Η ΝΟΗΣΗ ΚΑΙ Η ΑΙΣΘΗΣΗ



Τελικά τον θεό ποιος τον έφτιαξε; 
Γιατί μας φαίνεται ευκολονόητο να έχει δημιουργηθεί από μόνος του ένας θεός; 
Κι ακόμη περισσότερο να υπάρχει από πάντα;

Δεν μου λες, τον θάνατο ποιος τον έφτιαξε;
Μπορεί να δημιουργηθεί από μόνη της η ανυπαρξία της ζωής;
Τελικά ποιος δημιούργησε την ζωή μέσα στον θάνατο;
Πρώτα δημιουργήθηκε η ζωή και μετά ο θάνατος;
Τι είναι όμως ο θάνατος;
Τι είναι η Ζωή;


Μα θάνατος δεν υφίσταται Μορφέα έτσι δεν είναι;;...o θάνατος βρίσκεται μόνο μέσα στα πλαίσια του Μάτριξ...αυτά από παλαιότερες παρακολουθήσεις σου...το έχω εμπεδώσει ή όχι;;


Θάνατος υφίσταται στα υλικά σώματα τα οποία αναγεννιούνται συνεχώς με μια νέα γέννηση.


Η νοητή ουσία της ψυχής παραμένει πάντα αθάνατη διότι από την ίδια νοητή ουσία αποτελείται και ο Αληθινός Θεός ο οποίος γέννησε τον Άνθρωπο όμοιο του Ζωή και Φως, και μέσα στο matrix  ως Νου και ψυχή.

Με ποια διαδικασία αναγεννούνται τα σώματα;; μετεμψύχωση;; 


Απλά ξεχνάς όλα όσα έζησες και ξανά από την αρχή..ανάλογα με τον βαθμό που κατανόησες τον αληθινό σου εαυτό, θα πάρεις μία ανάλογη ζωή.


Μπορείς να επιλέξεις και να μην μετενσαρκωθείς;;


Φυσικά!
, ῞Οτι ἐκ φωτὸς καὶ ζωῆς συνέστηκεν ὁ πατὴρ
τῶν ὅλων, ἐξ οὗ γέγονεν ὁ ῎Ανθρωπος.
– Εὖ φῂς λαλῶν·
φῶς καὶ ζωή ἐστιν ὁ θεὸς καὶ πατήρ, ἐξ οὗ ἐγένετο ὁ
Ανθρωπος.
ἐὰν οὖν μάθῃς αὐτὸν ἐκ ζωῆς καὶ φωτὸς ὄντα καὶ ὅτι ἐκ τούτων τυγχάνεις, εἰς ζωὴν πάλιν χωρήσεις.
ταῦτα ὁ Ποιμάνδρης εἶπεν.

– 'All' ἔτι μοι εἰπέ, πῶς εἰς ζωὴν χωρήσω ἐγώ, ἔφην, ὦ Νοῦς ἐμός; φησὶ γὰρ ὁ θεός·
«ὁ ἔννους ἄνθρωπος ἀναγνωρισάτω ἑαυτόν».



Όταν συνειδητοποιήσεις ότι είσαι φως, δεν θα έχεις ανάγκη να κουβαλήσεις άλλο ένα περιττό σαρκίο.
Υπάρχουν άνθρωποι που το έχουν συνειδητοποιήσει, πριν περάσουν από το θάνατο της σάρκας τους, έτσι δεν είναι;;


εἰπὲ <περὶ> τῆς ἀνόδου τῆς γινομένης.
– πρὸςταῦτα ὁ Ποιμάνδρης εἷπε,

Πρῶτον μὲν ἐν τῇ ἀναλύσει του σώματος τοῦ ὑλικοῦ παραδίδως αὐτὸ τὸ σῶμα εἰς ἀλλοίωσιν, καὶ τὸ εἶδος ὃ εἶχες ἀφανὲς γίνεται, καὶ τὸ ἦθος τῷ δαίμονι ἀνενέργητον παραδίδως, καὶ αἱ αἰσθήσεις τοῦ σώματος εἰς τὰς ἑαυτῶν πηγὰς ἐπανέρχονται, μέρη γινόμεναι καὶ πάλιν συνανιστάμεναι εἰς τὰς ἐνεργείας.
καὶ ὁ θυμὸς καὶ ἡ ἐπιθυμία εἰς τὴν ἄλογον φύσιν χωρεῖ.

