ΑΝΑΛΥΣΗ ΣΤΟΝ ΠΟΙΜΑΝΔΡΗ



ΠΟΙΜΑΝΔΡΗΣ
Τοῦτό ἐστι τὸ κεκρυμμένον μυστήριον μέχρι τῆσδε τῆς ἡμέρας.


ἤνεγκέ τι θαῦμα θαυμασιώτατον·
ἔχοντος γὰρ αὐτοῦ (του Ανθρώπου) τῆς ἁρμονίας τῶν ἑπτὰ τὴν φύσιν, 
οὓς ἔφην σοι ἐκ πυρὸς καὶ πνεύματος,
οὐκ ἀνέμενεν ἡ φύσις, 

ἀλλ' εὐθὺς ἀπεκύησεν ἑπτὰ ἀνθρώπους, 
πρὸς τὰς φύσεις τῶν ἑπτὰ διοκητόρων, 
ἀρρενοθήλεας καὶ μεταρσίους. (αιωρείται, μετέωρος - αρρενόθηλυς σώμα θεϊκό που αιωρείται)..Ο Άνθρωπος πήρε ένα σώμα θεϊκό όμοιο με τους ΕΠΤΑ ΔΙΟΙΚΗΤΕΣ!!!!

καὶ ἐξήνεγκεν ἡ φύσις τὰ σώματα πρὸς τὸ εἶδος τοῦ ᾿Ανθρώπου. 

..........

ὁ δὲ ῎Ανθρωπος ἐκ ζωῆς καὶ φωτὸς ἐγένετο εἰς
ψυχὴν καὶ νοῦν, 


ἐκ μὲν ζωῆς ψυχήν, (ουσία ουσιωσώς όμοια με τον Λόγο που είναι η Ζωή)

ἐκ δὲ φωτὸς νοῦν, (Από Φως έγινε Νους)

ΔΗΛΑΔΗ ΑΠΟ ΦΩΣ ΚΑΙ ΖΩΗ ΕΓΙΝΕ ΝΟΗΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ
καὶ ἔμεινεν οὕτω τὰ πάντα τοῦ αἰσθητοῦ κόσμου μέχρι
περιόδου τέλους <καὶ> ἀρχῶν γενῶν.



καὶ ἔμεινεν οὕτω τὰ πάντα τοῦ αἰσθητοῦ κόσμου μέχρι
περιόδου τέλους
 
<καὶ> ἀρχῶν γενῶν.

ἄκουε λοιπόν, ὃν ποθεῖς λόγον ἀκοῦσαι.
τῆς περιόδου πεπληρωμένης ἐλύθη ὁ πάντων σύνδεσμος ἐκ βουλῆς θεοῦ· 

πάντα γὰρ ζῷα ἀρρενοθήλεα ὄντα διελύετο ἅμα τῷ
ἀνθρώπῳ καὶ ἐγένετο τὰ μὲν ἀρρενικὰ ἐν μέρει,τὰ δὲ
θηλυκὰ ὁμοίως.



ΠΟΙΟΣ ΠΗΡΕ ΑΠΟ ΠΟΙΟΝ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΩΝ ΕΠΤΑ ΚΥΚΛΩΝ;
ΜΑ Η ΦΥΣΗ ΑΦΟΥ ΕΝΩΘΗΚΕ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΗΡΕ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ!!

ἡ γὰρ φύσις ἐπιμιγεῖσα (ενώθηκε) τῷ ᾿Ανθρώπῳ 
ἔχοντος γὰρ αὐτοῦ (δηλαδή του του Ανθρώπου) τῆς ἁρμονίας τῶν ἑπτὰ εὐθὺς ἀπεκύησεν ἑπτὰ ἀνθρώπους,
πρὸς τὰς φύσεις τῶν ἑπτὰ διοκητόρων, δηλαδή αρσενοθήλυκους και συμβατούς με τον Αρχέτυπο κόσμο του Φωτός.





Και αφού όλα ήταν συμβατά με τον Άνθρωπο και τον Αρχέτυπο κόσμο του Φωτός, ο Άνθρωπος γέννησε ΕΠΤΑ ΔΙΚΟΥΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΟΥΣΙΑ

ΔΗΛΑΔΗ ΑΠΟ ΦΩΣ ΕΓΙΝΕ ΝΟΥΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΖΩΗ ΕΓΙΝΕ ΟΥΣΙΑ ΔΗΛΑΔΗ ΛΟΓΟΣ,  ΚΑΙ ΟΛΑ ΜΑΖΙ ΝΟΗΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ ΟΥΣΙΩΔΩΣ ΟΜΟΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΥΠΟΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΑΡΧΕΤΥΠΟ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΝΟΗΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ ΝΟΥΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΣ


ὁ δὲ ῎Ανθρωπος ἐκ ζωῆς καὶ φωτὸς ἐγένετο εἰς
ψυχὴν καὶ νοῦν,

ἐκ μὲν ζωῆς ψυχήν, (ουσία ουσιωσώς όμοια με τον Λόγο που είναι η Ζωή)

ἐκ δὲ φωτὸς νοῦν, (Από Φως έγινε Νους)

ΔΗΛΑΔΗ ΑΠΟ ΦΩΣ ΚΑΙ ΖΩΗ ΕΓΙΝΕ ΝΟΗΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ
καὶ ἔμεινεν οὕτω τὰ πάντα τοῦ αἰσθητοῦ κόσμου μέχρι
περιόδου τέλους <καὶ> ἀρχῶν γενῶν.


