Τι είναι αληθινό; τι είναι καλό και τι είναι κακό;

Α. Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

ΤΟ ΟΛΟΝ ΕΙΝΑΙ ΝΟΥΣ Το Σύμπαν είναι Νοητικό

Tι είναι το καλό και τι είναι τo κακό; τι είναι αλήθεια και τι είναι ψέμα;

Συγνώμη αλλά δεν θα πάρω μέρος στο σκότος, το καλό και το κακό εξαρτάται από την οπτική πλευρά που το βλέπει ο καθένας. Εγώ όμως είμαι Έλληνας στο πνεύμα, άρα δεν συμμετέχω στο σκότος αυτού του κόσμου. (καλού-κακού).

Εμείς είμαστε αυτοί που δίνουμε οντότητα στην κακία με την συμμετοχή μας σε αυτόν τον ψεύτικο κόσμο. Αν θέλουμε να ζήσουμε θα πρέπει να φύγουμε για πάντα από αυτόν τον κόσμο. Ειδάλλως πάντα μα πάντα θα υποφέρουμε από τα αντίθετα, μια πάνω μια κάτω.

Το καλό τώρα είναι το λιγότερο κακό, για όσους ανθρώπους μπορούν να το αντιληφθούν. Πως λοιπόν να μιλήσεις για την αλήθεια σε έναν κόσμο όπου υπάρχει μόνον το ψέμα;

Έτσι η σκέψη θεωρεί ότι νοεί, χωρίς να γνωρίζει ότι όποιος προσπάθησε με τη σκέψη να βρει τη νόηση έγινε ανόητος, και ότι όταν τον άνθρωπο τον οδηγεί η σκέψη δεν έχει νόηση (Αριστοτέλης)

Διότι όπου υπάρχει ο λόγος εκεί υπάρχει και ο αντίλογος, (δύο ακούσματα), και όπου υπάρχει το ψέμα εκεί δεν υπάρχει η αλήθεια, μα τότε πως να είναι αληθινό αυτό που τρέφεται από το ψέμα; διότι αληθινό είναι ότι μένει μόνο του αμετάβλητο για πάντα, εδώ όμως όλα είναι σύνθετα σώματα-μορφές φτιαγμένα από ανόμοια στοιχεία, τα οποία μεταβάλλονται και φθείρονται κάθε στιγμή σαν το ψέμα, και τίποτα δεν μένει αμετάβλητο και σταθερό όπως είναι η νοητή ουσία.

Τα πάντα λοιπόν πάνω στην γη τα έχει ζώσει το ψέμα η φαντασία, και τίποτα δεν είναι αληθινό, παρά μόνον κάτι λίγα, τα υπόλοιπα είναι ψέμα και πλάνη, και εικασίες, φτιαγμένα σαν εικόνες της φαντασίας. Όταν τώρα η φαντασία επηρεάζεται από ψηλά, γίνεται η απομίμηση της αλήθειας ενώ, χωρίς την άνωθεν ενέργεια παραμένει ψεύδος.


Ερμητικά κείμενα

-Υπάρχει πατέρα αλήθεια στην γη, και μάλιστα όχι άσκοπα;

Σφάλλεις παιδί μου. Αλήθεια καθόλου δεν υπάρχει στη γη, ούτε είναι δυνατό να υπάρξει, μόνον κάποιοι άνθρωποι θα κατανοήσουν την αλήθεια, σε όσους ο θεός θα δωρίσει το χάρισμα να δουν το θείο. Άρα λοιπόν δεν υπάρχει τίποτε αληθινό στη γη. Ο άνθρωπος (της Γης) είναι φαντασία και ως φαντασία θα μπορούσε να είναι ακραίο ψεύδος.

Ερμητικά κείμενα:

Από όλα τα ζώα, όμως, ο νους χαρίστηκε μόνο στους ανθρώπους με απώτερο σκοπό την γνώση του θεϊκού λόγου (μέσα από το γνώθι σ'αυτόν) και είναι αυτός που τους οδηγεί και τους ανυψώνει.

Η επιλογή όμως του κατώτερου (σωματικές ηδονές - ανάγκες) τον μεν άνθρωπο οδηγεί στην απώλεια, δεν βλάπτει όμως καθόλου το θεό ή επιφέρει μόνον αυτό, δηλαδή όπως ακριβώς οι πομπές διέρχονται απ'τη μέση χωρίς να έχουν τη δυνατότητα να κάνουν κάτι, παρά μόνον να εμποδίζουν, με τον ίδιο τρόπο κι αυτοί πορεύονται μέσα στον κόσμο καθοδηγούμενοι απ'τις σωματικές ηδονές.