καὶ οὕτως ὁρμᾷ λοιπὸν ἄνω διὰ τῆς ἁρμονίας, καὶ τῇ πρώτῃ ζώνῃ
δίδωσι τὴν αὐξητικὴν ἐνέργειαν καὶ τὴν μειωτικήν, καὶ τῇ
δευτέρᾳ τὴν μηχανὴν τῶν κακῶν, δόλον ἀνενέργητον, καὶ τῇ
τρίτῃ τὴν ἐπιθυμητικὴν ἀπάτην ἀνενέργητον, καὶ τῇ
τετάρτῃ τὴν ἀρχοντικὴν προφανίαν ἀπλεονέκτητον, καὶ τῇ
πέμπτῃ τὸ θράσος τὸ ἀνόσιον καὶ τῆς τόλμης τὴν προπέτειαν,
καὶ τῇ ἕκτῃ τὰς ἀφορμὰς τὰς κακὰς τοῦ πλούτου ἀνενεργήτους,
καὶ τῇ ἑβδόμῃ ζώνῃ τὸ ἐνεδρεῦον ψεῦδος.

καὶ τότε γυμνωθεὶς ἀπὸ τῶν τῆς ἁρμονίας ἐνεργημάτων
γίνεται ἐπὶ τὴν ὀγδοατικὴν φύσιν, τὴν ἰδίαν δύναμιν ἔχων, καὶ ὑμνεῖ σὺν τοῖς οὖσι τὸν πατέρα·

συγχαίρουσι δὲ οἱ παρόντες τῇ τούτου παρουσίᾳ, καὶ ὁμοιωθεὶς τοῖς συνοῦσιν ἀκούει καί τινων δυνάμεων ὑπὲρ τὴν ὀγδοατικὴν φύσιν φωνῇ τινι ἡδείᾳ ὑμνουσῶν τὸν θεόν·

καὶ τότε τάξει ἀνέρχονται πρὸς τὸν πατέρα, καὶ αὐτοὶ εἰς δυνάμεις ἑαυτοὺς παραδιδόασι, καὶ δυνάμεις γενόμενοι ἐν θεῷ γίνονται. (Ζωή και Φως).

τοῦτό ἐστι τὸ ἀγαθὸν τέλος τοῖς γνῶσιν ἐσχηκόσι, θεωθῆναι.




Σ ευχαριστώ
Eγω πάντως επιλέγω να μην μετενσαρκωθώ.... 

Είναι δική μας επιλογή το αν θελήσουμε άλλη μια ζωή θνητή υπομένοντας όλη την κακία του σώματος.


..............................


Ερμής Τρισμέγιστος

Τα σώματα είναι φτιαγμένα από ύλη, διαφέρουν μεταξύ τους, διότι άλλα αποτελούνται από νερό, άλλα από χώμα, άλλα από αέρα, άλλα απο φωτιά.
Κι όλα είναι σύνθετα, άλλα περισσότερο σύνθετα, κι άλλα λιγότερο τα ελαφρύτερα.
Η δε ταχύτητα της τροχιάς του κόσμου προκαλλεί τη διαφορετικότητα των διαφόρων ειδών γεννέσεων, διότι η πνοή που είναι συχνότατη προκαλλεί τα διάφορα είδη στα σώματα, μαζί μ'ένα συμπλήρωμα, αυτό της ζωής. (η ψυχή περιέχει τους αριθμούς που θα γεννήσουν το είδος του αισθητού σώματος)

Πατέρας του κόσμου είναι ο θεός (δεύτερος Νους δημιουργός) 
ο δε "κόσμος" γιος του θεού, τα δε εγκόσμια (υλικά και αισθητά σώματα) ανήκουν στον κόσμο.

