ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ






Τι είναι η ψυχή λοιπόν; Είναι το φως που βλέπουμε μέσα μας,όπως έξω έτσι και μέσα!! Όπως κινείται το φως ο ήλιος μας, και τον ακολουθούν οι πλανήτες γυρίζοντας γύρω του, αφήνοντας μια σπειροειδή τροχιά στο ταξίδι του ήλιου. Έτσι και η ψυχή μας, μαζί με την οντότητα που ονομάζουμε άνθρωπο, ταξιδεύει μέσα στον χώρο (ενεργειακό πεδίο) ανοίγοντας μία δύνη μέσα στο σύμπαν που πληρεί τα πάντα και τίποτα δεν είναι κενό. Ενας ενεργειακός χώρος στην ουσία, όπου πληρεί όλη την δημιουργία, κι εμείς ως ψυχές πάντα σε κίνηση, διασχίζουμε τον ενεργειακό χώρο ανοίγοντας μια δίνη. Η ψυχή, είναι το φως, το συνειδητό μας, η θεϊκή μας ουσία, και ενώ κινούμαστε μέσα στον ενεργειακό χώρο που πληρεί τα πάντα, αφήνουμε πίσω μας στην δίνη που δημιουργούμε, το παρελθόν, δηλαδή όλες τις στιγμές που ζήσαμε μέχρι τώρα. Αν τώρα μας σημαδέψει μία ή περισσότερες στιγμές στην εδώ ζωή μας, από ένα ευχάριστο ή δυσάρεστο γεγονός, αυτό θα μείνει στην μνήμη της ψυχής, και γι'αυτό όλη μας η ζωή που πέρασε, μας θυμίζει συνεχώς αυτές τις ιδιαίτερες στιγμές, αρνητικές ή θετικές. Αυτό το γεγονός όμως, σημαδεύει την ψυχή, και δεν την αφήνει να προχωρήσει στο ταξίδι της στον χώρο που πληρεί τα πάντα, δηλαδή την δημιουργία. Έτσι βλέπουμε να ξαναγυρίζει στο παρελθόν, και να ζει την στιγμή που την σημάδεψε και έμεινε στην μνήμη της. Όταν λοιπόν μας σημαδεύει ένα γεγονός στην ζωή μας, και δεν μπορούμε να το ξεπεράσουμε, αυτό δημιουργεί ένα ενεργειακό ρήγμα μέσα στην πορεία της ψυχής, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να ξεφύγει από αυτό, και γυρίζει συνεχώς πίσω μέχρι να το ξεπεράσει. Αυτό όμως σταματά την πορεία της ψυχής, και την αναγκάζει επειδή όλα σε αυτή την ζωή έχουν αρχή και τέλος να ξαναγυρίσει πίσω, με μια επόμενη ζωή. Αν λοιπόν είμαστε ψυχές επιρρεπείς στις στιγμές που μας σημαδεύουν, και δεν μπορούμε να ξεπεράσουμε, τότε ποιες είναι αυτές οι στιγμές; Το σίγουρο είναι ότι κάθε λογής αρνητική σκέψη μας σημαδεύει, ειδικά όταν μας προκαλλούν κακό, και αν δεν έχουμε την γνώση να το προσπεράσουμε θα μένουμε πάντα στάσιμοι σε αυτή την ζωή. Η αγάπη, το γαλήνιο, το αγαθό, το δίκαιο, η αγνή και καθαρή σκέψη μας οδηγεί σε όμορφα μονοπάτια, που ναι μεν περνάμε όμορφες στιγμές, δεν τις ξεχνάμε, αλλά μπορούμε να τις αναδείξουμε ακόμη περισσότερο μέσα από το ταξίδι της ψυχής στο άπειρο, δηλαδή στην ολοένα και περισσότερη κατανόηση - γνώση της ευτυχίας που ονομάζουμε Δημιουργία του Αγαθού Θεού. Ενώ αντίθετα, η κακία τα πάθη και οι επιθυμίες, μας δημιουργούν αρνητικές στιγμές μέσα από την ηδονή της απόλαυσης μεν, αλλά προκαλλούν αρνητικές συνέπειες στην ζωή μας, μέσα από ακόρεστες επιθυμίες, δηλαδή στιγμές που δύσκολα τις ξεπερνάμε αν δεν έχουμε την γνώση της αλήθειας, την φώτιση της ψυχής μας. Και γινόμαστε υποχείρια τέτοιων στιγμών που μας στιγματίζουν την ψυχή μας, και αναγκαζόμαστε να γυρίζουμε συνεχώς πίσω χωρίς να μπορούμε να ξεφύγουμε ποτέ.