Καθώς, λοιπόν, έτσι έχει η κατάσταση, όσα απ'το θεό μας δόθηκαν, υπήρχαν και θα υπάρχουν. Τα δικά μας όμως έργα ας τα ακολουθούν κι ας μην μένουν πίσω. Επειδή ο θεός δεν έχει ευθύνη γι'αυτά, οι υπεύθυνοι για τα κακά είμαστε εμείς, αφού τα προτιμούμε από τα αγαθά. (εμείς επιλέγουμε μόνοι μας να ενσαρκωθούμε σ'αυτόν τον κόσμο ξανά και ξανά).

Γιατί η ψυχή και όλα όσα υπάρχουν γύρω από αυτήν, βασιζόμενη στα οποία γεννήθηκε με την ιδιότητα της αθανασίας, ή ακολουθώντας τα την απέκτησε, όπως σας εξήγησα θα θεωρούνται όχι μόνο γελοία αλλά και μάταια. (κανείς δεν θα πιστεύει τον νοητό κόσμο - τον αόρατο κόσμο της ψυχής).

Από όλα τα ζώα, όμως, ο νους χαρίστηκε μόνο στους ανθρώπους με απώτερο σκοπό την γνώση του θεϊκού λόγου και είναι αυτός που τους οδηγεί και τους ανυψώνει.

-Δεν είναι ίδιος ο νους όλων των ανθρώπων Τρισμέγιστε;

..........

Έτσι η σκέψη θεωρεί ότι νοεί χωρίς να γνωρίζει ότι όποιος προσπάθησε με τη σκέψη να βρει τη νόηση, έγινε ανόητος, και ότι όταν τον άνθρωπο τον οδηγεί η σκέψη δεν έχει νόηση (Αριστοτέλης)

Ο νους νοεί από μόνος του, ενώ η σκέψη χρειάζεται τον εγκέφαλο για να σκεφτεί. (Αριστοτέλης)

Η σκέψη έχει ανάγκη τον εγκέφαλο κι ο εγκέφαλος το σώμα. Ο νους έχει ανάγκη την ψυχή και η ψυχή το πνεύμα. (Αριστοτέλης)

Ερμής Τρισμέγιστος:
Ω χαμένες ψυχές, κλαίνε τα πεπρωμένα σας.

Eρμητικά κείμενα:

Η ευσέβεια είναι η γνώση του Θεού, κι εκείνος που τον γνώρισε, έχει γεμίσει απ'όλα τα αγαθά, και διαθέτει νόηση θεϊκή, κι όχι όμοια με τη νόηση των πολλών.

Για το λόγο αυτό όσοι διαθέτουν γνώση (νόηση θεϊκή) δεν είναι αρεστοί στους πολλούς, ούτε κι οι πολλοί σ'αυτούς. Δίνουν δε την εντύπωση πως έχουν τρελαθεί και προκαλούν το γέλιο, καθώς είναι μισητοί και περιφρονημένοι κι ίσως και να σκοτώνονται.

Διότι ισχυρίστηκα πως η κακία πρέπει να κατοικεί εδώ κάτω, αφού είναι ο φυσικός της χώρος. Φυσικός της χώρος είναι η γη, (τα ορατά των πλανητών), και όχι ο ουράνιος κόσμος, (ο αόρατος νοητός κόσμος των Απλανών) όπως κάποιοι θα ισχυριστούν κάποτε βλασφημώντας.

Ο θεοσεβής όμως θα τ'αντέξει όλα, αφού αισθάνθηκε τη γνώση, (τα αμετάβλητα νοητά), καθόσον όλα είναι αγαθά για έναν τέτοιο άνθρωπο, ακόμα κι αν για τους άλλους είναι κακά. Ακόμα κι αν τον επιβουλεύονται, αναφέρεται πάντα στην (θεϊκή μέσω της φιλοσοφίας γνώση) γνώση, κι από μόνος του μετατρέπει τα κακά σε αγαθά.

Η ΦΥΛΑΚΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Για ποια ζωή μου μιλάς λοιπόν; είναι δυνατόν να μου μιλάς για την ζωή ενώ παντού καραδοκεί ο θάνατος; είναι δυνατόν η ζωή να είναι το αντίθετο της; η ζωή και ο θάνατος μαζί; αυτό είναι η ζωή; ότι δηλαδή χρειάζεται τον θάνατο για να υπάρξει; Κοιτάξτε την ύλη τον υλικό κόσμο και όλα τα ορατά, δείτε την φθορά τους, τον θάνατο τους, αλλά και την αέναη αναγέννηση τους μετά την καταστροφή. Άλλωστε στην κόλαση βρισκόμαστε, διότι η σύνθετη ύλη είναι σκότος, το στυγνόν σκότος των πλανητών από γη-νερό, ο φορητός τάφος της ψυχής μας, ο αισθητός νεκρός το σώμα που φοράμε, η φυλακή της θεϊκής ουσίας, η φυλακή του Θεού.

morfeas sky