ΚΑΙ ΟΛΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ ΜΕΧΡΙ ΕΔΩ!!




ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΒΟΥΛΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ (δεύτερου Νου δημιουργού)) ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΕΠΤΑ ΚΥΚΛΟΥΣ ΤΑ ΓΕΝΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΜΕ ΑΙΣΘΗΤΟ ΣΩΜΑ ΑΛΛΑ ΔΙΑΣΠΑΣΜΕΝΑ ΣΕ  ΑΡΣΕΝΙΚΑ ΚΑΙ ΘΗΛΥΚΑ.


καὶ ἔμεινεν οὕτω τὰ πάντα τοῦ αἰσθητοῦ κόσμου μέχρι
περιόδου τέλους <καὶ> ἀρχῶν γενῶν.

ἄκουε λοιπόν, ὃν ποθεῖς λόγον ἀκοῦσαι.
τῆς περιόδου πεπληρωμένης ἐλύθη ὁ πάντων σύνδεσμος ἐκ βουλῆς θεοῦ· 

πάντα γὰρ ζῷα ἀρρενοθήλεα ὄντα διελύετο ἅμα τῷ
ἀνθρώπῳ καὶ ἐγένετο τὰ μὲν ἀρρενικὰ ἐν μέρει,τὰ δὲ
θηλυκὰ ὁμοίως.



Και τι είπαμε ότι είναι αυτοί οι επτά άνθρωποι; τα αντίστοιχα σώματα για την κάθε σφαίρα; Και ήταν ακόμη ο άνθρωπος αιωρούμενος σε όλους τους κύκλους, δηλαδή ανάλαφρος;


Ο Ανθρωπος πήρε ένα σώμα θεϊκό όμοιο με τους ΕΠΤΑ ΔΙΟΙΚΗΤΕΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΚΥΚΛΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΠΤΑ

Δεν πήρε σώμα θνητό και διασπασμένο.


εὐθὺς ἀπεκύησεν ἑπτὰ ἀνθρώπους,
πρὸς τὰς φύσεις τῶν ἑπτὰ διοκητόρων,



Λαμπρά! τέλεια ως εδώ.

καὶ ἔμεινεν οὕτω τὰ πάντα τοῦ αἰσθητοῦ κόσμου μέχρι
περιόδου τέλους <καὶ> ἀρχῶν γενῶν.

ἄκουε λοιπόν, ὃν ποθεῖς λόγον ἀκοῦσαι.
τῆς περιόδου πεπληρωμένης ἐλύθη ὁ πάντων σύνδεσμος ἐκ βουλῆς θεοῦ· 

πάντα γὰρ ζῷα ἀρρενοθήλεα ὄντα διελύετο ἅμα τῷ
ἀνθρώπῳ καὶ ἐγένετο τὰ μὲν ἀρρενικὰ ἐν μέρει,τὰ δὲ
θηλυκὰ ομοίως.


Ο ΑΓΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΕΙΝΑΙ  Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΝΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ.

ὁ δὲ θεὸς εὐθὺς εἶπεν ἁγίῳ λόγῳ, Αὐξάνεσθε ἐν αὐξήσει καὶ πληθύνεσθε ἐν πλήθει πάντα τὰ κτίσματα καὶ δημιουργήματα,
καὶ ἀναγνωρισάτω <ὁ> ἔννους ἑαυτὸν ὄντα ἀθάνατον, καὶ τὸν αἴτιον τοῦ θανάτου ἔρωτα, καὶ πάντα τὰ ὄντα.


ΠΟΙΜΑΝΔΡΗΣ

«ὁ ἔννους ἄνθρωπος ἀναγνωρισάτω ἑαυτόν».


«ὁ νοήσας ἑαυτὸν εἰς αὐτὸν χωρεῖ», ὅπερ ἔχει ὁ τοῦ θεοῦ λόγος; 

φημὶ ἐγώ, ῞Οτι ἐκ φωτὸς καὶ ζωῆς συνέστηκεν ὁ πατὴρ
τῶν ὅλων, ἐξ οὗ γέγονεν ὁ ῎Ανθρωπος. 

– Εὖ φῂς λαλῶν·
φῶς καὶ ζωή ἐστιν ὁ θεὸς καὶ πατήρ, ἐξ οὗ ἐγένετο ὁ
῎Ανθρωπος. 

ἐὰν οὖν μάθῃς αὐτὸν ἐκ ζωῆς καὶ φωτὸς ὄντα καὶ ὅτι ἐκ τούτων τυγχάνεις, εἰς ζωὴν πάλιν χωρήσεις.
ταῦτα ὁ Ποιμάνδρης εἶπεν. 

– 'All' ἔτι μοι εἰπέ, πῶς εἰς ζωὴν χωρήσω ἐγώ, ἔφην, ὦ Νοῦς ἐμός; φησὶ γὰρ ὁ θεός·
«ὁ ἔννους ἄνθρωπος ἀναγνωρισάτω ἑαυτόν».


οὐ πάντες γὰρ ἄνθρωποι νοῦν ἔχουσιν; 
– Εὐφήμει, ὦ οὗτος, λαλῶν· 

παραγίνομαι αὐτὸς ἐγὼ ὁ Νοῦς τοῖς ὁσίοις καὶ ἀγαθοῖς καὶ καθαροῖς καὶ ἐλεήμοσι, τοῖς εὐσεβοῦσι,


..........
....................

