Το τι βλέπει ο καθένας αφορά αποκλειστικά τον εαυτό του

 

Το τι βλέπει ο καθένας έχει σχέση με το νοερό πνεύμα που κουβαλά το σώμα του. 

Χίλιους ανθρώπους να ρωτήσεις χίλιες οπτικές διαφορές θα βλέπουν, ενώ βρίσκονται στο ίδιο σημείο. Από εκεί και πέρα όλα έχουν σχέση με τα συναισθήματα που σου προκαλεί κάθε εικόνα, κάθε ήχος, καθετί που διαβάζεις, καθετί που βλέπεις εκεί έξω αλλά και μέσα σου με τις πέντε αισθήσεις σου, διότι το σώμα σου είναι πομπός αλλά και δέκτης όλων αυτών των ανόμοιων ενεργειών, και η λογική που σου δίνεται από τον Αιθέρα Νου είναι ανάλογη με τον τρόπο που την χρησιμοποιείς, είτε προς τα ορατά και θνητά, είτε προς τα αόρατα αθάνατα και θεϊκά.

Δεν υπάρχει ο κόσμος εάν πρώτα δεν υπάρχει ένας παρατηρητής για να τον δει, διότι από μόνος του ο κόσμος χωρίς την ζωή παραμένει και είναι ατελής.

morfeas sky

Στον υλικό (αισθητό) κόσμο όλα είναι προδιαγεγραμμένα να τα βιώσουμε 

Οι συμπτώσεις δημιουργούνται μόνες τους στην τύχη; Τι λέτε μωρέ;

Είμαι πολύ υλιστής θα έλεγα, σε αντίθεση για όσα θα πίστευε η μάζα των ανθρώπων για έναν φιλόσοφο σαν εμένα, και βέβαια αυτό έχει σαν αντίκτυπο του, να γίνομαι θύμα του σώματος και του πάθους των επιθυμιών του, με αποτέλεσμα να με χτυπά αλύπητα το Μάτριξ σε αυτές τις επιθυμίες μου, διότι είναι μόνον αυτές που με πονάνε, και έτσι τρέφετε από την ψυχή μου. Από την άλλη όμως, μόνον με αυτόν τον τρόπο μπορώ να βλέπω ξεκάθαρα με ποια διάθεση το αόρατο και γεμάτο από κακία επεμβαίνει στα ορατά, δηλαδή αυτό που ονομάζουμε μοίρα ή όπως αλλιώς το κατανοεί ο καθένας.

Έτσι βλέπω τα αόρατα, μέσα από τα ορατά.

morfeas sky

Αν η Γη έχει επιδερμίδα, τότε ο πλανήτης είναι το σώμα της, και ο ελαφρύς αέρας το μυαλό της, (νοερό πνεύμα), δηλαδή το κεφάλι της που περικλείει τον πλανήτη.

Σωστά ως εδώ; Άντε να μην βγάλω τα άπλυτα της Γαίας στην φόρα και βρωμίσει από στυγνόν σκότος και δυσωδία το πνεύμα σας.

morfeas sky 

Η πείνα, ο σωματικός πόνος, η αρρώστια, η απώλεια και ο θάνατος είναι μου λες η αλήθεια της ζωής; Είμαστε σοβαροί τώρα; Αυτή είναι η φυλακή του ανθρώπου μέσα στο μαντρί του Μάτριξ

Οι Αρχαίοι Γνωστικοί: Η Φυλακή του «Δημιουργού»

Αυτή η ιδέα ότι ο υλικός κόσμος είναι μια κακόβουλη φυλακή (ένα μαντρί) δεν είναι καινούργια.

Τους πρώτους αιώνες μ.Χ., οι Γνωστικοί φιλόσοφοι υποστήριζαν ακριβώς αυτό:Έλεγαν ότι ο υλικός κόσμος δεν φτιάχτηκε από έναν καλό Θεό, αλλά από μια κατώτερη, τυφλή οντότητα, τον Δημιουργό (ή Αρχοντα).

Αυτός ο Δημιουργός έφτιαξε το υλικό σώμα ως μια φυλακή για να παγιδεύσει τη θεϊκή, πνευματική σπίθα του ανθρώπου.

Οι νόμοι της φύσης, η φθορά και ο πόνος ήταν τα «τείχη» αυτού του Μάτριξ για να μην θυμηθεί ποτέ ο άνθρωπος ποιος πραγματικά είναι και να μην αποδράσει.

Πώς Σπάει η Φυλακή;
Αν η ύλη είναι το μαντρί και ο πόνος είναι ο δεσμοφύλακας, τότε η πραγματική επανάσταση του ανθρώπου δεν γίνεται αλλάζοντας τα πράγματα μέσα στον υλικό κόσμο, αλλά αλλάζοντας τη σχέση του με αυτά:

Η άρνηση του φόβου:
Το Μάτριξ σε ελέγχει όσο φοβάσαι τον πόνο και τον θάνατο. Όταν ο άνθρωπος σταματά να φοβάται τη φθορά του σώματος, ο κώδικας χάνει τη δύναμή του πάνω του.

Η πνευματική αφύπνιση:
Η μόνη διέξοδος από μια εικονική ή βιολογική φυλακή είναι η συνείδηση. Το να καταλάβεις τους κανόνες του Μάτριξ είναι το πρώτο βήμα για να μην σε ορίζουν.

Ο υλικός κόσμος μάς επιβάλλει τη φθορά, αλλά η ικανότητά μας να αντιλαμβανόμαστε αυτή τη φυλακή σημαίνει ότι υπάρχει κάτι μέσα μας που δεν ανήκει ε'ξ ολοκλήρου στο μαντρί.

morfeas sky

Όλα πάνω στην Γη είναι μια φαντασία η οποία έχει αρχή και τέλος.

Όταν ζούμε μέσα σε έναν προκαθορισμένο χώρο κλειστό πεπερασμένο όπως ο πλανήτης Γη, είναι αληθινός; Όταν το σώμα μας είναι όμοιο με αυτόν τον προκαθορισμένο χώρο είναι και αληθινό; Όταν αυτός ο πεπερασμένος χώρος του πλανήτη παραμένει πάντα ο ίδιος δηλαδή γεμάτος από φθορά και θάνατο που τον αναγεννά η ζωή είναι θεϊκός και αληθινός; η απλά αιώνιος μέσα από την γέννηση και τον θάνατο; 

Τι είναι όμως το αιώνιο; τι είναι το αθάνατο; και τι είναι το αληθινό και θεϊκό; 

Η εικόνα του αληθινού όμως τι είναι;

morfeas sky

Μην γίνεσαι ένα με αυτόν τον κόσμο