ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ - ΕΡΜΗΣ ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ


Διαβάστε επίσης: 
ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ 

Διαβάστε: 
ΛΟΓΟΣ Α"  ΠΟΙΜΑΝΔΡΗΣ 

ΕΡΜΗΣ O ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ
ΕΝ ΑΡΧΗΝ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ


ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ 

.
ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ - ΕΡΜΗΣ ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ

ΛΟΓΟΣ ΚΑΘΟΛΙΚΟΣ


ΛΟΓΟΣ Β


Οτιδήποτε κινείται, Ασκληπιέ, δεν κινείται μέσα σε κάτι κι από κάποιον;
-Μάλιστα.
-Δεν είναι αναγκαίο να είναι μεγαλύτερο αυτό, μέσα στο οποίο κινείται το κινούμενο;
-Είναι αναγκαίο.
-Επομένως είναι ισχυρότερο αυτό που κινεί απ'ότι αυτό που κινείται;
-Σίγουρα ισχυρότερο.
-Και είναι αναγκαίο αυτό, μέσα στο οποίο κινείται, να έχει φύση αντίθετη με τη φύση του κινούμενου;
-Σιγουρότατα.
-Επομένως, είναι μεγάλος εκείνος ο κόσμος, απ'τον οποίο δεν υπάρχει σώμα μεγαλύτερο;
-Αποδεκτό.

-Και στιβαρός; Διότι είναι πλήρης από πολλά άλλα μεγάλα σώματα, μάλλον δε απ'όλα τα υπάρχοντα σώματα.
-Έτσι είναι.

-Κι ο κόσμος σώμα είναι;
-Σώμα.
-Και σώμα κινούμενο;
-Μάλιστα.

-Ποιο επομένως πρέπει να είναι το μέγεθος του χώρου, μέσα στον οποίο κινείται και ποιο το είδος της φύσης του; Όχι πολύ μεγαλύτερος, για να μπορεί να δέχεται τη συνεχή περιφορά και για να μη σταματά η κίνηση του κινούμενου, καθώς θα πιέζεται απ'τη στενότητα;


-Ένα πράγμα τεράστιο Τρισμέγιστε.


-Και τι είδους φύσης; Άραγε αντίθετης, Ασκληπιέ; Αντίθετη δε φύση για το σώμα αποτελεί το ασώματο.

Ασώματος, επομένως είναι ο χώρος και το ασώματο είναι ή θεϊκό ή ο Θεός. Και σαν θεϊκό εννοώ τώρα όχι αυτό που έχει γεννηθεί, αλλά το αγέννητο. Κι εάν, επομένως, είναι θεϊκό, είναι ουσιώδες. Εάν όμως είναι Θεός, τότε γίνεται και υπερούσιο.

Κι αλλιώς νοητό, ως ακολούθως: πρώτος ο Θεός είναι νοητός σ'εμάς, όχι από μόνος του, καθόσον το νοητό υποπίπτει στις αισθήσεις εκείνου, ο οποίος το νοεί. Ο Θεός, επομένως, δεν είναι από μόνος του νοητός, καθόσον δεν νοείται απ'τον εαυτό του, αφού δεν είναι κάτι διαφορετικό απ'το νοούμενο.

Για εμάς όμως είναι κάτι διαφορετικό και γι'αυτό το λόγο νοείται από εμάς. Εάν δε ο χώρος είναι νοητός, δεν είναι νοητός σαν Θεός, αλλά σαν χώρος. Κι εάν είναι νοητός και σαν Θεός, δεν είναι νοητός, σαν χώρος, αλλά σαν ενέργεια που καταλαμβάνει χώρο.


Κάθε πράγμα δε που κινείται, κινείται δε μέσα σε άλλο κινούμενο, αλλά σε στατικό. Κι αυτό που κινεί είναι στατικό, αφού είναι αδύνατον να κινούνται μαζί.

Το να αντιλαμβανόμαστε τον χώρο ως ασώματο ή ως ενέργεια, αυτό σημαίνει ότι επειδή έχει την αντίθετη φύση με εμάς αναγκαζόμαστε να νοείται το ασώματο από εμάς για να το αντιληφθούμε, διότι είμαστε Νους και σώμα, άρα είναι νοητός για εμάς ο ασώματος χώρος, και έτσι αντιλαμβανόμαστε το θείον, το θεό, ως Νοητό, ως Ενέργεια, ή ως Φύση. Και ότι είναι ασώματο είναι και θεϊκό, είναι και αγέννητο, άρα είναι και ουσιώδες, δηλαδή αθάνατο, ουσιωδώς όμοια ουσία με το υπερούσιο, το Θεό. 

Εάν πάλι το ασώματο και αγέννητο και θεϊκό και ουσιώδες είναι θεός, τότε είναι υπερούσιο, και το υπερούσιο δηλαδή ο θεός είναι νοητός σε εμάς, ο θεός όμως δεν είναι νοητός στον εαυτό του, αλλά κάτι διαφορετικό από το νοούμενο, διότι εμείς με σώμα αντιλαμβανόμαστε και νοούμε το θεό μέσα από τις δικές μας αισθήσεις ως νοητό, και όχι ο θεός.

Ο θεός επομένως δεν είναι νοητός, καθόσον το νοητό υποπίπτει στις αισθήσεις εκείνου, ο οποίος το νοεί. Για εμάς όμως ο θεός είναι κάτι διαφορετικό αφού νοείται από εμάς, άρα είναι νοητός, και τον αντιλαμβανόμαστε ως ασώματο χώρο, ή ως ενέργεια που περιβάλλει τον χώρο.

Kαι κάθε πράγμα ή σώμα στερεό, κινείται μέσα σε ασώματο χώρο στατικό, που βρίσκεται σε στάση κινούμενο γύρω από τον εαυτό του, και αυτό που κινεί τον εαυτό του αλλά και όλα τα τα στερεά και υλικά είναι το στατικό, δηλαδή το νοητό, το ασώματο, η ενέργεια, το θεϊκό, ο θεός.
          

Ερμής Τρισμέγιστος: 

Καθένα από τα σύνθετα σώματα διαθέτει αριθμό. Γιατί χωρίς την ύπαρξη του αριθμού η σύσταση, η σύνθεση και η διάλυση καθίσταται αδύνατη, και τα ενιαία σώματα γεννούν και αυξάνουν τον αριθμό, και όταν αυτός διαλύεται, τον δέχονται μέσα τους, η ύλη, όμως, συνεχίζει να είναι μία. (η ύλη είναι μία, δηλαδή ενιαία, ως σύνθετο υλικό σώμα των πλανητών).

Κι όσα χαλούν σε κάθε δημιουργία έμψυχης σάρκας και σε καρπό σποράς και σε κάθε έργο τέχνης θ'ανανεώνονται από ανάγκη, αλλά κι απ'την ανανέωση των θεών κι απ'την τροχιά του κύκλου της φύσης, που τη ρυθμίζουν οι αριθμοί.

Η Μονάδα, επομένως,(η νοητική ουσία της θεϊκής ψυχής, ο Νους και ψυχή), αφού αποτελεί αρχή, περιέχει μέσα της όλους τους αριθμούς, χωρίς αυτή να περιέχεται σε κανέναν αριθμό, και γεννά όλους τους αριθμούς, χωρίς αυτή να γεννιέται από κανέναν άλλο αριθμό.

Καθετί, λοιπόν, στον κόσμο κυβερνάται και λαμβάνει ζωή από το πνεύμα,  το οποίο λειτουργεί ως μηχανή ή όργανο του θεού, καθώς υπακούει στην θέληση του.

morfeas sky
  

-Πως λοιπόν γίνεται, Τρισμέγιστε, τα εδώ να κινούνται μαζί μ'αυτά που τα κινούν; Διότι είπες πως οι σφαίρες των πλανητών κινούνται απ'τη σφαίρα των απλανών.

σχόλιο: οι πλανήτες πράγματι κινούνται λόγω των δυνάμεων που δέχονται από τον Ήλιο.

-Δεν πρόκειται, Ασκληπιέ, για κίνηση κοινή, αλλά αντίθετη.
Διότι δεν κινούνται με τρόπο όμοιο, αλλ'αντίθετα η μια στην άλλη. Αυτή η αντίθεση σταθεροποιεί το στήριγμα της κίνησης, καθόσον η αντίσταση φέρει την σταθερότητα στην κίνηση.
Οι σφαίρες επομένως των πλανητών, που κινούνται αντίθετα με την σφαίρα των απλανών, κινούνται λόγω της αντίδρασης της μιας απ'την άλλη και της σταθερότητας της αντίθεσης. Και είναι αδύνατον να συμβεί διαφορετικά. Και οι Άρκτοι αυτές, τις οποίες δεν βλέπεις ούτε να δύουν ούτε ν'ανατέλλουν, αλλά να περιστρέφονται γύρω απ'το ίδιο σημείο, νομίζεις ότι κινούνται ή ότι παραμένουν σταθερές;


- ότι κινούνταιTρισμέγιστε.


-Με ποια κίνηση, Ασκληπιέ;

-Την κίνηση, που περιστρέφεται γύρω απ'το ίδιο σημείο.

-Είναι το ίδιο πράγμα η περιφορά κι η κίνηση γύρω απ'το ίδιο σημείο, που ελέγχεται απ'τη στάση. Διότι η κίνηση γύρω απ'το ίδιο σημείο εμποδίζει την κίνηση σε παραπέρα σημείο, η οποία εμποδίζεται, εάν είναι σταθερή στο ίδιο σημείο. Έτσι, κι η αντίθετη περιφορά παραμένει σταθερή, όταν σταθεροποιείται απ'την αντίθεση.

σχόλιο: Μαθήματα ουρανίου μηχανικής πριν από δεκάδες χιλιάδες χρόνια. 

Θα σου αναφέρω κι ένα παράδειγμα επίγειο, που μπορείς και με τα μάτια σου να το αντιληφθείς: παρατήρησε τους θνητούς οργανισμούς, όπως για παράδειγμα τον άνθρωπο, που κολυμπούν. Καθώς το νερό πηγαινοέρχεται, η αντίσταση των ποδιών και των χεριών γίνεται σταθερότητα για τον άνθρωπο για να μην τον παρασύρει το νερό.

-Σαφές το παράδειγμα σου Τρισμέγιστε.


- Κάθε κίνηση, επομένως, κινείται μέσα σε στάση κι από στάση. Η κίνηση λοιπόν του κόσμου και κάθε ζωντανού υλικού συμβαίνει να οφείλεται όχι σ'αυτά που βρίσκονται έξω από το σώμα, αλλά σ'αυτά που βρίσκονται μέσα στο σώμα, κι εκδηλώνονται προς τα έξω , στα νοητά, δηλαδή στην ψυχή ή στο πνεύμα ή σε κάποιο άλλο ασώματο.

Διότι κάποιο σώμα δεν είναι δυνατόν να κινεί κάποιο άλλο έμψυχο σώμα, αλλά ούτε το σώμα γενικότερα, ακόμα και στην περίπτωση που είναι άψυχα.

Διότι κάποιο σώμα μη νοητό, δεν είναι δυνατόν να κινεί κάποιο άλλο έμψυχο σώμα, αλλά ούτε το σώμα γενικότερα στην περίπτωση που είναι άψυχο μπορεί να κινήσει κάποιο σώμα.


-Πως το λες αυτό, Τρισμέγιστε; Αυτά που κινούν τα ξύλα, τους λίθους κι όλα τ'άλλα άψυχα, δεν είναι σώματα;


-Με κανέναν τρόπο, Ασκληπιέ. Διότι το εσωτερικό σώματος που κινεί το άψυχο, δεν είναι εκείνο σώμα που κινεί και τα δύο, δηλαδή και το σώμα αυτού που το βαστάζει και το σώμα αυτού που βαστάζεται. Για το λόγο αυτό, το άψυχο σώμα δε θα μπορέσει να κινήσει άψυχο σώμα. Βλέπεις λοιπόν πως η ψυχή είναι βαρυφορτωμένη, όταν κουβαλά μόνη της δύο σώματα.


Κι είναι ευνόητο πως αυτά που κινούνται, κινούνται μέσα σε κάτι κι από κάτι.

-Μέσα στο κενό πρέπει να κινούνται τα κινούμενα Τρισμέγιστε;


-Πρόσεχε, Ασκληπιέ. Ούτε ένα απ'τα δημιουργήματα δεν είναι κενό σύμφωνα με το λόγο ύπαρξης τους.


σχόλιο:  τα σώματα δεν κινούνται μέσα σε κενό. Αν θεωρήσουμε αυτονόητο ότι ο Ασκληπιός γνώριζε ότι κινούμαστε μέσα στον αέρα, τότε ο Ερμής Τρισμέγιστος του λέει ότι κινούμαστε μέσα σε νοητικά ενεργειακά πεδία του πυρός και πνεύματος.


Και το δημιούργημα δεν θα μπορούσε να είναι δημιούργημα, αν δεν ήταν πλήρες απ'την ύπαρξη, καθόσον αυτό που υπάρχει ποτέ δεν θα μπορούσε να είναι κενό.
-Δεν υπάρχουν λοιπόν μερικά κενά, Τρισμέγιστε, όπως ο κάδος, τα κεραμικά, το βαρέλι, κι άλλα παραπλήσια;


-Αλίμονο για τη μεγάλη σου πλάνη, Ασκληπιέ!
Αυτά, που είναι τα πιο πλήρη και μεστά, αυτά θεωρείς πως είναι κενά;

-Πως το λες αυτό Τρισμέγιστε;
Ο αέρας δεν είναι σώμα;

-Είναι σώμα. Αυτό λοιπόν το σώμα δεν διαπερνά όλα τα όντα και δεν τα γεμίζει όλα διαπερνώντας τα; Και το σώμα δεν αποτελείται από το μίγμα των τεσσάρων στοιχείων; 
Πλήρη είναι όλα, όσα εσύ λες κενά, από αέρα.

Εάν όμως είναι πλήρη από αέρα, θα είναι κι 
απ'τα τέσσερα στοιχεία κι έτσι συμβαίνει να εμφανίζεται ο αντίθετος λόγος, ότι αυτά που εσύ λες πως είναι πλήρη, αυτά όλα να είναι κενά από αέρα. Αυτά, επομένως, τα οποία εσύ λες πως είναι κενά, πρέπει να τ'αποκαλλούμε κοίλα, όχι κενά, διότι θα είναι πλήρη από αέρα και πνεύμα.

-Ουδεμία αντίρρηση στα λεγόμενα σου Τρισμέγιστε.

Και το χώρο το σύμπαν, πως θα τον αποκαλέσουμε;

-Ασώματο Ασκληπιέ.


-Το ασώματο λοιπόν τι είναι;


Καθ'ολοκληρίαν Νους, που εμπεριέχει ολοκληρωτικά τον εαυτό του, ανηπερέαστος από κάθε σώμα, σταθερός, απαθής, ανέπαφος, στηριγμένος από μόνος του στον εαυτό του, με δυνατότητα να χωρέσει τα πάντα και σωτήρας των δημιουργημάτων.

Αυτού σαν ακτίνες είναι το αγαθό, η αλήθεια, το αρχέτυπο πνεύμα, η αρχέτυπη ψυχή.



Τρισμέγιστε, τον τόπο στον οποίο κινείται το παν πως να τον ονομάσουμε;

ΕΡΜΗΣ: Ασώματον ω Ασκληπιέ.

ΑΣΚΛΗΠΙΟΣ: Το ασώματο τι είναι;


ΕΡΜΗΣ: Νους, 
που περιέχεται εξ ολοκλήρου στον εαυτό του.
Και είναι ελεύθερος από σώμα, απλανής, απαθής, αναφής, βρίσκεται στον εαυτό του, είναι ο σώστης των όντων, το αγαθόν το οποίο ακτινοβολεί σαν ακτίνες, η αλήθεια, το αρχέτυπο του πνεύματος και της ψυχής.


Κι ο Θεός τι είναι;


-Αυτός, που δεν είναι ούτε ένα από αυτά, αλλά είναι ο αίτιος της ύπαρξης αυτών και όλων και του καθενός χωριστά απ'όλα τα δημιουργήματα, γιατί δεν άφησε ούτε τα παραπάνω για το μη ον, αλλά υπάρχουν όλα όσα γίνονται απ'τα όντα κι όχι απ'τα μη όντα. Διότι τα μη όντα δεν διαθέτουν τέτοια φύση, ώστε να μπορούν να γίνουν κάτι, αλλά για να μην μπορούν να γίνουν κάτι. Δεν διαθέτουν τέτοια φύση, ώστε να μην υπάρξουν ποτέ.

- Τι εννοείς με το να μην υπάρξουν ποτέ;

Ο Θεός, επομένως  δεν είναι Νους, αλλά υπαίτιος της ύπαρξης του Νου, (ο Αρρενόθηλυς Νους θεός ζωή και φως υπάρχων η εικόνα του Θεού ο κτιστός κόσμος ο Όγδοος Ουρανός), ούτε πνεύμα, αλλά υπαίτιος της ύπαρξης του πνεύματος.

σχόλιο: πνεύμα είναι η ένωση του Αγιου Λόγου με το άλογο δοχείο της Υλης (σκότος), στο οποίο δίνει την νοερή ζωή και την διανοητική κίνηση, αυτό εμείς ονομάζουμε ως πνεύμα είναι η εικόνα του Νου και Αδιαίρετου Άγιου Λόγου, διότι το πνεύμα ενώνεται με τα Τέσσερα στοιχεία του δοχείου της Υλης, και μεταβάλλεται σε κάτι άλλο, έχει ως πρότυπο τον Αγιο Λόγο, αλλά όπως εδώ στην Γη αν εμείς γίνουμε ένα με την Υλη θα μας οδηγούν οι άλογες αισθήσεις και όχι το πνεύμα, πόσο δε ο Νους της ανθρώπινης ψυχής.


Πρέπει λοιπόν να τιμούμε το Θεό μ'αυτές τις δύο προσηγορίες, οι οποίες αποδόθηκαν μόνον σ'αυτόν και σε κανέναν άλλον. Διότι κανένας, ούτε απ'τους άλλους τους αποκαλούμενους θεούς, ούτε από τους ανθρώπους, ούτε από τους δαίμονες μπορεί να είναι, έστω και σ'ένα ποσοστό Πανάγαθος, παρά μόνον ο Θεός. Κι αυτό μόνον ισχύει και τίποτα άλλο.

Όλα δε τα υπόλοιπα δεν είναι δυνατόν να χωρέσουν τη φύση του αγαθού, τα οποία δεν διαθέτουν χώρο που να μπορεί να χωρέσει το αγαθό. Διότι είναι τόσο μεγάλο το μέγεθος του Πανάγαθου, όση είναι η ύπαρξη όλων των όντων - και των σωμάτων και των ασωμάτων, και των αισθητών και των νοητών.

Αυτό είναι το Αγαθό, αυτό είναι ο Θεός. Μην αποκαλλέσεις λοιπόν τίποτα άλλο ως Αγαθό, διότι ασεβείς, ή κάτι άλλο ποτέ ως Θεό ή ως το μόνο αγαθό, διότι και πάλι ασεβείς. 

Με τα λόγια λοιπόν απ'όλους αναφέρεται το Αγαθό, δεν είναι κατανοητό όμως απ'όλους τι πράγματι είναι. 

Για το λόγο αυτό κι ο Θεός δεν είναι κατανοητός απ'όλους, αλλά λόγω της άγνοιας τους αποκαλούν αγαθούς τους θεούς και κάποιους ανθρώπους, αν και ποτέ δεν θα μπορέσουν ούτε να είναι, ούτε να γίνουν. Διότι αυτό αποτελεί αναπαλλοτρίωτη και αναφαίρετη ονομασία του Θεού, αφού αυτό είναι ο ίδιος ο Θεός.

Όλοι οι άλλοι επομένως, αθάνατοι είναι θεοί, καθόσον έχουν τιμηθεί με την προσηγορία του θεού, ο Θεός όμως είναι το Αγαθό όχι τιμής ένεκα, αλλ'απ'τη φύση του. 


Διότι η φύση του Θεού είναι μία, το Αγαθό και το γένος και των δύο είναι ένα, απ'το οποίο προέρχονται όλα τα γένη.


Διότι ο αγαθός είναι εκείνος ο οποίος τα πάντα δίνει και τίποτα δεν παίρνει. Ο Θεός λοιπόν είναι το απόλυτο Αγαθό και το απόλυτο Αγαθό ο Θεός. 

Η άλλη δε προσηγορία του είναι αυτή του Πατέρα, πάλι λόγω της ιδιότητας του για δημιουργία των πάντων. Διότι ίδιον του Πατέρα αποτελεί η δημιουργία. Γι'αυτό το λόγο και τη μεγαλύτερη φροντίδα και την πιο ευσεβή στη ζωή για τους συνετούς ανθρώπους αποτελεί η τεκνοποιία.


ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

ΛΟΓΟΣ Γ" ΙΕΡΟΣ ΛΟΓΟΣ
- ΕΡΜΗΣ ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ


Δόξα όλων είναι ο Θεός (ο Ογδοος Ουρανός η εικόνα του Θεού), και το θεϊκό (ο δεύτερος Νους δημιουργός που ενεργεί μέσα στο γίγνεσθαι των Επτά Ουρανών), και η θεϊκή φύση (το πνεύμα της εκάστοτε φύσης των πλανητών και των Απλανών που ενυπάρχει στις επτά φύσεις των Επτά Ουρανών....

ΟΥΡΑΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΌ ΠΛΕΓΜΑ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΑΠΛΑΝΩΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΚΥΚΛΙΟ ΤΩΝ ΠΛΑΝΗΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΠΛΑΝΩΝ.

Αρχή των όντων είναι ο Θεός (ο καθ'ολοκληρίαν Νους), ο Νους, (Νους και ψυχή-ελαφρύ πνεύμα) και φύση, (το αστρικό σώμα του πνεύματος της κατωφερής φύσης των πλανητών φωτιά αέρας), και ύλη (σώματα γη-νερό),  ο οποίος είναι σοφία για ν'αναδειχτούν τα πάντα.

Το θεϊκό είναι εξουσία και φύση κι ενέργεια κι ανάγκη και τέλος κι ανανέωση.

το θεϊκό (είναι ο δεύτερος Νους δημιουργός του πυρός και πνεύματος που ενεργεί μέσα στο γίγνεσθαι των Επτά Ουρανών),

Διότι στην άβυσσο επικρατούσε άπειρο σκοτάδι και νερό και πνεύμα ελαφρύ νοερό, που λόγω θείας δύναμης βρισκόταν μέσα στο χάος.

Παρουσιάστηκε τότε άγιο φως (ο Αγιος Λόγος του Ογδοου ουρανού) κι ενώθηκαν πάνω στην άμμο τα στοιχεία από την υγρή ουσία, κι όλοι οι θεοί τεμάχισαν τη σπερματοδόχο φύση μοιράζοντας της μεταξύ τους. (γη, νερά, ενωμένα κινούμενα από τον πνευματικό λόγο του δεύτερου Νου δημιουργού).
Κι ενώ όλοι βρίσκονταν σε μια κατάσταση απροσδιόριστη και αδιαμμόρφωτη, χωρίστηκαν τα ελαφριά προς τα επάνω (η φωτιά χώρισε από τη γη και τα νερά τον ατμό κι έγινε αέρας και ο βαρύς αέρας ακολούθησε το ελαφρύ πνεύμα μέχρι το ενεργειακό πλέγμα), και τα βαρύτερα έπεσαν πάνω στην υγρή άμμο, (η γη και τα νερά), αφού τα πάντα ξεχώρισαν με τη φωτιά κι ανέβηκαν προς τα πάνω για να γίνουν  όχημα του πνεύματος. (το νοερό πνεύμα της φύσης των πλανητών, που οδηγείται από το ελαφρύ πνεύμα ελαφρύ της ανώτερης φύσης των Απλανών).

(ο βαρύς αέρας ξεχώρισε από την φωτιά ως ατμός από την γη και τα νερά, και ακολούθησε το ελαφρύ πνεύμα για να γίνει όχημα του πνεύματος της ανώτερης φύσης, και να δημιουργηθεί το πνεύμα της πιο κατωφερής φύσης της Γαίας).

Κι ο ουρανός παρουσιάστηκε μέσα σε επτά κύκλους 
(Επτά φύσεις, του πυρός και πνεύματος), κι οι θεοί εμφανίστηκαν έχοντας τις μορφές των άστρων (οι απλανείς αστέρες είναι η κατοικία των θεών του πυρός και πνεύματος), μαζί με τα σύμβολα τους όλα και διαρθρώθηκε...μαζί με τους θεούς που βρίσκονταν σ'αυτόν. (οι θνητοί άνθρωποι κατοικούν στον ουρανό των πλανη-των, ενώ οι άνθρωποι θεοί κατοικούν στον ουρανό των Α-πλανών-αστέρων).

Το δε περικύκλιο της Γης, το οποίο (κινεί και συγκροτεί την Γη) απ'το θείο πνεύμα οδηγούνταν στην  κυκλική τροχιά του, 
(το περικύκλιο είναι το ενεργειακό πλέγμα του πυρός και πνεύματος που περικλείει κάθε Ουρανό των πλανητών και των Απλανών) τυλίχτηκε με αέρα. (ο βαρύς αέρας έμεινε εσωτερικά και έγινε η ατμόσφαιρα της Γης, το πνεύμα της φύσης της Γαίας).