Δες λίγο αυτό το σημείο:
ἡ γὰρ φύσις ἐπιμιγεῖσα (ενώθηκε) τῷ ᾿Ανθρώπῳ
ἤνεγκέ τι θαῦμα θαυμασιώτατον·
ἔχοντος γὰρ αὐτοῦ( του Ανθρώπου) τῆς ἁρμονίας τῶν ἑπτὰ τὴν φύσιν,
οὓς ἔφην σοι ἐκ πυρὸς καὶ πνεύματος,
οὐκ ἀνέμενεν ἡ φύσις,

ἀλλ' εὐθὺς ἀπεκύησεν ἑπτὰ ἀνθρώπους,
πρὸς τὰς φύσεις τῶν ἑπτὰ διοκητόρων, κλπ

Η φύσις ...ουκ ανέμενεν αλλ' ευθύς απεκύησεν επτά ανθρώπους κλπ
Η φύση γέννησε τους επτά ανθρώπους, όχι ο άνθρωπος.
Ή κάνω λάθος;


Εννοείται! ο Άνθρωπος δεύτερος θεός Φως και Ζωή δεν είναι αισθητό σώμα!! ούτε ψυχή!!
Ο Άνθρωπος δεύτερος θεός είναι όμοιος με τον Πατέρα όλων!!
Φως και Ζωή


Η φύση γέννησε αυτό που είναι ο δεύτερος Νους δημιουργός!! ο Αισθητός θεός με Αισθητό σώμα!!

..........

Όποιος έχει το Νου ας αναγνωρίσει τον εαυτό του,  ότι ο Πατέρας όλων Θεός είναι Φως και Ζωή και από την ίδια ουσία τυγχάνεις κι εσύ που έχεις το Νου να είσαι από την ίδια ουσία! οπότε γνωρίζεις και ποιος είσαι! και που θα πας χωρίς να σε ακουμπήσει τίποτα και κανένας! διότι όλα εσύ τα εξουσιάζεις αφού έχεις αναγνωρίσει ήδη τον εαυτό σου ποιος είσαι και από που προέρχεσαι..

Δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι Νου;

Εγώ ο Νους Θεός θα δώσω τον δικό μου Νου στους αγαθούς, στους ελεήμονες, στους καθαρούς, στους ευσεβείς..κοινώς μας λέει ότι θα γλυτώσουν όσοι άνθρωποι δεν έχουν το Νου λόγω της αγαθότητας τους την επανενσάρκωση τους σε ένα σώμα θνητό και ανάλογο που τους αξίζει και θα κερδίσουν ως βραβείο την θέωση τους.

Όσο για τους υπόλοιπους; τα βλέπουμε εδώ στη Γη τι τραβά η ανθρωπότητα ζώντας μέσα στο θάνατο.


– Εἰ ἐνόησας, εἰπέ μοι, διὰ τί ἄξιοί εἰσι τοῦ θανάτου οἱ ἐν τῷ θανάτῳ ὄντες; 

– ῞Οτι προκατάρχεται τοῦ οἰκείου σώματος τὸ στυγνὸν σκότος,
ἐξ οὗ ἡ ὑγρὰ φύσις, ἐξ ἧς τὸ σῶμα συνέστηκεν ἐν τῷ αἰσθητῷ κόσμῳ, ἐξ οὗ θάνατος ἀρδεύεται.


– ᾿Ενόησας ὀρθῶς, ὦ οὗτος.
κατὰ τί δὲ «ὁ νοήσας ἑαυτὸν εἰς αὐτὸν χωρεῖ», ὅπερ ἔχει ὁ τοῦ θεοῦ λόγος;

–φημὶ ἐγώ, ῞Οτι ἐκ φωτὸς καὶ ζωῆς συνέστηκεν ὁ πατὴρ
τῶν ὅλων, ἐξ οὗ γέγονεν ὁ ῎Ανθρωπος. 


– Εὖ φῂς λαλῶν·
φῶς καὶ ζωή ἐστιν ὁ θεὸς καὶ πατήρ, ἐξ οὗ ἐγένετο ὁ
῎Ανθρωπος. 


ἐὰν οὖν μάθῃς αὐτὸν ἐκ ζωῆς καὶ φωτὸς ὄντα καὶ ὅτι ἐκ τούτων τυγχάνεις, εἰς ζωὴν πάλιν χωρήσεις.
ταῦτα ὁ Ποιμάνδρης εἶπεν. 
– 'All' ἔτι μοι εἰπέ, πῶς εἰς ζωὴν χωρήσω ἐγώ, ἔφην, ὦ Νοῦς ἐμός; φησὶ γὰρ ὁ θεός·

«ὁ ἔννους ἄνθρωπος ἀναγνωρισάτω ἑαυτόν».

οὐ πάντες γὰρ ἄνθρωποι νοῦν ἔχουσιν; 
– Εὐφήμει, ὦ οὗτος, λαλῶν·

παραγίνομαι αὐτὸς ἐγὼ ὁ Νοῦς τοῖς ὁσίοις καὶ ἀγαθοῖς καὶ καθαροῖς καὶ ἐλεήμοσι, τοῖς εὐσεβοῦσι, καὶ ἡ παρουσία μου γίνεται βοήθεια, καὶ εὐθὺς τὰ πάντα γνωρίζουσι
καὶ τὸν πατέρα ἱλάσκονται ἀγαπητικῶς καὶ εὐχαριστοῦσιν
εὐλογοῦντες καὶ ὑμνοῦντες τεταγμένως πρὸς αὐτὸν τῇ
στοργῇ, καὶ πρὸ τοῦ παραδοῦναι τὸ σῶμα ἰδίῳ θανάτῳ
μυσάττονται τὰς αἰσθήσεις, εἰδότες αὐτῶν τὰ ἐνεργήματα·

μᾶλλον δὲ οὐκ ἐάσω αὐτὸς ὁ Νοῦς τὰ προσπίπτοντα ἐνεργήματα τοῦ σώματος ἐκτελεσθῆναι.
πυλωρὸς ὢν ἀποκλείσω τὰς εἰσόδους τῶν κακῶν καὶ αἰσχρῶν ἐνεργημάτων, τὰς ἐνθυμήσεις ἐκκόπτων.