Κι εύλογα έχει αποκληθεί "κόσμος," διότι στολίζει τα πάντα με την ποικιλομορφία της γένεσης, και με την συνέχιση της ζωής, και με την ακούραστη ενέργεια, και με την ταχύτητα της ανάγκης, και ΜΕ ΤΗ ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ, και με την τάξη των γεννημένων.
Αυτός επομένως ας αποκαλλείται "κόσμος" 

Όλων, λοιπόν, των ζωντανών οργανισμών η αίσθηση (πνεύμα), και η νόηση (Νους της ψυχής) απ'έξω προέρχεται, παίρνοντας πνοή από τον κόσμο που την περιβάλλει, ο δε κόσμος έχοντας πάρει την πνοή μια φορά, τη διατηρεί αφού την πήρε από το θεό. 


σημ: ο κόσμος πήρε από τον Αιθέρα το πνεύμα, και έγινε το πνεύμα της φύσης δημιουργώντας την ζωή με τα αισθητά σώματα.

Αιθέρας είναι ο Νους που όταν ενώνεται με τα τέσσερα στοιχεία γίνεται πνεύμα. Άρα το πνεύμα εκδηλώνεται μέσα από τις αισθήσεις και την λογική των άλογων σωμάτων.

Κάθε σώμα αποτελείται από μία σύνθεση φύσεων των τεσσάρων στοιχείων, και κάθε φύση γη, νερό, αέρας, φωτιά, εκδηλώνει τις δικές της αισθήσεις, το δίπολο των αντιθέτων.


Ο Αιθέρας είναι ο Νους της ψυχής, ενώ πνεύμα είναι η λογική του αισθητού σώματος της σάρκας μαζί και όλες οι αισθήσεις που κάθετι έχει και το έχει το αντίθετο του.

Οτιδήποτε έχει και το αντίθετο του υπάρχει σ'αυτόν τον ΚΤΙΣΤΌ κόσμο, οπότε κάθετι που ενεργεί σ'αυτόν τον κόσμο γίνεται πιο πολύ κακός, η λιγότερο κακός, διότι αυτός ο κόσμος δεν είναι Αγαθός, ΜΑ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΓΑΘΟΣ.



Δεν υπάρχει εξέλιξη της ψυχής! 
Η ψυχή από μόνη της ξέρει τα πάντα. είναι Νους και ψυχή.

Εδώ στην Γη είμαστε πνεύμα και σάρκα.
Ούτε αποστολή έχουμε, ούτε τίποτα, απλά ο καθένας έχει τον δικό του γολγοθά να τραβήξει μέχρι να απελευθερωθεί από τα δεσμά του αισθητού σώματος.


Να θυμηθούμε πρέπει ποιοι είμαστε..αυτό



Η ΝΟΗΣΗ ΚΑΙ Η ΑΙΣΘΗΣΗ


Αποτελεί ανθρώπινο χαρακτηριστικό το να συμμετέχει η αίσθηση στη νόηση. 
(Διότι ο άνθρωπος της Γης είναι Νους και ψυχή, αλλά και με αισθητό σώμα, που οδηγείται από τις αισθήσεις του σώματος της σάρκας).

Και δεν απολαμβάνει κάθε άνθρωπος τη νόηση,(Νους της ψυχής) διότι άλλος αφοσιώνεται στα υλικά, (τις αισθήσεις της σάρκας) κι άλλος στα ουσιώδη. (τα ουσιώδη είναι ο νοητός κόσμος της ψυχής).

Διότι, αυτός που αφοσιώνεται στα υλικά συμμετέχει στην κακία, διότι αυτός κατέχει τον σπόρο της νόησης που προέρχεται από τους δαίμονες. 