Ο κάθε θεός (των Απλανών) με τη δική του δύναμη (πνεύμα ελαφρύ και ψυχή με την ενέργεια της φωτιάς) έφτιαξε αυτό, για το οποίο είχε πάρει εντολές. 

Και δημιουργήθηκαν τα τετράποδα θηρία και τα ερπετά και τα υδρόβια και τα πτηνά και κάθε είδους βλάστηση και χορτάρι και χλόη με κάθε είδους λουλούδια.

Και το σπέρμα της παλιγγενεσίας υπήρχε μέσα τους, έσπειραν δε τις γεννήσεις των ανθρώπων (οι θεοί των απλανών έδωσαν το δικό τους ελαφρύ πνεύμα-λογική στους ανθρώπους) για να γίνουν γνωστά τα θεϊκά έργα, και για να δώσουν μια ζωντανή μαρτυρία για τη φύση και για την αύξηση των ανθρώπων, και για την εξουσία σε όλα κάτω από τον ουρανό, και για τη γνώση των αγαθών, ώστε να αυξηθούν σε αριθμό και να πληθαίνουν σε είδος, κι εγκλώβισαν (οι θεοί των Απλανών) κάθε ψυχή μέσα στη σάρκα,  (κι εγκλώβισαν κάθε κτιστή ψυχή από το πνεύμα της φύσης της Γαίας: αέρας, γη, νερό), χρησιμοποιώντας τη σπορά της πορείας των θεών των κύκλων. (για να κατανοήσουν οι άνθρωποι στην Γη με την λογική που τους δόθηκε όλα τα ανώτερα και θεϊκά).

Κι όλα αυτά τα έκαναν για την αποκάλυψη του ουρανού και της τροχιάς των ουράνιων θεών (οι ουράνιοι θεοί των απλανών - το άγαθό φως του ήλιου) και των θεϊκών έργων, και της ενέργειας της φύσης, και για την ανάδειξη των αγαθών, και για τη γνώση της θείας δύναμης, έτσι ώστε ν'αντιληφθούν τα τμήματα των καλών και των κακών, και να βρουν κάθε επινόηση για τη δημιουργία του καλού.

Αρχίζει γι'αυτούς η επίγεια ζωή κι η έννοια κι η αποσύνθεση τους σε ό,τι απομένει, αφού αφήσουν στη Γη μεγάλα έργα τέχνης σαν αμαύρωση των χρόνων αυτών. (που έζησαν).

Κι όσα χαλούν σε κάθε δημιουργία έμψυχης σάρκας, και σε καρπό σποράς, και σε κάθε έργο τέχνης, θ'ανανεώνονται από ανάγκη,  αλλά κι από την ανανέωση των θεών, κι απ'την τροχιά του κύκλου της φύσης, που τη ρυθμίζουν οι αριθμοί. 


Το θεϊκό, επομένως, (το φωτισμένο ελαφρύ πνεύμα του πυρός) είναι όλη η κοσμική συνένωση, η οποία ανανεώνεται απ'τη φύση, (το πνεύμα κάθε φύσης-ουρανού ανανεώνει ότι πεθαίνει), καθόσον μέσα στο θεϊκό εγκαταστάθηκε κι η φύση. 

σχόλιο: η σύνθετη αυτή άλογη φύση της Υλης, φωτιά, αέρας, γη, νερό, είναι το άλογο δοχείο της Υλης, που συγκροτείται και καθοδηγείται από το θεϊκό Νου που βρίσκεται μέσα στο γίγνεσθαι των Επτά Ουρανών, είναι η εικόνα του Θεού Ογδοου Ουρανού, είναι ο δεύτερος Νους δημιουργός του πυρός και πνεύματος των Απλανών, ο αισθητός θεός, το θείο φωτισμένο πνεύμα, και όταν ενώνεται με τα άλογα κατωφερή στοιχεία των πλανητών μεταβάλλεται σε πνεύμα της φύσης των πλανητών.

Είναι ο δεύτερος Νους δημιουργός του πυρός και πνεύματος, ο αισθητός θεός, το πνεύμα της φύσης, των Απλανών, και των πλανητών.

morfeas sky





ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ 

Η νόηση είναι η Αθανασία


ΛΟΓΟΣ Δ


Ερμής Τρισμέγιστος: Και ο μεν κόσμος είχε έναντι των ζώων το πλεονέκτημα της αθανασίας, ενώ ο άνθρωπος είχε έναντι του κόσμου το πλεονέκτημα του Λόγου και του Νου. Ο άνθρωπος έγινε θεατής του έργου του δημιουργού. Και τον μεν Λόγο τον μοίρασε σε όλους τους ανθρώπους, το Νου όμως ακόμη όχι, όχι επειδή κάποιους φθονεί, καθόσον ο φθόνος δεν προέρχεται από κει, αλλά δημιουργείται κάτω στις ψυχές των ανθρώπων, που δεν διαθέτουν Νου.

Έδωσε διαταγή στον κήρυκα να διακυρήξει τα εξής στις καρδιές των ανθρώπων:εσύ καρδιά, που έχεις την δυνατότητα, βαπτίσου μέσα σε αυτόν τον κρατήρα, εσύ που πιστεύεις ότι θα ανυψωθείς προς αυτόν που έστειλε κάτω τον κρατήρα, εσύ, που γνωρίζεις τον σκοπό, για τον οποίο δημιουργήθηκες.

Και όσοι αντιλήφθηκαν το κήρυγμα και βαπτίστηκαν στον Νου, αυτοί πήραν μέρος στην γνώση κι έγιναν άνθρωποι τέλοιοι, καθώς είχαν δεχθεί τον Νου.

Όσοι όμως δεν αντιλήφθηκαν το κήρυγμα, αυτοί μεν οι λογικοί δεν πήραν επιπλέον και τον Νου κι έτσι αγνοούν το σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκαν και από ποιους δημιουργήθηκαν.

Οι αισθήσεις αυτών είναι παραπλήσιες με τις αισθήσεις των ζώων, που δεν διαθέτουν λογική, και η κράση τους έχει τα χαρακτηριστικά του θυμού και της οργής και δεν θαυμάζουν τα αξιοθαύμαστα έργα, αλλά η προσοχή τους είναι στραμμένη στις ηδονές και στις επιθυμίες του σώματος πιστεύοντας πως ο άνθρωπος έχει δημιουργηθεί γι'αυτές (τις ηδονές).

Αλλά όσοι πήραν μέρος στη δωρεά που εστάλη από το θεό, αυτοί, συγκρίνοντας τα έργα τους με των προηγούμενων είναι αθάνατοι αντί θνητοί έχοντας συμπεριλάβει τα πάντα μέσα στο Νου τους - και τα επίγεια δηλαδή και τα επουράνια.

Ανυψώνοντας τόσο πολύ τον εαυτό τους, αντίκρυσαν το απόλυτο αγαθό, και αντικρύζοντας το θεώρησαν σαν συμφορά την εδώ διαμονή τους. Περιφρονώντας λοιπόν όλα τα σωματικά και τ'ασώματα σπεύδουν προς το Ένα και Μοναδικό.

Αυτή, είναι η επιστήμη της νόησης, η περίσσεια των θεϊκών αγαθών κι η κατανόηση του θεού, αφού ο κρατήρας (Νους της ψυχής) είναι θεϊκός.


- Θέλω κι εγώ, πατέρα, να βαπτιστώ.

- Εάν πρώτα απ'όλα δεν μισήσεις το σώμα σου, παιδί μου, δεν μπορείς να αγαπήσεις τον εαυτό σου. 
Κι αφού τον αγαπήσεις, τότε θα αποκτήσεις τη νόηση, κι έχοντας τη νόηση θα πάρεις μέρος και στην επιστήμη. 
(στην κατανόηση του θεϊκού, του νοητού).

- Τι εννοείς πατέρα; 

-Διότι είναι αδύνατον, παιδί μου, να καταγίνεσαι και με τα δυο, δηλαδή και με τα θνητά και με τα θεϊκά.

Καθώς δύο κατηγορίες όντων υπάρχουν, η σωματικήκι η ασώματη, στις οποίες ενυπάρχουν το θνητό και το θεϊκό, η επιλογή του ενός απ'τα δύο αφήνεται σ'εκείνον, που επιθυμεί να διαλέξει.

σημ: : Ο Θεός τα πάντα εν σοφία εποίησε, γι'αυτό μας έδωσε ως δώρο το Νου, και την ελεύθερη επιλογή..εμείς όμως προτιμούμε τα θνητά.

Διότι δεν υπάρχει η δυνατότητα επιλογής και των δύο, στα οποία αφήνεται το δικαίωμα επιλογής και των δύο, εάν όμως το ένα ελλατωθεί, φανερώνει τότε την ενέργεια του άλλου.

Κι η επιλογή του ανώτερου δεν συμβαίνει να είναι γι'αυτόν που τη διάλεξε μόνον η καλύτερη ενέργεια, καθώς οδηγεί τον άνθρωπο στη θέωση, αλλ'αποδεικνύει και την ευσέβεια προς τον θεό. 

Η επιλογή όμως του κατώτερου τον μεν άνθρωπο οδηγεί στην απώλεια, δεν βλάπτει όμως καθόλου το θεό ή επιφέρει μόνον αυτό, δηλαδή όπως ακριβώς οι πομπές διέρχονται απ'τη μέση χωρίς να έχουν τη δυνατότητα να κάνουν κάτι, παρά μόνον να εμποδίζουν, με τον ίδιο τρόπο κι αυτοί πορεύονται μέσα στον κόσμο καθοδηγούμενοι απ'τις σωματικές ηδονές.

Καθώς, λοιπόν, έτσι έχει η κατάσταση, όσα απ'το θεό μας δόθηκαν, υπήρχαν και θα υπάρχουν. Τα δικά μας όμως έργα ας τα ακολουθούν κι ας μην μένουν πίσω. Επειδή ο θεός δεν έχει ευθύνη γι'αυτά, οι υπεύθυνοι για τα κακά είμαστε εμείς, αφού τα προτιμούμε από τα αγαθά.

Βλέπεις, παιδί μου, πόσες σωματικές σφαίρες πρέπει να διασχίσουμε και πόσες ομάδες και διαδοχές δαιμόνων και τροχιές αστέρων, για να σπεύσουμε προς τον Ένα και Μοναδικό;

Διότι το απόλυτο Αγαθό είναι απροσπέλαστο κι απέραντο κι ατελείωτο, συγχρόνως δε και άναρχο, ενώ σε εμάς δίνει την εντύπωση πως για αρχή του έχει τη γνώση.
Η γνώση επομένως δεν αποτελεί την αρχή του, αλλά παρέχει σ'εμάς την αρχή αυτού, που πρόκειται να μάθουμε.

Ας πιάσουμε λοιπόν την αρχή (τη γνώση του νοητού και θεϊκού) κι ας βιαστούμε για όλα, διότι είναι πολύ δύσκολο αυτός που έχει εγκαταλείψει τα συνηθισμένα και παρόντα να ξαναγυρίσει στα παλιά κι αρχικά.

Διότι τα μεν ορατά προκαλλούν ευχαρίστηση, ενώ τα αόρατα προκαλλούν δυσπιστία. Και περισσότερο ορατά είναι τα κακά, ενώ το απόλυτο Αγαθό (το νοητό) είναι αόρατο για τα ορατά, καθόσον δεν έχει ούτε μορφή, ούτε υπάρχει κάποιο πρότυπο γι'αυτό. Για το λόγο αυτό και είναι όμοιο με τον εαυτό του κι ανόμοιο με όλα τα υπόλοιπα. Διότι είναι αδύνατον το ασώματο να γίνει ορατό με σώμα κι εδώ έγκειται η διαφορά του όμοιου με το ανόμοιο κι η υστέρηση του ανόμοιου με το όμοιο.

Αυτή λοιπόν, η εικόνα του Θεού, περιγράφτηκε για σένα, όσο ήταν δυνατόν. Αυτήν αν την εξετάσεις με ακρίβεια και την κατανοήσεις με τα μάτια της καρδιάς σου, πίστεψε με παιδί μου, θα βρεις το δρόμο, που οδηγεί προς τα πάνω.

Μάλλον δε η ίδια η εικόνα θα σε οδηγήσει, (το αγαθό), διότι το αντίκρυσμα της έχει μια κάποια ιδιαιτερότητα: όσους πρόλαβαν να την αντικρύσουν, τους κρατά και τους τραβά προς τα πάνω, όπως ακριβώς λένε ο μαγνήτης τραβά το σίδηρο.

morfeas sky



ΛΟΓΟΣ Ε΄ 
ότι αφανής θεός φανερώτατος εστιν


Ερμής Τρισμέγιστος - Ερμητικά κείμενα
ότι αφανής θεός φανερώτατος εστιν
ΛΟΓΟΣ Ε΄


Ερμής προς τον γιο του:

Κι αυτόν εδώ το λόγο, θα σου αναλύσω, για να μην είσαι αμύητος στο όνομα του ανώτατου Θεού. Εσύ δε να σκεφτείς πως αυτό, που οι περισσότεροι θεωρούν αόρατο, θα γίνει τελείως φανερό για σένα. Διότι δεν θα μπορούσε να είναι αιώνιο, εάν δεν ήταν αόρατο, καθόσον καθετί φανερό είναι γεννημένο, αφού βγήκε στην επιφάνεια. Το αόρατο όμως αιώνια υπάρχει, διότι δεν είναι απαραίτητο να βγει στην επιφάνεια, αφού υπάρχει αιώνια.

σχόλιο: το ορατό που βγαίνει στην επιφάνεια, είναι τα στοιχεία της Ύλης, φωτιά, αέρας, γη, νερό. Για να φανερωθεί το ορατό γη-νερό, χρειάζεται τον αέρα και την φωτιά. Και ο αέρας και η φωτιά για να φανερωθεί χρειάζεται το θεϊκό Νου. Και όλα αναμιγνύονται σε μία σύνθεση των Τεσσάρων αυτών στοιχείων της Υλης, μαζί με το θεϊκό Νου, ειδάλλως δεν μπορεί να υπάρξει η νοερή ζωή στα είδωλα.

Ερμής Τρισμέγιστος: Κι όλα τα υπόλοιπα τα κάνει ορατά, ενώ ο ίδιος είναι αόρατος, αφού αιώνια υπάρχει. Κι ενώ βγάζει στην επιφάνεια, ο ίδιος δεν βγαίνει στην επιφάνεια, γεννά, ενώ ο ίδιος δεν γεννιέται, δεν βρίσκεται στην φαντασία, ενώ προκαλλεί τα πάντα μέσα από την φαντασία. Διότι η φαντασία αποτελεί χαρακτηριστικό μόνο των γεννημένων, καθόσον η γέννηση τίποτα άλλο δεν είναι, παρά φαντασία.

σχόλιο: κατανοητόν ως εδώ; ο Νους Θεός βρίσκεται έξω από τον κύκλο-γαλαξία-σύμπαν, ενώ μέσα ενώνεται με τα τέσσερα στοιχεία και γίνεται ο αισθητός θεός.

Ερμής Τρισμέγιστος: Αλλά ο Μοναδικός είναι σίγουρα εκτός φαντασίας κι αόρατος, και προκαλλώντας κάθε φαντασία γίνεται ορατός μέσα απ'όλα και από όλους, και ιδίως σε όσους ο ίδιος θα ήθελε να φανερωθεί.

σχόλιο: Εμείς αντιλαμβανόμαστε το Θεό νοητά, ως νοητό θεό, ή ως ενέργεια. (πυρ και πνεύμα).

Ερμής Τρισμέγιστος: Eσύ, επομένως, παιδί μου, να προσευχηθείς πρώτα στον κύριο και πατέρα και μοναδικό και όχι στον έναν, αλλά σ'εκείνον, από τον οποίο προέρχεται ο ένας, να τύχεις ευμενούς μεταχείρησης, ώστε να κατανοήσεις τον τόσο μεγάλο θεό, και με μια του μόνον ακτίνα να σου φωτίσει τη νόηση.

Διότι, η νόηση μόνο βλέπει το αόρατο, αφού και η ίδια είναι αόρατη. Εάν τα καταφέρεις θα σου φανερωθεί στα μάτια του νου σου, διότι ο Κύριος φανερώνεται απλόχερα μέσα απ'όλον τον κόσμο. Μπορείς ν'αντικρίσεις τη νόηση και να την αρπάξεις με τα ίδια σου τα χέρια και να δεις την εικόνα του Θεού;

Εάν όμως κι αυτό, που βρίσκεται μέσα σου είναι αόρατο σ'εσένα, πως θα φανερωθεί ο ίδιος σ'εσένα μέσα από τα μάτια σου;
Εάν όμως επιθυμείς να τον αντικρύσεις, βάλε στην σκέψη σου τον ήλιο, την τροχιά της σελήνης, την τάξη των αστεριών, Ποιος είναι αυτός, που επιτηρεί την τάξη; (διότι όλη η τάξη είναι οριοθετημένη από αριθμό και χώρο).

Ο ήλιος, ο μεγαλύτερος απ'τους ουράνιους θεούς, στον οποίο υπακούουν όλοι οι ουράνιοι θεοί σαν να υπακούουν σε βασιλιά και κυβερνήτη, κι αυτός ακόμα ο τόσο μεγάλος, ο μεγαλύτερος απ'τη γη και τη θάλασσα, ανέχεται να έχει από πάνω του μικρότερα αστέρια να κάνουν τις περιφορές τους, σεβόμενος ποιον, ή φοβούμενος ποιον παιδί μου;

Καθένα απ'τα αστέρια αυτά, (ήλιοι-απλανείς αστέρες), που είναι στον ουρανό, δεν διατρέχουν όμοια ή ίση τροχιά; Ποιος είναι αυτός, ο οποίος καθόρισε στον καθένα τον τρόπο και το μέγεθος της τροχιάς του; Ορίστε, η Άρκτος, (το κέντρο του γαλαξία, ο άξονας του γαλαξία, ο γαλαξίας), η οποία περιστρέφεται γύρω απ'τον εαυτό της και μαζί μ'αυτήν περιστρέφει κι ολόκληρο τον κόσμο. Ποιος είναι αυτός, που έχει αυτό το όργανο;

(το όργανο είναι ένα μέρος της όλης κτιστής δημιουργίας, είναι ο γαλαξίας μας, είναι η οργάνωση, το οργανόγραμμα βάσει του οποίου λειτουργεί ο γαλαξίας μας, όπως το ίδιο συμβαίνει παντού στο υλικό σύμπαν).

Ποιος είναι αυτός, που έθεσε όρια στη θάλασσα;
Ποιος είναι αυτός που στήριξε τη Γη;
Διότι κάποιος είναι, παιδί μου, ο δημιουργός και κυρίαρχος όλων αυτών. Διότι είναι αδύνατον να διατηρηθεί ή τόπος ή αριθμός ή μέτρο χωρίς το δημιουργό του, καθόσον κάθε τάξη είναι φτιαχτή, μόνον δε η αταξία κι η ασυμμετρία είναι άφτιαχτα.

Αλλά όμως ούτε κι αυτή είναι ακυβέρνητη, παιδί μου, διότι εάν το άτακτο δεν είναι πλήρες, αυτό δηλώνει πως δεν κατέχει τον τρόπο της τάξης και πως βρίσκεται κάτω απ'την εξουσία του κυβερνήτη, ο οποίος δεν το έβαλε ακόμα σε τάξη.

Μακάρι να μπορούσες ν'αποκτήσεις φτερά και να πετάξεις στον αέρα κι υψωμένος ανάμεσα απ'τη γη κι απ τον ουρανό να δεις το στερεό της γης, το ρευστό της θάλασσας, τα ρεύματα των ποταμών, το ελεύθερο του αέρα, την οξύτητα της φωτιάς, την τροχιά των άστρων, την ταχύτητα του ουρανού, την περιφορά γύρω απ'τον εαυτό τους.

Πόσο ευλογημένο είναι το θέαμα αυτό, παιδί μου, να τα βλέπεις όλα αυτά εν ριπή οφθαλμού, τον ακίνητο να κινείται και τον ουρανό να φανερώνεται μέσα απ'τα δημιουργήματα του!
Αυτή είναι η τάξη του κόσμου κι αυτός ο κόσμος της τάξης!

Εάν επιθυμείς να τον αντικρύσεις και μέσω των επίγειων θνητών κι αυτών που βρίσκονται στο βυθό, σκέψου, παιδί μου, τον άνθρωπο που δημιουργείται μέσα στην κοιλιά κι εξέτασε ακριβώς την τέχνη του δημιουργήματος και μάθε ποιος είναι αυτός, ο οποίος δημιουργεί αυτή την όμορφη και θεϊκή εικόνα του ανθρώπου.

Ποιος είναι αυτός, που έφτιαξε τα μάτια; Ποιος είναι αυτός, που τρύπησε τις μύτες και τ'αυτιά; Ποιος είναι αυτός, που άνοιξε το στόμα; Ποιος είναι αυτός, που άπλωσε και συνένωσε τα νεύρα; Ποιος είναι αυτός, που διοχέτευσε τις φλέβες; Ποιος είναι αυτός, που σκλήρυνε τα οστά; Ποιος είναι αυτός, που περιέβαλε με δέρμα την σάρκα; Ποιος είναι αυτός, που διαίρεσε τα δάχτυλα; Ποιος είναι αυτός, που πλάτυνε την βάση των ποδιών; Ποιος είναι αυτός, που διάνοιξε τους πόρους; Ποιος είναι αυτός, που άπλωσε τον σπλήνα; Ποιος είναι αυτός, που έφτιαξε την καρδιά σε σχήμα πυραμίδας; (what???) Ποιος είναι αυτός, που συνέθεσε τα νεύρα; Ποιος είναι αυτός, που πλάτυνε το ήπαρ; Ποιος είναι αυτός, που τοποθέτησε συρίγγια στους πνεύμονες; Ποιος είναι αυτός, που έκανε ευρύχωρη την κοιλιά;

Ποιος είναι αυτός, που που αποτύπωσε εμφανώς τα πιο τίμια μέρη κι έκρυψε τα αισχρά; Δες πόσες τέχνες υπάρχουν σε ένα υλικό και πόσα είναι τα έργα με μια περιγραφή κι όλα ωραία κι όλα συμμετρικά κι όλα διαφορετικά. Ποιος τα έκανε όλα αυτά; Ποια μητέρα, ποιος πατέρας, εκτός απ'τον αόρατο θεό, ο οποίος τα πάντα δημιούργησε με το θέλημα του;

Και κανένας δεν ισχυρίζεται πως μπορεί να υπάρξει ανδριάντας ή ζωγραφική χωρίς το γλύπτη ή το ζωγράφο, κι αυτό το δημιούργημα έχει γίνει χωρίς δημιουργό;
Τι μεγάλη τυφλότητα, τι μεγάλη ασέβεια, τι μεγάλη αγνωμοσύνη!

Ποτέ παιδί μου, να μην αποχωρίσεις το δημιουργό απ'τα δημιουργήματα του..........μάλλον όμως είναι ανώτερη αυτή, που είναι στηριγμένη στο όνομα του θεού. Τόσος μεγάλος είναι ο πατέρας όλων. Διότι πράγματι είναι μοναδικός κι αυτό το έργο ανήκει σ'αυτόν, αφού είναι πατέρας.

Κι εάν μ'αναγκάζεις να εκφέρω πιο τολμηρότερη άποψη, η ουσία του είναι να γεννά και να δημιουργεί τα πάντα, και, όπως ακριβώς είναι αδύνατον να δημιουργηθεί κάτι χωρίς τον δημιουργό του, έτσι είναι αδύνατον και γι'αυτόν να μην υπάρχει αιώνια, εάν δεν δημιουργεί πάντοτε τα πάντα, στον ουρανό, στον αέρα, στην γη, στο βυθό, σε κάθε σημείο του σύμπαντος (εν παντί του κόσμου), παντού στο σύμπαν και στα πάντα, (εν παντί του παντός), τα όντα και τα μη όντα, (τω όντι και το μή όντι).

Διότι τίποτα δεν μπορεί να υπάρχει στο σύμπαν που να μην είναι αυτός. Αυτός είναι και τα όντα, αυτός είναι και τα μη όντα. (εκείνω ο ουκ έστιν αυτός. έστιν ούτος και τα όντα αυτός και τα μη όντα). Διότι τα μεν όντα τα φανέρωσε, τα δε μη όντα τα κρατά μέσα του.

Ερμής Τρισμέγιστος: Ο θεός αυτός είναι ανώτερος απ'το όνομα, αυτός είναι αόρατος, αυτός είναι και τελείως ορατός με τα μάτια. Αυτός είναι εκείνος που δεν έχει σώμα, εκείνος που έχει πολλά σώματα, ή μάλλον εκείνος που έχει όλα τα σώματα.

Τίποτα δεν υπάρχει, που να μην είναι αυτός, διότι όλα όσα υπάρχουν είναι κι αυτός, και για το λόγο αυτό έχει όλα τα ονόματα, καθόσον είναι ο Πατέρας του Ενός.

Ποιος, επομένως, να σε δοξάσει, καθώς μιλά για σένα ή απευθύνεται σ'εσένα; Προς τα που βλέποντας να σε δοξάσω; προς τα πάνω, προς τα κάτω, προς τα μέσα, προς τα έξω; διότι δεν υπάρχει τρόπος ούτε χώρος γύρω από σένα ούτε και κανένα άλλο δημιούργημα.