«ὁ ἔννους ἄνθρωπος ἀναγνωρισάτω ἑαυτόν».

οὐ πάντες γὰρ ἄνθρωποι νοῦν ἔχουσιν; 


παραγίνομαι αὐτὸς ἐγὼ ὁ Νοῦς τοῖς ὁσίοις καὶ ἀγαθοῖς καὶ καθαροῖς καὶ ἐλεήμοσι, τοῖς εὐσεβοῦσι, καὶ ἡ παρουσία μου γίνεται βοήθεια,

Οπότε εκτός από αγαθοί άνθρωποι που πρέπει να είμαστε, αν έχουμε αγαθή πρόθεση για την κατανόηση της αλήθειας μέσα από την φιλοσοφία..θα μας δοθεί ο Νους για να κατανοήσουμε..το άπειρο, στον βαθμό που αντέχει η εξελισσόμενη λογική μας.

..........
...................

ΠΟΙΜΑΝΔΡΗΣ - ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ - ΕΡΜΗΣ ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ

Ανάλυση κειμένου:

Ο ΑΡΧΕΤΥΠΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΦΩΣ ΚΑΙ ΖΩΗ ΥΠΑΡΧΩΝ

Ο "ΚΤΙΣΤΟΣ" ΚΟΣΜΟΣ Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ 

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΑΙΣΘΗΤΑ ΣΩΜΑΤΑ ΑΠΟ ΠΥΡ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑ




Τα κείμενα που αποδίδονται στον Ερμή Τρισμέγιστο, απεκρύβησαν συστηματικά από το επιστημονικό και ιερατικό κατεστημένο εδώ και πολλές χιλιάδες χρόνια. Η βαλίτσα δηλαδή, πάει πολύ πριν την εποχή του Χριστού σε μια εποχή που η ύπαρξη του Δημιουργού Τριαδικού Θεού ήταν άγνωστη στους ανθρώπους.

ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ - ΠΟΙΜΑΝΔΡΗΣ 

Ερμητικά κείμενα - Η Θεία αποκάλυψη ΠΟΙΜΑΝΔΡΗΣ


ΕΡΜΗΣ, απολογούμενος:

Κάποτε μου είχαν δημιουργηθεί απορίες σχετικά με τα όντα κι ο νους μου είχε βρεθεί να περιπλανάται σε σφαίρες υψηλές, ενώ οι σωματικές μου αισθήσεις είχαν ανασχεθεί, όπως συμβαίνει σ'αυτούς που πέφτουν σε βαθύ ύπνο απ'το πολύ φαγητό ή απ'τη σωματική εξάντληση. Τότε, λοιπόν, μου φάνηκε πως κάποιο υπερμεγέθες ον, του οποίου οι διαστάσεις δεν μπορούσαν να προσδιοριστούν, έτυχε αποκαλώντας μετ'όνομα μου να μου λέει: "τι θέλεις ν'ακούσεις και να δεις και να μάθεις και να γνωρίσεις, αφού το αντιληφθείς;" Κι εγώ του λέω: "Κι εσύ ποιος είσαι;"

-Εγώ, λέει, είμαι ο Ποιμάνδρης, ο Νους της Αυθεντίας. 
Γνωρίζω αυτό που επιθυμείς και βρίσκομαι μαζί σου παντού.
Κι εγώ του λέω "Θέλω να μάθω για τα όντα και ν'αντιληφθώ τη φύση τους και να γνωρίσω το Θεό,  Πόσο - του είπα - θέλω να σ'ακούσω!" Και μου λέει πάλι: "Έχε κατά νου όσα θέλεις να μάθεις κι εγώ θα σε διδάξω".

Αυθεντικό κείμενο:
᾿Εννοίας μοί ποτε γενομένης περὶ τῶν ὄντων καὶ μετεωρισθείσης μοι τῆς διανοίας σφόδρα, κατασχεθεισῶν μου τῶν σωματικῶν αἰσθήσεων, καθάπερ οἱ ὕπνῳ βεβαρημένοι ἐκ κόρου τροφῆς ἢ ἐκ κόπου σώματος, ἔδοξά τινα ὑπερμεγέθη μέτρῳ ἀπεριορίστῳ τυγχάνοντα καλεῖν μου τὸ ὄνομα καὶ λέγοντά μοι, 

Τί βούλει ἀκοῦσαι καὶ θεάσασθαι, καὶ νοήσας μαθεῖν καὶ γνῶναι;
–φημὶ ἐγώ, Σὺ γὰρ τίς εἶ;
– ᾿Εγὼ μέν, φησίν, εἰμὶ ὁ Ποιμάνδρης, ὁ τῆς αὐθεντίας νοῦς· 

οἶδα ὃ βούλει, καὶ σύνειμί σοι πανταχοῦ.


– φημὶ ἐγώ, Μαθεῖν θέλω τὰ ὄντα καὶ νοῆσαι τὴν τούτων φύσιν καὶ γνῶναι τὸν θεόν· πῶς, ἔφην, ἀκοῦσαι βούλομαι. 


