« Ο μύθος του έρωτα και της ψυχής » - Η ψυχή έχει μεγάλο έρωτα προς τον πυρήνα της ψυχής που είναι ο Λόγος..και ο Λόγος ο Άνθρωπος δεύτερος θεός..Φως και Ζωή Υπάρχων




« Ο μύθος του έρωτα και της ψυχής » 
Πρέπει να μας γίνει κατανοητός πρώτα ο αληθινός μας εαυτός "Γνώθι σ'αυτόν" για να μας γίνει μετέπειτα κατανοητός ο λόγος των προγόνων μας, οι οποίοι απευθυνόταν σε μυημένους ανθρώπους και όχι σε αμύητους για να μην βεβηλώσουν τον Λόγο με την άγνοια τους.

Η ψυχή έχει μεγάλο έρωτα προς τον πυρήνα της ψυχής που είναι ο Λόγος..και ο Λόγος είναι ο Άνθρωπος δεύτερος θεός..Φως και Ζωή Υπάρχων


Οι αμύητοι νομίζουν ότι πρέπει να επιδιώκουμε τον έρωτα των αισθητών σωμάτων..χωρίς πρώτα να κατανοούν τι είναι η ανθρώπινη ψυχή.

« Ο μύθος του έρωτα και της ψυχής »
«η αθανασία της ψυχής οφείλεται στον έρωτα»
άρα ερωτευτείτε γιατί χανόμαστε!
ας επιβιώσουν οι ψυχές μας,τουλάχιστον 😉 :-)))

σημ: καταλάβατε τώρα πως βλέπουν τον έρωτα της ψυχής οι αμύητοι;
....



«Ο μύθος ,που δικαιολογεί το βέλος του έρωτα»




«Ο μύθος ,που δικαιολογεί το βέλος του έρωτα»
Ζούσε κάποτε μια θνητή, κόρη μιας συνηθισμένης οικογένειας με τρία παιδιά, που την έλεγαν Ψυχή. 
Ηταν τόσο πολύ όμορφη, που από όλα τα μέρη του κόσμου έρχονταν για να την επισκεφτούν και να θαυμάσουν την ομορφιά της. 
Είχαν φτάσει μάλιστα στο σημείο, να την τιμούν περισσότερο και από τη Θεά Αφροδίτη.
Η Αφροδίτη όταν αντιλήφθηκε τι συνέβαινε, διέταξε τον Έρωτα να δηλητηριάσει τις ψυχές των ανδρών, (σημ: των αισθητών σωμάτων) ώστε να μην επιθυμούν την Ψυχή.

Ωστόσο όμως, στρέφοντας κατά λάθος το βέλος προς τον εαυτό του, την ερωτεύτηκε και ο ίδιος.

Καθώς τα χρόνια περνούσαν, οι γονείς της Ψυχής άρχισαν να ανησυχούν από την έλλειψη μνηστήρων και υποψιαζόμενοι ότι κάποιος θεός είχε αναμιχθεί, αποφάσισαν να ζητήσουν χρησμό. Στους Δελφούς, ο Απόλλων με την καθοδήγηση του Έρωτα έδωσε το χρησμό.

«Η Ψυχή δεν προορίζεται να γίνει γυναίκα κανενός θνητού. 

Ο σύζυγός της (Λόγος) την περιμένει στην κορυφή ενός βουνού και είναι ένα αποκρουστικό τέρας, που κανείς, ούτε θνητός ούτε αθάνατος δεν μπορεί να του αντισταθεί».

Αν και η θλίψη έπεσε βαριά μέσα στην οικογένεια, 

(σημ: όλα τα αισθητά σώματα των ανθρώπων είναι θνητά και δεν προρίζονται να ανέλθουν στον αθάνατο κόσμο των ψυχών) ωστόσο αποφάσισαν να προχωρήσουν στις διαδικασίες του γάμου με το τέρας.

Ο γάμος έγινε αλλά η Ψυχή δεν μπορούσε να δει το σύζυγό της, (Λόγος), αφού εκείνος εμφανιζόταν μόνο βράδυ και πάντα μέσα στο σκοτάδι. 

(σημ: το σκοτάδι είναι το αισθητό μας σώμα).

 ΄Όμως ήταν τόσο τρυφερός και καλόκαρδος που η Ψυχή κατάλαβε πως δεν ήταν δυνατόν να είναι ένα αποκρουστικό τέρας, αλλά αυτός που επιθυμούσε για σύζυγο σε όλη της τη ζωή.

Αν και περνούσαν πολύ όμορφα μαζί, εξακολουθούσε να προβληματίζεται, που δεν τον είχε δει ακόμη.

Κάποτε, η Ψυχή (η Ανθρώπινη ψυχή) αποφάσισε να επισκεφτεί το πατρικό της. 

Οι αδελφές της (οι άλογες ψυχές που δε φέρουν τον Λόγο) ζηλεύοντας την ευτυχία της Ψυχής, την έπεισαν πως όχι μόνο θα ήταν ένα τέρας αλλά και ότι στο τέλος θα την σκότωνε επίσης και ότι το καλύτερο που είχε να κάνει ήταν να τον σκοτώσει εκείνη πρώτη.