Τα πάντα βρίσκονται σ'εσένα, προέρχονται από σένα, τα πάντα δίνεις και τίποτα δεν παίρνεις, διότι τα πάντα τα έχεις και δεν υπάρχει τίποτα που να μην το έχεις.

Και πότε να σε υμνήσω; Διότι δεν είναι δυνατόν ν'αντιληφθούμε ούτε την ώρα σου ούτε τον χρόνο σου. Και για τι να σε υμνήσω; για όσα δημιούργησες, ή για όσα δεν δημιούργησες;
σχόλιο: τα γεννημένα όντα δημιουργήθηκαν ενώ οι ψυχές είναι αγέννητες και ασώματες..ψυχές είναι η κίνηση της ενέργειας που ενώνεται με το Νου και γίνεται Νους και ψυχή.

Για όσα φανέρωσες ή για όσα απέκρυψες;
(φανέρωσε με το δοχείο της Υλης τα είδωλα, τα όντα, ενώ τα μη όντα είναι τα ασώματα που βρίσκονται μέσα στο θεό, έξω από το δοχείο της Υλης αλλά και μέσα στον δεύτερο Νου δημιουργό).

Και για τι να σε υμνήσω; σαν να είμαι ο εαυτός μου, σαν να έχω κάποιο δικό μου χαρακτηριστικό, σαν να διαφορετικός από σένα; Διότι εσύ είσαι ότι τυχαίνει να είμαι εγώ, εσύ είσαι ότι τυχαίνει να κάνω, εσύ είσαι ό,τι τυχαίνει να πω. Διότι εσύ είσαι τα πάντα και τίποτα άλλο δεν υπάρχει. Εκείνο που δεν υπάρχει, είσαι εσύ.

Εσύ είσαι καθετί που γεννήθηκε, εσύ ό,τι δεν γεννήθηκε, νους, νοητός, και πατέρας, δημιουργός, και θεός, αυτός που ενεργεί, διότι περισσότερο λεπτοφυής απ'την Ύλη είναι ο αέρας, από τον αέρα πιο λεπτοφυής είναι η φωτιά, η ψυχή, απ'την ψυχή πιο λεπτοφυής ο Νους, κι απ το Νου ο Θεός, που είναι αγαθός.

Ποιμάνδρης:
ὁ δὲ πάντων πατὴρ ὁ Νοῦς, ὢν ζωὴ καὶ φῶς, ἀπεκύησεν ῎Ανθρωπον αὐτῷ ἴσον, οὗ ἠράσθη ὡς ἰδίου τόκου·
περικαλλὴς γάρ, τὴν τοῦ πατρὸς εἰκόνα ἔχων·
ὄντως γὰρ καὶ ὁ θεὸς ἠράσθη τῆς ἰδίας μορφῆς, παρέδωκε τὰ ἑαυτοῦ πάντα δημιουργήματα, καὶ κατανοήσας δὲ τὴν τοῦ Δημιουργοῦ κτίσιν ἐν τῷ πυρί, ἠβουλήθη καὶ αὐτὸς δημιουργεῖν, καὶ συνεχωρήθη ἀπὸ τοῦ πατρός·

Και εδώ ποιος δημιούργησε τον κτιστό κόσμο των Οκτώ Ουρανών;
ὁ δὲ Νοῦς ὁ θεός, ἀρρενόθηλυς ὤν, ζωὴ καὶ φῶς ὑπάρχων, ἀπεκύησε λόγῳ ἕτερον Νοῦν δημιουργόν, ὃς θεὸς τοῦ πυρὸς καὶ πνεύματος ὤν, ἐδημιούργησε διοικητάς τινας ἑπτά, ἐν κύκλοις περιέχοντας τὸν αἰσθητὸν κόσμον, καὶ ἡ διοίκησις αὐτῶν εἱμαρμένη καλεῖται.

ΠΟΙΜΑΝΔΡΗΣ ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΕΡΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΓΝΩΘΙ Σ ΑΥΤΟΝ ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΠΟΙΜΑΝΔΡΗΣ

morfeas sky





ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ


ΛΟΓΟΣ Ζ" ΕΡΜΗΣ ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ

ΟΤΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΚΑΚΟ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙ Η ΑΓΝΟΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Που πηγαίνετε, άνθρωποι, μεθυσμένοι έχοντας πιει το ανέρωτο κρασί της άγνοιας, το οποίο δεν μπορείτε καν να αντέξετε, αλλά ήδη το ξερνάτε; 

Σταθείτε και συνέλθετε, σηκώστε ψηλά τα μάτια της καρδιάς σας. Κι αν όλοι δεν το μπορείτε, τουλάχιστον αυτοί που μπορείτε. 
Διότι η κακία της άγνοιας κατακλύζει τη γη ολόκληρη και μαζί της φθείρει και την ψυχή, η οποία βρίσκεται εγκλωβισμένη μέσα στο σώμα, χωρίς να την αφήνει να προσορμιστεί στα λιμάνια της σωτηρίας.

Μη σας παρασύρει, επομένως, το μεγάλο ρεύμα, αλλά εκμεταλλευόμενοι την άμπωτη - όσοι μπορείτε - πιάστε το λιμάνι της σωτηρίας αγκυροβολώντας σ΄αυτό κι αναζητείστε τον καθοδηγητή, ο οποίος θα σας οδηγήσει στις πύλες της γνώσης, όπου βρίσκεται το λαμπρό φως, το αμόλυντο από σκοτάδι, όπου ούτε ένας δεν μεθάει, αλλά όλοι είναι νηφάλιοι, προσβλέποντας με την καρδιά σας σ΄αυτόν που θέλει να φανερωθεί.

Διότι δεν είναι δυνατόν να τον ακούσουμε, ούτε να του μιλήσουμε, ούτε να τον δούμε με τα μάτια μας, παρά μόνο με τον νου και την καρδιά. 

Πρώτα απ΄όλα όμως πρέπει να σκίσεις το χιτώνα που φοράς, (σάρκα-σώμα γη-νερό το στυγνόν σκότος), το ύφασμα της άγνοιας, το υποστήριγμα της κακίας, τα δεσμά της φθοράς, τον σκοτεινό περίβολο, τον ζωντανό θάνατο, (είμαστε ζωντανοί νεκροί) τον αισθητό νεκρό, τον φορητό τάφο, (ο Νους και  ψυχή κουβαλά ένα βαρύ νεκρό φορτίο, το σώμα γη-νερό), τον ληστή που κατοικεί μέσα σου, αυτόν που σε μισεί για όσα αγαπά και σε φθονεί για όσα μισεί.

(μας μισεί για όσα αγαπάμε και μας ζηλεύει γι'αυτό που είμαστε η αθανασία).

Τέτοιος είναι ο εχθρικός χιτώνας που φόρεσες, που σε τραβά προς τα κάτω προς το μέρος του, ώστε να μην κοιτάξεις προς τα πάνω κι αντικρίζοντας την ομορφιά της αλήθειας και το αγαθό που κρύβει μέσα της, μισήσεις την κακία του.


Κι αφού αντιληφθείς την παγίδα που σου έστησε (ποιος; ο δεύτερος Νους δημιουργός, το όργανο, το πνεύμα της μηχανής) μετατρέποντας σε αναίσθητα τα θεωρούμενα 
ως αισθητήρια όργανα φράζοντας τα με πολύ υλικό και γεμίζοντας τα με σιχαμερή ηδονή, να μην ακούς όσα πρέπει εσύ ν΄ακούς, ούτε να βλέπεις όσα πρέπει εσύ να βλέπεις.

morfeas sky

ΛΟΓΟΣ Α ΠΟΙΜΑΝΔΡΗΣ
ἄκουε λοιπόν, ὃν ποθεῖς λόγον ἀκοῦσαι. τῆς περιόδου πεπληρωμένης ἐλύθη ὁ πάντων σύνδεσμος ἐκ βουλῆς θεοῦ·
(ποιου θεού; του δεύτερου Νου δημιουργού) πάντα γὰρ ζῷα ἀρρενοθήλεα ὄντα διελύετο ἅμα τῷ ἀνθρώπῳ καὶ ἐγένετο τὰ μὲν ἀρρενικὰ ἐν μέρει, τὰ δὲ θηλυκὰ ὁμοίως. 

ὁ δὲ θεὸς (ο δεύτερος Νους δημιουργός, Κρόνος, Γιαχβέ) εὐθὺς εἶπεν ἁγίῳ λόγῳ, Αὐξάνεσθε ἐν αὐξήσει καὶ πληθύνεσθε ἐν πλήθει πάντα τὰ κτίσματα καὶ δημιουργήματα, καὶ ἀναγνωρισάτω <ὁ> ἔννους ἑαυτὸν ὄντα ἀθάνατον, καὶ τὸν αἴτιον τοῦ θανάτου ἔρωτα, καὶ πάντα τὰ ὄντα.

EΛΥΣΕ ΤΟΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΤΗΣ ΑΡΜΟΝΙΑΣ ΤΟΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΕΡΧΟΤΑΝ ΣΕ ΑΜΕΣΗ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΤΟ ΝΟΥ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ ΕΚΠΕΣΑΜΕ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΑΓΝΟΙΑΣ.


ἐλύθη ὁ πάντων σύνδεσμος ἐκ βουλῆς θεοῦ·
Κι αφού αντιληφθείς την παγίδα που σου έστησε
μετατρέποντας σε αναίσθητα (τα) αισθητήρια όργανα

morfeas sky




ΕΡΜΗΣ ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ
ΛΟΓΟΣ ΣΤ"


ΟΤΙ ΤΟ ΚΑΤ 'ΟΥΣΙΑΝ ΑΓΑΘΟ
ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΘΕΟ (ΦΩΣ ΚΑΙ ΖΩΗ)
ΚΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ ΑΛΛΟΥ


Το απόλυτο Αγαθό, Ασκληπιέ, σε τίποτα άλλο δε βρίσκεται, παρά μόνο στο Θεό, μάλλον σε ο ίδιος ο Θεός είναι πάντοτε το Αγαθό.
Κι αν είναι έτσι, το Αγαθό πρέπει να αποτελεί την ουσία κάθε κίνησης και γέννησης (τίποτα δεν υπάρχει που να μην έχει μερίδιο σ'αυτήν), η οποία περιβάλλεται από στατική ενέργεια, πλήρη και απλή, πληρέστατη, χορηγό, πρωταρχική για πάντα. Διότι, όταν λέω πως καθετί χορηγεί είναι αγαθό, εννοώ πως και πάντοτε κι αιώνια είναι αγαθό.

Αυτό δε πουθενά αλλού δεν συναντάται, παρά μόνο στο Θεό, διότι δεν του λείπει τίποτα, ώστε να γίνει κακός επιθυμώντας να το αποκτήσει, ούτε κανένα από τα δημιουργήματα του πρέπει να απορριφθεί απ'αυτόν, ώστε να λυπηθεί που θα το αποβάλλει, (διότι η λύπη αποτελεί μέρος της κακίας), ούτε ανώτερο απ'αυτόν υπάρχει κάτι, απ'το οποίο θα δεχτεί πόλεμο, (διότι η αδικία δεν συμβαδίζει με αυτόν), ούτε ωραιότερο, ώστε να το ερωτευτεί, ούτε ανήκουστο, εξαιτίας του οποίου να οργιστεί, ούτε σοφότερο, για να ζηλέψει.

Κι αφού τίποτα απ'αυτά δεν βρίσκεται στην ουσία του Θεού, τι απομένει παρά μόνον το απόλυτο Αγαθό;

Διότι, όπως ακριβώς κανένα απ'τα άλλα πάθη δεν βρίσκεται σ'αυτή την ουσία, έτσι και σε κανένα απ' τ' άλλα όντα δεν θα βρεθεί το Απόλυτο Αγαθό.

Διότι όλα τ'άλλα πάθη υπάρχουν μέσα σε όλα τα όντα - και στα μικρά και στα μεγάλα και στο καθένα χωριστά και σ'αυτό το ίδιο το ζωντανό όν, που είναι το μεγαλύτερο και το δυνατότερο απ'όλα. Διότι τα γεννημένα είναι πλήρη από πάθη, καθόσον η ίδια η γέννηση αποτελεί πάθος.

Κι όπου υπάρχει το πάθος, πουθενά δεν υπάρχει το απόλυτο Αγαθό, κι όπου υπάρχει το Αγαθό, πουθενά δεν υπάρχει ούτε ένα πάθος, διότι όπου υπάρχει μέρα, δεν υπάρχει νύχτα, κι όπου υπάρχει νύχτα, δεν υπάρχει μέρα.

Επομένως, είναι αδύνατον να υπάρχει το Αγαθό στην περίπτωση της γέννησης, παρά υπάρχει το Αγαθό μόνον στο αγέννητο.

Όπως δε ακριβώς έχει δοθεί στην Ύλη μερίδιο σε όλα, έτσι της έχει δοθεί μερίδιο και στο Αγαθό. Με τον τρόπο αυτό ο κόσμος είναι αγαθός στο επίπεδο που κι αυτός δημιουργεί τα πάντα, ώστε να είναι Αγαθός στο τμήμα της δημιουργίας. Αλλά σε όλα τα άλλα δεν είναι Αγαθός, διότι και διάκειται από πάθη, και είναι κινητός και δημιουργεί πράγματα, τα οποία διάκεινται από πάθη.

Μέσα δε στον άνθρωπο (της Γης) το αγαθό έχει ταχθεί με τρόπο συγκριτικό ως προς το κακό.
Διότι το όχι πολύ κακό, είναι αγαθό για μας, εκείνο δε που είναι αγαθό για μας, είναι το ελάχιστο τμήμα του κακού.

Επομένως, είναι αδύνατον το εδώ αγαθό να είναι απαλλαγμένο από κακία, καθόσον το εδώ αγαθό μετατρέπεται σε κακό, κι αφού μετατρέπεται σε κακό, δεν παραμένει πλέον αγαθό.
Κι αφού δεν παρέμεινε αγαθό, μετατρέπεται  σε κακό.

Επομένως, μόνον στο Θεό βρίσκεται το απόλυτο Αγαθό, ή ο ίδιος ο Θεός είναι το απόλυτο Αγαθό.

Μόνον λοιπόν, Ασκληπιέ, το όνομα του αγαθού υπάρχει στους ανθρώπους (της Γης), στην πράξη όμως πουθενά, διότι είναι αδύνατον, καθόσον δεν το χωράει το υλικό σώμα.

Το οποίο υλικό σώμα από παντού πιέζεται από την κακία και τους μόχθους και τους πόνους και τις επιθυμίες και οργές και τις απάτες και τις ανόητες φιλοδοξίες.

Κι εκείνο που είναι χειρότερο απ'όλα, Ασκληπιέ, είναι πως καθένα από τα προαναφερθέντα έχουν δημιουργήσει εδώ την εντύπωση πως αποτελούν το μεγαλύτερο αγαθό, πράγμα που μάλλον αποτελεί το ανυπέρβλητο κακό.Η γαστριμαργία, η χορηγός όλων των κακών.....η πλάνη αποτελεί την απουσία του αγαθού.

Εγώ δε, οφείλω, ευγνωμοσύνη στο Θεό (Φως και Ζωή), καθώς μου έβαλε στο Νου (στο Νου της ψυχής) ακόμη και σχετικά με τη γνώση του αγαθού, πως είναι αδύνατον να βρίσκεται αυτό μέσα στον κόσμο. Διότι ο κόσμος αποτελεί πλήρωμα της κακίας, ο Θεός όμως αποτελεί πλήρωμα του Αγαθού, ή το Αγαθό του Θεού........Διότι τα πλεονεκτήματα των καλών υπάρχουν γύρω απ'την ουσία αυτού (του κόσμου) κι εκείνα που είναι δικά του φαίνονται πιο καθαρά και κάπως πιο ευκρινή. 

Διότι πρέπει, Ασκληπιέ, να τολμήσουμε να πούμε πως η ουσία του Θεού-Φως και Ζωή (εάν βέβαια έχει ουσία) είναι το απόλυτο Ωραίο, το δε απόλυτο ωραίο και το απόλυτο Αγαθό δεν είναι δυνατόν να γίνουν αντιληπτά σε τίποτα απ'όσα βρίσκονται μέσα στον κόσμο. 

Διότι όλα όσα υποπίπτουν στην αίσθηση της όρασης αποτελούν είδωλα και μοιάζουν με σκιαγραφήματα.

Αντίθετα, όσα δεν υποπίπτουν είναι η ουσία του απόλυτου Ωραίου και απόλυτα Αγαθού.....Και όπως ακριβώς το μάτι δεν είναι δυνατόν να δει το Θεό, έτσι και δεν μπορεί να δει το απόλυτο Ωραίο και το απόλυτο Αγαθό. Διότι αυτά αποτελούν μέρη του Θεού, χαρακτηριστικά μόνο δικά του, οικεία του, αχώριστα, πολύ προσφιλή, τα οποία ο ίδιος ο Θεός τα αγαπά ή τα ίδια αγαπούν το Θεό.

Εάν μπορέσεις να συλλάβεις την έννοια του Θεού, (Φως και Ζωή), θα συλλάβεις και την έννοια της ομορφιάς και του αγαθού, το υπέρλαμπρο που απ'το Θεό γίνεται ακόμα πιο υπέρλαμπρο. Διότι η ομορφιά εκείνη είναι ασύγκριτη και το αγαθό εκείνο είναι αμίμητο, όπως ακριβώς κι ο ίδιος ο Θεός.

Επομένως, όπως συλλαμβάνεις την έννοια του Θεού, έτσι να συλλάβεις και την έννοια του απόλυτου Ωραίου και του απόλυτου Αγαθού, καθόσον αυτά δεν έχουν μοιραστεί στους υπόλοιπους ζωντανούς οργανισμούς, αφού είναι αχώριστα με το Θεό. 

Εάν αναζητάς το Θεό. τότε ν'αναζητάς τότε ν'αναζητάς καΙ το απόλυτο Ωραίο. Διότι μία είναι η οδός, που οδηγεί σ'αυτό, η ευσέβεια, που ακολουθείται απ'τη γνώση. 
(γνώση διά της φιλοσοφίας τον έρωτα για την σοφία του Θεού).

Ετσι λοιπόν, αυτοί που αγνοούν και δεν βάδισαν την οδό της ευσέβειας, τολμούν να χαρακτηρίζουν τον άνθρωπο (της Γης) ως ωραίο και καλό, αν και δεν έχει δει ούτε στ'όνειρο του εάν υπάρχει κάτι καλό, αλλ'αντίθετα έχει καταληφθεί από κάθε κακό κι έχει πιστέψει πως το κακό είναι αγαθό κι έτσι το χρησιμοποιεί ακόμα περισσότερο αχόρταγα, καθώς φοβάται μήπως το στερηθεί καταβάλλοντας τεράστιο αγώνα, όχι μόνον για να το διατηρήσει, αλλά και για να το επαυξήσει.

Αυτά, Ασκληπιέ, είναι τα ανθρώπινα αγαθά και τα ωραία, (της Γης), τα οποία ούτε να τ'αποφύγουμε μπορούμε, ούτε να τα μισήσουμε. Διότι το πιο άσχημο απ'όλα είναι πως έχουμε την ανάγκη τους και δεν μπορούμε να ζήσουμε μακριά από αυτά.

morfeas sky


ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ 
ΛΟΓΟΣ Η"
ΟΤΙ ΚΑΝΕΝΑ ΑΠ'ΤΑ ΟΝΤΑ ΔΕΝ ΧΑΝΕΤΑΙ,
ΑΛΛΑ ΤΙΣ ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ ΛΟΓΩ ΠΛΑΝΗΣ
ΤΙΣ ΟΝΟΜΑΖΟΥΝ ΑΠΩΛΕΙΕΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΥΣ


Τώρα, παιδί μου, πρέπει να πούμε σχετικά με την ψυχή και το σώμα, με ποιο δηλαδή τρόπο η ψυχή παραμένει αθάνατη και τι είδους είναι η ενέργεια της σύστασης και της διάλυσης του σώματος.

Διότι καμία σχέση δεν έχει μ'αυτά ο θάνατος, αλλά είναι μια έννοια ονομασίας για το αθάνατο ή σαν μια απλή πράξη ή αποκαλούμενος θάνατος αντί του αθάνατος με αφαίρεση του πρώτου γράμματος.

Διότι ο θάνατος είναι σχετικός με την απώλεια, τίποτα όμως απ'τον κόσμο δεν χάνεται. Εάν δε ο κόσμος είναι δεύτερος θεός κι αθάνατο ον, είναι αδύνατον να πεθάνει κάποιο μέρος απ'το αθάνατο ζώον. (αθάνατο ζώο είναι και ο άνθρωπος της Γης).

σχόλιο: ο άνθρωπος της Γης είναι αθάνατο ζώον....
"ει γαρ δεύτερος θεός ο κόσμος και ζώον αθάνατον, αδύνατόν εστι του αθανάτου ζώου μέρος τι αποθανείν"

Κι όλα όσα υπάρχουν μέσα στον κόσμο αποτελούν μέρη του κόσμου και κυρίως ο άνθρωπος, το λογικόν ζώον. 
"πάντα δέ τά εν τω κόσμω μέρη εστί του κόσμου, μάλιστα δε ο άνθρωπος, το λογικόν ζώον".

Ερμής Τρισμέγιστος: Πρώτος απ'όλα κι αιώνιος και αγέννητος και δημιουργός του κόσμου και των πάντων μέσα στον κόσμο είναι ο θεός. 
Δεύτερος είναι ο κόσμος, ο οποίος δημιουργήθηκε απ'αυτόν (το θεό) κατ'εικόνα του και απ'αυτόν διατηρεί τη συνοχή του και τρέφεται και παραμένει αθάνατος, σαν από αιώνιο πατέρα αιώνια ζωντανός, καθόσον είναι αθάνατος.

Διότι το αιώνια ζωντανό, (κόσμος), διαφέρει απ'το αιώνιο, (Θεό), επειδή ο θεός δεν γεννήθηκε από άλλο.

Ερμής Τρισμέγιστος: Διότι το αιώνια ζωντανό, (κόσσμος ο δεύτερος Νους δημιουργός ο αισθητός θεός), διαφέρει απ'το αιώνιο, (Θεό), επειδή ο θεός δεν γεννήθηκε από άλλο. Κι αν όμως γεννήθηκε, γεννήθηκε απ'τον εαυτό του. Δεν γεννήθηκε όμως ποτέ, αλλά πάντα γεννιέται. Διότι το σύμπαν είναι αιώνιο από κάποιον άλλον αιώνιο, ενώ ο πατέρας (το παν ο πατήρ) είναι αιώνιος απ'τον εαυτό του.

Κι ο κόσμος έγινε αιώνιος κι αθάνατος απ'τον πατέρα, κι όση ποσότητα της ύλης βρισκόταν μέσα σ'αυτό, ο πατέρας δίνοντας της μορφή και όγκο την έκανε σφαιρική περιβάλλοντας την μ'αυτό ακριβώς το σχήμα. (περικλείοντας την με το πυρ και πνεύμα του, δημιουργώντας το σφαιρικό σχήμα που ήθελε, υλικό σύμπαν-γαλαξίες αστέρες πλανήτες).

Η Υλη είναι κι αυτή αθάνατη κι έχει αιώνια την υλικότητα της. Ακόμα, ο πατέρας έσπειρε μέσα στη σφαίρα τα είδη των ιδεατών μορφών (σύμπαν, γαλαξίες, αστέρες-πλανήτες) εγκλωβίζοντας τες σαν μέσα σε σπήλαιο, (περικλείοντας τα όλα μαζί και καθένα ξεχωριστά με το Πυρ και Πνεύμα), επειδή ήθελε να διακοσμήσει με κάθε είδος αυτό, που είχε δημιουργηθεί απ'αυτόν. Ακόμα, περιέβαλε κάθε σώμα με αθανασία, (ψυχές) έτσι ώστε η Υλη να μη διαλυθεί μέσα στη δική της αταξία, εάν ήθελε να αποσπαστεί απ'τη σύσταση (σύνθεση) του σώματος.

Διότι, παιδί μου, όταν η Υλη ήταν ασώματη, ήταν άτακτη, διατηρεί κι εδώ όμως την Αταξία, που ανακυκλώνεται στα υπόλοιπα μικρά είδη με μια ποιότητα αυξητική και μειωτική, την οποία οι άνθρωποι αποκαλούν θάνατο. (το δοχείο της Υλης είναι η Αταξία). 

Αυτή δε η αταξία παρουσιάζεται στα επίγεια ζώα, καθόσον τα σώματα των (αθάνατων) ουρανίων όντων παρουσιάζουν μια τάξη, την οποία παρέλαβαν απ'την αρχή απ'τον πατέρα. Κι αυτή διατηρείται αναλλοίωτη απ'την επιστροφή του καθενός στο ίδιο σημείο. 

Κι η επιστροφή στο ίδιο σημείο των επίγειων σωμάτων συνιστά την διάλυση της σύστασης τους κι η διάλυση αυτή αποκαθίσταται στα αδιάλυτα σώματα, δηλαδή στα αθάνατα. Και κατ'αυτόν τον τρόπο δημιουργείται στέρηση της αίσθησης κι όχι απώλεια των σωμάτων.