– φησὶν ἐμοὶ πάλιν, ῎Εχε νῷ σῷ ὅσα θέλεις μαθεῖν, κἀγώ σε διδάξω.

................
......................................

Ανάλυση:
ο Ερμής Τρισμέγιστος  αναζητώντας την αλήθεια περί δημιουργίας του κόσμου και όλα τα όντα, και έχοντας τις αισθήσεις του παράλυτες, ζει νοερά ένα όραμα πέραν του αισθητού μας κόσμου.

Του παρουσιάζεται στο όραμα ο Ποιμάνδρης, ο Νους της αυθεντίας, ένα απεριόριστο υπερμεγέθη ον που δεν μπορεί να προσδιοριστεί από τις αισθήσεις μας άρα δεν βλέπει στο όραμα του ένα πρόσωπο η ένα σώμα, αλλά κάτι ασώματο που περιλαμβάνει τα πάντα αφού είναι απεριόριστο στο μέγεθος του, ή ούτε καν μέγεθος δεν μπορούσε να προσδιορίσει, αφού δεν προσδιορίζεται με την τρισδιάστατη λογική μας αυτό το απεριόριστο ον, και ταυτόχρονα του μιλά στο όραμα του.

................
.....................................

ΕΡΜΗΣ απολογούμενος:

Με το που το είπε αυτό, μεταμορφώθηκε, κι αμέσως εν ριπή οφθαλμού ανοίχτηκαν τα πάντα μπροστά μου. Και βλέπω ένα όραμα, που δεν μπορούσε να προσδιοριστεί, όλα να έχουν γεμίσει φως, ένα φως λαμπερό και χαρούμενο και με τη θέα του μ'εντυπωσίασε.


Και μετά από λίγο ένα σκοτάδι επικράτησε προς τα κάτω, κατωφερή,  γεννημένο (δημιουργημένο) σε μέρη, φοβερό και στυγνό, κουλουριασμένο σε σπείρα θυμίζοντας μου φίδι.

Στη συνέχεια το σκοτάδι άρχισε να μεταβάλλεται σε μια υγρή φύση, απερίγραπτα ταραγμένη, αναδίδοντας καπνό σαν από φωτιά και βγάζοντας έναν απερίγραπτο γοερό ήχο. Έπειτα μια βουή ασυνάρτητη έβγαινε απ'αυτήν που έδινε την εντύπωση ήχου φωτιάς.


Αυθεντικό κείμενο:

τοῦτο εἰπὼν ἠλλάγη τῇ ἰδέᾳ, καὶ εὐθέως πάντα μοι
ἤνοικτο ῥοπῇ, καὶ ὁρῶ θέαν ἀόριστονφῶς δὲ πάντα γεγενημένα, εὔδιόν τε καὶ ἱλαρόν, καὶ ἠράσθην ἰδών. 


καὶ μετ'ὀλίγον σκότος κατωφερὲς ἦν, ἐν μέρει γεγενημένον,
φοβερόν τε καὶ στυγνόν, σκολιῶς ἐσπειραμένον, ὡς <ὄφει>
εἰκάσαι με· 


εἶτα μεταβαλλόμενον τὸ σκότος εἰς ὑγρᾶν τινα φύσιν,
ἀφάτως τεταραγμένην καὶ καπνὸν ἀποδιδοῦσαν, ὡς ἀπὸ πυρός, 

καί τινα ἦχον ἀποτελοῦσαν ἀνεκλάλητον γοώδη·
εἶτα βοὴ ἐξ αὐτῆς ἀσυνάρθρως ἐξεπέμπετο, ὡς εἰκάσαι φωνῇ πυρός, 



.................
......................................

Ανάλυση:

Αμέσως του εμφανίστηκε σε όραμα μια θέα πλημμυρισμένη από φως, ελαφριά, διαπεραστική, που τον καταγοήτευσε.
Μία θέα αόριστη απροσδιόριστη όπου όλα όσα είναι γεννημένα βρίσκονται μέσα στο φως. "φῶς δὲ πάντα γεγενημένα".
και ηράσθη από την ομορφιά αυτής της θέας.

Μετά από λίγο βλέπει μια σκοτεινή φύση, κατωφερή με κατεύθυνση προς τα κάτω, ανάλογα με το βάρος των στοιχείων που περιείχε μέσα της, και περιστρεφόμενη από την κίνηση που της δόθηκε 
με σπειροειδή μορφή, χωρισμένη και γεννημένη σε μέρη, (σε επτά κύκλους), έμοιαζε σαν σχήμα από φίδι, όπου στην πιο κατωφερή μορφή της μεταβάλλεται αυτή η σκοτεινή φύση σε υγρή φύση μεταβαλλόμενη, φοβερή καὶ στυγνή, όπου τα Τέσσερα στοιχεία: γη, νερό, αέρας, φωτιά, ανακινούνταν από τον πνευματικό Λόγο του Δεύτερου Νου Δημιουργού όπως θα δούμε παρακάτω. 
"κινούμενα δὲ ἦν διὰ τὸν ἐπιφερόμενον πνευματικὸν λόγον εἰς ἀκοήν". 

Παρατηρούμε την αρχή γέννησης της κτιστής δημιουργίας.
Το "δοχείο" της γένεσης το οποίο προϋπήρχε στον Νου του δεύτερου Νου δημιουργού του πυρός και πνεύματος.


