AΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ




Πως να προσδιορίσω την αλήθεια όμως αν πρώτα δεν γνωρίσω τον εαυτό μου; ποιος είμαι; τι είμαι; γιατί βρίσκομαι εδώ;

Έτσι κι εμένα άρχισαν να με βασανίζουν αυτές οι ερωτήσεις από την νεανική μου ηλικία, γιατί οι αλήθειες που μου προσέφεραν οι θρησκείες και η επιστήμη είχαν και έχουν πολλά κενά, και ότι δεν γίνεται κατανοητό και απλά το προσπερνάμε για να ζήσουμε με την ψευδαίσθηση της αλήθειας, είναι ότι χειρότερο, το να ζει ένας άνθρωπος μέσα στην λήθη.

Έτσι κι εγώ άρχισα να αναζητώ την αλήθεια με οδηγό το ένστικτό μου μέσα από την ενημέρωση που μπορούσα να έχω πρόσβαση από διάφορα έντυπα που τα είχαν γράψει άνθρωποι που είχαν τις ίδιες ανησυχίες με μένα. 

Το ένα έφερε το άλλο, πολλά έμαθα, αλλά, τίποτα δεν με ικανοποιούσε, ούτε μου έλυνε τις απορίες μου, απεναντίας αυτή η αναζήτηση μου με έσπρωξε για πρώτη φορά στην σκέψη, για πρώτη φορά ένιωσα ότι δεν πρέπει να αποδέχομαι τίποτα απολύτως αν πρώτα δεν το αναλύσω μόνος μου, αν έχει λογική αυτή η σκέψη μου και συνδιάζεται αρμονικά με το ένστικτό μου, αυτό που ένιωθα μέσα μου την αρνητική ενέργεια η την θετική η το όμορφο συναίσθημα σε οτιδήποτε ανέλυα αναζητώντας να γνωρίσω τον εαυτό μου. 

Στο πέρασμα του χρόνου έμαθα να εμπιστεύομαι απόλυτα αυτό που νιώθω μέσα μου και με οδηγεί, την αγαθή μου σκέψη, η οποία πάντα μου δημιουργεί όμορφα συναισθήματα και μια όμορφη ζωή, μέσα από πολλές βέβαια αντιξοότητες στο πέρασμα της ζωής, όπου έπρεπε να επιλέξω ποιον δρόμο θα ακολουθήσω. 

Και σε εκείνο ακριβώς το σημείο πάντα είχα οδηγό το ένστικτό μου και όχι την λογική μου, και είμαι σίγουρος ότι έπραξα σωστά ειδάλλως αν ακολουθούσα την λογική μπορεί βέβαια να είχα όσα ζητά η λογική δηλαδή λεφτά και ότι άλλη υλική απόλαυση στο έπακρο, αλλά ήξερα καλά μέσα μου ότι θα ζούσα σαν φυλακισμένος και χαμένος μέσα στα αρνητικά συναισθήματα, ενώ η ψυχή πάντα με έσπρωχνε προς το άγνωστο όπου σε αυτόν τον δρόμο δεν υπάρχει λογική αλλά πίστη.

Και πλέον είμαι σίγουρος ότι το σύμπαν η ο θεός η όπως θέλουμε να αποκαλλούμε την όλη εδώ ζωή μας που ζούμε και κατανοούμε ως αλήθεια και πραγματικότητα, εξαρτάται από δύο επιλογές, την λογική και την πίστη σε αυτό το όμορφο που νιώθουμε μέσα μας να μας μιλά.

Η μεν λογική μας κάνει ένα με αυτόν τον κόσμο, η μεν ψυχή μας δείχνει έναν δρόμο όπου δεν υπάρχει λογική αλλά υπάρχει μια ζωή γεμάτη "θαύματα" αρκεί να δείξουμε εμπιστοσύνη σε αυτό το αγαθό που μας οδηγεί, και να είσαστε σίγουροι ότι ο δρόμος προς την αλήθεια δεν είναι τόσο εύκολος ειδικά στην αρχή, γιατί πρέπει να αντιμετωπίσουμε την λογική μας, και να επιλέξουμε ποια θα είναι τα πιστεύω μας που θα μας οδηγούν στην ζωή μας. 

Η αλήθεια δεν είναι εκεί έξω αλλά βρίσκεται μέσα μας και απλά πρέπει να νικήσουμε την λογική μας για να δούμε έναν καινούριο κόσμο να απλώνεται μπροστά μας, έναν κόσμο ονειρικό και αληθινό στην ζωή μας. 

morfeas sky





Σημειώσεις:

Η ανάμνηση της νοητής ουσίας που εμπεριέχεται μέσα στην ψυχή μας προέρχεται από τον αγαθό Νου της ψυχής.
ο Νους με τις καθάριες δικές του σκέψεις οδηγεί, κινεί, και δίνει ζωή σε όλα, διότι το σύμπαν, η δημιουργία, και οτιδήποτε ενυπάρχει, είναι ένας κόσμος νοητός.

Και ότι είναι νοητό οδηγείται από την σκέψη που θα κάνουμε και θα μας οδηγεί στην ζωή μας, διότι η σκέψη δημιουργεί, και ο Νους της ψυχής είναι η πρωταρχική νοητή ουσία η οποία είναι η γενεσιουργός αιτία της ζωής από άπλετο φως, εξού και η λογική της νοητής ουσίας της ψυχής.

Η λογική όμως της υλικής μας υπόστασης, του εγκεφάλου, με το δικό του σώμα, ο άνθρωπος της Γης, που τα βλέπει όλα ανθρωποκεντρικά, είναι η εικόνα της αλήθειας, και της λογικής, η οποία εικόνα συντονίζεται μόνον στο πεδίο της υλικής υπόστασης, άρα οδηγείται και εξουσιάζεται η ψυχή από την εικόνα και την λογική της εικόνας, και οδηγείται από την εικόνα η νοητή ουσία της ψυχής.


morfeas sky
........

Και όπως διαβάζουμε στα Ερμητικά κείμενα:

Αυτός παιδί μου είναι ο μόνος δρόμος προς την αλήθεια, τον οποίο πορεύθηκαν και οι πρόγονοί μας, και στη διαδρομή ευτύχησαν να βρουν το αγαθό.

Είναι δρόμος σεβαστός και ομαλός, αλλά δύσκολος για να τον περπατήσει η ψυχή ενόσω βρίσκεται μέσα στο σώμα.
Διότι, πρώτα πρέπει αυτή να πολεμήσει με τον εαυτό της, να δημιουργήσει μεγάλη διάσταση και να κυριευτεί κατά ένα μέρος.

Διότι, η σύσταση της είναι ένα προς δύο και το μεν ένα προσπαθεί να φύγει, ενώ τα άλλα δύο το τραβούν προς τα κάτω και γίνεται μεγάλη διαμάχη μεταξύ τους καθώς το ένα θέλει να φύγει και τα άλλα δύο σπεύδουν να το κρατήσουν.

Η νίκη δε και των δύο δεν λογίζεται όμοια, αφού το ένα ρέπει προς το αγαθό και τα άλλα στο κακό κοντά κατοικούν.
Το μεν ποθεί την ελευθερία τα δε αγαπούν τη δουλεία.

Αν τώρα νικηθούν τα δύο, αυτά μένουν μόνα και έρημα από τον άρχοντα τους, ενώ αν νικηθεί το ένα, αυτό άγεται και φέρεται τιμωρούμενο με τον εδώ τρόπο ζωής.

Σχόλια