σχόλιο: τα αθάνατα ουράνια όντα είναι τα θεϊκά σώματα, τα πιο αιθερικά στοιχεία της Υλης, η φωτιά και ο αέρας, ενώ τα επίγεια σώματα (γη=νερό) είναι θνητά και μεταβλητά, οι μεταβαλλόμενες αισθήσεις, διότι η σύνθεση τους είναι από τα πιο κατωφερή στοιχεία (φωτιά, αέρα, γη, νερό). Γι'αυτό κατά τον θάνατο των έμβιων άλογων ζώων παύουν να υφίστανται οι μεταβαλλόμενες αισθήσεις από γη, νερό, διότι οι ψυχές τους βρίσκονται πλέον στα αθάνατα αστρικά σώματα από φωτιά και αέρα.

Ερμής Τρισμέγιστος: Το δε τρίτο ζωντανό ον είναι ο άνθρωπος ο οποίος δημιουργήθηκε κατ'εικόνα του πατέρα, και ο οποίος διαθέτει λογική σύμφωνα με τη θέληση του πατέρα, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα ζωντανά έμβια όντα, κι έχει ομοιοπάθεια όχι μόνον προς τον αισθητό θεό, (κόσμο), αλλά και σαφή αντίληψη του πρώτου, του Πατέρα.

Διότι τον μεν αισθητό θεό (κόσμο) τον αισθάνεται σαν σώμα.
(υλική αισθητή λογική, ο άνθρωπος της Γης αλλά και το αστρικό σώμα φωτιά-αέρας), 
 αλλά και σαφή αντίληψη του πρώτου. (Νους και ψυχή).
Διότι τον μεν αισθητό θεό τον αισθάνεται σαν σώμα, του δε πατέρα τον αντιλαμβάνεται σαν ασώματο και σαν Νου, δηλαδή σαν Αγαθού.

- Αυτό επομένως το ζωντανό ον δε χάνεται; 

Ερμής ΤρισμέγιστοςΠρόσεχε, παιδί μου, και συνέλαβε την έννοια του θεού Πατέρα, την έννοια της εικόνας του τον κόσμο δηλαδή τον αισθητό θεό, την έννοια του αθάνατου όντος (φωτιά-αέρας) την έννοια του διαλυτού όντος (από φωτιά, αέρα, γη, νερό), κι ακόμα πως ο μεν κόσμος ο αισθητός θεός προέρχεται από τον Πατέρα θεό, (Ογδοο Ουρανό) και βρίσκεται μέσα στον πατέρα θεό, ο δε άνθρωποςτης Γης  προέρχεται από τον κόσμο τον αισθητό θεό, και βρίσκεται μέσα στον αισθητό θεό, (περικλείεται ο πλανήτης αλλά και το σώμα του ανθρώπου της Γης από το πνεύμα του αισθητού θεού του πυρός και πνεύματος). 
Ενώ αρχή και συγκρότηση των πάντων αποτελεί ο πατέρας θεός, ο οποίος εμπεριέχει τα πάντα μέσα του. (ο Όγδοος Ουρανός).


morfeas sky




ΛΟΓΟΣ Θ" 
ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

ΕΡΜΗΣ ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ



ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΝΟΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΙΣΘΗΣΗ

(ΟΤΙ ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΩΡΑΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΑΓΑΘΟ

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΘΕΟ ΚΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ ΑΛΛΟΥ)



Ερμής Τρισμέγιστος: Χθες, Ασκληπιέ, σου παρουσίασα τον πλήρη λόγο.Τώρα όμως πιστεύω πως είναι αναγκαίο να αναλύσω και το λόγο τον σχετικό με την αίσθηση σε συνέχεια εκείνου.

Διότι η αίσθηση κι η νόηση φαίνεται πως έχουν διαφορές, καθόσον η μία έχει σχέση με την ύλη κι η άλλη με την ουσία.
Εγώ όμως έχω την εντύπωση πως και οι δυο είναι ενωμένες και δεν χωρίζονται, στους ανθρώπους εννοώ.

Διότι στα υπόλοιπα ζωντανά όντα η αίσθηση είναι ενωμένη με την φύση, 

(το πνεύμα της φύσης της Γαίας, ο αέρας, η ατμόσφαιρα, συνεργάζεται με το άλογο δοχείο της Υλης: γη, νερό).


(ο Νους της ανθρώπινης ψυχής, είναι η νόηση στους ανθρώπους, ο νοητός αμετάβλητος κόσμος, και όχι ο αισθητός μεταβαλλόμενος κόσμος που μας οδηγεί συνήθως, και γινόμαστε όμοιοι με τα άλογα ζώα, ενώ είμαστε λογικά ζώα, τα  ανθρώπινα λογικά ζώα, τον ανθρώπινο ζωντανό οργανισμό που ενδύθηκαν οι ανθρώπινες ψυχές..Νους και ψυχή).

Ο νους διαφέρει τόσο από την νόηση, όσο ο Θεός από την θεϊκότητα, καθόσον η θεϊκότητα γεννιέται απ'το Θεό, η δε νόηση απ'το νου, και είναι αδελφή του λόγου, και το ένα αποτελεί όργανο του άλλου. Διότι ούτε λόγος εκφέρεται χωρίς τη νόηση, ούτε η νόηση φανερώνεται χωρίς το λόγο.

Και οι δύο, επομένως, και η αίσθηση και η νόηση, συρρέουν στον άνθρωπο σαν να έχουν πλεχτεί μεταξύ τους. Διότι ούτε χωρίς την αίσθηση είναι δυνατόν κάποιος να κατανοήσει, ούτε χωρίς τη νόηση να αισθανθεί.

Ασκληπιός: Είναι όμως δυνατόν η νόηση να κατανοήσει χωρίς την αίσθηση, όπως συμβαίνει με τα οράματα, που παρουσιάζονται με τα όνειρα;

Εχω την εντύπωση πως στα οράματα των ονείρων παρουσιάζονται και οι δύο ενέργειες. Διότι, όταν κάποιος είναι ξύπνιος, η αίσθηση είναι μοιρασμένη και στο σώμα και στην ψυχή, κι όταν τα δύο αυτά μέρη της αίσθησης συμφωνήσουν μεταξύ τους, τότε η νόηση εκφέρεται με το λόγο, αφού έχει δημιουργηθεί από το νου.

(τότε αφού συμφωνήσουν μεταξύ τους η αίσθηση με τη νόηση, τότε η νόηση οδηγεί τον άνθρωπο, ειδάλλως θα τον οδηγούν οι άλογες μεταβαλλόμενες αισθήσεις).

Ερμής Τρισμέγιστος:
Διότι ο νους γεννά όλα τα νοήματα, τα οποία είναι μεν αγαθά, όταν πάρει τα σπέρματα απ'το θεό, (από τον Αγαθό Νου της ψυχής),
αλλά και αντίθετα είναι κακία, όταν τα πάρει από κάποιο δαίμονα, (δαίμονες είναι η σύνθεση των πιο κατωφερή στοιχείων της Υλης των πλανητών: φωτιά, αέρας, γη, νερό) καθόσον κανένα μέρος του κόσμου δεν είναι άδειο από δαίμονες, κυρίως από τον δαίμονα, τον φωτισμένο απ'το Θεό,

(ο Αγαθοδαίμων είναι ο Αγαθός Νους (θεός) της ψυχής, αλλά και η παγκόσμια ψυχή (δημιουργός θεός) του πυρός και πνεύματος, είναι ο Νους που ενώθηκε με το ελαφρύτερο στοιχείο της Υλης την φωτιά ο Ιδεατός Ανθρωπος Νους και ψυχή ως μονάδα, αλλά και ο φωτισμένος δαίμονας είναι ο εκπεσών δεύτερος Νους δημιουργός που ενεργεί στο δοχείο της Υλης ως δημιουργός θεός του πυρός και πνεύματος σε όλες τις κατωφερείς φύσεις των πλανητών)

ο οποίος μπαίνοντας κρυφά έσπειρε το σπέρμα της δικής του ενέργειας, και τότε ο νους γέννησε το σπαρμένο,

(ο οποίος δεν υπάκουσε τους Νόμους του Πατέρα του Ογδοου Ουρανού, (Νους και Αγιος Λόγος) και αφού ενώθηκε με τα πιο κατωφερή στοιχεία της Υλης τον αέρα, γη, νερό, εξέπεσε, και διέλυσε τον σύνδεσμο της Αρμονίας όλων των μέχρι τότε αρσενικοθήλυκων σωμάτων για να πέσουν σε Λήθη όλες οι ανθρώπινες ενσαρκώμενες ψυχές) και τότε ο νους γέννησε το σπαρμένο 

(δηλαδή γέννησε τα θνητά, τα σύνθετα διαχωρισμένα σώματα, αρσενικό και θηλυκό που είναι γεμάτα από ανάγκες ,αυτό που γεννιέται για να πεθάνει από την φθορά και είναι γεμάτο από πάθη επιθυμίες και δεν απέχει ποτέ από καμιά κακία) δηλαδή μοιχείες, φόνους, άσχημη μεταχείρηση των γονέων, ιεροσυλίες, ασέβειες, αυτοκτονίες με αγχόνες, καταγκρεμίσματα και όλα τα υπόλοιπα, που αποτελούν έργα των δαιμόνων.

Ερμής Τρισμέγιστος: Διότι τα σπέρματα του Θεού είναι λίγα, (Νους και πνεύμα του πυρός) όμως σπουδαία, ωραία, και καλά, η αρετή κι η σωφροσύνη κι η ευσέβεια. Η ευσέβεια είναι η γνώση του Θεού, κι εκείνος που τον γνώρισε, έχει γεμίσει απ'όλα τα αγαθά, και διαθέτει νόηση θεϊκή, κι όχι όμοια με τη νόηση των πολλών.

Για το λόγο αυτό όσοι διαθέτουν γνώση δεν είναι αρεστοί στους πολλούς, ούτε κι οι πολλοί σ'αυτούς.

Δίνουν δε την εντύπωση πως έχουν τρελλαθεί και προκαλλούν το γέλιο, καθώς είναι μισητοί και περιφρονημένοι κι ίσως και να σκοτώνονται. 



Διότι ισχυρίστηκα πως η κακία πρέπει να κατοικεί εδώ κάτω, αφού είναι ο φυσικός της χώρος. Φυσικός της χώρος είναι η γη, (αέρας, γη, νερό, η κατωφερή φύση των πλάνη-των όπου κατοικούν και ενεργούν οι δαίμονες το σκότος, οι μεταβαλλόμενες κατωφερείς ενέργειες (δαίμονες) που δημιουργούν τις ανάγκες του σώματος), και όχι ο ουράνιος κόσμος, όπως κάποιοι θα ισχυριστούν κάποτε βλασφημώντας..


Ο θεοσεβής όμως θα τ'αντέξει όλα, αφού αισθάνθηκε τη γνώση, καθόσον όλα είναι αγαθά για έναν τέτοιο άνθρωπο, ακόμα κι αν για τους άλλους είναι κακά. Ακόμα κι αν τον επιβουλεύονται, αναφέρεται πάντα στην γνώση, κι από μόνος του μετατρέπει τα κακά σε αγαθά.



Ερμής Τρισμέγιστος: 

Eπανέρχομαι πάλι στο λόγο τον σχετικό με την αίσθηση.

Αποτελεί, λοιπόν, ανθρώπινο χαρακτηριστικό το να συμμετέχει η αίσθηση στη νόηση. Και δεν απολαμβάνει, όπως προανέφερα κάθε άνθρωπος τη νόηση, αλλά άλλος αφοσιώνεται στα υλικά, και άλλος στα ουσιώδη.

(Ουσιώδη είναι ο Αγαθός Νους της ψυχής, η νόηση στους ανθρώπους, τα αμετάβλητα και νοητά).

Διότι, όπως ανέφερα, αυτός που αφοσιώνεται στα υλικά μαζί με την κακία, αυτός κατέχει τον σπόρο της νόησης από τους δαίμονες, ενώ αυτοί που αφοσιώνονται στα ουσιώδη, (νοητά), μαζί με το αγαθό σώζονται από το Θεό.

Διότι ο Θεός, ο των πάντων δημιουργός, καθώς δημιουργεί τα πάντα, τα κάνει όμοια με τον εαυτό του κι αυτά, αφού γεννηθούν αγαθά, καθίστανται στην συνέχεια διαφορετικά, ανάλογα με τον τρόπο χρησιμοποίησης της ενέργειας τους.

Διότι η κοσμική κίνηση της τριβής (σύνθεση των τεσσάρων ανόμοιων στοιχείων της Υλης) δημιουργεί διάφορα είδη γενέσεων, άλλα ρυπαίνοντας τα με την κακία κι άλλα καθαρίζοντας τα με το αγαθό.

σχόλιο: έτσι εξέπεσε ο δεύτερος Νους δημιουργός του πυρός και πνεύματος, ενώ γεννήθηκε Αγαθός Νους και πνεύμα του πυρός, στην συνέχεια χρησιμοποίησε την ενέργεια που του δόθηκε δηλαδή τα κατωφερή στοιχεία της Υλης: αέρας, γη, νερό, η οποία τριβή της σύνθεσης τους φέρει την κακία, κι έγινε ένα με την άλογη φύση του δοχείου της Υλης των πλάνητων. (πλανήτης Γη).

Ερμής Τρισμέγιστος:
Διότι ο κόσμος, (κόσμος είναι ο δεύτερος Νους δημιουργός του πυρός και πνεύματος) Ασκληπιέ, διαθέτει δική του αίσθηση και νόηση, όχι όμοια με την ανθρώπινη, ούτε τόσο πολυποίκιλη, αλλά διαφορετική κι απλούστερη. Διότι η αίσθηση κι η νόηση του κόσμου είναι μία, το να δημιουργεί δηλαδή τα πάντα, και να τα αποσυνθέτει, πάλι στον εαυτό της, όργανο της βούλησης του Θεού.

σχόλιο: όργανο της βούλησης του Θεού είναι ο δεύτερος Νους δημιουργός του πυρός και πνεύματος, που ενεργεί στους Επτά Ουρανούς που είναι τα δικά του όργανα.

Ερμής Τρισμέγιστος: Πράγματι, (ο κόσμος- ο δεύτερος Νους δημιουργός) έχει γίνει σαν ένα όργανο, ώστε διατηρώντας μέσα του όλα τα σπέρματα, που πήρε από το Θεό, (Νους και παγκόσμια ψυχή-δεύτερος Νους δημιουργός του πυρός και πνεύματος) να δημιουργεί τα πάντα, (ο δεύτερος Νους δημιουργός ο αισθητός θεός του πυρός και πνεύματος είναι το όργανο του Θεού), με τρόπο δραστήριο και διαλύοντας τα πάντα να τα ανανεώνει. 

Κι έτσι διαλυμένα, σαν αγαθός καλλιεργητής της ζωής, να τους παρέχει ανανέωση μέσω της μεταβολής και της κίνησης. Τίποτα δεν υπάρχει που να μην το αναζωογονεί και καθώς κινείται, σε όλα δίνει ζωή κι αποτελεί ταυτόχρονα χώρο και δημιουργό της ζωής. (ο δεύτερος Νους δημιουργός).

Ερμής Τρισμέγιστος: Tα σώματα, φτιαγμένα από ύλη, διαφέρουν μεταξύ τους, διότι άλλα αποτελούνται από χώμα, άλλα από νερό, άλλα από αέρα, άλλα από φωτιά. Και όλα είναι σύνθετα, άλλα περισσότερο κι άλλα απλούστερα.

Περισσότερο σύνθετα είναι τα βαρύτερα, λιγότερο δε τα ελαφρότερα. Η δε ταχύτητα της τροχιάς του κόσμου (των επτά φύσεων των πλανητών και των Α-πλανών κόσμων, ) προκαλλεί την διαφορετικότητα των διαφόρων ειδών γενέσεων, προκαλλεί τα διάφορα είδη στα σώματα μαζί μ'ένα συμπλήρωμα, αυτό της ζωής. (Νους και ψυχή).

Πατέρας, λοιπόν, του κόσμου είναι ο Θεός, ο δε κόσμος (ο δεύτερος Νους δημιουργός) είναι ο πατέρας των εγκοσμίων, κι ο κόσμος είναι γιος του Θεού, τα δε εγκόσμια ανήκουν στον κόσμο.

(όλα τα διαχωρισμένα σώματα αρσενικό-θηλυκό τα δημιούργησε ο δεύτερος Νους δημιουργός είναι δικά του τα ανθρώπινα σώματα, τα οποία ελέγχει μέσω των μεταβαλλόμενων αισθήσεων δηλαδή μας ελέγχει με τις ανάγκες που έχουν τα σώματα μας, τους δαίμονες, με τις μεταβαλλόμενες αισθήσεις.

Ερμής Τρισμέγιστος: Κι εύγλογα έχει αποκληθεί "κόσμος", διότι στολίζει τα πάντα με την ποικιλομορφία της γένεσης και με τη συνέχιση της ζωής και με την ακούραστη ενέργεια και με τη σύσταση των στοιχείων και με την τάξη των γεννημένων, Αυτός επομένως ας αποκαλλείται "κόσμος" κι αναγκαστικά και όπως αρμόζει.

Όλων, λοιπόν, των ζωντανών οργανισμών η αίσθηση κι η νόηση απ'έξω προέρχεται, (ο Ογδοος Ουρανός είναι Ζωντανός Οργανισμός, είναι η εικόνα του Θεού, ο Νους και Αγιος Λόγος, που εμπεριέχει όμως ως δικό του κόσμο το δοχείο της Υλης δηλαδή το σώμα, η αίσθηση, αλλά αγέννητο ακόμη, σε Αδράνεια), παίρνοντας πνοή απ'τον κόσμο που την περιβάλλει, ο δε κόσμος, (ο δεύτερος Νους δημιουργός) έχοντας πάρει την πνοή του μια φορά κατά τη δημιουργία του, τη διατηρεί, αφού την πήρε από το Θεό. 

(ο δεύτερος Νους δημιουργός γεννήθηκε εσωτερικά του Ογδοου Ουρανού που τον περιβάλλει-περικλείει εξωτερικά, είναι οι Επτά Ουρανοί, και αφού πήρε το πνεύμα, δηλαδή το Νου που ενώθηκε με το ελαφρύτερο στοιχείο της Υλης την φωτιά στον Έβδομο Ουρανό, το ελαφρύτερο στοιχείο της Υλης που διαχωρίστηκε λόγω της κίνησης που δόθηκε στο δοχείο της Υλης από τον Αγιο Λόγο, σε Τέσσερα στοιχεία, φωτιά, αέρας, γη, νερό.

Ερμής Τρισμέγιστος: Κι ο Θεός (η εικόνα του Θεού Φως και Ζωή ο Ογδοος Ουρανός), δεν στερείται από αίσθηση και νόηση, όπως κάποιοι θα νομίσουν βλασφημώντας από θεοφοβία.
( δεν πρέπει να φοβόμαστε το Θεό).

Διότι όλα όσα υπάρχουν, Ασκληπιέ, αυτά υπάρχουν στο Θεό, και γίνονται από το Θεό, κι από κει εξαρτώνται, άλλα μεν ενεργώντας μέσω των σωμάτων, άλλα δε κινώντας μέσω της ουσίας της ψυχής, άλλα δίνοντας ζωή μέσω του πνεύματος, (πνεύμα είναι ο αέρας που παίρνει τη νοερή ζωή από τον δεύτερο Νου δημιουργό που ενώθηκε με την φωτιά, και η φωτιά δίνει το πνεύμα στο στοιχείο του αέρα) 

κι άλλα υποδεχόμενα τα πεθαμένα, όπως είναι εύλογο. 
(τα πεθαμένα είναι  τα άλογα κατωφερή στοιχεία η σάρκα από γη, νερό, που υποδέχονται το πνεύμα συγκροτούνται από την φωτιά, και παίρνουν την διανοητική κίνηση, και την νοερή ζωή, δηλαδή γεννιέται το ανθρώπινο σώμα).

Ερμής Τρισμέγιστος: Μάλλον όμως ισχυρίζομαι πως δεν τα έχει αυτός όλα, αλλά φανερώνω την ακόλουθη αλήθεια:

αυτός είναι τα πάντα, (ο Ογδοος Ουρανός ο Ενας), αποκτώντας τα όχι απ'έξω, αλλά προσφέροντας τα έξω.

Κι αυτό αποτελεί την αίσθηση και τη νόηση του Θεού, δηλαδή να κινεί πάντοτε τα πάντα. Και δεν θα υπάρξει χρόνος ποτέ που θα χαθεί κάποιο από τα δημιουργήματα.

Κι όταν λέω "από τα δημιουργήματα" εννοώ του Θεού.
(Νους και ψυχή είναι τα αθάνατα δημιουργήματα του Θεού).

Διότι τα δημιουργήματα τα κρατά ο Θεός κι ούτε κανένα βρίσκεται έξω από αυτόν, ούτε κι αυτός έξω από κάποιο.
(Ο Θεός είναι ο Αγαθός Νους της ψυχής μας).

Αυτά Ασκληπιέ, θα σου φανούν αληθινά αν τα κατανοήσεις, κι απίστευτα αν έχεις άγνοια.

Διότι η νόηση είναι η πίστη, (γνωρίζω, το κατέχω άρα πιστεύω συνειδητά στο Θεό).

Ενώ η απιστία είναι η απουσία της νόησης.
(δεν έχω νόηση, άρα δεν γνωρίζω το Θεό, άρα δεν μπορώ να κατανοήσω το Θεό)

Διότι η λογική δεν φτάνει μέχρι την αλήθεια, 


(η λογική η νόηση που οδηγείται από τις άλογες μεταβαλλόμενες αισθήσεις του ΣΥΝΘΕΤΟΥ σώματος από αέρα, γη, νερό δεν μπορεί να φτάσει στην αλήθεια).

Ενώ ο Νους είναι μεγάλος και μπορεί να φτάσει μέχρι την αλήθεια, αν οδηγηθεί μέχρι ενός σημείου από την λογική.
(Οταν η λογική οδηγείται από τον νοητό αμετάβλητο λόγο της νοητής Αγαθής Ουσίας της ψυχής..Νους και ψυχή).
Κι αφού αντιληφθεί τα πάντα και τα βρει σύμφωνα με τις ερμηνείες της λογικής, τότε πιστεύει κι επαναπαύεται στην καλή του πίστη.

(Αυτό λοιπόν σημαίνει πίστη! πιστεύω! με το να αντιληφθώ τον Θεό μέσω της ερμηνείας της λογικής μου που πηγάζει από τον Αγαθό Νου, την Αγαθή μου θέληση, η οποία θα με βρει σύμφωνο με τα όσα αντιλήφθηκα συνειδητά με την νόηση, άρα επαναπαύομαι πλέον στην καλή μου πίστη).

Τα προαναφερθέντα λοιπόν, τα οποία προέρχονται από το Θεό, είναι πιστευτά σε αυτούς που τα συλλογίστηκαν με το νου τους, κι απίστευτα σε αυτούς που δεν τα συλλογίστηκαν.

Αυτά τα τόσα ας έχουν λεχθεί σχετικά με τη νόηση και την αίσθηση.

morfeas sky

       

O Aληθινός Θεός είναι Πανάγαθος Νους, σκεφτείτε Νοητά ταξιδέψτε με το Νου σας! πηγαίνετε στην άκρη του σύμπαντος, βγείτε έξω από αυτό!! διότι ΑΥΤΟ ΕΙΜΑΣΤΕ μια σκέψη μας ολόκληρος ο κτιστός κόσμος! και φυλακιστήκαμε σε ένα ανθρωπόμορφο ά-λογο ζώο! που σέρνεται πάνω στο σκότος της Γης, γεμάτο από ανάγκες άρα και από κακία..επτάμισυ δις ψυχές που έγιναν ανθρώπινα άλογα ζώα!

morfeas sky




ΛΟΓΟΣ Ι "ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ" ΤΟΥ ΕΡΜΗ ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΥ

"ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ" (το κατ'εξοχήν Αγαθό, o Aγαθός Νους)

Τον χθεσινό λόγο, Ασκληπιέ, σου τον αφιέρωσα και τον σημερινό είναι δίκαιο να τον αφιερώσω στον γιο μου, αφού εξάλλου αποτελεί επιτομή των "Γενικών Λόγων", που απευθύνονται σ'αυτόν.

Ο Θεός, λοιπόν, και Πατέρας, και το Απόλυτο Αγαθό, γιε μου, έχουν την ίδια φύση και μάλλον την ίδια ενέργεια.
Διότι η φύση αποτελεί ονομασία για τη μείωση και την αύξηση, έννοιες που αφορούν τα μεταβλητά και κινητά.
Αντίθετα, η ενέργεια αφορά τα αμετάβλητα και τα ακίνητα,
δηλαδή τα θεϊκά κι εκείνα απ'τ' ανθρώπινα, τα οποία αυτός θέλει να είναι έτσι.


Σε άλλο σημείο όμως κάναμε λόγο σχετικά με την ενέργεια, καθώς και σχετικά με τις υπόλοιπες θεϊκές κι ανθρώπινες έννοιες, τις οποίες πρέπει να φέρουμε στο νου μας τώρα.
Η ενέργεια, λοιπόν, αυτού είναι η θέληση του κι η ουσία αυτού, η επιθυμία του να υπάρχουν τα πάντα.