Το δοχείο της γένεσης του κτιστού κόσμου είναι η Ύλη, τα Τέσσερα στοιχεία, που με τις ενέργειες του πυρός και πνεύματος του δεύτερου Νου δημιουργού διασπάστηκε η Ύλη σε Τέσσερα στοιχεία: γη, νερό, αέρας, φωτιά, ανάλογα με το βάρος τους χωρισμένα ΣΕ ΜΈΡΗ-ΚΥΚΛΟΥΣ, και στην πιο κατωφερή πυκνή-βαριά και υγρή φύση η μορφή των Τεσσάρων στοιχείων είναι αυτή που όλα αυτά τα Τέσσερα στοιχεία είναι ενωμένα μεταξύ τους, και σχηματίζουν τον υλικό κόσμο, με μορφές και σχήματα που μεταβάλλονται συνεχώς αυξομειώνοντας την σύνθεση τους.
(γη, νερό, αέρας, φωτιά ΕΝΩΜΕΝΑ).
....

Από την κίνηση λοιπόν όλης αυτής της σκοτεινής φύσης, διαχωρίστηκαν τα Τέσσερα στοιχεία γη, νερό, αέρας, φωτιά, ανάλογα με την πυκνότητα τους, σε πέντε κύκλους, όπου ο πιο κατωφερής κύκλος είναι αυτός που τα Τέσσερα στοιχεία είναι όλα μαζί ενωμένα, μαζί με το ανάλογο πυρ και πνεύμα. (Υλικός κόσμος).


Το πυρ υψώθηκε στο υψηλότερο σημείο αυτής της φύσης (έβδομο κύκλο) και στο αμέσως επόμενο  μέρος αυτής της  (κατωφερὲς ἦν, ἐν μέρει γεγενημένον) φύσης ακολούθησε το πνεύμα, ως το αμέσως πιο ελαφρύ στοιχείο, (έκτος κύκλος).
Και σε κάθε κύκλο όπου ενυπάρχουν τα Τέσσερα στοιχεία ενώνονται μαζί τους το πυρ και πνεύμα, με την ανάλογη σύσταση των υλικών στοιχείων που εμπεριέχεται εσωτερικά σε κάθε φύση των κύκλων.



ΕΡΜΗΣ απολογούμενος:

Κι από το Φως Άγιος Λόγος επικράτησε σε όλη τη σκοτεινή φύση, και αμέσως πυρ ασυγκράτητο ξεπήδησε από την πιο κατωφερή υγρή φύση και ανέβηκε ψηλά. Το πυρ  είναι διαπεραστικό μέσα από την οξύτητα του πυρός που διαθέτει, είναι δραστικό και ως εξουσιαστικό που είναι, εξουσιάζει τα πάντα ενεργώντας πάνω σ'αυτή την σκοτεινή φύση σε όλους τους κύκλους.


Και έμεινε η σκοτεινή υγρή φύση μόνη της,(Τέσσερα στοιχεία), όπου το Πυρ ανυψώθηκε έξω από την υγρή φύση, το Πνεύμα ακολούθησε το Πυρ, και έμεινε μόνη η υγρή φύση, όπου από τα Τέσσερα αυτά στοιχεία, το πυρ έγινε φωτιά, το πνεύμα ως το αμέσως ελαφρύτερο στοιχείο έγινε αέρας.

Η δε γη, και το νερό παρέμειναν μόνα τους, και αναμεμιγμένα, κινούμενα από τον πνευματικό Λόγο που επιδρούσε πάνω τους, και δημιουργούσαν ήχους.
\
Τι είναι ο πνευματικός Λόγος;..διαβάζουμε:
λόγος ἅγιος ἐπέβη τῇ φύσει, καὶ πῦρ ἄκρατον ἐξεπήδησεν ἐκ τῆς ὑγρᾶς φύσεως ἄνω εἰς ὕψος· 
ἠκολούθησε τῷ πνεύματι, ἀναβαίνοντος αὐτοῦ μέχρι τοῦ πυρὸς 

Ο Άγιος Λόγος λοιπόν, είναι ο δεύτερος Νους δημιουργός όπως θα δούμε παρακάτω, ενώθηκε μέσα στους κύκλους με το Πυρ και το Πνεύμα, και λόγω αυτής της ένωσης γεννήθηκε ο πνευματικός Λόγος, όπου ο Λόγος εξουσιάζει το πυρ και το πνεύμα και τα οδηγεί. Είναι το "πνεύμα της φύσης" μέσα σε κάθε κύκλο, όπου δημιουργεί τον κόσμο και την ζωή στα αισθητά σώματα, με τα δικά του δημιουργήματα που είναι η Μονάδα, οι ψυχές, που φέρουν τον πνευματικό Λόγο, και ενώνονται με τα Τέσσερα στοιχεία που ενυπάρχουν σε κάθε κύκλο, τα γένη και τα είδη, φέροντας την άλογη ζωή.
Και κάθε ψυχή δεν έχει ελεύθερη επιλογή, και εξουσιάζεται και οδηγείται από το πνεύμα της φύσης.

Εκτός από τον άνθρωπο!..όπως θα δούμε αργότερα.


