαν,
καὶ ἦργμαι κηρύσσειν τοῖς ἀνθρώποις τὸ τῆς εὐσεβείας καὶ γνώσεως κάλλος,
῏Ω λαοί, ἄνδρες γηγενεῖς, οἱ μέθῃ καὶ ὕπνῳ ἑαυτοὺς ἐκδεδωκότες καὶ τῇ ἀγνωσίᾳ τοῦ θεοῦ, νήψατε, παύσασθε δὲ κραιπαλῶντες, θελγόμενοι ὕπνῳ ἀλόγῳ.

Οἱ δὲ ἀκούσαντες παρεγένοντο ὁμοθυμαδόν. ἐγὼ δέ φημι, Τί ἑαυτούς, ὦ ἄνδρες γηγενεῖς, εἰς θάνατον ἐκδεδώκατε, ἔχοντες ἐξουσίαν τῆς ἀθανασίας μεταλαβεῖν; μετανοήσατε, οἱ συνοδεύσαντες τῇ πλάνῃ καὶ συγκοινωνήσαντες τῇ ἀγνοίᾳ· ἀπαλλάγητε τοῦ σκοτεινοῦ φωτός, μεταλάβετε τῆς ἀθανασίας, καταλείψαντες τὴν φθοράν.

καὶ οἱ μὲν αὐτῶν καταφλυαρήσαντες ἀπέστησαν, τῇ τοῦ θανάτου ὁδῷ ἑαυτοὺς ἐκδεδωκότες, οἱ δὲ παρεκάλουν διδαχθῆναι, ἑαυτοὺς πρὸ ποδῶν μου ῥίψαντες. 


ἐγὼ δὲ ἀναστήσας αὐτοὺς καθοδηγὸς ἐγενόμην τοῦ γένους, τοὺς λόγους διδάσκων, πῶς καὶ τίνι τρόπῳ σωθήσονται, καὶ ἔσπειρα αὐτοῖς τοὺς τῆς σοφίας λόγους καὶ ἐτράφησαν ἐκ τοῦ ἀμβροσίου ὕδατος.

ὀψίας δὲ γενομένης καὶ τῆς τοῦ ἡλίου αὐγῆς ἀρχομένης δύεσθαι ὅλης, ἐκέλευσα αὐτοῖς εὐχαριστεῖν τῷ θεῷ καὶ ἀναπληρώσαντες τὴν εὐχαριστίαν ἕκαστος ἐτράπη εἰς τὴν ἰδίαν κοίτην.

ἐγὼ δὲ τὴν εὐεργεσίαν τοῦ Ποιμάνδρου ἀνεγραψάμην εἰς ἐμαυτόν, καὶ πληρωθεὶς ὧν ἤθελον ἐξηυφράνθην.


ἐγένετο γὰρ ὁ τοῦ σώματος ὕπνος τῆς ψυχῆς νῆψις, καὶ ἡ κάμμυσις τῶν ὀφθαλμῶν ἀληθινὴ ὅρασις, καὶ 
ἡ σιωπή μου ἐγκύμων τοῦ ἀγαθοῦ, καὶ ἡ τοῦ λόγου ἐκφορὰ (ορθός λόγος της ψυχής) γεννήματα ἀγαθῶν. 

τοῦτο δὲ συνέβη μοι λαβόντι ἀπὸ τοῦ νοός μου, τουτέστι τοῦ Ποιμάνδρου, τοῦ τῆς αὐθεντίας λόγου. θεόπνους γενόμενος τῆς ἀληθείας ἦλθον.
διὸ δίδωμι ἐκ ψυχῆς καὶ ἰσχύος ὅλης εὐλογίαν τῷ πατρὶ θεῷ.

ἅγιος ὁ θεὸς καὶ πατὴρ τῶν ὅλων.
ἅγιος ὁ θεὸς, οὗ ἡ βουλὴ τελεῖται ἀπὸ τῶν ἰδίων δυνάμεων.
ἅγιος ὁ θεός, ὃς γνωσθῆναι βούλεται καὶ γινώσκεται τοῖς ἰδίοις.
ἅγιος εἶ, ὁ λόγῳ συστησάμενος τὰ ὄντα.
ἅγιος εἶ, οὗ πᾶσα φύσις εἰκὼν ἔφυ.
ἅγιος εἶ, ὃν ἡ φύσις οὐκ ἐμόρφωσεν.
ἅγιος εἶ, ὁ πάσης δυνάμεως ἰσχυρότερος.
ἅγιος εἶ, ὁ πάσης ὑπεροχῆς μείζων.
ἅγιος εἶ, ὁ κρείττων τῶν ἐπαίνων.

δέξαι λογικὰς θυσίας ἁγνὰς ἀπὸ ψυχῆς καὶ καρδίας πρὸς σὲ ἀνατεταμένης, ἀνεκλάλητε, ἄρρητε, σιωπῇ φωνούμενε. αἰτουμένῳ τὸ μὴ σφαλῆναι τῆς γνώσεως τῆς κατ' οὐσίαν ἡμῶν ἐπίνευσόν μοι καὶ ἐνδυνάμωσόν με, καὶ τῆς χάριτος ταύτης φωτίσω τοὺς ἐν ἀγνοίᾳ τοῦ γένους μοῦ ἀδελφούς, υἱοὺς δὲ σοῦ. διὸ πιστεύω καὶ μαρτυρῶ· εἰς ζωὴν καὶ φῶς χωρῶ. εὐλογητὸς εἶ, πάτερ. ὁ σὸς ἄνθρωπος συναγιάζειν σοι βούλεται, καθὼς παρέδωκας αὐτῷ τὴν πᾶσαν ἐξουσίαν.

morfeas sky
..........
...................

Σχόλια