‘Όταν η Ψυχή γύρισε στο παλάτι της, (Λόγος) το ίδιο βράδυ και καθώς ο σύζυγός της είχε αποκοιμηθεί, πήρε ένα λυχνάρι και ένα μαχαίρι, αποφασισμένη να τον σκοτώσει.


Όταν το λυχνάρι φώτισε το πρόσωπο του πανέμορφου θεού Έρωτα, η Ψυχή σάστισε (η ψυχή σάστισε από τον πολύ μεγάλο έρωτα της για τον Λόγο)τόσο πολύ που το λυχνάρι έγειρε και το καυτό λάδι έπεσε πάνω στον Έρωτα, που ξυπνώντας από τον πόνο, (του αισθητού σώματος) πέταξε μακριά από την Ψυχή λέγοντάς της πως η καχυποψία της σκότωσε την αγάπη τους και πως δεν θα μπορούσαν πλέον να είναι μαζί, αφού αυτή που ήταν μια θνητή, είδε το πρόσωπο ενός θεού.


Μάταια η Ψυχή περιπλανιόταν και αναζητούσε τον Έρωτα.

(η ψυχή περιπλανιέται αναζητώντας τον Λόγο τον μεγάλο έρωτα της που έχει για τον Λόγο

Η καρδιά της (η ανθρώπινη ψυχή)  ήταν γεμάτη θλίψη. 
(σημ: όταν η ψυχή κυνηγά τον έρωτα των αισθητών σωμάτων χωρίς να την οδηγεί ο Λόγος είναι γεμάτη θλίψη).

Κάποτε βρέθηκε στο ναό της θεάς Δήμητρας που συγκινημένη από την ιστορία της, της πρότεινε να παρακαλέσει τη θεά Αφροδίτη, να της επιτρέψει να δει τον αγαπημένο της.

Η Αφροδίτη είχε φυλακίσει τον Έρωτα μέχρι να ξεχάσει την Ψυχή και να επουλωθούν τα τραύματά του από το λάδι. 

Είπε στην Ψυχή ότι θα της επέτρεπε να τον δει, αν περνούσε με επιτυχία τρεις δοκιμασίες.

Στις δύο πρώτες δοκιμασίες, η Ψυχή τα κατάφερε, η τρίτη όμως απαιτούσε να κατέβει στον Άδη και να της φέρει το κουτί της Περσεφόνης. (σημ: το κουτί της πανδώρας).

Το κουτί αυτό περιείχε το μαγικό ελιξήριο της ομορφιάς και η Ψυχή απαγορευόταν να το ανοίξει.

Η Ψυχή πήρε το κουτί αλλά δεν άντεξε στον πειρασμό να ανοίξει το κουτί και να πάρει λίγο από το ελιξήριο για τον εαυτό της. (το Εγώ μας).


Το κουτί όμως δεν περιείχε κανένα ελιξήριο αλλά το Μορφέα, που την έριξε αμέσως σε βαθύ ύπνο. 
(σημ: το Εγώ την έριξε σε βαθύ ύπνο).
(σημ: o Moρφέας είναι ο θεός των ονείρων, ενώ ο θεός ύπνος είναι ο Πατέρας του..άρα ζούμε στον κόσμο των ονείρων, όπου το αισθητό σώμα μας επιφέρει την μεγάλη λήθη για την αλήθεια της ζωής που είναι ο Λόγος).

Όταν ο΄Έρωτας (ο έρωτας της ψυχής για τον Λόγο)  έμαθε τι έπαθε η αγαπημένη του, δραπέτευσε από το παλάτι της θεάς Αφροδίτης (δραπέτευσε η ψυχή από τον κόσμο των ονείρων των αισθητών σωμάτων που είναι η λήθη της ψυχής) και πετώντας στον Όλυμπο, παρακάλεσε τον Δία να σώσει την Ψυχή.

Ο Δίας συγκινημένος από τη βαθιά αγάπη του θεού Έρωτα, (συγκινημένος ο Διοικητής Ουσιάρχης από τον μεγάλο έρωτα της ψυχής που είχε για τον Λόγο) έκανε αθάνατη την Ψυχή, 
επιτρέποντας στο ερωτευμένο ζευγάρι να ενωθεί μαζί για πάντα.
(όταν η ψυχή ενώνεται με τον Λόγο πλέον σταματά να είναι άλογη ψυχή που δε φέρει τον Λόγο).

Σημείωση:
Από τότε ο Άνθρωπος δεύτερος θεός που είναι ο Λόγος ενώνεται με όλες τις ψυχές στα επτά σύμπαντα του κτιστού κόσμου, όπου οι ψυχές ενσαρκώνονται και ενδύονται τα αισθητά σώματα από πυρ και πνεύμα, ώστε ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΦΩΣ ΚΑΙ ΖΩΗ ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΟΗΣΕΙ ΤΟΝ ΝΟΗΤΟ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΝΟΕΡΟ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΑΙΣΘΗΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ.

Σχόλια