Σχόλια

  1. Αφου δεν υπάρχει χρονος με την γραμμικη ενοια που τον ορίζει η ανθρωπότητα δεν υπάρχει και γραμμικη επόμενη ζωή..... Ταυτοχρονα ζούμε όσες ζωές επιλέξαμε και ο μέσος όρος όλων αυτών των ζωών ειναι το αποτέλεσμα της προσπάθειας της ψυχής να αλληλεπιδρασει σε αυτο τον υλικό τρισδιάστατο πεδιο..... Απλα η ζωή που αντιλαμβανόμαστε ειναι αυτή που μας δίνεται η δυνατότητα για να αντιληφθούμε και να εν θυμηθούμε τον σκοπό μας.... Αυτο επηρεάζει και τις υπόλοιπες μας ζωές ανάλογα τον τροπο που επιλεγουμε να "ζήσουμε".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. +Together.We.Rise.
    O χρόνος είναι έννοια ανθρωποκεντρική, ο οποίος χρόνος σχεδιάστηκε στο μυαλό "κάποιων" για να κατανομήσουν την ζωή πάνω στην Γη σύμφωνα με την φτωχή αντίληψη για την αλήθεια την οποία έχουν οι άνθρωποι και δεν έχουν την δύναμη να αντιληφθούν.
    Με το να ζούμε ως ανθρωπότητα με οδηγό μας τον χρόνο,(παρελθόν-παρόν-μέλλον), βαδίζουμε συνεχώς σε λανθασμένο μονοπάτι,που μας οδηγεί συνεχώς σε αδιέξοδο.

    Ο ενιαίος χρόνος μας οδηγεί στο μονοπάτι μιας αλήθειας όπου ο χρόνος είναι σκεύασμα και δημιούργημα της εικόνας, η οποία εικόνα είναι ο κόσμος στον οποίο ζούμε τώρα ως εικόνα και όχι αληθινά.

    Για να γίνει πιο κατανοητό ο δημιουργός της εικόνας αυτού του κόσμου, κατασκεύασε την έννοια του χρόνου (παρελθόν-παρόν-μέλλον) στο μυαλό μας ώστε να γίνουμε ένα με αυτόν, για να μην μπορέσουμε ποτέ να αντιληφθούμε την αλήθεια.

    Και αλήθεια είναι η συνειδητοποίηση ότι ζούμε σε ένα άχρονο σύμπαν όπως και εδώ στην Γη, όπου ο χώρος δεν εμπεριέχει την έννοια του χρόνου, ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΗΘΙΝΟ ΜΑΣ ΕΑΥΤΟ ΠΟΥ ΖΕΙ ΈΞΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΙΚΟΝΙΚΟ ΧΩΡΟ,αλλά τον ζει ως σύνολο της συμμετοχής του μέσα από τα είδωλα του, τα οποία οδηγεί μέσω της "ψυχής", ενώ ταυτόχρονα μας οδηγεί και ο δημιουργός της εικόνας ο οποίος έπλασε την λογική της σάρκας,για να γίνουμε ένα με την εικόνα και να παραμείνουμε εγκλωβισμένοι γι πάντα εδώ.