σχόλιο: Όλα όσα υπάρχουν στον κτιστό υλικό κόσμο, η φύση, και η ενέργεια, πηγάζουν από το αγαθό θέλημα του πατέρα αυτού του κόσμου, του Ογδοου Ουρανού, να δημιουργήσει με τον Άγιο Λόγο του με το δοχείο της Υλης το οποίο εμπεριέχει ως δικό του κόσμο ο δικός του Νους. 


Εμείς πρέπει πρώτα να κατανοήσουμε τον εαυτό μας, και μετά την φύση που ενδύθηκε ο Ιδεατός άνθρωπος, (Νους και ψυχή), και γίναμε ο άνθρωπος της Γης το λογικό ανθρώπινο ζώο, όμοιοι με την άλογη φύση της Γης, ώστε να μην μας οδηγούν τα άλογα και μεταβλητά αυτής της φύσης που ενδυθήκαμε, αλλά όλα τα αμετάβλητα και θεϊκά, ο αμετάβλητος Νοητός μας κόσμος και η αμετάβλητη θέληση του, η αμετάβλητη ανδρεία ψυχής που πηγάζει από τις ενέργειες των Επτά Ουρανών της Αρμονίας, και με οδηγό την αγαθή θέληση μας για τα πάντα, αλλά επειδή δεν είναι αγαθός αυτός ο κόσμος, αλλά ένας κόσμος όπου καθετί έχει το αντίθετο του, να μπορούμε να ζούμε αυτόν τον κόσμο επιφανειακά ώστε να μην μας αγγίζουν τα αντίθετα, αλλά και με οδηγό το δίκαιο, την δικαιοσύνη σε όλα.
.........
Διότι τι άλλο είναι ο Θεός-Πατέρας και το κατ'εξοχήν Αγαθό, εκτός απ'την ύπαρξη των πάντων, ακόμα κι αυτών, που δεν υπάρχουν ακόμα, καθώς κι η ύπαρξη αυτών, που ήδη υπάρχουν; 
Αυτό είναι ο Θεός, αυτό είναι ο Πατέρας, αυτό είναι το κατ'ουσίαν Αγαθό, στο οποίο δεν περιλαμβάνεται τίποτα απ'τα υπόλοιπα. 
Διότι ο κόσμος και ο ήλιος είναι κι αυτός πατέρας γι'αυτούς, (τους ανθρώπους) που παίρνουν μέρος στην ουσία, (ουσία είναι ο αγαθός Νους στον άνθρωπο, Νους και ψυχή η εικόνα της ζωής, η νοητή ουσία η οποία είναι Ουσιωδώς όμοια με το Θεό Πατέρα τον Όγδοο Ουρανό), δεν είναι όμως το ίδιο υπεύθυνος πια για το αγαθό της ζωής στα ζωντανά όντα. (έχουμε ελεύθερη επιλογή  να γίνουμε ένα με την νοητή ουσία ή με την άλογη φύση της ύλης των άλογων αισθήσεων που οδηγούν το σώμα). Αν όμως είναι έτσι τα πράγματα, σίγουρα με κάθε τρόπο πιέζεται απ'το αγαθό θέλημα, χωρίς το οποίο ούτε να υπάρχει είναι δυνατόν, ούτε να γεννηθεί. (Χωρίς τον Αγαθό Νου της ψυχής δεν μπορεί να υπάρξει η νοητή ζωή).
..........

Ο "πατέρας" (εννοεί τον κόσμο, τον δεύτερο Νου δημιουργό, τον αισθητό θεό δημιουργό που ενώθηκε με το δοχείο της Υλης του κάθε Ουρανού με τα Επτά δικά του δημιουργήματα, τους επτά Νους διοικητές που συνδέεται μαζί τους, και είναι η εικόνα του, ο γιος του Ογδοου Ουρανού) είναι υπεύθυνος για τα παιδιά, τη σπορά και την τροφή, αφού πήρε την επιθυμία για το Απόλυτο Αγαθό, μέσω του ήλιου.

σχόλιο: δόθηκε από τον Θεό Πατέρα τον Ογδοο Ουρανό στην εικόνα του, τον δεύτερο Νου δημιουργό ο Aγαθός Νους, για να ενωθεί με το δοχείο της Υλης και να δημιουργήσει πάνω σ'αυτό τον υλικό κόσμο, και να γεννήσει την ζωή με τις ψυχές στα ΕΙΔΩΛΑ, είναι ο αισθητός θεός, του πυρός και πνεύματος, το φωτισμένο πνεύμα το οποίο ενώθηκε με το άλογο δοχείο της Υλης.
.........
Διότι η Αγαθότητα αποτελεί το δημιουργικό στοιχείο δεν είναι όμως δυνατόν αυτό να γεννηθεί (το Αγαθό) μέσα σε κάτι άλλο, παρά μόνον σ'εκείνον, ο οποίος χωρίς να παίρνει τίποτα, θέλει τα πάντα να υπάρχουν.

σχόλιο: όταν ενώνεται ο Αγαθός Νους με το δοχείο της Υλης παύει να είναι Αγαθός, αλλά αποκτά το Δίκαιο, την Δικαιοσύνη, τις ενέργειες της Αρμονίας των Επτά Ουρανών Διοικητών) παρά μόνον σ'εκείνον, ο οποίος χωρίς να παίρνει τίποτα, θέλει τα πάντα να υπάρχουν. 
σχόλιο: Αυτός ο κόσμος δεν είναι αγαθός. Το Αγαθό υπάρχει αποκλειστικά όταν είναι μόνο του, με την όμοια ουσία του, χωρίς να ενωθεί με το δοχείο της Υλης, διότι η Υλη είναι άλογη, ειδικά η σύνθεση του πιο καττωφερή δικού μας υλικού κόσμου, όπου αποτελεί μία σύνθεση των τεσσάρων πιο κατωφερή στοιχείων της Υλης..όπως είναι οι μεταβαλλόμενες αισθήσεις, όπως τα πάντα γύρω μας αλλά και στο σώμα μας μεταβάλλονται συνεχώς και είναι γεμάτα από ανάγκες, και οι ανάγκες οδηγούν στην κακία.
..........

Δεν θα πω γιε μου, "σ'εκείνον, ο οποίος δημιουργεί", διότι αυτός που δημιουργεί (ο δεύτερος Νους δημιουργός ο αισθητός θεός δημιουργός), παρουσιάζει πολλές ελλείψεις όσον αφορά το χρόνο, κατά τον οποίο άλλοτε δημιουργεί, άλλοτε δεν δημιουργεί, σχετικές τόσο με την ποιότητα όσο και με την ποσότητα. 
Διότι άλλοτε μεν δημιουργεί πράγματα μιας συγκεκριμένης ποσότητας και ποιότητας, (θεϊκά όντα και θεϊκή φύση), άλλοτε δε της αντίθετης ποσότητας και ποιότητας (θνητά όντα και θνητή φύση).

Αλλά ο Θεός-Πατέρας Ολων το κατ'εξοχήν Αγαθό δημιουργούν με το να αποτελούν την ουσία των πάντων. Έτσι, λοιπόν, είναι τα πράγματα γι'αυτόν, που έχει τη δυνατότητα να τα διακρίνει.
σχόλιο: Το αγαθό υπάρχει μόνον στο καθαρό της φύσης δημιούργημα, έξω από το δοχείο της Υλης.
Χωρίς την Αγαθή θέληση του Πατέρα όλων στον κτιστό κόσμο Νου Θεού, χωρίς τις ανθρώπινες ψυχές που φέρουν το δικό του Αγαθό Νου, δεν θα υπήρχε ούτε ο υλικός κόσμος των Επτά Ουρανών, ούτε και η νοερή ζωή στον άνθρωπο της Γης, διότι ο Νους και ψυχή η νοητή ζωή, είναι αυτός που δίνει και γεννά την νοερή ζωή στα ανθρώπινα σώματα.

σχόλιο: Ο Ανθρωπος δεύτερος θεός Φως και Ζωή όμοιος με τον ΠΑΤΈΡΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΩΝ ΦΩΣ ΚΑΙ ΖΩΗ, εισήλθε στον Ογδοο Ουρανό την εικόνα του Θεού, κι έγινε κι αυτός Αγαθός Νους σαν την εικόνα του Θεού η οποία φέρει ως δικό του κόσμο το δοχείο της Υλης, μαζί και ο Αδιαίρετος Φωτεινός του Λόγος που έγινε κι αυτός Αγιος Λόγος και γέννησε την εικόνα της ζωής, τις ανθρώπινες ψυχές.
..........

Διότι ο Θεός (ο Ογδοος Ουρανός) θέλει αυτό να είναι, και πράγματι είναι, και κυρίως αυτό υπάρχει σ'εκείνον. (το κατ'εξοχήν Αγαθό). Διότι και όλα τα υπόλοιπα για χάρη του υπάρχουν....διότι, γιε μου, χαρακτηριστικό γνώρισμα του κατ'εξοχήν Αγαθού αποτελεί το ν'αναγνωρίζεται σαν κατ'εξοχήν Αγαθό.

- Μας γέμισες πατέρα με το καλό κι ωραιότατο θέαμα και λίγο έλειψε τα μάτια του νου μου να τυφλωθούν από αυτή τη θέα.

-Διότι η θέα του απόλυτου Αγαθού δεν λαμποκοπά και δεν σου προκαλλεί ανοιγόκλεισμα των ματιών, όπως η ακτίνα του ήλιου, που είναι πύρινη.

Αντίθετα, λάμπει τόσο, (το Αγαθό) όσο αντέχει αυτός που μπορεί να δεχτεί την εισροή της νοητής λάμψης. Διότι είναι περισσότερο διαπεραστική στην κάθοδό της αλλά ακίνδυνη (δεν μας τυφλώνει όπως η φωτιά του ήλιου, διότι είναι νοητή λάμψη του αγαθού), και γεμάτη αθανασία, (ο Αγαθός Νους είναι η Αθανασία της ζωής), ώστε, όσοι μπορούν να αντλήσουν κάτι παραπάνω από αυτή τη θέα (του αγαθού),να κοιμούνται πολλές φορές και να οδεύουν απ'το σώμα τους προς το πανέμορφο αυτό όραμα, (του αγαθού), το οποίο βέβαια έχουν συναντήσει ο Ουρανός κι ο Κρόνος, οι πρόγονοι μας. 

σχόλιο: ο Ουρανός είναι ο δικός μας ουρανός, είναι ο ένας εκ των Επτά Ουρανών Διοικητών, και ο Κρόνος είναι ο δεύτερος Νους δημιουργός που δημιούργησε τα δικά του Επτά δημιουργήματα, τους Επτά αισθητούς θεούς, τους Επτά Ουρανούς. Και οι πρόγονοι μας είναι ο Ιδεατός Ανθρωπος Νους και ψυχή που ενδύθηκε το ανθρώπινο σώμα κι έγινε ο άνθρωπος της Γης, το αθρώπινο λογικό ζώο της Γης, και μπόρεσε μέσα από το σώμα που ενδύθηκε να διακρίνει τον αληθινό του εαυτό το Νου που πηγάζει από το Αγαθό τον Ογδοο Ουρανό.

- Mακάρι κι εμείς, πατέρα.



Η ΜΙΑ ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ 

- Mακάρι κι εμείς, πατέρα.

- Μακάρι, παιδί μου. Τώρα όμως ακόμα δεν έχουμε τη δύναμη για το όραμα και δεν μπορούμε ακόμα ν'ανοίξουμε  τα μάτια του νου μας και να δούμε την ομορφιά εκείνου του απόλυτου Αγαθού, την άφθαρτη κι ασύλληπτη. 

Διότι τότε θα το αντικρύσεις, όταν δεν θα έχεις τίποτα να πεις γι'αυτό. Διότι η γνώση του (Αγαθού) αποτελεί και θεϊκή σιωπή και κατάργηση όλων των αισθήσεων. Διότι τίποτα άλλο δεν μπορεί να συλλάβει με το νου του αυτός που το συνέλαβε, ούτε τίποτα άλλο να δει αυτός που το αντίκρυσε, ούτε για τίποτα άλλο ν'ακούσει, ούτε το σώμα του ολόκληρο να κινήσει. 

Διότι παραλύει, καθώς έχει ξεχάσει όλες τις σωματικές αισθήσεις και κινήσεις. Κι αφού τον περιλούσει με φως όλο το νου, (το Αγαθό) λαμποκοπά και σ'όλη την ψυχή του κι ανασύροντάς την μέσα από το σώμα τον μεταβάλλει ολόκληρο σε πραγματική ουσία.
Διότι είναι αδύνατον, παιδί μου, η ψυχή, που αντίκρυσε την ομορφιά του απόλυτου Αγαθού, να φτάσει στη θέωση μέσα στο ανθρώπινο σώμα.


-Πως εννοείς τη θέωση πατέρα;


-Συμβαίνουν μεταβολές, παιδί μου, σε κάθε χωρισμένη ψυχή.


σχόλιο: αφήνοντας η ανθρώπινη ψυχή την σάρκα για να φτάσει στη θέωση, αφήνει πίσω της τα στοιχεία γη-νερό διαχωρίζεται από αυτά και άρα από τις άλογες αισθήσεις του σώματος, και γίνεται αστρικό σώμα από φωτιά αέρα, που και αυτό ανήκει στην άλογη φύση της Γης, διότι έχει ανάγκη να ενσαρκωθεί το σώμα από γη-νερό σε μια νέα ενσάρκωση από τη μοίρα, άρα αυτό που ονομάζουμε ως θάνατο είναι η μεταβολή των στοιχείων της Υλης, λύεται η σύνθεση τους.

-Πως εννοείς πάλι τη διαχωρισμένη; (ψυχή)

- Δεν άκουσες στους "Γενικούς Λόγους" πως όλες οι ψυχές εκείνες, οι οποίες περιφέρονται στο σύμπαν, προέρχονται απ'τη μια ψυχή του σύμπαντος σαν να έχουν διασπαστεί;

σχόλιο: οι ψυχές είναι η ενέργεια της κίνησης που ενυπάρχει στο σύμπαν, και περικλείει τους γαλαξίες εξωτερικά αλλά και εσωτερικά στο καθαρό της φύσης δημιούργημα, τους αστέρες τους πλανήτες. Ο Νους και ο Αδιαίρετος Λόγος μόλις εισέρχεται σε αυτό το σύμπαν ενώνονται αυτές οι ενέργειες μαζί του από πολύ μεγάλο έρωτα, και γεννιέται ο Νους και ψυχή, δηλαδή ο Νους αποκτά ένα άλλο είδος κίνησης αυτή την κίνηση της ψυχής, της φωτιάς, και μεταβάλλεται σε κάτι άλλο, στον νοητό κόσμο της ψυχής, παραμένει όμως ο Αγαθός Νους κλεισμένος στον εαυτό του μέσα στην ψυχή στον δικό του Αγαθό νοητό κόσμο με την δική του όμοια καθαρή Αγαθή ουσία, και έλκεται μόνον από την Αρμονία του νοητού κόσμου της ψυχής η οποία απόκτησε από το Νου τις ενέργειες της Αρμονίας των Επτά Ουρανών για να εξουσιάζει τα πάντα σύμφωνα με το Δίκαιο και την Δικαιοσύνη.

σχόλιο: Αν λοιπόν εμείς με θνητό σώμα από εδώ δεν καταργήσουμε όλες τις αισθήσεις του σώματος δεν θα μπορέσουμε να έρθουμε σε επαφή με τις ενέργειες της Αρμονίας της ψυχής, η οποία θα μας φέρει σε σύνδεση με τις Επτά Ενέργειες της Αρμονίας που κατέχει ο Νους της ψυχής, και εξουσιάζει τους Επτά Ουρανούς. Είμαστε Αγαθός Νους η Αλήθεια της Ζωής, που γίναμε Νους και ψυχή η εικόνα της ζωής, και τώρα γίναμε ο άνθρωπος της Γης το ανθρώπινο λογικό ζώο.

Οι μεταβολές λοιπόν, αυτών των ψυχών είναι πολλές.

σχόλιο: εδώ μιλάει στην συνέχεια, όχι μόνον για την ανθρώπινη ψυχή, όπου ο Ανθρωπος δεύτερος θεός από Αγαθός Νους γίνεται Νους και ψυχή, δηλαδή δημιούργησε τις δικές του ανθρώπινες ψυχές με τον δικό του Αγαθό Νου για να ενδυθούν τα επτά ανθρώπινα σώματα,  αλλά και για όλες τις άλλες ψυχές τις κτιστές, που ανήκουν σε έναν ουρανό αποκλειστικά από τους Επτά Ουρανούς του δεύτερου Νου δημιουργού, και αυτές οι κτιστές ψυχές υποδέχονται το πνεύμα του δεύτερου Νου δημιουργού, δηλαδή το πνεύμα των ενεργειών της Αρμονίας του εκάστοτε από τους Επτά Ουρανούς της Αρμονίας στον οποίο ανήκουν αυτές αποκλειστικά οι ενέργειες, (ο αισθητός θεός του πυρός και πνεύματος, ο κόσμος η εικόνα του Ογδοου Ουρανού) που δίνει το δικό του πνεύμα (και όχι Νου) στις δικές του κτιστές ψυχές, το οποίο πνεύμα του δεύτερου Νου δημιουργού συνεργάζεται με την κάθε φύση του κάθε Ουρανού, την κάθε νοερή ζωή που θα γεννηθεί με σώμα θεϊκό ή θνητό!! όχι όμως και ο Νους της ανθρώπινης ψυχής!! ο οποίος δεν συνεργάζεται με τα σώματα, αλλά οδηγεί τα σώματα, ειδάλλως θα φύγει από το σώμα και θα μας αφήσει μόνους κι έρημους να μας οδηγούν οι άλογες αισθήσεις, λόγω του ότι γίναμε ένα με την άλογη ύλη με το σώμα, και δεν μάθαμε τον αληθινό μας εαυτό ενόσω ζούμε, ώστε να μας οδηγεί ο νοητός μας κόσμος και όχι οι άλογες αισθήσεις.

Οι κτιστές ψυχές, έχουν το πνεύμα του δεύτερου Νου δημιουργού του αισθητού θεού, το οποίο πνεύμα συνεργάζεται με την κάθε φύση του κάθε Ουρανού, την κάθε νοερή ζωή που θα γεννηθεί με σώμα θεϊκό ή θνητό!! ΣΥΝΕΡΓΑΖΕΤΑΙ!!

Ο Νους της ανθρώπινης ψυχής όμως δεν συνεργάζεται με την άλογη φύση!! δεν συνεργάζεται με τα σώματα, αλλά οδηγεί τα σώματα!!... 


Η μεν ανθρώπινη ψυχή είναι Νους και ψυχή.

Η δε κτιστή ψυχή είναι πνεύμα και ψυχή που ανήκει σε έναν ουρανό αποκλειστικά από τους επτά ουρανούς.
..........
Οι μεταβολές λοιπόν, αυτών των ψυχών (κτιστές ψυχές) είναι πολλές, άλλων μεν προς το καλύτερο, άλλων δε προς το αντίθετο.(χειρότερο). Κι εκείνες μεν που είναι χαμερπείς σε άγρια θηρία,(χαμερπείς: σε πολύ χαμηλό ηθικό επίπεδο· πρόστυχη, τιποτένια ψυχή που έγινε ένα με την κακία του αισθητού έμβιου σώματος) σε άγρια θηρία, (είτε άλλες καλύτερες ψυχές) είτε μεταβάλλονται σε υδρόβια, οι δε υδρόβιες σε χερσαία, οι χερσαίες σε πτηνά, οι αέρινες σε ανθρώπους, (άρα και οι κτιστές ψυχές μπορούν να γίνουν άνθρωποι της Γης σαν εμάς) και οι ανθρώπινες ψυχές ( Νους και ψυχή) κατέχοντας την Αρχή της Αθανασίας, καθώς μεταβάλλονται σε δαίμονες, (δαίμονες ο ανώτερος εαυτός ο αισθητός άνθρωπος θεός: φωτιά-αέρας) στην συνέχεια έτσι πηγαίνουν στον κύκλο (Ουρανό) των θεών.

- Οι κύκλοι (Ουρανοί) των θεών είναι δύο, ο ένας των πλανητών, (σώμα) κι ο άλλος των Απλανών (της φωτιάς). 
Κι αυτό αποτελεί την πιο μεγάλη δόξα για την ψυχή.

σχόλιο: Προσέξτε τι λέει, για την ψυχή!! τις διαχωρίζει σε ανθρώπινες ψυχές και σε κτιστές ψυχές.

- Η ψυχή όμως εκείνη, η οποία ήρθε στους ανθρώπους, (η ανθρώπινη ψυχή (Νους και ψυχή), αν παραμείνει κακή, (αν γίνει ένα με την σάρκα και τις άλογες αισθήσεις), ούτε την αθανασία γεύεται, ούτε παίρνει μέρος στο Αγαθό, αλλά ακολουθεί και πάλι προς τα πίσω το δρόμο, που οδηγεί στην καταδίκη της κακής ανθρώπινης ψυχής με ένα χειρότερο ανθρώπινο σώμα που αξίζει. ( Ενώ οι κακές χαμερπείς κτιστές ψυχές που έγιναν άνθρωποι θα ξαναγίνουν ερπετά).

ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΣΩΜΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΨΥΧΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΤΗΣ ΓΗΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΒΑΤΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΟΛΩΝ ΘΕΟΥ ΦΩΣ ΚΑΙ ΖΩΗ. Η δε κακία της ανθρώπινης ψυχής είναι η Άγνοια.

Ερμής Τρισμέγιστος: Η ανθρώπινη ψυχή ....όχι όλες οι ανθρώπινες ....ούτε φυσικά οι οι κτιστές....αλλά οι ευσεβείς είναι κάπως δαιμόνια και θεϊκή. Κι αυτού του είδους η ψυχή, αφού απαλλαχτεί από το σώμα της έχοντας διεξαγάγει τον αγώνα της ευσέβειας, (η γνώση του θεϊκού της εαυτού), μετατρέπεται συνολικά σε Νου. (Νους και ψυχή).

Αλλά η ασεβής ψυχή (που ζούσε σε άγνοια) παραμένει στη δική της ουσία και τιμωρείται από τον εαυτό της, καθώς ψάχνει να βρει ένα γήϊνο σώμα για να μπει και μάλιστα ανθρώπινο. Διότι διαφορετικό σώμα δεν χωρά την ανθρώπινη ψυχή να ξεπέσει σε σώμα ζώου, που δεν έχει λογική. Διότι αυτό αποτελεί νόμο του Θεού, να προφυλάσσει δηλαδή την ανθρώπινη ψυχή από ένα τέτοιο εξευτελισμό.


Οι κτιστές ψυχές, έχουν το πνεύμα του δεύτερου Νου δημιουργού του αισθητού θεού, το οποίο πνεύμα συνεργάζεται με την κάθε φύση του κάθε Ουρανού, την κάθε νοερή ζωή που θα γεννηθεί με σώμα θεϊκό ή θνητό!!, ΣΥΝΕΡΓΑΖΕΤΑΙ!!

Ο Νους της ανθρώπινης ψυχής 
όμως δεν συνεργάζεται με την άλογη φύση!! δεν συνεργάζεται με τα σώματα, αλλά οδηγεί τα σώματα!!...

Η μεν ανθρώπινη ψυχή 
είναι Νους και ψυχή.

Η δε κτιστή ψυχή είναι πνεύμα και ψυχή.


Ερμής Τρισμέγιστος: Διότι η ανθρώπινη ψυχή που δεν γνώρισε κανένα από τα δημιουργήματα, ούτε τη φύση τους ούτε το κατ'εξοχήν Αγαθό, αλλά παραμένει τυφλή, πέφτει στα σωματικά πάθη κι η κακομοίρα έχοντας αγνοήσει τον εαυτό της εργάζεται για ξένα και κακά σώματα, κουβαλώντας το σώμα της σαν φορτίο και χωρίς να το εξουσιάζει, αλλά να εξουσιάζεται. Αυτό αποτελεί την κακία της ψυχής.

Αντίθετα, αρετή της ψυχής αποτελεί η γνώση, διότι εκείνος που την κατάκτησε είναι και αγαθός κι ευσεβής και θεϊκός πλέον.


- Kαι ποιος είναι αυτός πατέρα;

- Αυτός, που δεν λέει πολλά, ούτε ακούει πολλά, καθόσον αυτός που καταπιάνεται, παιδί μου, με δυο λόγους και με δυο ακούσματα, ανώφελα κοπιάζει. Διότι ο Θεός-Πατέρας και το απόλυτο Αγαθό ούτε λέγεται, ούτε ακούγεται.

Κι αφού έχουν έτσι τα πράγματα, οι αισθήσεις υπάρχουν σε όλα τα όντα, καθόσον δεν είναι δυνατόν να υπάρξουν χωρίς αυτές.
Η γνώση όμως διαφέρει κατά πολύ από την αίσθηση, διότι η αίσθηση προέρχεται από αυτό που επικρατεί στην αντίληψη μας, ενώ η γνώση είναι ο σκοπός της επιστήμης, (ως επιστήμη εννοεί την γνώση της σοφίας του νοητού λόγου της ψυχής) η δε επιστήμη είναι δώρο Θεού. (Μας χαρίζεται ο Νους σε όσους κάνουμε προσπάθεια να μάθουμε τον εαυτό μας). Διότι κάθε επιστήμη είναι άϋλη και χρησιμοποιεί σαν όργανο τον ίδιο τον νου, ενώ ο νους χρησιμοποιεί σαν όργανο το σώμα.