(σημ: δαίμονες είναι η λογική των ανθρώπων που οδηγείται από τις αισθήσεις της σάρκας, όλες οι θετικές και όλες οι αρνητικές ενέργειες των αισθήσεων της σάρκας, το δίπολο αρνητικό θετικό, που γεννά όλες τις σκέψεις και τα συναισθήματα στους ανθρώπους).

Ενώ αυτοί που αφοσιώνονται στα ουσιώδη μαζί με το αγαθό, 
σώζονται από το θεό. 

(σημ: μπορούν να ανέλθουν τους ουρανούς όσοι άνθρωποι απέχουν από τις αισθήσεις της σάρκας και γίνονται άνθρωποι αγαθοί που απέχουν από το δίπολο των αντιθέτων).

Διότι ο θεός αφού δημιουργεί τα όμοια με τον εαυτό του, (τις ψυχές που φέρουν το Νου), και αφού γεννηθούν ως αισθητό σώμα αγαθά, (όλα τα γεννημένα μωρά είναι αγαθά, αγνές ψυχές), στην συνέχεια γίνονται διαφορετικά ανάλογα με τον τρόπο που θα χρησιμοποιήσουν το δίπολο της αρνητικής και θετικής ενέργειας (δαίμονες) στην ζωή τους.

Διότι η κοσμική κίνηση μέσω της τριβής των αντιθέτων, δημιουργεί διάφορα είδη γενέσεων, οπότε άλλες ψυχές ρυπαίνονται με την κακία, και άλλες ψυχές καθαρίζοντας την κακία (του σώματος) με το αγαθό.


σημ: στον κτιστό κόσμο των αισθητών σωμάτων το κάθετι έχει το αντίθετο του αφού όλα είναι μία σύνθεση φύσεων των τεσσάρων στοιχείων.

Η ανθρώπινη  ψυχή φέρει τα ανάλογα χαρακτηριστικά των αριθμών που θα γεννήσουν  το ανθρώπινο  αισθητό σώμα με το ανάλογο πεπρωμένο και την ανάλογη μοίρα σύμφωνα με τα όσα διέπραξε σε μια προηγούμενη ενσάρκωση της.

Ο Άνθρωπος είναι Νους και ψυχή.

Το αισθητό σώμα το ενδύεται με τους αριθμούς ο Άνθρωπος Νους και ψυχή. 


Διότι η αίσθηση και η νόηση του κόσμου είναι μία, το να δημιουργεί τα πάντα (στην Ύλη) και να τα αποσυνθέτει πάλι στον εαυτό της (διότι όλα τα σώματα είναι από σύνθετες ενέργειες γη, νερό, αέρας, φωτιά οι οποίες ενέργειες ξαναγυρίζουν πίσω στην αρχική πηγή τους) και ο κόσμος είναι το όργανο (εικονικός κόσμος matrix) ώστε διατηρώντας μέσα του τα πάντα να τα ανανεώνει συνεχώς.
Κι έτσι διαλυμένα όπως είναι, σαν αγαθός καλλιεργητής της ζωής, να τους παρέχει ανανέωση μέσω της μεταβολής της κίνησης.

Τίποτα δεν υπάρχει που να μην αναζωογονεί και καθώς κινείται, σε όλα δίνει την ζωή κι αποτελεί ταυτόχρονα χώρο (ο κόσμος)  και δημιουργό της ζωής.

σημ: ο Άνθρωπος Νους και ψυχή, δίνει την νοερή ζωή στα τέσσερα στοιχεία με τους αριθμούς, και γίνεται πνεύμα με αισθήσεις, δηλαδή ο άνθρωπος της Γης. 
Όλα τα αισθητά σώματα που φέρουν το πνεύμα και γεννιούνται από τα τέσσερα στοιχεία της Ύλης.