    Εμείς που βρισκόμαστε μέσα στην εικόνα ως είδωλα του αληθινού εαυτού μας, είμαστε ψυχές ως σώματα που εμπεριέχουν μέσα τους την Αληθινή νοητή ουσία, ο Νους της ψυχής, ο οποίος είναι από την ίδια ουσία με τον αληθινό μας εαυτό, γι'αυτό και ο οδηγός της ψυχής που μας μιλά, είναι ο Αληθινός μας εαυτός ο οποίος βρίσκεται έξω από τον κόσμο της εικόνας και είναι συνδεδεμένος με αυτόν τον εικονικό κόσμο μέσα από εμάς τα είδωλα του.

    Όταν λοιπόν γινόμαστε ένα με αυτόν τον κόσμο, μας γεννιούνται εμμονές, και οι εμμονές είναι πάθη ακόρεστα και επιθυμίες, τα οποία μας εγκλωβίζουν και δεν μας αφήνουν να ελευθερωθούμε από αυτόν τον κόσμο, οπότε αναγκαζόμαστε να ξαναγυρίσουμε πίσω σε μια άλλη ζωή με τον κίνδυνο να μεγαλώσουν οι εμμονές μας η να λυτρωθούμε από αυτές.
    Για τον λόγο αυτόν και πρέπει να μας γίνει κατανοητό ότι πρέπει να ζούμε επιφανειακά την ζωή, δίχως να μπορέσει να μας εγκλωβίσει και να μας κάνει ένα με τις εμμονές που μας δημιουργεί.

    Διότι οι εμμονές είναι γέννημα του δημιουργού της εικόνας, ο οποίος έπλασε το σώμα της σάρκας και την λογική της σάρκας, όπως με τον ίδιο τρόπο έπλασε ο αληθινός μας εαυτός το σώμα της ψυχής και έβαλε μέσα του την νοητή ουσία του.

    Στην ουσία είναι σαν να συμμετέχουμε μέσα σε έναν υπερνοήμων υπερυπολογιστή, όπου ο αληθινός μας εαυτός, ο οποίος προέρχεται από την Αλήθεια της ζωής, εισήλθε μέσα σε αυτόν τον κόσμο του υπολογιστή, με σκοπό να ζήσει και κατανοήσει έναν κόσμο μίγμα των αντιθέτων.
    Στην ουσία ο αληθινός μας εαυτός, ο Άνθρωπος Όλον, κάνει ένα πείραμα! και ο κόσμος της εικόνας είναι το εργαστήριο του!

    Το αν θέλουμε να γίνουμε ένα με αυτόν τον κόσμο ως είδωλα, τότε θα ζούμε μέχρι να ανακαινιστεί το σύμπαν αυτό ως θνητοί, ως εικόνα έχοντας εγκλωβισμένο τον Αληθινό εαυτό μας, αλλά χάρην σε αυτόν και πάλι θα ελευθερωθούμε από την εικόνα.




    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Στην ουσία ο αληθινός μας εαυτός, ο Άνθρωπος Όλον, κάνει ένα πείραμα! και ο κόσμος της εικόνας είναι το εργαστήριο του!"
      Το κλειδί ειναι η κατανόηση όλης αυτής της πρότασης.... διότι η ουσία ειναι πάντα εσωτερική και ο αληθινός μας εαυτός θέλει τα αποτελέσματα αυτού του πειράματος....θέλει να προσπαθήσει μέσα στον παραμορφωμένο κόσμο των πεποιθήσεων να μπορέσει να δει καθαρά..... να μπορει να ξεπεράσει την διάσπαση και να συνθέσει τον Εαυτό του μέσα στον τρισδιάστατο κόσμο μας και ταυτοχρονα να γίνει ο φάρος για τους επόμενους να συνθέσουν