Αυθεντικό κείμενο:
ἐκ δὲ φωτὸς ..... λόγος ἅγιος ἐπέβη τῇ φύσει, καὶ πῦρ ἄκρατον ἐξεπήδησεν ἐκ τῆς ὑγρᾶς φύσεως ἄνω εἰς ὕψος·
κοῦφον δὲ ἦν καὶ ὀξύ, δραστικὸν δὲ ἅμα, καὶ ὁ ἀὴρ ἐλαφρὸς ὢν ἠκολούθησε τῷ πνεύματι, ἀναβαίνοντος αὐτοῦ μέχρι τοῦ πυρὸς ἀπὸ γῆς καὶ ὕδατος, ὡς δοκεῖν κρέμασθαι αὐτὸν ἀπ' αὐτοῦ·
γῆ δὲ καὶ ὕδωρ ἔμενε καθ' ἑαυτὰ συμμεμιγμένα, ὡς μὴ θεωρεῖσθαι
<τὴν γῆν> ἀπὸ τοῦ ὕδατος· κινούμενα δὲ ἦν διὰ τὸν ἐπιφερόμενον πνευματικὸν λόγον εἰς ἀκοήν.
 


.................
......................................

Ανάλυση:
"ἐκ δὲ φωτὸς" Ο Τριαδικός Θεός, ο Πατέρας Όλων Θεός, Φως και Ζωή Υπάρχων, είναι Αδιαίρετος με τον Φωτεινό του Λόγο (Υιό).

Εκ δε Φωτός,  γεννήθηκε ο Άγιος Λόγος που επενέβει στην σκοτεινή φύση.
Ο Άγιος Λόγος που επενέβη σ'αυτή την φύση είναι ο δεύτερος Νους δημιουργός όπως θα δούμε παρακάτω.
Και ο Πνευματικός Λόγος του, που εξουσιάζει όλη την κτιστή δημιουργία μέσα στους κύκλους.

Στην πιο κατωφερή υγρή φύση, γη,νερό, αέρας, φωτιά, ανέμιξε την γη και τα νερά ώστε να δημιουργήσει τα σώματα, και την φωτιά με τον αέρα για να γεννηθεί το ανάλογο με το σώμα "πυρ και πνεύμα". (ψυχρό-θερμό).

Η πιο λεπτοφυής ουσία αυτής της σκοτεινής φύσης που εμπεριέχει το δοχείο της Ύλης και είναι ομοούσιες (ειδικές ενέργειες) με τον Άγιο Λόγο, είναι το πυρ, το οποίο αμέσως υψώθηκε στο ανώτερο σημείο αυτής της φύσης και ενώθηκε με τον Άγιο Λόγο, ενώ το το πνεύμα ως το αμέσως ελαφρύτερο στοιχείο που είναι, ακολούθησε  το πυρ και ενώθηκε μαζί του, και δημιουργήθηκε το πνεύμα της φύσης που κατέχει τις δυνάμεις των Επτά κύκλων.


Το πνεύμα από μόνο του είναι όλες οι μορφές (αισθήσεις-συναισθήματα) που μπορούν να πάρουν οι καθολικές ενέργειες που κατέχει.
Το πυρ ενεργεί πάνω στο πνεύμα και φέρει την αυξομείωση των αισθήσεων και συναισθημάτων.

Επίσης είναι όλα ενέργειες, (του πυρός και πνεύματος) οι οποίες φέρουν πολλές ιδιότητες, ώστε να δημιουργούν σχήματα εικόνες τον κόσμο που βλέπουμε τα σώματα κτλ.

Ο Άγιος Λόγος είναι αυτός που ενώνεται μαζί τους και τα οδηγεί.
Με την ένωση αυτή, το πνεύμα παίρνει την νοερή ζωή στα σώματα, (αισθήσεις συναισθήματα), και το πυρ παίρνει την διανοητική κίνηση των σωμάτων, (λογική του κόσμου, μέσα από την αυξομείωση των συναισθημάτων).


Στον πιο κατωφερή κόσμο, ο αέρας ακολούθησε το πνεύμα ως εκεί που βρίσκεται η φωτιά (το πυρ έγινε φωτιά), αφήνοντας την γη και το νερό μόνα τους (γη-νερό αναμεμιγμένα το σώμα = σκότος) ως τα πιο βαριά και σκοτεινά κατωφερή στοιχεία να ανακινούνται από τον πνευματικό λόγο του πνεύματος της φύσης!
..........

πῦρ ἄκρατον ἐξεπήδησεν ἐκ τῆς ὑγρᾶς φύσεως ἄνω εἰς ὕψος· 
κοῦφον δὲ ἦν καὶ ὀξύ, δραστικὸν δὲ ἅμα, 
η οξύτητα του πυρός που ενεργεί στο πνεύμα, αισθήσεις συναισθήματα πάθος επιθυμίες λογική κτλ, εκδηλώνεται στο σκότος που είναι το σώμα της σάρκας (γη-νερό αναμεμιγμένα), το οποίο σώμα συντέθηκε από τον Ζωδιακό κύκλο που περιέχει τα δώδεκα στοιχεία της Ανίερης Δωδεκάδας.

Η Ανίερη Δωδεκάδα από την οποία συστάθηκε το άλογο υλικό μας σώμα γη-νερό αναμεμιγμένα στον ζωδιακό κύκλο, πριν ενωθεί με τον αέρα και την φωτιά και την ψυχή και γεννηθεί ο άνθρωπος της Γης.


Η φωτιά και ο αέρας ψυχρό-θερμό, εκδηλώνεται στο σκότος που είναι η σάρκα, και η σάρκα εκδηλώνει τα Δώδεκα ανίερα στοιχεία του Ζωδιακού κύκλου, όπου από τα ίδια στοιχεία αποτελείται και το σώμα της σάρκας!!~!!