Και τα δύο λοιπόν, χωρούν μέσα στο σώμα - και τα νοητά (τα νοητά είναι τα όμοια, ο Αγαθός Νους της ψυχής που κατέχει όλες τις ενέργειες της Αρμονίας των Επτά Ουρανών) και τα υλικά. (τα υλικά, τα ανόμοια, τα αντίθετα, τα μεταβαλλόμενα, το δοχείο της άλογης ύλης). 

Διότι τα πάντα πρέπει να συγκροτούνται από αντίθεση κι εναντιότητα κι είναι αδύνατον να συμβεί διαφορετικά.

morfeas sky

- Ποιος είναι, λοιπόν, ο εδώ υλικός θεός;

- Ο όμορφος κόσμος, δεν είναι όμως κι αγαθός, διότι είναι υλικός κι ευπαθής και πρώτος απ'όλα εκείνα που εύκολα προσβάλλονται από πάθη, δεύτερος δε απ'τα όντα, κι ελλιπής από μόνος του.

Αν κι αυτός κάποτε δημιουργήθηκε, εντούτοις υπάρχει πάντοτε, καθώς υφίσταται μέσα στο γίγνεσθαι. Και με την διαρκή του αναγέννηση αποτελεί τη γέννηση των ποιοτήτων και των ποσοτήτων, διότι είναι κινητός και κάθε υλική κίνηση συνιστά γέννηση. H δε σταθερότητα των νοητών δημιουργεί την κίνηση των υλικών

σχόλιο: η σταθερότητα των νοητών η αμετάβλητη θέληση, αλλά και όπως η ασώματη ενέργεια, με την οποία δημιουργεί ο δημιουργός Νους το ενεργειακό πλέγμα, όπου με τις αντίθετες κινήσεις δημιουργεί έναν κύκλο-ουρανό, και συγκρατεί εσωτερικά την Υλη και την κινεί γύρω από τον εαυτό της-πλανήτες-αστέρες, γαλαξίες-σύμπαν όπως το θέλει ο Νους δημιουργός. 

Το ίδιο συμβαίνει και με τις ανθρώπινες ψυχές. (Νους και ψυχή) όπου κινεί ο Νους της ψυχής το σώμα σύμφωνα με την δική του Αμετάβλητη θέληση....και όχι να μας οδηγεί το σώμα με τις άλογες αισθήσεις του..διότι είναι μεγάλη ασέβεια προς το θεό το Νου της ψυχής μας, γι'αυτό και μας τιμωρεί φεύγοντας από το ανθρώπινο σώμα αφήνοντας μας μόνους με τις άλογες αισθήσεις να μας οδηγούν και τιμωρούν. 

Ερμής Τρισμέγιστος: H δε σταθερότητα των νοητών δημιουργεί την κίνηση των υλικών κατά τον ακόλουθο τρόπο: επειδή ο κόσμος είναι σφαιρικός, δηλαδή κεφάλι, και πάνω απ'το κεφάλι δεν βρίσκεται τίποτα υλικό, όπως ακριβώς κάτω απ'τα πόδια δεν βρίσκεται τίποτα το νοητό, αλλά καθετί υλικό, έτσι και ο νους είναι κεφάλι που κινείται κυκλικά, όπως δηλαδή ταιριάζει στο κεφάλι.

Οσα λοιπόν είναι συνδεδεμένα με τη μεμβράνη αυτού του κεφαλιού, όπου βρίσκεται η ψυχή, είναι αθάνατα από τη φύση τους, όπως ακριβώς κι αυτά, τα οποία βρίσκονται μέσα στην ψυχή του γεννημένου σώματος, διαθέτουν περισσότερα στοιχεία της ψυχής παρά του σώματος. (το ανθρώπινο κεφάλι).

Σχόλιο: Οπως το ενεργειακό πλέγμα ΠΥΡ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ περικλείει τον πλανήτη, έτσι περικλείει ο Νους και η ενέργεια της ψυχής το ανθρώπινο κεφάλι.
Οπως το ενεργειακό πλέγμα περικλείει με τις αντίθετες κινήσεις τον πλανήτη δίνοντας του κίνηση όπως το θέλει ο Νους, με τον ίδιο τρόπο ο Νους και ψυχή περικλείει το ανθρώπινο σώμα, δίνοντας του κίνηση με το Νου. 

Ο ΝΟΥΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ  ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΜΒΡΑΝΗ ΤΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟ ΠΛΕΓΜΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ  ΣΥΝΔΕΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΚΕΦΑΛΙ, ΚΑΙ ΟΔΗΓΕΙ ΤΟ ΣΩΜΑ.

Ερμής Τρισμέγιστος: Όσα όμως βρίσκονται μακριά από τη μεμβράνη είναι θνητά, διαθέτοντας περισσότερα στοιχεία του σώματος παρά της ψυχής. Κάθε δε ζωντανός οργανισμός, όπως ακριβώς το σύμπαν, αποτελείται από υλική και νοητή ουσία.
 ργανισμός, αποτελείται από υλική και νοητή ουσία.

σχόλιο: άρα και το υλικό σύμπαν είναι ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ όπως ακριβώς είναι ο άνθρωπος της Γης, ο οποίος  αποτελείται από μία θεϊκή φύση το Νου της ψυχής, και μία θνητή φύση το υλικό σώμα, από φωτιά,αέρα,γη, νερό.
.........
Και πρώτα απ'όλα ο κόσμος, ο δε άνθρωπος ο δεύτερος ζωντανός οργανισμός μετά τον κόσμο και πρώτος απ΄τους θνητούς κι έχει μάλιστα την ψυχή των υπόλοιπων ζωντανών οργανισμών. 

σχόλιο: οι κτιστές ψυχές συνεργάζεται το πνεύμα τους με την άλογη φύση, γεννούν τα άλογα ζώα που δε φέρουν το Νου στην ψυχή τους, με την οποία αυτή κτιστή ψυχή ενώνεται ο Ιδεατός Άνθρωπος Νους και ψυχή μαζί τους, δηλαδή ενώνεται με την ψυχή από φωτιά-αέρα των πλανητών που είναι συνδεδεμένη από την μοίρα της να ενώνεται με το άλογο σώμα από γη-νερό.

Κι όχι μόνον δεν είναι πια αγαθός, αλλά είναι κακός σαν θνητός. Διότι ο μεν κόσμος δεν είναι αγαθός ως εκεί που είναι κινητός, αλλά δεν είναι και κακός ως εκεί που είναι αθάνατος. 

σχόλιο: Ο κόσμος είναι Αγαθός μόνον στον όγδοο Ουρανό διότι εκεί το δοχείο της Υλης μένει αδρανές διότι δεν βρίσκεται σε κίνηση.

"αλλά δεν είναι και κακός ως εκεί που είναι αθάνατος". 
σχόλιο: όταν ο Αμετάβλητος Αγαθός Νους της ψυχής με τις ενέργειες της Αρμονίας των Επτά Ουρανών που κατέχει κινείται στο καθαρό θεϊκό μέρος της φύσης δημιούργημα...εκεί όπου δεν υπάρχουν τα κατωφερή στοιχεία όπως της Γης.

Και τον μεν κόσμο τον κρατά ο Θεός (ο Ογδοος Ουρανός), τον δε άνθρωπο ο κόσμος, (ο δεύτερος Νους δημιουργός, ο αισθητός θεός, το φωτισμένο "εκπεσών" πνεύμα της φωτιάς).
Κι ο μεν κόσμος γίνεται γιος του Θεού (του Ογδοου Ουρανού), ο δε άνθρωπος του κόσμου, σαν να είναι ο εγγονός του Θεού.

σχόλιο: ο άνθρωπος της Γης από  φωτιά-αέρα, γη-νερό, είναι ο εγγονός του Ογδοου Ουρανού, του Αγαθού Θεού, ενώ ο γιος του (η εικόνα του) είναι ο δεύτερος Νους δημιουργός, (το εκπεσών φωτισμένο πνεύμα), και ο άνθρωπος της Γης είναι ο εγγονός του Ογδοου Ουρανού διότι φέρουμε στην ψυχή μας τον δικό του Αγαθό θεϊκό Νου,αλλά και επειδή έχουμε διπλή φύση μία θεϊκή και μία θνητή, το ανθρώπινο σώμα μας, είναι το σώμα που μας έδωσε να ενδυθεί ο Νους της ψυχής μας ο εκπεσών δεύτερος Νους δημιουργός, διότι αυτός όπως διαβάζουμε στον Α Λόγο στον Ποιμάνδρη διέλυσε τον σύνδεσμο της Αρμονίας και δημιούργησε τα θνητά σώματα ώστε α εγκλωβιστούμε σε αυτά μέσα από τν Αγνοια και την Λήθη που μας φέρουν αυτά τα διαχωρισμένα θνητά σώματα..διότι αυτός μας δίνει να ενδυθούμε τα δικά του σώματα.

σχόλιο: Μόνον ο Νους της ανθρώπινης ψυχής είναι ο γιος του ανθρώπου δεύτερου θεού Φως και Ζωή, που έγινε κι αυτός ο Ογδοος Ουρανός.

Διότι ο Θεός (Ογδοος Ουρανός) δεν αγνοεί τον άνθρωπο, αλλά και πολύ τον αναγνωρίζει κι επιθυμεί να αναγνωριστεί απ'αυτόν. (Να κατανοήσουμνε τον αληθινό μας εαυτό).
Αυτό μόνον αποτελεί σωτηρία για τον άνθρωπο, η γνώση του Θεού. (του Ογδοου Ουρανού Γνώθι σ'αυτόν).


Αυτή είναι η ανάβαση στον Όλυμπο. 
(Νοητός Όλυμπος εννοείται).


- Μόνον έτσι η ψυχή καθίσταται αγαθή και ποτέ δεν είναι συνεχώς αγαθή, αλλά καθίσταται και κακή, -- και καθίσταται αναγκαστικά.

- Πως το εννοείς αυτό Τρισμέγιστε; 

- Παρατήρησε παιδί μου, την ψυχή των παιδιών, που δεν επιδέχεται ούτε την ίδια την διάσπαση της, όταν το σώμα της έχει λίγο όγκο μη έχοντας πάρει ακόμα όλο τον όγκο του, πως είναι μεν καλή να βλέπει παντού χωρίς ακόμη να έχει θολώσει από τα πάθη του σώματος, σχεδόν ακόμα εξαρτημένη  από την ψυχή του κόσμου. (οδηγείται ακόμη από το Νου και ψυχή από το αγαθό). 
Οταν όμως το σώμα πάρει όλο τον όγκο του και τη διασπάσει (την ψυχή) στα μέρη του σώματος, αφού διασπαστεί η ίδια, γεννώντας μέσα της τη λησμονιά, και δεν συμμετέχει στο Ωραίο και στο κατ'εξοχήν Αγαθό, ενώ η λησμονιά αποβαίνει κακία.

Το ίδιο πράγμα συμβαίνει και σ'αυτούς, που βγαίνουν από το σώμα τους, Διότι, καθώς η ψυχή κλείνεται στον εαυτό της, μαζεύεται το μεν πνεύμα στο αίμα, η δε ψυχή στο πνεύμα, κι ο Νους....αφού καθαριστεί από τα ενδύματα του (φωτιά, αέρας, γη, νερό), όντας απ'τη φύση του θεϊκός, πιάνεται από το πύρινο σώμα (Νους και ψυχή) και κάνει βόλτες σε κάθε τόπο έχοντας εγκαταλείψει την ψυχή (τον άνθρωπο της Γης) στην κρίση και στην τιμωρία που της αξίζει. (Αφήνει ο Νους μόνο του τον άνθρωπο της Γης να οδηγείται από τις άλογες αισθήσεις για να τον τιμωρούν για όλες τις άνομες πράξεις στην ζωή του).

Πως το εννοείς αυτό πατέρα; Ο νους χωρίζεται από την ψυχή (φωτιά), κι η ψυχή από το πνεύμα, (αέρα), αφού ..όπως είπες.. η ψυχή αποτελεί ένδυμα του Νου και το πνεύμα ένδυμα της ψυχής;

- Πρέπει, παιδί μου, όποιος ακούει να σκέφτεται παράλληλα με όποιον μιλά και να συμπνέει μαζί του και να έχει περισσότερο προσεκτική την ακοή του στα λόγια αυτού που μιλά.

Η σύνθεση των ενδυμάτων αυτών, (φωτιά, αέρας, γη, νερό, των πλανητών), παιδί μου, πραγματοποιείται μέσα στο γήϊνο σώμα, 
διότι είναι αδύνατον να εδραιωθεί ο Νους γυμνός από μόνος του, μέσα σε ένα γήϊνο σώμα. Διότι, ούτε το γήϊνο σώμα είναι δυνατόν να αντέξει την τόσο μεγάλη αθανασία ούτε να ανεχτεί την τόση αρετή φέρνοντας την σε επικοινωνία με το σώμα, που προσβάλλεται από τα πάθη.

Ντύθηκε, λοιπόν, ο Νους με την ψυχή σαν φόρεμα, (με την φωτιά του πλανήτη),  που και αυτή είναι θεϊκή, χρησιμοποιεί το πνεύμα (τον αέρα-αισθήσεις) σαν υπηρέτη, ενώ το πνεύμα (οι αισθήσεις) εξουσιάζει το ζωντανό οργανισμό. (τη σάρκα από γη-νερό).

σχόλιο: και έτσι ο Νους της ψυχής οδηγεί εξουσιάζοντας το ανθρώπινο σώμα.....Οταν όμως το ανθρώπινο σώμα οδηγείται από τις άνομες πράξεις τότε ο Νους της ψυχής το παρατά, και το αφήνει μόνο του να τιμωρείται, διότι δεν μπορεί να ελέγξει τις άλογες αισθήσεις-τιμωρούς-δαίμονες.

Όταν λοιπόν ο Νους απαλλαχτεί από το γήϊνο σώμα αμέσως ντύνεται το δικό του χιτώνα, τον πύρινο, (ξαναγίνεται Νους και ψυχή) τον οποίο δεν μπορούσε να έχει κατοικώντας στο γήϊνο σώμα. Διότι η γη δεν αντέχει τη φωτιά, διότι ολόκληρη αναφλέγεται ακόμα κι από ένα μικρό σπινθήρα και για το λόγο αυτό το νερό καταβρέχει τη γη, (σάρκα από γη,νερό), σαν οχύρωμα και τείχος προστατευτικό απ'τη φλόγα της φωτιάς (Νους και ψυχή που περικλείει το σώμα).

Κι ο Νους, ο οποίος είναι ο πιο αποτελεσματικός απ'όλα τα γεννήματα του θεϊκού Νου, έχει ως σώμα και το περισσότερο αποτελεσματικό απ'όλα τα στοιχεία της Υλης, τη φωτιά. 
Διότι, καθώς ο Νους είναι δημιουργός των πάντων, χρησιμοποιεί τη φωτιά (των απλανών) σαν όργανο για να δημιουργεί.

Κι ο μεν Νους του σύμπαντος δημιουργεί τα πάντα.
Ο δε Νους του ανθρώπου, (του θνητού ανθρώπου πάνω στην Γη), δημιουργεί μόνον τα επίγεια. (τα θνητά με σώμα θνητό).
Διότι ο νους των ανθρώπων απογυμνωμένος από τη φωτιά δεν είναι σε θέση να δημιουργήσει τα θεϊκά, καθόσον είναι ανθρώπινος ως προς την κατοικία του. (θνητή φύση του ανθρώπου που δεν διαθέτει σώμα από φωτιά).

Η ανθρώπινη ψυχή ....όχι όλες οι ανθρώπινες ....ούτε φυσικά οι οι κτιστές....αλλά οι ευσεβείς είναι κάπως δαιμόνια και θεϊκή. Κι αυτού του είδους η ψυχή, αφού απαλλαχτεί από το σώμα της έχοντας διεξαγάγει τον αγώνα της ευσέβειας, (η γνώση του θεϊκού), μετατρέπεται συνολικά σε Νου. 
(Νους και ψυχή θεϊκό σώμα των Απλανών το τελειότερο σώμα του κτιστού κόσμου).

Αλλά η ασεβής ψυχή παραμένει στη δική της ουσία και τιμωρείται από τον εαυτό της, καθώς ψάχνει να βρει ένα γήϊνο σώμα για να μπει και μάλιστα ανθρώπινο. (θνητό της Γης). 
Διότι διαφορετικό σώμα δεν χωρά την ανθρώπινη ψυχή να ξεπέσει σε σώμα ζώου, που δεν έχει λογική. Διότι αυτό αποτελεί νόμο του Θεού, να προφυλάσσει δηλαδή την ανθρώπινη ψυχή από ένα τέτοιο εξευτελισμό.

Τα ίδια ακριβώς μας λέει και ο Σωκράτης:
Ο Σωκράτης λίγο πριν να πιει το κώνειο.
Και να λυπάται και γι'αυτό να θεωρεί ότι πάσχει, κι αυτό είναι πραγματικότατο κι αληθέστατο, αλλά δεν είναι έτσι. Γιατί αυτά είναι τα ορατά. Η όχι;
Βέβαια.
Και σε αυτήν την περίπτωση δεν απορροφάται η ψυχή από το σώμα;

Πως λοιπόν; 
Γιατί κάθε υλική ευχαρίστηση και λύπη είναι σαν το καρφί και καρφώνει την ψυχή μέσα στο κορμί και την τρυπά και την κάνει μέρος του σώματος και την κάνουν να νομίζει ότι αυτά είναι τα αληθινά, που λέει και το σώμα. 

Κι επειδή έχει την ίδια γνώμη με το σώμα και με τα ίδια πράγματα χαίρεται και νομίζω ότι αναγκάζεται να γίνεται ομότροπος και ομότροφος με αυτό, με αποτέλεσμα να μην φτάνει ποτέ καθαρή στον Αδη, αλλά πάντα να είναι δεμένη άρρηκτα με το σώμα, με αποτέλεσμα όσο το δυνατόν ταχύτερα, να ξαναπέφτει σε άλλο σώμα κι εκεί να φυτρώνει σαν να είναι φυτεμένη κι επομένως να μην μετέχει σε αυτό που είναι θεϊκό και καθαρό και μοναδική αγνότητα.

- Πως λοιπόν, πατέρα, τιμωρείται η ανθρώπινη ψυχή;

-Και ποια είναι παιδί μου μεγαλύτερη τιμωρία από την ασέβεια; (η μη γνώση του θεϊκού μας εαυτού).
Ποια φωτιά έχει τόση μεγάλη φλόγα (που καίει) όση η ασέβεια; Και ποιο θηρίο έχει τόσο δηλητήριο, ώστε να εξοντώνει το σώμα, όσο η ασέβεια την ίδια την ψυχή;

Η μήπως δεν βλέπεις πόσα δεινά υποφέρει η ασεβής ψυχή που φωνάζει και κραυγάζει "καίγομαι, φλέγομαι, δεν ξέρω τι να πω τι να κάνω. Η κακομοίρα λιώνω απ'τα κακά που με ζώνουν, ούτε βλέπω, ούτε ακούω". Αυτές οι φωνές δεν προέρχονται από την ψυχή που τιμωρείται; Η μήπως, παιδί μου, έχεις την άποψη εσύ....όπως οι περισσότεροι....πως η ψυχή, όταν βγει από το σώμα, πηγαίνει σε θηρίο, (σε σώμα ζώου), πράγμα που αποτελεί πλάνη μεγάλη;

Διότι η ψυχή τιμωρείται κατ'αυτόν τον τρόπο.

O Nους,  (ο Αγαθός Νους ) επομένως, όταν γίνει δαίμονας, (φωτιά, αέρας) είναι καθορισμένο να αποκτήσει πύρινο σώμα (αστρικό σώμα) για τις υπηρεσίες του Θεού (του Αγαθού Νου) κι αφού διεισδύσει μέσα στην ασεβέστατη ψυχή (στον θνητό άνθρωπο της Γης που έχει μια σύνθεση των τεσσάρων στοιχείων από φωτιά, αέρα, γη, νερό) την φοβερίζει με τα μαστίγια που αμαρτάνουν. 
Καθώς η ασεβής ψυχή μαστιγώνεται απ'αυτά, ξεσπά σε φόνους, εξευτελισμούς, βλασφημίες και διάφορες βιαιότητες, μέσω των οποίων αδικούνται οι άνθρωποι. 

σχόλιο: ο Ιδεατός Αγαθός Άνθρωπος, είναι ο Αγαθός Νους, ο Θεός, αφού είναι όμοιος Αγαθός Νους με τον Ογδοο Ουρανό, την εικόνα του Πανάγαθου Θεού Φως και Ζωή,
και όταν ασεβεί ο άνθρωπος της Γης, αφού πρώτα τον αφήσει μόνο του δίχως το Νου, διότι ασεβεί, μένει μόνος του να οδηγείται από τις άλογες αισθήσεις, στην συνέχεια ενδύεται το θεϊκό πύρινο ενεργειακό αστρικό σώμα της φωτιάς και του αέρα, για να τιμωρήσει με την οξύτητα του πυρός τον ασεβή άνθρωπο οξύνοντας τις άλογες αισθήσεις του που τον οδηγούν σε όλο και μεγαλύτερη ασέβεια, ώστε να τιμωρηθεί με το άσβεστο πυρ με τις ακόρεστες ορέξεις του, που κατακαίει τα σωθικά του.

Οταν ο Νους όμως εισέλθει μέσα στην ευσεβή ψυχή, την οδηγεί στο φως της γνώσης. Κι αυτή η ψυχή ποτέ δεν χορταίνει να εξυμνεί, επαινώντας όλους τους ανθρώπους κι ευεγερτώντας τα πάντα στην πράξη και στη θεωρία, μιμούμενη τον πατέρα της.

Γι'αυτό παιδί μου, πρέπει να ευχαριστείς το Θεό και να παρακαλάς να σου τύχει καλός Νους. Διότι η ψυχή μεταβαίνει σε σώμα ανώτερο και δεν είναι δυνατό, να μεταβεί σε κατώτερο.

Υπάρχει δε επικοινωνία μεταξύ των ψυχών κι οι ψυχές των θεών (τα θεϊκά ανθρώπινα όντα από φωτιά-αέρα) συμμετέχουν στις ψυχές των ανθρώπων, αφού οι δε ψυχές των ανθρώπων (από φωτιά, αέρα, γη, νερό,) συμμετέχουν στις ψυχές των χωρίς λογική ζώων. (από γη-νερό).

Οι ανώτερες ανθρώπινες ψυχές που φέρουν το Νου (τα θεϊκά ανθρώπινα σώματα από φωτιά-αέρα) φροντίζουν τις κατώτερες ανθρώπινες ψυχές που δεν φέρουν το Νου, (φροντίζουν το θνητό ανθρώπινο σώμα από γη-νερό οδηγώντας το με πρότυπο το Αγαθό) οι δε θνητοί άνθρωποι θεοί φροντίζουν τα επίγεια.

Ο κόσμος, επομένως, υπόκειται το Θεό, (τον Ογδοο Ουρανό), τα δε χωρίς λογική ζώα τον άνθρωπο. 
Κι ο Θεός (ο Αγαθός Νους) βρίσκεται πάνω απ'όλα και γύρω απ'όλα.

Και οι ενέργειες του Θεού (Ογδοου Ουρανού) μοιάζουν με ακτίνες, ενώ οι ακτίνες του κόσμου είναι οι φυσικές επιδράσεις, (ο αισθητός θεός λειτουργεί με την υλική πραγματικότητα φέροντας την αρμονία στην φύση), οι δε ακτίνες του ανθρώπου είναι οι τέχνες και οι επιστήμες. (η δημιουργία της ανθρώπινης ψυχής στα θνητά με τέχνες και επιστήμες μέσω της Αρμονίας, ως αμαύρωση των χρόνων που ενσαρκώνονται οι ανθρώπινες ψυχές στο ανθρώπινο σώμα).

Και οι μεν ενέργειες, επιδρούν μέσω του (υλικού) κόσμου, και πάνω στον άνθρωπο μέσω των φυσικών ακτινών του κόσμου, (μέσω της Αρμονίας που επιφέρει ο Νους στη φύση)οι δε φυσικές επιδράσεις επενεργούν μέσω των στοιχείων, (μέσω της Αρμονίας στην φύση) κι οι άνθρωποι μέσω των τεχνών και των επιστημών.


Κι αυτή είναι η διακυβέρνηση του σύμπαντος, εξαρτημένη απ'τη φύση του Ενός, η οποία περνά μέσω του (Αγαθού Νου) Νου του Ενός. 
(ο Αγαθός Νους του Ενός είναι ο Όγδοος Ουρανός, η εικόνα του Πανάγαθου Θεού Φως και Ζωή).

Απ'αυτόν δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο θεϊκό και αποτελεσματικό κι ενωτικό από τη μια μεριά των ανθρώπων με τους θεούς, κι απ'την άλλη των θεών με τους ανθρώπους. 
Αυτός είναι ο Αγαθός Δαίμονας. (ο Αγαθός Νους).
Ευλογημένη είναι η ψυχή, που είναι γεμάτη απ'αυτόν, δυστυχισμένη δε η ψυχή, που είναι άδεια απ'αυτόν.

Πως το εννοείς αυτό πατέρα; 

Νομίζεις, λοιπόν, παιδί μου, πως όλες οι ψυχές διαθέτουν Αγαθό Νου; Διότι ο τωρινός μας λόγος διαπραγματεύεται αυτόν, όχι τον βοηθητικό, για τον οποίο κάναμε κουβέντα νωρίτερα, ο οποίος στέλνεται απ'τη Δίκη. 