      Διαγραφή
    2. Αν διάβασες τον Ποιμάνδρη μας λέει ότι υπάρχει το αντίθετο του Φωτός το σκότος. Το άπλετο Φως είναι Νους, ο φωτισμένος Νους, ο οποίος γεννά με τον Λόγο μέσα από τον Νου του, δηλαδή ενεργεί ο Νους μέσα από την σκέψη,τον Λόγο, που είναι η φωτισμένη νόηση, οι ιδέες, χωρίς να υπάρχει ίχνος από αρνητική σκοτεινή σκέψη. Πόσο δε και στα γεννήματα του τις ψυχές από φως που είναι η ζωή, μέσα από τα οποία σώματα τις ψυχές από φως γίνεται υπάρχων ο φωτισμένος Νους στον χώρο από φως που γεννά ο Λόγος, την αληθινή ζωή.
      Φως-Νους και Λόγος-Υιός η Ζωή Υπάρχων.
      ..
      Στην συνέχεια γέννησε το σκότος μια δική του σκοτεινή φύση από πυρ και πνεύμα, έξω και μακριά από τα Φωτεινά πεδία, και ενώ ήταν μισογεννημένη ενώθηκε μαζί της με τον Άγιο Λόγο και μετέπειτα την περιέκλεισε με τον Άγιο Λόγο του μέσα σε επτά κύκλους, και ανάλογα την σύσταση αυτής της φύσης όπου τα ελαφρότερα στοιχεία έχουν την αρμονία, ενώ τα πιο κατωφερή στοιχεία η ύλη ο υλικός κόσμος, η γη και τα νερά μαζί με τον βαρύ αέρα έμειναν μόνα τους δίχως την ένωση του Άγιου Λόγου στον πιο κατωφερή κύκλο, γι'αυτό και υπάρχει ο θάνατος, διότι ενδυθήκαμε από ζωή που είμαστε τον θάνατο.

      Ζωή και θάνατος ζουν σε αρμονία λόγω της δικαιοσύνης, και οι άνθρωποι που γίνονται ένα με τον υλικό κόσμο από πυρ, και ένα με το διπολικό πνεύμα της φύσης, ζουν ως θνητοί μέσα από την ζωή και τον θάνατο, με ροπή πάντα προς το κακό διότι οι άνθρωποι που ακολουθούν το δίπολο των άκρων έχουν πάντα ροπή προς το κακό.

      Το νόημα της υπόθεσης τώρα.
      Είμαστε όμοιοι ουσιωδώς με το άπλετο φως, η μεν ψυχή φέρει την ζωή μέσα από το καθαρό πυρ με τις τέλειες ενέργειες των δυνάμεων της αρμονίας, αλλά δεν είναι φως, άρα είναι το είδωλο της ζωής που δίνει την ζωή μέσα στο είδωλο της ανυπαρξίας που φέρει τον θάνατο και είναι η σάρκα.
      Και μέσα στην ψυχή υπάρχει η πρωταρχική νοητή ουσία που από φως έγινε νους αλλά παραμένει ουσιωδώς όμοιος με την πρωταρχική νοητή ουσία.

      Ήρθαμε να ζήσουμε και κατανοήσουμε την δομή και λειτουργία της διπολικής φύσης της οποίας δώσαμε ζωή μεν, αλλά αληθινός σκοπός μας είναι να κατανοήσουμε τον τρόπο που λειτουργεί το πυρ από γη και νερό, μαζί με τον αέρα που είναι το διπολικό πνεύμα της φύσης, ώστε να πάρει το σύνολο των πληροφοριών ο Όλον Άνθρωπος αληθινός εαυτός μας, και να επανενωθούμε μαζί του, ώστε να εισέλθει ως Όλον και να ανακαινίσει τους κύκλους σε άπλετο Φως.

      Διαγραφή
  3. Θα ήθελα να κάνω μια παρατήρηση για το μπλογκ..... Θα ητςν καλυτερα να μην υπήρχαν διαφημίσεις σε ενα τέτοιο περιεχόμενο ...... ούτε μπορει να συμβαδίσει με την ενέργεια που χρειαζεται .....
    Ευχαριστω

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου