ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΑΝΩ ΘΡΩΣΚΕΙ



Άνθρωπος αυτός που άνω θρώσκει

Σήμερα ποιος άνθρωπος κοιτάζει προς τα άνω;
Άνω δεν σημαίνει ο ουρανός που βλέπουμε, τα αστέρια, το ουράνιο στερέωμα, αλλά είναι συμβολικός όρος, και μας προτρέπει να δούμε τον ανώτερο ιδεατό μας εαυτό, αυτόν που έχουμε ξεχάσει, και θεοποιήσαμε οτιδήποτε έχει σχέση με την ανθρωποκεντρική πραγματικότητα του πλανήτη Γη, όπου ακόμη και οι θρησκείες μας προτρέπουν να δούμε και αντιληφθούμε τον θεό μέσα από την ανθρωποκεντρική αντίληψη του διπόλου καλού-κακού, κι έτσι διαχώρισαν ότι ανώτερο δεν κατανοούν σε αγγελικές οντότητες καλές και κακές, όπου ο φόβος που μας γενεσιουργούν στην σκέψη αυτοί που δημιούργησαν τις θρησκείες, μας κάνει άβουλα πλάσματα που μας αφαιρεί την σκέψη, μας αφαιρεί την νόηση, μας αφαιρεί τον Νου! και όποιος άνθρωπος δεν διαθέτει νόηση γίνεται το ζώο του πλανήτη Γη, αφού η σάρκα του και η θνητή του λογική δεν γνωρίζει ούτε κατανοεί απολύτως τίποτα πέραν της ανθρωποκεντρικής αντίληψης του για τα πάντα γύρω του.

Έτσι βλέπουμε να μας μιλούν για παραδείσιους κόσμους πάνω στην Γη και παρόμοιους παραδείσιους κόσμους, μην αντιλαμβανόμενοι ότι ο Θεός είναι απλά μία έκφραση και εκδήλωση ζωής από τις άπειρες πραγματικότητες του, κι εμείς προσκολληθήκαμε στην μία και θνητή πραγματικότητα της Γης, όπου το μόνο που μας λείπει είναι η αθανασία και το πως θα καλοπερνάμε μέσα από τις απολαύσεις της σάρκας και του πνεύματος της λογικής της σάρκας, αφού ότι συναισθήματα έχουμε, ότι αισθήσεις, ότι πάθη και επιθυμίες, αφορούν αποκλειστικά το σώμα της σάρκας και την λογική της, και για τον λόγο αυτόν ποτέ δεν θα μας γίνει κατανοητός ο θεός, διότι το άυλο το βλέπεις με το άυλο! το φως το βλέπεις με το φως! και η μεν λογική δεν είναι φως, ούτε το σώμα άυλο, ενώ το σώμα της ψυχής και άυλο είναι, και ο Νους η νοητή ουσία που εμπεριέχει μέσα της το σώμα της ψυχής είναι όμοια με την αρχική νοητή ουσία του γενεσιουργού Νου Θεού.

Μόνον που ξεχάσαμε ότι όπως η έννοια του συμβολισμού του ανθρώπου μέσα από την Ελληνική γραφή, με τον ίδιο τρόπο υπάρχει ο συμβολισμός στα πάντα γύρω μας, όπως και η έννοια "Πλανήτης Γη" Πλάνη της Γης.

Συνεχίστε λοιπόν να σκέφτεστε ανθρωποκεντρικά, και να δίνετε ζωή στις θνητές σκεπτομορφές σας, τις οποίες δημιουργείτε με τους φόβους σας των επιθυμιών της θνητής σας λογικής, και να προσκυνάτε σαν καλοί και υπάκουοι δούλοι τον θνητό σας εαυτό την σάρκα και την λογική σας.
..................




Tι αλήθεια νομίζετε ότι είμαστε;

Αν σήμερα διανοούμαστε ότι ζούμε σε έναν γαλαξία με εκατοντάδες δισεκατομμύρια αστέρια σαν τον δικό μας ήλιο, κάποτε στην εποχή που εμφανίστηκε ο Χριστός, και συγκεκριμένα στην περιοχή της μέσης ανατολής, οι άνθρωποι ζούσαν σαν τα ζώα, αμμόρφωτοι τελείως, όπου δεν ήξεραν τι συνέβαινε έξω από την γειτονιά τους! και η μόνη ενασχόληση τους ήταν τα κοινά της γειτονιάς τους! όχι δηλαδή πως σήμερα άλλαξε και κάτι! μια από τα ίδια είμαστε, απλά έχουμε την ψευδαίσθηση της δήθεν μόρφωσης μας.