(το Δίκαιο, την Δικαιοσύνη που επιβάλλει ο Νους της ψυχής στους ασεβείς ανθρώπους, αλλά και ο Ιδεατός άνθρωπος της Γης που οδηγεί την ζωή του με το Νου τον νοητό κόσμο της ψυχής του, με ανδρεία ψυχής. .. βλέπε επιθυμητικόν, θυμοειδές λογιστικό..ελεύθερη σκέψη ).
Η προσέγγιση του Ιερού Πυρός.. 1) Το επιθυμητικό. 2) Το θυμοειδές 3) Το λογιστικό

Διότι η ψυχή χωρίς Νου ούτε να πει κάτι ούτε να κάνει μπορεί.
Διότι πολλές φορές ο Νους πετά απ'την ψυχή κι εκείνη τη στιγμή η ψυχή ούτε βλέπει ούτε ακούει, παρά μοιάζει με ζώο, που δεν έχει λογική. Τόσο μεγάλη είναι η δύναμη του Νου.


Ο Νους όμως δεν αντέχει ούτε τη νωθρή ψυχή, αλλ'αυτήν την ψυχή την εγκαταλείπει προσαρτημένη πάνω στο σώμα και τραβηγμένη προς τα κάτω απ'αυτό. Κι αυτού του είδους η ψυχή, παιδί μου, δεν διαθέτει Νου, επομένως αυτός δεν πρέπει καν να αποκαλείται άνθρωπος.

σχόλιο: νωθρός -ή -ό : που τον χαρακτηρίζει η έλλειψη ενεργητικότητας και η βραδύτητα με την οποία αντιδρά στα διάφορα ερεθίσματα: ~ άνθρωπος. Είναι ~ στις κινήσεις / στη σκέψη. || που ταιριάζει σε νωθρό άνθρωπο: Nωθρές κινήσεις. Έχει νωθρή σκέψη / νωθρό μυαλό. 

Διότι ο άνθρωπος είναι πλάσμα ζωντανό θεϊκό και δεν συγκρίνεται με τα υπόλοιπα επίγεια ζωντανά πλάσματα, παρά μόνον μ'αυτούς που αποκαλούνται θεοί πάνω στον ουρανό.
Και μάλλον..αν πρέπει να τολμήσουμε να πούμε την αλήθεια..ο ιδεατός άνθρωπος βρίσκεται υπεράνω εκείνων ή έστω ισοδυναμεί μ'αυτούς. (τους θεούς). Διότι κανένας απ'τους ουράνιους θεούς δεν θα κατέβει στη Γη εγκαταλείποντας τα σύνορα του Ουρανού.


Αντίθετα, ο άνθρωπος και στον Ουρανό ανεβαίνει και τον μετρά και γνωρίζει ποια σημεία του βρίσκονται ψηλά και ποια χαμηλά κι ακόμα μαθαίνει με ακρίβεια κι όλα τα υπόλοιπα. Και το σπουδαιότερο απ'όλα είναι πως ανεβαίνει ψηλά χωρίς να εγκαταλείπει τη Γη. Τόσο μεγάλο είναι το μέγεθος της έκτασης του. Για το λόγο αυτό πρέπει να τολμήσουμε να πούμε πως ο επίγειος άνθρωπος είναι θεός θνητός κι ο Ουράνιος Θεός είναι άνθρωπος αθάνατος.

Γι'αυτόν ακριβώς τον λόγο τα πάντα υφίστανται μέσω αυτών των δύο, του κόσμου, (αισθητού θεού δημιουργού) και του ανθρώπου, ενώ όλα μαζί υφίστανται απ'τον Ένα. (την Εικόνα του Θεού τον Ογδοο Ουρανό).

morfeas sky




Ο ΚΤΙΣΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΩΝ ΟΚΤΩ ΟΥΡΑΝΩΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ - ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ
ΛΟΓΟΣ ΙΑ - Ο ΝΟΥΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΡΜΗ

Αλλά εάν όλα είναι ζωντανοί οργανισμοί κι η ζωή είναι μία, τότε ένας είναι και ο Θεός. Και πάλι, εάν όλα είναι ζωντανοί οργανισμοί..και τα ουράνια και τα επίγεια.. κι η ζωή για όλα είναι μία, τότε αυτή δημιουργείται απ'το Θεό κι η ίδια είναι ο Θεός.

morfeas sky

ΛΟΓΟΣ ΙΑ - Ο ΝΟΥΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΡΜΗ

- Επειδή πολλά έχουν ειπωθεί από πολλούς σχετικά με το σύμπαν και με το Θεό, εγώ δεν έμαθα την αλήθεια κι εσύ διασαφήνισε με, Κύριε, σχετικά μ'αυτό. Διότι σε σένα μόνο θα μπορούσα να εμπιστευτώ την αποκάλυψη αυτού του θέματος.

- Συγκράτησε, λοιπόν, τα λόγια μου Τρισμέγιστε Ερμή, και θυμήσου τα λεγόμενα. Δεν θα έχω κανένα ενδοιασμό να σου πω όσα μου ήρθαν στη μνήμη. Άκουσε παιδί μου, πως έχει ο Θεός και το σύμπαν. 

Ο Θεός, η αιωνιότητα, ο κόσμος, ο χρόνος, το γίγνεσθε.


Ο Θεός δημιουργεί την αιωνιότητα, η δε αιωνιότητα τον κόσμο, ο κόσμος το χρόνο, ο χρόνος το γίγνεσθε.

Κάτι σαν ουσία του Θεού αποτελεί το Αγαθό, το Ωραίο, η ευδαιμονία, η σοφία, της αιωνιότητας η ομοιότητα, του κόσμου η τάξη, του χρόνου η μεταβολή, του δε γίγνεσθε η ζωή κι ο θάνατος.


Ενέργεια του Θεού αποτελεί ο Νους κι η ψυχή, 
ενέργεια της αιωνιότητας αποτελεί η σταθερότητα κι η αθανασία, ενέργεια του κόσμου αποτελεί η αποκατάσταση κι η ανταποκατάσταση των αστέρων, ενέργεια του χρόνου αποτελεί η αύξηση και η μείωση  ενέργεια του γίγνεσθε αποτελεί η ποιότητα και η ποσότητα.

H αιωνιότητα, επομένως, υπάρχει μέσα στο Θεό, ο κόσμος μέσα στην αιωνιότητα, ο χρόνος μέσα στον κόσμο, το δε γίγνεσθε μέσα στο χρόνο. 

Κι η μεν αιωνιότητα είναι τοποθετημένη γύρω απ'το Θεό, 
ο κόσμος κινείται μέσα στην αιωνιότητα, ο χρόνος τελειώνει μέσα στον κόσμο, το δε γίγνεσθαι συμβαίνει μέσα στο χρόνο.

Πηγή των πάντων, επομένως, είναι ο Θεός, ουσία των πάντων η αιωνιότητα, ύλη των πάντων ο κόσμος, δύναμη του Θεού η αιωνιότητα, έργο της αιωνιότητας ο κόσμος, ο οποίος κόσμος (Υλη) ποτέ δεν γεννήθηκε αλλά διαρκώς γεννιέται από την αιωνιότητα. Για το λόγο αυτό ποτέ δεν θα φθαρεί διότι η αιωνιότητα είναι άφθαρτη, ούτε και κάτι θα χαθεί, αφού η αιωνιότητα εμπεριέχει τον κόσμο.


- Κι η σοφία του Θεού τι είναι;

- Το Αγαθό και το Ωραίο κι η ευδαιμονία κι η αρετή στο σύνολο της κι η αιωνιότητα. Η αιωνιότητα διακοσμεί, επομένως, καθώς βάζει μέσα στην Υλη την αθανασία και τη σταθερότητα. (Νους και παγκόσμια ψυχή).

Διότι η γέννηση της Υλης εξαρτάται από την αιωνιότητα, (την ενέργεια του πυρός-φωτιάς), όπως ακριβώς κι η αιωνιότητα εξαρτάται από το Θεό. (τον Νου).

Διότι η γέννηση (των σωμάτων) κι ο χρόνος (αύξηση-μείωση των σωμάτων) υπάρχουν στον ουρανό και στην γη, αφού είναι διπλής φύσης. (Νους και ψυχή ανήκουν στον ουρανό των Α-πλανών, ενώ όλα τα θνητά ανήκουν στον κόσμο των πλάνητων).

Και στον μεν ουρανό είναι αμετάβλητα και άφθαρτα, στην δε γη μεταβλητά και φθαρτά. Και της μεν αιωνιότητας ψυχή είναι ο Θεός της δε γης αιωνιότητα είναι ο ουρανός. Κι ο Θεός υπάρχει μέσα στο Νου, ο Νους υπάρχει μέσα στην ψυχή, κι η ψυχή υπάρχει μέσα στην Υλη, όλα αυτά μέσω της αιωνιότητας.

Κι ολόκληρο αυτό το σύμπαν, μέσα στο οποίο βρίσκονται όλα τα σώματα, το γεμίζει εσωτερικά με μια ψυχή, που είναι γεμάτη απ'το Νου κι απ'το Θεό, (ο αισθητός θεός το πνεύμα του πυρός που βρίσκεται πανταχού παρών και τα πάντα πληρών), εξωτερικά δε το περιβάλλει δίνοντας ζωή (κίνηση) στο σύμπαν, εξωτερικά επομένως, αυτό το μεγάλο και τέλειο ζωντανό πλάσμα, (ζωντανός οργανισμός), (περικλείει) τον κόσμο, κι εσωτερικά (περιβάλλει-περικλείει) όλα τα ζωντανά πλάσματα (με τις ψυχές) διατηρώντας την ομοιότητα πάνω στον ουρανό και μεταβάλλοντας το γίγνεσθαι (των υλικών σωμάτων μέσα από την αύξηση και την μείωση) κάτω στην γη.

Αυτό το σύμπαν το συγκρατεί η αιωνιότητα, είτε από ανάγκη, είτε με την πρόνοια, είτε με τη φύση, είτε με οτιδήποτε άλλο νομίζει, ή θα νομίζει κανείς. Αυτό το σύμπαν αποτελεί το Θεό που ενεργεί, με την ενέργεια δε του Θεού, που είναι δύναμη ανυπέρβλητη, κανένας δεν θα μπορούσε να παραβάλει ούτε τ'ανθρώπινα, ούτε τα θεϊκά.

Γι'αυτό το λόγο, Ερμή Τρισμέγιστε, να μη θεωρήσεις ποτέ τίποτα απ'τα κάτω, ούτε απ'τα επάνω πως είναι όμοιο με το Θεό, διότι θα πέσεις έξω στην αλήθεια. Διότι τίποτα δεν είναι όμοιο με το ανόμοιο, το Μοναδικό, το Ένα. (ο Ογδοος Ουρανός η Εικόνα του Θεού).

Κι επίσης να μη θεωρήσεις πως εκχωρεί σε κάτι άλλο μέρος της δύναμης του. Διότι ποιος είναι μαζί μ'αυτόν δημιουργός της ζωής, της αθανασίας, της μεταβολής; Και τι άλλο θα μπορούσε αυτός να κάνει απ'το να δημιουργεί; Διότι ο Θεός δεν παραμένει αδρανής, αφού τότε όλα θα παρέμεναν αδρανή, καθόσον τα πάντα είναι γεμάτα απ'το Θεό. Αλλά κι ούτε πουθενά στον κόσμο υπάρχει αδράνεια, ούτε και σε κάτι άλλο. Διότι η αδράνεια είναι ονομασία κενή, όσον αφορά κι αυτόν που δημιουργεί κι αυτόν που γεννιέται, ενώ όλα πρέπει πάντοτε να γίνονται ανάλογα με την ιδιαίτερη τάση κάθε τόπου.

Διότι ο Δημιουργός υπάρχει μέσα σ'όλα χωρίς να είναι εγκατεστημένος μέσα σε κάτι, (μέσα στο σώμα του υλικού σύμπαντος είτε η ψυχή μέσα στο γεννημένο υλικό σώμα), ούτε να δημιουργεί μέσα σε κάτι, αλλά δημιουργεί τα πάντα.
Διότι, αφού αποτελεί δραστήρια δύναμη, δεν ικανοποιείται απ'τα δημιουργήματα του, αλλά τα δημιουργήματα του μένουν ικανοποιημένα απ'αυτόν. (ο Θεός δίνει την ικανοποίηση της ύπαρξης και της δημιουργίας στα πλάσματα του).

Να παρατηρήσεις μέσα από μένα τον κόσμο που βρίσκεται στο οπτικό σου πεδίο και να κατανοήσεις με ακρίβεια την ομορφιά του, ένα σώμα αμιγές, (συμπαντικός οργανισμός), απ'το οποίο δεν θα υπάρξει κανένα παλαιότερο, για πάντα ακμαίο και νέο και περισσότερο ακόμα ακμαίο. (εξελίσσεται).

Να δεις και τους Επτά κόσμους, οι οποίοι υπάρχουν από κάτω, (επτά φύσεις των πλανητών και των Απλανών), κι είναι συγκροτημένοι με την αιώνια τάξη, και με τη διαφορετική τροχιά τους συμπληρώνουν την αιωνιότητα, καθώς και όλα, που είναι γεμάτα από φως ενώ πουθενά δεν υπάρχει φωτιά.

Διότι η φιλία και το ταίριασμα των αντιθέτων και των ανόμοιων έχει καταστεί φως, το οποίο καταυγάζει απ'την ενέργεια του Θεού, που δημιούργησε όλα τα αγαθά κι εξουσιάζει όλες τις τάξεις και κυβερνά τους Επτά κόσμους.

Να δεις και τη σελήνη, η οποία είναι ο πρόδρομος όλων αυτών, όργανο της φύσης, που μεταβάλλει την κάτω ύλη. (η κατωφερής φύση του πλανήτη μας, από τα πιο κατωφερή στοιχεία της Υλης: φωτιά, αέρα, γη, νερό των πλανητών).

Καθώς και τη γη στο κέντρο του σύμπαντος (η Αρκτος, ο Α-πλανής αστέρας ο ήλιος) εδραιωμένη σαν θεμέλιο του όμορφου κόσμου, τροφό και παραμάνα των επίγειων.

Να παρατηρήσεις πόσο είναι και το πλήθος των αθάνατων ζωντανών οργανισμών και των θνητών, και στο κέντρο και των δύο....δηλαδή και των αθανάτων και των θνητών....τη σελήνη που περιφέρεται.

Κι όλα είναι γεμάτα από ψυχή κι όλα κινούνται, άλλα γύρω απ'τον ουρανό, (ουρανός είναι το ηλιακό σύστημα, όπου ο πλανήτης κινείται γύρω από τον ήλιο και μέσα στο ηλιακό σύστημα), άλλα γύρω απ'τη γη (ο πλανήτης κινείται γύρω από τον ήλιο), κι ούτε τα δεξιά προς τ'αριστερά, ούτε τ'αριστερά προς τα δεξιά, ούτε τα πάνω προς τα κάτω, ούτε τα κάτω προς τα πάνω.

Και πως όλα αυτά έχουν γεννηθεί, (όλα τα υλικά), αγαπητέ Ερμή, δεν είναι ανάγκη πια να το μάθεις από μένα. Διότι και σώματα είναι και ψυχή έχουν (όλα τα ουράνια σώματα έχουν το δικό τους ενεργειακό πλέγμα του πυρός και πνεύματος, όπως ο πλανήτης Γη έχει το δικό του πνεύμα της φύσης εσωτερικά) και κινούνται κι είναι αδύνατον να συγκροτηθούν σε ένα ενιαίο σύνολο χωρίς αυτόν που τα συγκροτεί. Πρέπει, επομένως, αυτός να είναι κάποιος και σίγουρα Ένας.

Επειδή οι κινήσεις είναι διάφορες και πολλές και τα σώματα ανόμοια κι έχει καθοριστεί μια ταχύτητα για όλα, είναι αδύνατον να υπάρχουν δύο ή περισσότεροι δημιουργοί, καθόσον δεν τηρείται εννιαία τάξη στα πολλά. Διότι τους πολλούς τους ακολουθεί ζήλος για το ανώτερο. Και θα σου πω το εξής: κι αν ακόμα ο δημιουργός των μεταβλητών ζωντανών οργανισμών και θνητών ήταν διαφορετικός, θα επιθυμούσε να δημιουργήσει και αθάνατους, όπως ακριβώς κι ο δημιουργός των αθάνατων, θα επιθυμούσε να δημιουργήσει θνητούς.

Ας πούμε πως είναι δύο, ενώ μία είναι η Υλη, και μία η ψυχή,
σε ποιον απ'αυτούς θα χορηγούνταν η δημιουργία;
Κι αν χορηγούνταν από ένα μέρος και στους δύο, σε ποιον θα χορηγούνταν το μεγαλύτερο μέρος; 
Έτσι, λοιπόν, σκέψου πως η σύσταση κάθε ζωντανού σώματος αποτελείται από ύλη και ψυχή ...... και του αθάνατου και του θνητού, και αυτού που έχει λογική κι αυτού που δεν έχει.
Διότι όλα τα ζωντανά σώματα είναι έμψυχα, ενώ τα μη ζωντανά σώματα αποτελούνται κι αυτά από αυτούσια ύλη.

Και η ψυχή και στη μία περίπτωση και στην άλλη βρίσκεται αυτούσια κοντά στο δημιουργό σαν αιτία της ζωής, ενώ ο αίτιος κάθε ζωής είναι ο αίτιος και των αθανάτων.

Πως λοιπόν και οι θνητοί ζωντανοί οργανισμοί να είναι διαφορετικοί απ'τους αθάνατους; Και πως το αθάνατο κι εκείνο, που δημιουργεί την αθανασία, (πνεύμα του πυρός) να μη δημιουργεί αυτά, που ανήκουν στους ζωντανούς οργανισμούς;

Και είναι εύλογο πως υπάρχει κάποιος, ο οποίος δημιουργεί αυτά και μάλιστα πρόκειται για μια ψυχή, μια ζωή και μια ύλη.
Και ποιος είναι αυτός; Ποιος άλλος θα μπορούσε να είναι εκτός από τον Ενα Θεό; Ένας λοιπόν, είναι ο Θεός.

Θα ήταν πολύ γελοίο, εφόσον δέχτηκες πως ο κόσμος πάντοτε υπάρχει και πως η σελήνη είναι μία και η θεϊκότητα είναι μία, για τον ίδιο το Θεό όμως πόσος θέλεις να είναι; Αυτός επομένως, δημιουργεί τα πάντα και θα ήταν πολύ γελοίο να τα δημιουργούν πολλοί. (όλα είναι όργανα του ενός Νου Θεού, του Ογδοου Ουρανού).

Kαι γιατί είναι εξαιρετικό για το Θεό να δημιουργεί ζωή και ψυχή κι αθανασία και μεταβολή, ενώ κι εσύ δημιουργείς τόσα πράγματα; Διότι και βλέπεις και μιλάς κι ακούς και μυρίζεις κι αγγίζεις και περπατάς και σκέφτεσαι κι αναπνέεις και δεν είναι διαφορετικός αυτός που βλέπει διαφορετικός αυτός που ακούει, διαφορετικός αυτός που μιλά, διαφορετικός αυτός που αγγίζει, διαφορετικός αυτός που μυρίζει, διαφορετικός αυτός που περπατά, διαφορετικός και αυτός που σκέφτεται και διαφορετικός αυτός που αναπνέει, αλλά ένας είναι αυτός, που κάνει όλα αυτά.

Αλλά ούτε αυτά είναι δυνατά χωρίς την ύπαρξη του Θεού.
Διότι, όπως ακριβώς αν απέχεις απ'αυτά, ..πράγμα που είναι θεμιτό να το πούμε.. δεν είναι πια Θεός.μ Αν, επομένως, έχει γίνει αποδεκτό ότι εσύ, εφόσον δεν κάνεις τίποτα, δεν θα μπορείς να υπάρχεις, πόσο μάλλον ο Θεός; Διότι, εάν υπάρχει κάτι που να μην το κάνει....πράγμα που δεν είναι θεμιτό να το πούμε....τότε είναι ατελής. Εάν όμως δεν είναι ούτε αδρανής κι είναι τέλειος, τότε όλα τα κάνει.

Αν με προσέξεις λίγο παραπάνω Ερμή, εύκολα θ'αντιληφθείς πως το έργο του Θεού είναι ένα, ώστε να γίνουν όλα όσα γίνονται ή όσα έγιναν μια φορά (τα αθάνατα) ή όσα πρόκειται να γίνουν.

Κι αυτό, αγαπητέ μου, είναι η ζωή, αυτό είναι το Ωραίο, αυτό είναι το Αγαθό, αυτό είναι ο Θεός. Αν όμως επιθυμείς να το αντιληφθείς αυτό κι έμπρακτα, δες τι δημιουργείται μέσα σου, όταν θελήσεις να δημιουργήσεις. Αλλ'αυτό δεν μοιάζει μ'εκείνο που συμβαίνει σ'αυτόν.

Εκείνος, επομένως, νιώθει ευχαρίστηση, επειδή δεν έχει άλλον συνεργάτη, καθόσον μόνος του δουλεύει και είναι πάντοτε μέσα στο έργο του, αφού είναι ο ίδιος ότι δημιουργεί. Διότι αν διαχωριζόταν απ'αυτό , θα έπρεπε όλα να συντριβούν, όλα να πεθάνουν, καθόσον ζωή δεν θα υπήρχε.

Αλλά εάν όλα είναι ζωντανοί οργανισμοί κι η ζωή είναι μία, τότε ένας είναι και ο Θεός. Και πάλι, εάν όλα είναι ζωντανοί οργανισμοί..και τα ουράνια και τα επίγεια.. κι η ζωή για όλα είναι μία, τότε αυτή δημιουργείται απ'το Θεό κι η ίδια είναι ο Θεός.

Απ'το Θεό, επομένως, δημιουργούνται τα πάντα, η ζωή δε αποτελεί ένωση του Νου και της ψυχής, ενώ ο θάνατος δεν αποτελεί απώλεια αυτών που συγκροτήθηκαν, (σε σώμα), αλλά διάλυση της ένωσης τους. (σύνθεσης τους).

Η αιωνιότητα, λοιπόν, αποτελεί εικόνα του Θεού, ο κόσμος εικόνα της αιωνιότητας, ο ήλιος εικόνα του κόσμου, κι ο άνθρωπος (της Γης) εικόνα του ήλιου. Τη μεταβολή τη λένε πως αποτελεί θάνατο, επειδή διαλύεται το σώμα, κι η ζωή προχωρά στην αφάνεια.

Οσα διαλύονται μ'αυτή τη λογική, αγαπημένε μου Ερμή, κι ο κόσμος..μ'ευλάβεια τ'ακούς.. ισχυρίζομαι πως μεταβάλλονται, διότι καθημερινά ένα μέρος του μεταβαίνει στο χώρο του αφανούς, αλλά ποτέ δεν διαλύεται. Κι αυτά είναι τα πάθη του κόσμου, οι περιδινίσεις, κι οι εξαφανίσεις. Κι η μεν περιδίνηση αποτελεί περιστροφή, η δε εξαφάνιση ανανέωση.

Κι ο κόσμος περιλαμβάνει όλων των ειδών τις μορφές όχι επειδή τις περικλείει, αλλά επειδή μεταβάλλεται ο ίδιος από μόνος του. Αφού, επομένως, ο κόσμος έχει δημιουργηθεί για να περιλαμβάνει όλων των ειδών τις μορφές, τι θα μπορούσε να ήταν αυτός που τον δημιούργησε; Διότι άμορφος δεν θα μπορούσε να είναι. Αν όμως κι αυτός περιλάμβανε όλων των ειδών τις μορφές, θα ήταν όμοιος με τον κόσμο.

Λοιπόν, τι ισχυριζόμαστε πως είναι αυτός, ώστε να μην κάνουμε αδιέξοδο το λόγο μας; Διότι τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο να συλλογιστούμε για το Θεό. Έχει, λοιπόν, μια μορφή....εάν υπάρχει σ'αυτόν κάποια μορφή....η οποία δεν θα μπορούσε να υποπέσει στην όραση, άυλη. Κι όλες τις μορφές τις αναδεικνύει μέσω των σωμάτων. Και να μην απορήσεις, εάν υπάρχει κάποια άϋλη μορφή, διότι είναι όπως ακριβώς η μορφή του λόγου.

Και στις ζωγραφιές παρατηρούνται κάποιες κορυφές να προεξέχουν πολύ, ενώ όσον αφορά τη φύση τους, είναι εντελώς λείες και ομαλές. Σκέψου αυτό που λέγεται, το οποίο μπορεί να είναι πιο τολμηρό, αλλά είναι και πιο αληθινό: δηλαδή, όπως ακριβώς ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει χωρίς ζωή, (Νους και ψυχή), έτσι κι ο Θεός δεν μπορεί να υπάρχει χωρίς να δημιουργεί το Αγαθό. Διότι αυτό αποτελεί κατά κάποιο τρόπο τη ζωή και την κίνηση του Θεού. Δηλαδή το να κινεί τα πάντα και να τους δίνει ζωή.