Το πυρ και η φωτιά, είναι τα μόνα στοιχεία αυτής της φύσης που είναι οξύ, οξύμωρα, δρουν, ενεργούν, πάνω στο πνεύμα, τον αέρα, την γη και τα νερά, εξουσιάζοντας τα, και αν οδηγείται ο άνθρωπος της Γης από το θνητό άλογο σάρκινο σώμα του υποφέρει από όλα τα θνητά.

......................

Επειδή είναι μεταβαλλόμενη αυτή η φύση και σε μέρη χωρισμένη, σε Επτά κύκλους,  μεταβάλλεται ο Άγιος Λόγος στην κατωφερή υγρή φύση σε πνευματικό Λόγο, όπου ενώνεται με την φωτιά τον αέρα την γη και τα νερά, ανακινώντας τα Τέσσερα στοιχεία γεννώντας τον υλικό κόσμο και την ζωή με άλογα όντα χωρίς ελεύθερη επιλογή οδηγούμενα από τον πνευματικό λόγο. (πνεύμα της φύσης).


Η έμβια θνητή ζωή εδώ στον δικό μας κατωφερή κόσμο δημιουργήθηκε στη μήτρα από το ψυχρό-θερμό, όπου η φωτιά είναι το θερμό και ο αέρας το ψυχρό, και γεννήθηκε από την ένωση αυτή το πνεύμα στην κατωφερή υγρή φύση, όπου εκδηλώνεται με θνητό σώμα (σκότος) από γη-νερό.

..........Η φωτιά μία από τις πολλές  ιδιότητες που έχει είναι η νοητική ουσία του κόσμου στον οποίο ζει, την λογική του τρισδιάστατου υλικού κόσμου όταν εκδηλώνεται στο σάρκινο σώμα μέσα από την οξύτητα του πυρός.

Το μεν πνεύμα-αέρας, έχει τις ιδιότητες των αισθήσεων, συναισθημάτων.
Το μεν πυρ οξύνει τον Νου αλλά και τις αισθήσεις της σάρκας!!
..................

"Η ανθρώπινη ψυχή στον Κτιστό κόσμο των επτά κύκλων είναι νοητική ουσία των δυνάμεων της Αρμονίας (πνευματικός λόγος) και στον πυρήνα της βρίσκεται η ουσία που είναι Ουσιωδώς όμοια με τον Φωτεινό Λόγο, και κινείται στο σύμπαν με το θεϊκό σώμα του πυρός, το οποίο έλκεται προς την ψυχή από μεγάλο έρωτα γι'αυτήν και ενώνεται μαζί της, και η ψυχή κινείται μέσα στο σύμπαν εξουσιάζοντας το σώμα του πυρός  οδηγούμενη από τον Λόγο.


Τι κάνει το ΠΥΡ;
Έχει την οξύτητα του πυρός! ενεργεί! εξουσιάζει! με οδηγό τον πνευματικό λόγο της ψυχής! όχι με την ΆΛΟΓΗ λογική που πήρε το αισθητό σώμα της  σάρκας μέσα από την αυξομείωση της λογικής,  που οδηγείται από τα νοερά διττά αυναισθήματα και αισθήσεις του πνεύματος της σάρκας.




μόλις έγινε κατανοητό τι είναι η ψυχή!!
"Αυτή είναι και η διαφορά του αθάνατου από το θνητό σώμα, ότι το αθάνατο σώμα της ψυχής είναι ο πνευματικός Λόγος, και δημιουργεί τη Μονάδα που αποτελείται από το θεϊκό σώμα του πυρός και πνεύματος ενωμένα.

Ενώ το θνητό αισθητό σώμα της σάρκας, η θνητή ψυχή, που γίνεται σώμα από γη-νερό, και από φωτιά-αέρα, ως λογική και αισθήσεις, και όλα αναμεμιγμένα μεταξύ τους.
........

Κατανόησε τώρα τι είναι το ΠΥΡ στον Αρχέτυπο κόσμο του Φωτός όπου όλα είναι Φως, και οι ψυχές Φως και Φωτεινός Λόγος Αδιαίρετος!!!
...............

Το δε σώμα στον δικό μας κατωφερή κόσμο γεννιέται από την γη-νερό, και είναι σώμα θνητό, και πολύ εύκολα μεταβάλλεται, είτε στις αισθήσεις, είτε στα συναισθήματα, στο πάθος, στις επιθυμίες, όταν επιδρά πάνω του το πνεύμα, υπό την οξύτητα του πυρός, και φέρει την αρμονία όταν επιδρά πάνω του ο πνευματικός λόγος της ψυχής.

Όλα τα είδη των έμβιων άλογων αισθητών σωμάτων δεν έχουν ελεύθερη επιλογή και οδηγούνται από το πνεύμα της φύσης.

Ο πνευματικός λόγος είναι το πνεύμα της φύσης που εξουσιάζει τα τέσσερα στοιχεία και τα οδηγεί, εκτός από τον άνθρωπο που πρέπει μόνος του να βρει μέσω της νοητικής ουσίας του λόγου της ψυχής την Αρμονία , και να οδηγεί το άλογο σάρκινο σώμα του, ώστε να το εξουσιάζει φέροντας την αρμονία, και να μην εξουσιάζεται από την άλογη φύση του διπολισμού και της δυσαρμονίας.

Ο άνθρωπος φέρει στον πυρήνα της ψυχής του την νοητή ουσία που είναι Ουσιωδώς όμοια με τον Φωτεινό Λόγο, τον Άνθρωπο δεύτερο θεό, Φως και Ζωή.


morfeas sky


..........
....................



Σχόλια