Όλων λοιπόν, των ζωντανών οργανισμών η αίσθηση και η νόηση (το πνεύμα) απέξω προέρχεται, παίρνοντας πνοή από τον κόσμο που την περιβάλλει, ο δε κόσμος, έχοντας πάρει την πνοή του μια φορά κατά τη δημιουργία του, τη διατηρεί, αφού την πήρε από το θεό.

σημ: ο κόσμος είναι το πνεύμα της φύσης, όπου πήρε από τον Αιθέρα-Νου δημιουργό θεό,  το πνεύμα.

Κι ο θεός (ο δεύτερος Νους δημιουργός) δεν στερείται από αίσθηση και νόηση, διότι όλα όσα υπάρχουν αυτά υπάρχουν στο θεό και από εκεί εξαρτώνται όλα όσα υπάρχουν.

Άλλα μεν υπάρχουν ενεργώντας μέσω των σωμάτων 
( τα άλογα:γη, νερό, αέρας, φωτιά).

Άλλα υπάρχουν κινώντας τα σώματα μέσω της ουσίας της ψυχής.
(η ψυχή κινεί τα σώματα δίνοντας την νοερή ζωή και την διανοητική κίνηση στο πνεύμα και το πνεύμα γίνεται ΑΙΣΘΗΤΌ ΣΏΜΑ)

Άλλα δίνοντας τη νοερή ζωή  στα σώματα μέσω του πνεύματος.
(η λογική και οι αισθήσεις ΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ)

Άλλα υποδεχόμενα τα πεθαμένα. (νεκρά σώματα) 
(Μετά τον θάνατο τα τέσσερα στοιχεία γη, νερό, αέρας, φωτιά, ξαναεπιστρέφουν στις πηγές τους).

Και άλλα που αναγεννούν τα σώματα να ξαναγεννηθούν όπως είναι εύλογο.
(Και όσες ψυχές επιλέξουν να ενσαρκωθούν ξανά, τότε μέσω της Δικαιοσύνης υπάγονται στο Πεπρωμένο και την Μοίρα, σύμφωνα με τα οποία το πνεύμα της φύσης θα δώσει μία νέα γέννηση με την ψυχή, σύμφωνα με αυτό που της αξίζει.

Μάλλον ισχυρίζομαι πως δεν τα έχει όλα αυτά ο θεός, αλλά όλα αυτά από το θεό προέρχονται, προσφέροντας τα έξω για να υπάρξει η ζωή.
(Το Νου και την ψυχή στους ανθρώπους, και σε όλα τα υπόλοιπα όντα την άλογη ψυχή, για να υπάρξει η ζωή στην Ύλη, γη, νερό, αέρας, φωτιά.

Κι αυτό αποτελεί την αίσθηση του θεού, (δεύτερου Νου δημιουργού) δηλαδή το να κινεί πάντοτε τα πάντα. 
(Η κίνηση είναι η ζωή, Νους και κίνηση η νοητή ζωή, πνεύμα και σώμα η νοερή ζωή)

Και δεν θα υπάρξει χρόνος ποτέ που θα χαθεί κάποιο από τα δημιουργήματα. Κι όταν λέω "δημιουργήματα" εννοώ του θεού.(Νους και ψυχή) 

(ΣΗΜ: ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΗΣ ΥΛΗΣ διότι το θνητό αισθητό σώμα είναι πνεύμα και σώμα  τα οποία πάντα φθείρονται και πεθαίνουν και ξαναγυρίζουν στις πηγές τους.

Διότι τα δημιουργήματα τα κρατά ο θεός (ο δεύτερος Νους δημιουργός)  κι ούτε κανένα βρίσκεται έξω απ'αυτόν, αλλά μέσα του. Μα ούτε ο θεός βρίσκεται έξω από κάποιο από όλα τα δημιουργήματα.


Αυτά Ασκληπιέ θα σου φανούν αληθινά, αν τα κατανοήσεις, κι απίστευτα, αν έχεις άγνοια.