Σε ποιους απευθυνόταν ο Χριστός; σε κάτι εντελώς αμμόρφωτους! και περιμένατε εσείς να κατανοήσουν τον λόγο του;

Αν ήθελε ο Χριστός να τον κατανοήσουν θα έπρεπε να έρθει στην ΕΛΛΑΔΑ!!
Αλλά δεν ήρθε! κι έτσι έγινε ακατανόητος ο λόγος του! που τον πήραν υποτίθεται μετά τριακόσια χρόνια κάτι μαυροφορεμένοι και τον έκαναν σαν τα μούτρα τους!


Αυτός είναι ο κόσμος μας και σήμερα, αυτό είμαστε και θα είμαστε για πάντα αν δεν αναλογιστούμε ότι ζούμε και σκεφτόμαστε όπως τα ζώα με λογική ζώου!! και δεν κοιτάξουμε την αλήθεια μέσα μας του ανώτερου εαυτού μας, αυτόν που δεν είναι το ζώο της Γης, αλλά ο ίδιος ο Θεός, ο θεάνθρωπος ιδεατός Άνθρωπος.morfeas sky


Σχόλια

  1. προσπαθώντας να βοηθήσω http://www.pare-dose.net/4493

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. +αδαής
    Σε ευχαριστώ πολύ! Θα κρατήσω αυτό:
    Τέλος, ο Πλάτωνας, μέσα από τον «Κρατύλο», δίνει μια άλλη ετυμολογία, διά στόματος Σωκράτη: «Σημαίνει τούτο το όνομα ο “άνθρωπος”: Ότι τα μεν άλλα θηρία ων ορά ͅουδὲν επισκοπεί ουδὲ αναλογίζεται ουδὲ αναθρεί, ο δε άνθρωπος άμα εώρακεν -τούτο δ' εστὶ (το) “όπωπε”- και αναθρεί και λογίζεται τούτο ο όπωπεν. Εντεύθεν δη μόνον των θηρίων ορθώς ο άνθρωπος “άνθρωπος” ωνομάσθη, αναθρών α όπωπε».

    Δηλαδή, αυτός που μπορεί να σκέφτεται και να εξετάζει αυτά που βλέπει. Κι αυτό το πράττει ο άνθρωπος, σε αντίθεση με τ' άλλα ζώα.

    Διαβάστε περισσότερα: Η ετυμολογία της λέξης «άνθρωπος» | Πάρε-Δώσε http://www.pare-dose.net/4493#ixzz3zRJCZz6x

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Οι μορφές των ψυχών είναι η θεϊκή, η ανθρώπινη και η άλογη.

    Η θεϊκή λοιπόν ενέργεια είναι η ενέργεια του θεϊκού σώματος της.
    Διότι, κινείτε μέσα σε αυτό και το κινεί.

    Διότι, όταν απαλλαγεί από τα θνητά έμβια όντα, αποχωρισμένη από τα άλογα μέρη της, βγαίνοντας στο θεϊκό της σώμα, ως αεικίνητη κινείται μέσα σε αυτό και συμπεριφέρεται στο σύμπαν.

    Η ανθρώπινη τώρα, έχει μεν κάτι από την θεϊκή, όμως συνυπάρχουν μαζί της και τα άλογα, η επιθυμία και το πάθος.

    Και αυτά μεν είναι αθάνατα, αλλά αθάνατες ενέργειες θνητών σωμάτων.
    (σημ: εννοεί ότι το πάθος και οι επιθυμίες είναι ενέργειες θνητές που σωματοποιούνται από το σώμα της σάρκας).

    Για αυτό και βρίσκονται μακριά πολύ από το θεϊκό μέρος της ψυχής το οποίο βρίσκεται μέσα στο θεϊκό της σώμα ενώ, όταν αυτό το θεϊκό μέρος μπει μέσα στο θνητό σώμα τότε έρχονται και εκείνα και με την παρουσία τους γίνεται η ψυχή ανθρώπινη.

    (σημ: το θεϊκό μέρος της ψυχής είναι η ίδια νοητή ουσία με την πρωταρχική ουσία του Πατέρα Νου Θεού.)
    (σημ: όταν η θεϊκή ουσία που βρίσκεται μέσα στο σώμα της ψυχής μπει μέσα στο θνητό σώμα της σάρκας τότε έρχονται οι θνητές ενέργειες που σωματοποιεί η σάρκα και γίνεται η ψυχή ο θνητός άνθρωπος της Γης).

    Η ψυχή των άλογων ζώων αποτελείται από πάθος και επιθυμία, για αυτό και ονομάστηκαν τα όντα αυτά, άλογα, δηλαδή εξαιτίας της απουσίας του λόγου (νοητή ουσία) της ψυχής.

    Τέταρτη δε μορφή να θεωρείς εκείνη των άψυχων, η οποία, έχοντας βγει έξω από τα σώματα, ενεργεί κινώντας τα.
    Αυτή μπορεί να κινείται στο θεϊκό σώμα και να κινεί τα άψυχα σαν να είναι απλώς δίπλα τους.

    Ερμητικά Κείμενα

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου