ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΣΚΛΑΒΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΖΩΗ (ΨΥΧΗ)

Γιατί υπάρχει ο θάνατος εφόσον ο θεός είναι αθάνατος; Γιατί υπάρχει η λύπη εφόσον ο θεός είναι η χαρά της ζωής; Γιατί υπάρχουν οι ανάγκες που σκλαβώνουν την ζωή εφόσον ο θεός είναι ελεύθερος διότι δεν έχει ανάγκες; Γιατί ο Πανάγαθος Θεός τα πάντα δίνει απλόχερα και τίποτα απολύτως δεν ζητά διότι δεν το έχει ανάγκη; ενώ αυτός ο κόσμος τα πάντα επιθυμεί διότι τα πάντα έχει ανάγκη;

ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΣΚΛΑΒΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΖΩΗ (ΨΥΧΗ)

Ο αισθητός διττός κόσμος της ύλης των αντιθέτων είναι το σκοτεινό φως, ο αισθητός θεός όπου το δικό του σώμα είναι ο σύνθετος υλικός κόσμος των ορατών. Το δικό του πνεύμα των αοράτων γεννήθηκε μια φορά αφού είναι αθάνατο, ενώ τα σώματα αναγεννιούνται συνεχώς αφού είναι θνητά. Αν τώρα αυτό το κτιστό πνεύμα του αισθητού θεού το οποίο δεν έχει καμία επαφή με την Αλήθεια της Ζωής αφομοιωθεί από το θνητό σώμα, τότε δεν θα διαφέρει σε τίποτα από το γίγνεσθαι του υλικού κόσμου των πλανητών το οποίο γεννά αποκλειστικά την κακία.

Η ψυχή του αισθητού θεού είναι το Άγιο Πνεύμα, το οποίο θέλησε να δημιουργήσει στην σύνθετη ύλη που είναι το σκότος, η αταξία, η κακία, διότι τα πιο κατωφερή ανόμοια στοιχεία της ύλης η γη και το νερό δεν μπορούν να δεχτούν το πνεύμα και τα οποία δημιουργούν τις ανάγκες του σώματος.

Το ανθρώπινο σώμα είναι ο φορητός τάφος, ο ζωντανός νεκρός, ο αισθητός νεκρός, η ψυχή όμως από τον έρωτα νικιέται και αφομοιώνεται από το σώμα. Διότι η ύλη είναι αίσθηση και η αίσθηση πάθος επιθυμία έλξη, είτε προς το πνεύμα, είτε προς την ύλη. Ο άνθρωπος όμως δεν είναι σώμα από γη νερό, ούτε πνεύμα από φωτιά και αέρα, αλλά είναι ασώματος,  είναι τα πάντα είναι το Παν-άγαθο Φως.

ΤΟ ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑ

Είναι οι καθαρές τέλειες αμετάβλητες όμοιες ενέργειες του πνεύματος του πυρός (αισθητού θεού), το πρότυπο του είναι η ψυχή του ο αγαθός νους-κόσμος και ο αδιαίρετος άγιος λόγος, η ψυχή τώρα του άγιου λόγου έχει ως πρότυπο του τον Πανάγαθο Θεό  Φως και Ζωή.     

Ο αισθητός θεός είναι και ο άνθρωπος δεύτερος θεός, ο οποίος εισήλθε μέσα στην κτιστή δημιουργία του "αδερφού" του κτιστού δημιουργού για να κατανοήσει τα επτά δημιουργήματα του, τις επτά φύσεις των ορατών και να δημιουργήσει. 

Μαζί με τον άνθρωπο δεύτερο θεό λοιπόν, ο Πατέρας όλων συγχρόνως δημιούργησε και τον θνητό άνθρωπο, (στην γη) τον μιμητή του λόγου και της πρόνοιας του. Και του έδωσε το πνεύμα των επτά, και επτά σώματα των επτά φύσεων σε ένα, ώστε με ένα πνεύμα και ένα σώμα πανομοιότυπο με τον αισθητό κόσμο των επτά, να κατανοήσει τον ουρανό - κεφάλι τον ΑΙΘΕΡΑ ΝΟΥ και να τον καθοδηγεί στην δημιουργία του στον αισθητό κόσμο των επτά, ώστε να μην αφομοιωθεί από το σκοτάδι του σώματος της ύλης.

Ο κατωφερής κόσμος της ύλης ο πλανήτης Γη, ο άνθρωπος ο ζωντανός νεκρός το σώμα που φόρεσε η ψυχή του, ο αισθητός νεκρός, ο φορητός τάφος, ο οποίος τρέφεται από τον θάνατο, διότι το σώμα του αρδεύετε από τον θάνατο, ενώ η ψυχή του τρέφεται με την νόηση (το γνώθι σ'αυτόν) ώστε να τον οδηγεί η ζωή και όχι ο αισθητός νεκρός.

morfeas sky