Κάποια όμως απ'τα λεγόμενα πρέπει να έχουν τη δική τους σημασία. Επί παραδείγματι: συλλογίσου αυτό που λέω: τα πάντα υπάρχουν μέσα στο Θεό όχι σαν να έχουν εγκατασταθεί σε κάποιον τόιπο (διότι ο τόπος είναι και σώμα, και σώμα ακίνητο, κι αυτά που έχουν εγκατασταθεί δεν έχουν κίνηση), διότι με διαφορετικό τρόπο έχουν εγκατασταθεί στο άϋλο είδωλο. Συλλογίσου αυτόν, που περιέχει τα πάντα και συλλογίσου πως τίποτα δεν υπάρχει που να περιορίζει το άϋλο, ούτε γρηγορότερο, ούτε ισχυρό. Διότι αυτό από τίποτα δεν περιορίζεταικι είναι απ'όλα και το γρηγορότερο και το ισχυρότερο.

Κι έτσι μόνος σου συλλογίσου και υπέδειξε την ψυχή σου (Νους) να να πάει στην Ινδική και θα βρίσκεται εκεί πιο γρήγορα απ'την υπόδειξη σου! Υπόδειξε της να περάσει τον ωκεανό κι έτσι εκεί πάλι θα βρεθεί γρήγορα, όχι σαν να μετέβη από τόπο σε τόπο, αλλά σαν πράγματι να βρίσκεται εκεί. Υπόδειξε της ακόμα να πετάξει στον ουρανό κι ούτε φτερά θα χρειαστεί.
Κανένα εμπόδιο δεν υπάρχει γι'αυτήν (Νους και ψυχή), ούτε η φωτιά του ήλιου, ούτε ο Αιθέρας, ούτε η περιδίνηση, ούτε τα σώματα των υπολοίπων αστεριών.

Αφού όλα τα διαβεί, (ο Νους και ψυχή), θα πετάξει μέχρι το τρελευταίο σώμα. Εάν δε θελήσεις να διασπάσεις και το ίδιο το σύμπαν και να δεις τρα εξωτερικά του, (εάν βέβαια υπάρχει κάτι έξω από τον κόσμο), σου είναι δυνατόν. Δες πόση δύναμη, πόση ταχύτητα έχεις και μετά εσύ μεν τα καταφέρνεις αυτά, ενώ ο Θεός όχι; Συλλογίσου, λοιπόν, πως μ'αυτόν τον τρόπο κι ο Θεός περικλείει μέσα του τα πάντα σαν νοήματα ....τον κόσμο, τον εαυτό του, το σύμπαν....

Εάν επομένως, δεν εξισώσεις τον εαυτό σου με το Θεό, δεν μπορεί να κατανοήσεις το Θεό, δεν μπορείς να κατανοήσεις το Θεό, διότι το όμοιο γίνεται κατανοητό απ'το όμοιο του.
Αύξησε τον εαυτό σου με το αμέτρητο μέγεθος, αφού απεκδυθείς κάθε σώμα κι αφού υπερυψωθείς πάνω από κάθε χρόνο, γίνε αιωνιότητα και τότε θα κατανοήσεις το Θεό.

Να μην υποθέτεις τίποτα αδύνατο για τον εαυτό σου, να φρονείς τον εαυτό σου αθάνατο και ικανό τα πάντα να κατανοήσει.......Κάθε Τέχνη, κάθε επιστήμη, τις συνήθειες κάθε ζωντανού οργανισμού. Να γίνεις ψηλότερος από κάθε ύψος και χαμηλότερος από κάθε βάθος και να συλλάβεις μέσα σου όλες τις αισθήσεις των δημιουργημάτων, της φωτιάς, του νερού, του ξηρού και του υγρού, θεωρώντας πως ταυτόχρονα υπάρχεις παντού....στη γη, στη θάλασσα, στον ουρανό....και πως ακόμα δεν έχεις γεννηθεί βρισκόμενος μέσα στην κοιλιά της μητέρας σου, πως είσαι νέος, γέρος, πεθαμένος, πως ζεις μετά θάνατον.

Κι όλα αυτά, αφού τα συλλογιστείς ταυτόχρονα, τους χρόνους, τους τόπους, τα πράγματα, τις ποιότητες και τις ποσότητες, τότε μπορείς να κατανοήσεις το Θεό.

Εάν όμως κλείσεις την ψυχή, μέσα στο σώμα και την εξευτελίσεις και πεις: "τίποτα δεν κατανοώ, τίποτα δεν μπορώ, φοβάμαι τη θάλασσα, δεν έχω τη δύναμη να ανεβώ στον ουρανό, δεν ξέρω ποιος ήμουν, δεν ξέρω ποιος θα είμαι" τότε τι σχέση έχεις με το Θεό; Διότι τίποτα δεν μπορείς να κατανοήσεις απ'τα ωραία και αγαθά, αφού είσαι λάτρης του σώματος, και κακός. Διότι η πλήρης κακία είναι η άγνοια του θεϊκού, ενώ το να μπορείς και να επιθυμείς και να ελπίζεις πως θα τον γνωρίσεις, αποτελεί τον ίσιο κι εύκολο δρόμο, που οδηγεί στο κατ'εξοχήν Αγαθό.

Καθώς θα πορεύεσαι, θα τον συναντήσεις παντού και θα σου φανερωθεί παντού, όπου κι όταν εσύ δεν αναμένεις....όταν είσαι ξύπνιος, όταν κοιμάσαι, όταν πλέεις, όταν πορεύεσαι, στην διάρκεια της νύχτας, της ημέρας, όταν μιλάς, όταν σιωπάς.

Διότι τίποτα δεν υπάρχει που να μην είναι αυτός. Μετά λες: "αόρατος ο Θεός;" Πρόσεξε τι λες. Και ποιος είναι περισσότερο φανερός απ'Αυτόν; Για τον λόγο αυτό δημιούργησε τα πάντα, ώστε να τον βλέπεις μέσα απ'όλα. Αυτή είναι η Αγαθότητα του Θεού, αυτή είναι η αρετή του, το να φανερώνεται ο ίδιος μέσα απ'όλα. Διότι τίποτα δεν είναι αόρατο, ούτε κι απ'τα άϋλα. Ο Νους κάνει την εμφάνιση του μέσα απ'τη Νόηση κι ο Θεός μέσα απ'τη δημιουργία.

Αυτά σου έχουν φανερωθεί μέχρι τώρα, Τρισμέγιστε.
Όσον αφορά δε τα υπόλοιπα, συλλογίσου τα μόνος σου με τρόπο παρόμοιο και δεν θα διαψευστείς.



morfeas sky


Ο ΙΔΕΑΤΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΝΟΥΣ ΚΑΙ ΨΥΧΗ Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ 

Ο ΚΟΙΝΟΣ ΝΟΥΣ - ΛΟΓΟΣ ΙΒ - ΕΡΜΗΣ ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ


Ο Αγαθός Νους αποτελείται από την ίδια ουσία του Θεού αν βέβαια ο Θεός αποτελείται από κάποια ουσία, και τι είδους είναι αυτή η ουσία μόνον ο ίδιος γνωρίζει ακριβώς τον εαυτό του.


Ο Νους λοιπόν (ανθρώπινη ψυχή) δεν είναι αποκομμένος από την ουσία του Θεού, (παγκόσμια ψυχή), αλλά (είναι) σαν απλωμένος από το φως του ήλιου. (Μονάδες της παγκόσμιας ψυχής).

Αυτός λοιπόν ο Νους όταν είναι μέσα στους ανθρώπους, είναι θεός, γι'αυτό και κάποιοι από τους ανθρώπους είναι θεοί, και η ανθρώπινη τους φύση βρίσκεται κοντά στο θείο, 

(όταν μας οδηγεί η λογική, η δι(α)ίσθηση, η δια-νόηση, η νόηση, το νοητό, ο λόγος της ψυχής, ο Νους, και όχι οι μεταβαλλόμενες αισθήσεις που οδηγούν την λογική του σώματος).

γιατί και ο Αγαθοδαίμων 
ο Αγαθός Δαίμονας, είναι το αγαθό πνεύμα, το φωτισμένο πνεύμα, το πνεύμα του πυρός, ο Νους και ψυχή, ο Νους που ενώθηκε με την φωτιά, και έδωσε την νοητή ζωή στην ψυχή, απόκτησε Νου και Αδιαίρετο Λόγο η ψυχή-φωτιά, ένα άλλο είδος κίνησης (Λόγο), τον νοητό κόσμο της ψυχής-φωτιάς, η οποία κινείται μέσα στον έβδομο Ουρανό.

Νους και Αδιαίρετος Λόγος της φωτιάς είναι το πνεύμα, του πυρός και πνεύματος, ο Αγαθοδαίμων, το φωτισμένο πνεύμα. 

Το φωτισμένο πνεύμα είναι ο δεύτερος Νους δημιουργός, η παγκόσμια ψυχή, ενώ ο Αγαθοδαίμων είναι ο Νους και ψυχή.

γιατί και ο Αγαθοδαίμων τους μεν θεούς χαρακτήρισε αθάνατους ανθρώπους, 
(Νους και ανθρώπινη ψυχή του πυρός και πνεύματος των Α-πλανών)

τους δε ανθρώπους (των πλάνη-των) θνητούς θεούς, 
(γινόμαστε θεοί όταν μας οδηγεί ο νοητός λόγος της ψυχής, όταν μας οδηγεί το πνεύμα του πυρός, ο Αγαθοδαίμων) 

και όταν ο Νους είναι μέσα στα ζώα, που δεν έχουν λογική, τότε αποκαλλείται φύση.
(τα ζώα όπως και ο άνθρωπος της Γης, όταν δεν οδηγείται από τον νοητό λόγο της ψυχής του-το θεό, οδηγείται από τις μεταβαλλόμενες αισθήσεις, τα ζωώδη ένστικτα----έχουμε διπλή φύση μία θεϊκή και μία ως ανθρώπινο ά-λογο ζώο).

Όπου λοιπόν, υπάρχει ψυχή, εκεί υπάρχει και ο Νους, όπως ακριβώς όπου υπάρχει ζωή, εκεί υπάρχει και ψυχή, 


Ψυχή είναι ο Λόγος της ψυχής, η κίνηση του αγαθού κόσμου όπου εμπεριέχει ο δικός της Νους, είναι ο Αδιαίρετος Λόγος της ψυχής, η εικόνα της ζωής, Νους και ψυχή-Λόγος της φωτιάς.

Ο Αγιος Λόγος (Νους και Αδιαίρετος Άγιος Λόγος) που ενώθηκε με την φωτιά και γεννήθηκε η εικόνα της ζωής, ένας άλλος κόσμος αυτός της φωτιάς, ένα άλλο είδος κίνησης, αυτή η κίνηση της φωτιάς, ο Νους και ψυχή ο Αγαθοδαίμων.

Και με τον ίδιο παρόμοιο τρόπο δημιουργήθηκε η παγκόσμια ψυχή, ο δεύτερος Νους δημιουργός του πυρός και πνεύματος, με τα δικά του γένη και είδη των ψυχών.

Αλλά και με τον ίδιο τρόπο ο Άνθρωπος δεύτερος θεός Ζωή και Φως εισήλθε στον κτιστό κόσμο, και από Φως και Ζωή έγινε Νους και Άγιος Λόγος, μετέπειτα ενώθηκε με τη φωτιά και έγινε όμοιος με τον δεύτερο Νου δημιουργό (φωτισμένο πνεύμα), και δημιούργησε την δική του εικόνα της ζωής τον Ιδεατό άνθρωπο Νου και ψυχή.

στα ζώα, όμως, τα οποία δεν έχουν λογική, η ψυχή είναι ζωή χωρίς Νου. Γιατί ο Νους είναι ευεργέτης της ψυχής των ανθρώπων, γιατί την οδηγεί προς το αγαθό. 
(ο Αγαθός Αμετάβλητος και Αδιαίρετος Νους και Λόγος της ανθρώπινης ψυχής).


Και στα μεν ζώα, τα οποία δεν έχουν λογική, συνεργάζεται (ο Νους) με την φύση του καθενός. 
Το κτιστό πνεύμα της παγκόσμιας ψυχής του δεύτερου Νου δημιουργού, συνεργάζεται με τις Επτά φύσεις των Επτά Ουρανών, δηλαδή με την σύνθεση των Τεσσάρων στοιχείων του δοχείου της Υλης που εμπεριέχεται μέσα σε κάθε φύση-ουρανό: των Α-πλανών και των πλανητών, και με αυτή την ένωση γεννιέται το κατώτερο πνεύμα της φύσης των πλανητών, το οποίο με την σειρά του δημιουργεί τις δικές του κτιστές ψυχές που η μοίρα τους είναι να δίνουν την ζωή στα άλογα έμβια γένη και είδη των ζώων που γεννιούνται στην μήτρα της ψυχής με τους αριθμούς.

Και οι μεν κτιστές ψυχές της Γης, μπορούν να φτάσουν να γίνουν μέχρι τον Άνθρωπο της Γης.

Οι μεν Ανθρώπινες ψυχές κατέχουν όλες τις ενέργειες της Αρμονίας των Επτά φύσεων-ουρανών: των Α-πλανών και των πλανητών. Και είναι Ουσιωδώς όμοιες με τον Άγιο Λόγο, αλλά και Ουσιωδώς όμοιες με το Υπερούσιο: Ζωή και Φως, την Αλήθεια της Ζωής, τις Δυνάμεις πέραν του Ογδοου Ουρανού μέσα στο Τριαδικό Θεό: Φως και Ζωή.

Στην ανθρώπινη φύση ο Αγαθός Νους αντιτίθεται. 
Γιατί όλες οι (ανθρώπινες) ψυχές από την στιγμή που θα βρεθούν σε σώμα, αμέσως θα διαφθαρούν από την λύπη και την ηδονή.

Γιατί η λύπη και η ηδονή
 βράζουν σαν χυμοί ενός σύνθετου σώματος.
 
(η σύνθεση των τεσσάρων ΑΝΟΜΟΙΩΝ στοιχείων της κατώτερης και βαρύτερης πυκνότερης φύσης του πλανήτη Γη).


Σ'αυτές, τις ενέργειες λοιπόν, εισέρχεται η (ανθρώπινη) ψυχή, και βαπτίζεται.
(ενώνεται η ανθρώπινη ψυχή με την κτιστή ψυχή του κατώτερου πνεύματος της φύσης των πλάνη-των). 


Όσες λοιπόν ψυχές, εξουσιάσει ο Νους, σ'αυτές θα αποκαλύψει το Φως του, αντιτιθέμενος στην προηγούμενη (άλογη) φύση τους.


Όπως ακριβώς ο καλός γιατρός πειράζει το σώμα που προηγουμένως έχει προσβληθεί από κάποια αρρώστια, με το να την καυτηριάζει και να το εγχειρίζει. 

Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο ο Νους πειράζει την ψυχή με το να απομακρύνει ο Νους την ψυχή από την ηδονή της σάρκας, εξαιτίας της οποίας προκαλλείται κάθε αρρώστια της ψυχής.


Και μεγάλη αρρώστια της ψυχής είναι η αθεϊα και μετά η πλάνη, τις οποίες έπονται όλα τα κακά και κανένα καλό, επομένως, ο νους, αντιτιθέμενος σ'αυτήν, διασφαλίζει το καλό για την ψυχή, όπως ακριβώς ο γιατρός την υγεία στο σώμα.

(δεν πιστεύει στο Λόγο της θεϊκής ψυχής, στη λογική ΠΟΥ ΘΑ ΜΑΣ ΟΔΗΓΗΣΕΙ στον νοητό λόγο της ψυχής, και ΟΔΗΓΕΊΤΑΙ από τις άλογες μεταβαλλόμενες αισθήσεις και τις ηδονές των αισθήσεων του σώματος νομίζοντας ότι γι'αυτό δημιουργήθηκε, για να απολαμβάνει τις ηδονές του σώματος).

Όσες, όμως, ανθρώπινες ψυχές δεν τις κυβέρνησε ο Νους, παθαίνουν τα ίδια με αυτά που παθαίνουν οι ψυχές των ζώων που δεν διαθέτουν λογική, γιατί συνεργάζεται μαζί τους και αφήνει ελεύθερες τις επιθυμίες τους, (του σώματος), οι οποίες τείνουν προς το παράλογο, παρασύρονται από τον πόθο τους, (πάθη), και όπως ακριβώς τα ζώα που στερούνται λογικής, δε σταματούν να αισθάνονται παράλογα πάθη και να επιθυμούν παράλογα πράγματα, ούτε χορταίνουν τα κακά, γιατί, τόσο τα πάθη όσο και οι παράλογες επιθυμίες, είναι υπερβολικές κακίες, μάλιστα, για αυτές ο Θεός θέσπισε το Νόμο ως τιμωρό και έλεγχο.

1.Εδώ πατέρα ο λόγος για το πεπρωμένο, ο οποίος μου έχει αναπτυχθεί προηγουμένως κινδυνεύει να ανατραπεί. Γιατί, αν σε όλες τις περιπτώσεις είναι προδιαγεγραμμένο για τον οποιοδήποτε να μοιχεύσει ή να ιεροσυλήσει ή να διαπράξει οποιαδήποτε άλλη κακή πράξη, θα πρέπει να τιμωρείται αυτός που εξαναγκάστηκε από το πεπρωμένο να διαπράξει την πράξη;

2. Στο πεπρωμένο, βέβαια, ανήκουν όλες οι πράξεις, παιδί μου, και χωρίς αυτό δεν θα υπήρχε κανένα απ'τα σωματικά όντα, χωρίς αυτό, δεν θα μπορούσε να γίνει ούτε το κακό ούτε το καλό.

Είναι προδιαγεγραμμένο ακόμη και αυτός που πράττει το καλό να υφίσταται τις συνέπειες, και γι'αυτό ενεργεί, για να πάθει ότι παθαίνει λόγω της ίδιας ενέργειας του.

Σχόλιο: αφού όλες οι χρονικές στιγμές είναι εικόνες, άρα υπάρχουν όλα όσα γίνονται μέσα στο matrix ταυτόχρονα έξω από το matrix, τα οποία γεγονότα εκεί λαμβάνουν ταυτόχρονα έξω από τον χρόνο, αφού βλέπουν καρέ καρέ όλες τις εικόνες ταυτόχρονα, όλο το γίγνεσθαι.

Όταν λοιπόν επιλέγουμε να ξαναζήσουμε μέσα σε ένα άλλο σώμα, ο Κριτής έχει το δικαίωμα να μας δώσει όποιο πεπρωμένο μας αξίζει, σύμφωνα με αυτά που δώσαμε σε μια προηγούμενη ζωή με ανθρώπινο σώμα.


Ερμής Τρισμέγιστος: Και κάθε άνθρωπος παθαίνει αυτά που του επιφυλάσσει το πεπρωμένο, οι μεν λογικοί, στους οποίους είπαμε ότι κυριαρχεί ο Νους, δεν παθαίνουν τα ίδια με τους άλλους, αλλά απαλλαγμένοι από την κακία και χωρίς να είναι κακοί, υπόκεινται και αυτοί σε πάθη.


Πως πάλι το εννοείς αυτό πατέρα;
ο μοιχός δεν είναι κακός;
ο φονιάς δεν είναι κακός;
και όλοι οι υπόλοιποι;

Ερμής Τρισμέγιστος: Ο λογικός όμως, παιδί μου, δεν θα υποστεί τα πεπρωμένα επειδή μοίχευσε, αλλά σαν να είχε μοιχεύσει, ούτε επειδή φόνευσε, αλλά σαν να είχε φονεύσει, και δεν είναι δυνατόν να ξεφύγει κανείς από την "μεταβολή" όπως ακριβώς και από το "γίγνεσθαι". Την κακία, όμως, όσοι έχουν το Νου, είναι δυνατόν να την αποφύγουν.

σχόλιο: σ'αυτόν τον θνητό κόσμο που ζούμε εμείς, όπου κάθετι έχει το αντίθετο του, πρέπει να ενεργούμε με γνώμονα την αγαθή μας πρόθεση, για να ενεργήσει το πεπρωμένο πάνω μας με την λιγότερη αρνητική για εμάς επίδραση των νόμων της Δικαιοσύνης, διότι όλοι μας έχουμε πάθη, γι'αυτό και δεν πρέπει να ενεργούμε για το ατομικό μας όφελος εις βάρος των άλλων κάνοντας τους κακό, ούτε με πονηριά, ούτε με φθόνο, ούτε με μίσος, διότι, ο Νόμος της Ειμαρμένης θα επιφέρει το πεπρωμένο που μας αξίζει. 

Ότι δώσουμε αυτό θα πάρουμε. Ιδιαίτερα όμως ο Νόμος της Ειμαρμένης επιβάλλει την Δικαιοσύνη στους κακούς.

κακία είναι και η λύπη, η οποία όταν προέρχεται από ηδονή είναι αιτία περισσότερης οδύνης. Αλλά και η χαρά όταν προέρχεται από ηδονή (βλέπε έπαρση) είναι η αιτία πολλών δεινών.

Αιτία και Αποτέλεσμα.
Η αιτία που προέρχεται από την αγαθή μας πρόθεση όταν ενεργούμε στο "γίγνεσθαι" έχει ανάλογο αποτέλεσμα, ενώ η αιτία που προέρχεται από την κακία έχει το ανάλογο αποτέλεσμα πάνω μας.

Ερμής Τρισμέγιστος: Γι'αυτό και γω άκουγα τον Αγαθοδαίμονα να λέει πάντα, και αν το είχε παραδώσει γραπτά, θα είχε ωφελήσει πολύ το ανθρώπινο γένος, γιατί, παιδί μου, εκείνος μόνο, αληθινά, σαν πρωταρχικός θεός, επειδή γνώρισε τα πάντα, εκφράστηκε με θεϊκά λόγια, τον άκουσα, λοιπόν, κάποια φορά να λέει ότι:

τα πάντα και κυρίως τα νοητά σώματα είναι ένα, και ζούμε από τη δύναμη, την ενέργεια, και την Αιωνιότητα, και ο Νους  αυτής είναι αγαθός, όπως ακριβώς και η ψυχή της.

Και καθώς αυτό είναι έτσι, κανένα από τα νοητά πράγματα δεν έχει διαστάσεις, είναι, λοιπόν, δυνατόν ο Νους, ως αρχηγός των πάντων και ψυχή του Θεού, να πράττει ό,τι θέλει.

σχόλιο: Τα νοητά σώματα είναι ο Νους και ψυχή, (το πνεύμα του πυρός), είναι οι μονάδες της παγκόσμιας ψυχής του Θεού, (Αιθέρας),  κινούνται αποκλειστικά μέσα στον χώρο της αιωνιότητας των Απλανών, κινούνται μέσα στον Αγαθό Νου, (Αιθέρα), και αποτελούνται από την ίδια όμοια ουσία που δημιουργεί τα πάντα.

Έτσι και ο Αγαθός Νους της ψυχής, ως μονάδα του Θεού κινείται μέσα στην ψυχή του Θεού, (σύμπαν-Αιθέρας-ο αισθητός θεός, πνεύμα του πυρός), και ενεργεί ο Αγαθός Νους της ψυχής όπως το θέλει δημιουργώντας τα πάντα με την ενέργεια της φωτιάς-Αιθέρας, διότι αυτή είναι η τροφή του, η  αγαθή του επιθυμία να δημιουργεί τα πάντα με τον Αιθέρα που ενυπάρχει παντού στο σύμπαν. (πνεύμα και ενέργεια του πυρός είναι ο Αιθέρας, η ψυχή του Θεού).

Ενώ τα δικά μας θνητά σώματα που είναι απο φωτιά, αέρα, γη, νερό, δημιουργούν μόνον τα θνητά, τρέφονται από το νου και την καρδιά, που είναι η φωτιά και ο αέρας, το πνεύμα της φύσης των πλανητών, και οδηγούνται είτε από τον Αγαθό Νου της ψυχής μας που βρίσκεται έξω από το σώμα στον ουρανό, είτε από τις άλογες ανάγκες του θνητού μας σώματος από γη-νερό, που χρειάζεται τη γη και το νερό για να τραφεί, η οποία αυτή τροφή (υλισμός), μας προκαλεί τις άλογες επιθυμίες από ανάγκη, οι οποίες μας οδηγούν στην κακία.

Ερμής Τρισμέγιστος: Εσύ λοιπόν, συλλογίσου και ανάγαγε αυτόν τον λόγο στην ερώτηση που μου απυήθυνες προηγουμένως. 
Εννοώ, όσον αφορά το πεπρωμένο.

Εάν, λοιπόν, παιδί μου, αφαιρέσεις τους εριστικούς λόγους, θα βρεις ότι αληθινά στα πάντα κυριαρχεί ο Νους, η ψυχή του Θεού. Ακόμα και στο πεπρωμένο και στο Νόμο, και σε όλα τα υπόλοιπα. (η αγαθή μας θέληση για τα πάντα).

Και τίποτα δεν είναι αδύνατον γι'αυτόν, (ο Αγαθός Νους της ψυχής) ούτε να τοποθετήσει την ψυχή πάνω από το πεπρωμένο, ούτε αν είναι αμελής, πράγμα το οποίο συμβαίνει, να την τοποθετήσει κάτω από το πεπρωμένο. (με το να μας οδηγεί η κακία).

Και μέχρις εδώ αυτά τα τέλεια λόγια έχουν λεχθεί από τον Αγαθοδαίμωνα.

morfeas sky

   




morfeas sky


Σχόλια