Διότι η νόηση είναι η πίστη, ενώ η απιστία είναι η απουσία της νόησης.

"Αλλά το πώς θα φτάσουμε σ' αυτήν (την αλήθεια) με τον νου και όχι μόνο με την πίστη είναι κάτι που θέλει πρωτίστως μελέτη."
Διότι η λογική δεν φτάνει μέχρι την αλήθεια, ενώ ο Νους είναι μεγάλος και μπορεί να φτάσει μέχρι την αλήθεια, αν οδηγηθεί μέχρις ενός σημείου απ'τη λογική.
Κι αφού αντιληφθεί τα πάντα και τα βρει σύμφωνα με τις ερμηνείες της λογικής, τότε πιστεύει κι επαναπαύεται στην καλή του πίστη.

Τα προαναφερθέντα λοιπόν, τα οποία προέρχονται από το θεό, είναι πιστευτά σ'αυτούς που συλλογίστηκαν με το νου τους,
 
και απίστευτα σ'αυτούς που δεν συλλογίστηκαν. (αλλά οδηγούνται μόνον από τις αισθήσεις).

Αυτά και τόσα ας έχουν λεχθεί σχετικά με τη νόηση και την αίσθηση.

σημ:
Εσύ με ποιον τρόπο σκέφτεσαι και συλλογίζεσαι; με την νόηση; ή με την αίσθηση και την λογική του πνεύματος; διότι η λογική μέσω των διττών αισθήσεων φέρουν την αλήθεια της σάρκας και του εδώ κοσμικού χώρου, ενώ η νόηση της ψυχής μπορεί να φτάσει μέχρι τα όρια του σύμπαντος κόσμου, και να δει αμυδρά την αλήθεια, όπου μέσα από τον λογισμό θα δει τις αλήθειες που συμπίπτουν με την λογική και θα γίνουν πιστευτά τα απίστευτα.


morfeas sky

Σχόλια

  1. Άκρως αληθινό και εύστοχο το κείμενο σου δάσκαλε! Σε ευχαριστούμε! Θα ήθελα μόνο, στα δύο κομμάτια του κειμένου, που είναι στα αρχαία, και την μετάφραση μαζί τους. 😊😊😊

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Για να κατανοήσω το κομμάτι αυτό, που βρήκα στα σχόλια: "Πριν να εισέλθει, στην εικόνα ο Δεύτερος Νους Δημιουργός δεν είχε Ελεύθερη Επιλογή". Δώσε μου μία πλήρης εικόνα, τι μπορεί να συνέβη, ώστε να εντρυφήσω μέσα της... όσο το δυνατόν μπορέσω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Με μια περιεκτική ανάλυση διάβασε αυτά και πιστεύω να σου γίνουν κατανοητά.

    Πριν να εισέλθει ο Άνθρωπος δεύτερος θεός Ζωή και Φως, στην κτιστή δημιουργία του αδερφού του δεύτερου Νου δημιουργού, τίποτα δεν ήταν αληθινό. Διότι ο δεύτερος Νους δημιουργός είχε μόνον τις δικές του ψυχές που δεν φέρουν την νοητή ουσία, με αποτέλεσμα να δίνει την έμβια ζωή με τις ψυχές στην Ύλη σχηματίζοντας όλα τα έμβια έμψυχα είδη των αισθητών σωμάτων, με οντότητες όμως που δεν φέρουν το Νου, δηλαδή όντα άλογα που έχουν μόνον αισθήσεις πάθη επιθυμίες του σώματος.

    Οι άλογες αυτές οντότητες ήταν αρσενικοθήλυκες, οπότε δεν είχαν ανάγκες, άρα και επιθυμίες, οπότε όλα κυλούσαν όμορφα με Αρμονία, διότι ήταν συμβατές με τον Αρχέτυπο Πανάγαθο κόσμο του Φωτός.

    Με την είσοδο του ανθρώπου δεύτερου θεού ο Άνθρωπος από Φως έγινε Νους, και από Ζωή έγινε ψυχή, και ενώθηκε με αυτή την κατωφερή φύση. (πνεύμα της φύσης).

    Το πνεύμα της φύσης απέκτησε όλες τις ενέργειες των επτά ουρανών (Διοικητών) που κατείχε ο Άνθρωπος θεός και απέκτησε ταυτόχρονα την ελεύθερη επιλογή!

    Δημιούργησε αμέσως επτά ανθρώπινα αρσενικοθήλυκα σώματα ένα σε κάθε ουρανό που θα υποδεχτούν τον Άνθρωπο Νου και ψυχή.
    Ο Άνθρωπος ενώθηκε με τα σώματα γιατί ερωτεύτηκε το είδωλο του.

    Και όλα κυλούσαν Αρμονικά και το ανθρώπινο αρσενικοθήλυκο σώμα διατηρούσε την επαφή με το δίχως φύλο Άνθρωπο δεύτερο θεό που έγινε Νους και ψυχή και οδηγούνταν από το Νου με ελεύθερη επιλογή.


    Και τότε ο δεύτερος Νους δημιουργός έχοντας την εξουσία πάνω στο πνεύμα της φύσης μέσα στον κτιστό κόσμο, απέκτησε όλες τις δυνάμεις που είχε πάρει από τον Άνθρωπο δεύτερο θεό.
    Διέσπασε τα πάντα σε δύο αντίθετα, σε αρσενικό και θηλυκό, και χάθηκε η Αρμονία σε όλη την έμβια ζωή. Διότι πλέον τα σώματα είχαν άλογες ανάγκες και επιθυμίες διότι χάθηκε η επαφή με το Νου της ψυχής.

    Με αυτό τον τρόπο εγκλώβισε τον Άνθρωπο δεύτερο θεό μέσα στα σώματα, διότι πλέον δεν γνώριζε τον δρόμο της επιστροφής το ενσαρκώμενο σώμα, και επειδή έχει ελεύθερη επιλογή επιλέγει την σωμάτωση μην γνωρίζοντας άλλον κόσμο.

    Ο δε δεύτερος Νους δημιουργός απέκτησε ξαφνικά στον δικό του κόσμο έναν Αληθινό θεό! και για να εξουσιάζει τον Άνθρωπο δεύτερο θεό διέσπασε τα πάντα. χάνοντας έτσι ο κτιστός κόσμος την συμβατότητα και την Αρμονία, με τον Αρχέτυπο κόσμο του Φωτός.

    Και επειδή ελέγχει το αποτέλεσμα της Αρμονίας αλλά και το δίπολο, ο Άνθρωπος έγινε δούλος της σάρκας και δούλος του δεύτερου Νου δημιουργού.

    Και απέκτησε την ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΠΙΛΟΓΗ όταν ο Άνθρωπος δεύτερος θεός ενώθηκε με την φύση του κτιστού κόσμου κλέβοντας του τις δυνάμεις, και κρατώντας τον Άνθρωπο στην ΛΗΘΗ του διασπασμένου σώματος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι! Κατάλαβα, τελικά απορώ που κολλούσα, ήταν τόσο εύκολο! Είδες καμιά φορά, ότι μόνοι μας μπλοκάρουμε τον εαυτό μας; Σε ευχαριστώ δάσκαλε! Επιμένω να γίνει το συγκεκριμένο μια ανεξάρτητη ανάρτηση, του αξίζει. :) Να έχεις μια δροσερή Κυριακή!!!

      Διαγραφή
    2. Επισης..ομορφα να περασεις!
      Αν και τα αναλυω στην προτεινομενη αναρτηση του μπλογκ αλλα και σε τμηματα σε ολα τα κειμενα θα τα γραψω αναλυτικα καποια στιγμη κανοντας εναν απολογισμο της ολης καταστασης

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου